บทที่ 135 โทนี่ สตาร์ค: ฮัลค์ อย่าเข้ามาทางนี้นะ!

"มนุษย์ เจ้าต้องการจะทำอะไร?"

หุ่นยนต์เซอร์เบอรัสจ้องมองโทนี่ สตาร์คอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น "ดูเหมือนตอนนี้จะยังไม่มีภัยคุกคามร้ายแรงอะไรที่คู่ควรกับการออกโรงของข้า"

โทนี่ สตาร์ค ตั้งท่าเตรียมพร้อมพลางเอ่ย "เจ้าตัวโต ฉันอยากจะลองประลองฝีมือกับแกหน่อย"

"เจ้าเนี่ยนะ?" น้ำเสียงกลไกของหุ่นยนต์เซอร์เบอรัสยังคงเรียบนิ่งไม่เปลี่ยนแปลง แต่โทนี่กลับรู้สึกได้ถึงความดูแคลนที่แฝงอยู่ในนั้น:

"มนุษย์ ของเล่นที่เจ้าสวมใส่อยู่นี้ สำหรับข้าแล้วมันไม่ต่างอะไรกับเสื้อผ้าที่พวกคนเถื่อนถักทอจากฟางเลย เจ้ากับข้าอยู่กันคนละระดับ"

แม้หุ่นยนต์เซอร์เบอรัสจะพูดความจริง แต่โทนี่ สตาร์คกลับไม่ยอมรับ เขาสวนกลับทันควันว่า "แกก็แค่ทำมาจากวัสดุที่ดีกว่าเท่านั้นแหละ ถ้าฉันมีวัสดุแบบเดียวกับแก ฉันก็สร้างหุ่นยนต์แบบแกได้เหมือนกัน"

หุ่นยนต์เซอร์เบอรัสไม่ได้โต้ตอบอะไรมากนัก "ไม่ว่าอย่างไร ตอนนี้เจ้าก็ยังอ่อนแอเกินไป ข้าไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องประลองด้วย"

โทนี่รู้สึกเหมือนกำลังถูกหุ่นยนต์เยาะเย้ย เขาจึงรบเร้าต่อ "เจ้าตัวโต ไม่ลองแล้วจะรู้ได้ยังไงว่ามันไม่ได้ผล? อัดฉันสักทีสิ ฉันอยากรู้ว่าชุดเกราะของฉันจะทนทานได้แค่ไหน"

หุ่นยนต์เซอร์เบอรัสจึงตอบกลับอย่างชัดเจน "ข้าบอกเจ้าแล้วไงว่าชุดเกราะของเจ้าน่ะรับการโจมตีของข้าไม่ได้แม้แต่ครั้งเดียว สำหรับข้าแล้วมันก็เป็นแค่ของเล่นชิ้นหนึ่งเท่านั้น ในแง่หนึ่ง การที่เจ้าพัฒนาวัสดุนาโนเทคโนโลยีขึ้นมาได้ก็นับว่ามีความสามารถอยู่บ้าง แต่มันยังไม่พอหรอก จงมองไปให้ไกลกว่านี้ หากเจ้าหวังพึ่งพาเพียงทรัพยากรบนโลก ศักยภาพของเจ้าก็จะถูกจำกัดอยู่แค่นี้แหละ"

คำพูดของหุ่นยนต์เซอร์เบอรัสทำให้โทนี่ฉุกคิดขึ้นมาได้ชั่วขณะ ใช่แล้ว ทรัพยากรบนโลกนั้นมีจำกัด บางทีเขาควรจะลองค้นหาสิ่งต่างๆ จากนอกโลกดูบ้าง

ทว่าโทนี่ สตาร์คยังคงมีความเชื่อมั่นว่า ถึงแม้เขาจะยังเจาะการป้องกันของหุ่นยนต์เซอร์เบอรัสไม่เข้า แต่การจะป้องกันการโจมตีของมันก็น่าจะทำได้ไม่มีปัญหา

เขาจึงเอ่ยขอให้หุ่นยนต์เซอร์เบอรัสโจมตีเข้าใส่เพื่อทดสอบอานุภาพของชุดเกราะรุ่นใหม่นี้อีกครั้ง

ในเมื่อโทนี่ สตาร์คยืนกรานเช่นนั้น หุ่นยนต์เซอร์เบอรัสก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง มันตัดสินใจสนองความต้องการของโทนี่ เพื่อให้หมอนี่ได้รู้ซึ้งถึงความแตกต่างอย่างแท้จริง

หุ่นยนต์เซอร์เบอรัสตวัดแขนกลออกไปดื้อๆ โทนี่ สตาร์ครีบกางโล่ขึ้นมาป้องกันหมัดของมันทันที ทว่าโล่นั้นกลับแตกกระจายละเอียดรากับเศษกระดาษเมื่อเผชิญหน้ากับแขนกลยักษ์

เพียงแค่หมัดธรรมดาๆ ของหุ่นยนต์เซอร์เบอรัส ก็ส่งร่างของโทนี่ สตาร์คปลิวละลิ่วกระเด็นออกไปตามคาด พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังระงม:

"ชุดเกราะเสียหายรุนแรง! กรุณาออกจากการรบในทันที!"

แรงปะทะมหาศาลบดขยี้ชิ้นส่วนชุดเกราะไปเป็นจำนวนมาก โทนี่กระแทกทะลุหน้าต่างแล้วร่วงลงไปกองกับพื้นด้านล่าง ไถลไปไกลกว่าจะหยุดนิ่ง

ในเวลานี้ โทนี่รู้สึกเหมือนร่างกายแตกออกเป็นเสี่ยงๆ หากไม่ใช่เพราะมีชุดเกราะคอยปกป้องไว้ เขาคงแหลกเป็นผุยผงไปแล้ว

โทนี่เจ็บปวดจนพูดไม่ออก ชุดเกราะที่พังยับเยินไม่สามารถขยับเขยื้อนได้อย่างใจ หุ่นยนต์เซอร์เบอรัสบินตามมาและเอ่ยลงมาจากเบื้องบนว่า "มนุษย์ อย่าได้ดูถูกอารยธรรมอื่นในจักรวาล จักรวาลนี้เต็มไปด้วยอัจฉริยะและสิ่งมหัศจรรย์อันน่าทึ่ง จงละทิ้งความหยิ่งผยองของเจ้าเสีย ไม่อย่างนั้นเจ้าจะต้องเสียใจในภายหลัง"

จากนั้นหุ่นยนต์เซอร์เบอรัสก็กลับเข้าสู่โหมดสแตนด์บาย คุณเบลอนรีบวิ่งเข้ามาและยื่นขวดโพชั่นฟื้นฟูพลังชีวิตให้ ซึ่งนั่นช่วยให้โทนี่กลับมาขยับปากพูดได้อีกครั้ง

"ฉันประมาทไปเอง ไม่นึกเลยว่าระดับมันจะห่างกันลิบลับขนาดนี้!"

ชุดเกราะของโทนี่ สตาร์คพังพินาศเพียงเพราะการโจมตีครั้งเดียวของหุ่นยนต์เซอร์เบอรัส ตอนนี้เขาจำต้องยอมรับว่าระดับเทคโนโลยีของเขายังห่างไกลจากการจะคุกคามองค์กรแกนสวรรค์อยู่หลายขุมนัก

แต่ในขณะเดียวกัน เขากลับยิ่งสนใจในตัวหุ่นยนต์เซอร์เบอรัสมากขึ้นไปอีก เขาเอ่ยกับคุณเบลอนว่า "คุณเบลอน พอจะให้ฉันดูพิมพ์เขียวของหุ่นเซอร์เบอรัสหน่อยได้ไหม? หรือถ้าจะให้ดีก็ยกให้ฉันสักตัวเลยก็ได้นะ ไม่ต้องห่วง ฉันไม่เอาของพวกคุณมาฟรีๆ หรอก ในทางกลับกัน อะไรที่ฉันทำให้ได้ ฉันจะให้คุณทุกอย่างตามที่ต้องการเลย"

คุณเบลอนส่ายหน้า "หุ่นเซอร์เบอรัสไม่ได้ผลิตโดยพวกเรา แต่มันถูกส่งตรงมาจากท่านผู้นำ ดังนั้นมันจึงไม่มีพิมพ์เขียวหรืออะไรแบบนั้นหรอกครับ"

"งั้นเหรอ?" โทนี่รู้สึกเสียดายเล็กน้อย ขณะที่เขากำลังจะพูดอะไรต่อ ก็มีเสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมา:

"ฮัลค์มาแล้ว! ได้ยินว่ามีคนอยากสู้กับฮัลค์งั้นเรอะ!"

ใบหน้าของโทนี่ สตาร์คกลายเป็นสีเขียวคล้ำขึ้นมาทันที เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ทำไมจู่ๆ ฮัลค์ถึงโผล่มาเองเลยล่ะ? ตอนนี้ชุดเกราะของเขาพังยับเยินจนแทบจะใช้งานไม่ได้ ไม่มีทางที่เขาจะรับมือกับฮัลค์ได้เลย

โทนี่หันไปมองคุณเบลอน ซึ่งคุณเบลอนก็ได้แต่ส่ายหน้าแล้วเอ่ยว่า "น่าจะเป็นระบบสกายเน็ตน่ะครับ อย่างที่คุณรู้ อุปกรณ์สื่อสารของทุกคนเชื่อมต่อกับระบบสกายเน็ตหมด ก็น่าจะเป็นระบบนั่นแหละที่ส่งข่าวบอกเขา"

ฮัลค์มาถึงตัวแล้ว คุณเบลอนจึงรีบห้าม "ฮัลค์ ไว้คราวหน้านะ วันนี้ไม่ใช่ทีของนาย"

แต่ดูเหมือนฮัลค์จะไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน พอเห็นโทนี่ สตาร์ค เขาก็ร้องออกมาอย่างตื่นเต้น "แกนั่นเอง แกนั่นเอง! มาสู้กับฉันซะ!"

โทนี่ไม่อยากสู้กับฮัลค์ในสภาพนี้เลย เขารีบบอก "เฮ้ ฮัลค์ ฟังฉันก่อน เดิมทีฉันก็อยากจะประลองกับนายนั่นแหละ แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้ว ชุดเกราะของฉันพังหมดแล้ว ฉันสู้กับนายไม่ไหวหรอก"

"ไม่สนล่ะ วันนี้แกต้องเล่นกับฉัน!"

ฮัลค์ทำตัวงอแงเหมือนเด็กไม่มีผิด เจ้าเด็กดื้อรุ่นเฮฟวี่เวทคนนี้ตอนอาละวาดมันน่าสยองขวัญสุดๆ แม้แต่คุณเบลอนก็หยุดเขาไม่อยู่ โทนี่เห็นฮัลค์พุ่งเข้าใส่ จึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องรีบสวมชุดเกราะที่พังยับเยินนั้นออกไปเล่นกับเด็กยักษ์จอมงอแงคนนี้

โชคยังดีที่วัสดุนาโนเทคโนโลยีมีคุณสมบัติในการซ่อมแซมตัวเอง ชุดเกราะของโทนี่จึงพอจะมีพลังป้องกันฟื้นกลับมาบ้าง ไม่อย่างนั้นโทนี่คงจบเห่ตั้งแต่โดนหมัดแรกของฮัลค์แล้ว

แต่มันก็ทำได้แค่นั้น ฟังก์ชันอื่นๆ ส่วนใหญ่ของชุดเกราะนาโนยังไม่ฟื้นตัว ซึ่งหมายความว่าโทนี่แทบจะไม่มีพลังต่อสู้อะไรเลยแม้จะสวมชุดอยู่ก็ตาม เขาถูกฮัลค์คว้าตัวเอาไว้แล้วจับเหวี่ยงไปมาเหมือนตุ๊กตาอยู่หลายรอบ...

หลังจากถูกเหวี่ยงจนมึนหัวแล้วโดนฮัลค์โยนทิ้ง โทนี่รู้สึกเหมือนอวัยวะทุกส่วนในร่างกายกำลังประท้วงอย่างหนัก เขาใช้เวลานานโขกว่าจะตั้งตัวได้ พอเห็นฮัลค์เตรียมจะพุ่งเข้ามาอีกรอบ โทนี่ก็รีบร้องบอกทันที

"พอแล้ว! ฉันยอมแพ้แล้วฮัลค์ นายแข็งแกร่งที่สุด"

"ฮ่าๆ ฮัลค์แข็งแกร่งที่สุด" เมื่อได้ยินคำชมของโทนี่ ฮัลค์ก็กระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ จนโทนี่อดไม่ได้ที่จะบ่นอุบ "พวกคุณต้องหัดคุมเด็กดื้อที่ต่อยหนักเป็นร้อยตันคนนี้ให้ดีๆ หน่อยนะ..."

ผ่านไปครู่หนึ่ง เมื่อฮัลค์พอใจแล้วเขาก็คืนการควบคุมร่าง บรูซ แบนเนอร์มองดูโทนี่ สตาร์คที่สะบักสะบอมด้วยฝีมือของเขาเองแล้วเอ่ยอย่างเก้อเขิน "ขอโทษด้วยนะครับคุณสตาร์ค ผมควบคุมตัวเองไม่ได้จริงๆ"