ตอนที่ 1 เกม “ยุคบำเพ็ญเซียน”

ตอนที่ 1 เกม “ยุคบำเพ็ญเซียน”

“อะไรเนี่ย เกมมือถือขยะลดเหลือ 10% สิบสุ่มต้องใช้หินวิญญาณตั้ง 20,000 ก้อน มันโก่งราคาจนไร้ขอบเขตเกินไปไหม?”

“เล่นเกมบำเพ็ญเซียนยังต้องสุ่มถึงจะได้ขั้นแก่นทอง แบบนี้จะเล่นบ้าอะไรได้!”

“เติมครั้งแรก 6 หยวน 66 หยวน 666 หยวน 6666 หยวน? นี่มันหลอกกันชัดๆ!”

“พี่แอดมินครับ ผมเป็นนักเรียน เงินที่เติมไปขอคืนได้ไหม?”

“ไสหัวไป!”

เจียงหลิวลืมตาขึ้น แววตายังงุนงง ก่อนจะพบว่าตัวเองโผล่มาอยู่ในห้องเรียน

โต๊ะเรียน กระดานดำ เพื่อนร่วมชั้น ครูประจำชั้น นับถอยหลังสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีก 301 วัน

ฉันไม่ได้กำลังนอนอยู่ใต้ผ้าห่มแล้วเล่นเกมมือถืออยู่เหรอ?

แล้วทำไมจู่ๆ ถึงมาอยู่ในห้องเรียนได้?

ไม่สิ มันแปลกๆ อยู่นะ

เขากวาดสายตามองไปรอบๆ แล้วพบว่านักเรียนทั้งห้องต่างนั่งขัดสมาธิอยู่บนโต๊ะเรียน เหมือนกำลังนั่งสมาธิ หลับตาหายใจนิ่งๆ ดูแปลกประหลาดชวนน่าขนลุก

พอมองดูตัวเอง ก็อยู่ในท่านั่งแบบเดียวกัน

โต๊ะเรียนบ้านใครเขาเอาไว้นั่งสมาธิกัน!

นี่ฉันกำลังฝันอยู่หรือเปล่า?

“เจียงหลิว! ท่านั่งเบี้ยวแล้ว แล้วก็หลับตาซะ!”

ในตอนนั้นเอง ครูประจำชั้นบนแท่นบรรยายหันมาจ้องเขม็ง ก่อนจะดุว่า “นั่งได้ไม่ถึงสองชั่วโมงก็ทนไม่ไหวแล้ว สมาธิแค่นี้จะไปบำเพ็ญเซียนได้ยังไง!”

“เรียนก็ไม่เอาไหน วันๆ เอาแต่เล่นเกม ตอนนี้เกมที่เปลี่ยนโลกมาถึงแล้ว เธอยังไม่ตั้งใจอีก แล้วหลังจากนี้จะไปทำมาหากินอะไร!”

เจียงหลิว “?????”

ในโรงเรียนไม่สอนฟิสิกส์ เคมี คณิตแล้ว เปลี่ยนมาสอนบำเพ็ญเซียนแทนงั้นเหรอ?

เจียงหลิวทำหน้ามึนงง พอจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง จู่ๆ สมองก็เกิดอาการเจ็บแปลบขึ้นมา ความทรงจำราวกับคลื่นทะเลก็หลั่งไหลเข้ามา

เกมยุคบำเพ็ญเซียน

ตัวละครในเกมเชื่อมกับความเป็นจริง

ยุคแห่งการบำเพ็ญเซียนของมวลมนุษยชาติ

เขาเล่นเกมมือถือ แล้วดันเล่นจนหลุดมาโลกคู่ขนานงั้นเหรอ?

เจียงหลิวถึงกับงงไปหมด ในโลกนี้ เมื่อสองปีก่อน มีเกมชื่อว่า “ยุคบำเพ็ญเซียน” ปรากฏขึ้น และวิญญาณของทุกคนถูกผูกกับแอปโดยบังคับ

ตั้งแต่ทารกแรกเกิด ไปจนถึงคนชราอายุหลักร้อยปี ทุกคนต้องสมัครบัญชีเกมแบบบังคับ ทั้งโลกเข้าสู่ยุคบำเพ็ญเซียน

แต่ถึงจะเป็นการบำเพ็ญเซียนของทุกคน เซิร์ฟเวอร์ก็ยังเปิดตามลำดับก่อนหลัง

ในช่วงสองปีที่ผ่านมา ทั่วโลกเปิดไปแล้วกว่ายี่สิบกว่าเซิร์ฟ ครอบคลุมพื้นที่มากกว่าสามในห้าของโลก

ในนั้น เทียนเฉาเปิดไปแล้วสามเขต และวันนี้คือวันเปิดเซิร์ฟของเขตที่ 4 ของเทียนเฉา ซึ่งพิกัดก็คือเมืองไห่ที่เจียงหลิวอาศัยอยู่

หลังจากจัดระเบียบความทรงจำในหัวเรียบร้อย เจียงหลิวก็อดบ่นในใจไม่ได้

บ้าเอ๊ย แม้แต่บำเพ็ญเซียนยังต้องแบ่งเซิร์ฟอีกเหรอ!

ฝั่งพวกเขายังไม่เริ่มเลย แต่ข้างนอกมีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นแก่นทองแล้ว แบบนี้จะเล่นยังไง?

ขอถามหน่อย ตอนนี้ย้ายทะเบียนบ้านเปลี่ยนเซิร์ฟทันไหม?

[ เหลือเวลาอีก 4436 วินาที ก่อน “ยุคบำเพ็ญเซียน” เขตที่ 4 เทียนเฉาจะเปิดให้บริการ กรุณาอดทนรอ ]

[ เหลือเวลาอีก 4,425 วินาที ก่อน “ยุคบำเพ็ญเซียน” เขตที่ 4 เทียนเฉาจะเปิดให้บริการ กรุณาอดทนรอ ]

เสียงอิเล็กทรอนิกส์คล้ายเครื่องจักรดังก้องในสมอง ทำให้เจียงหลิวเริ่มตื่นเต้นขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ เต็มไปด้วยความคาดหวัง

เขาเล่นเกมบำเพ็ญเซียนมาเป็นร้อยเกม จะควบคุมเกมบำเพ็ญเซียนเวอร์ชันโลกจริงไม่ได้เชียวเหรอ?

ฉันจะขึ้นทำเนียบผู้แข็งแกร่ง!

ฉันจะเป็นอันดับหนึ่งของเซิร์ฟ!

ฉันจะทะยานขึ้นสู่สวรรค์!

ในขณะที่เจียงหลิวกำลังคิดอย่างบ้าคลั่งว่าเริ่มเกมต้องทำอะไรเป็นอย่างแรก เสียงของครูประจำชั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“เร็วๆ! เกมยุคบำเพ็ญเซียนเปิดเซิร์ฟก่อนเวลาแล้ว!”

เจียงหลิว “...”

สมจริงเกินไปแล้ว!

ในพริบตาเดียว เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าลมหายใจของเพื่อนรอบตัวเริ่มถี่ขึ้น บรรยากาศในห้องเรียนพลันตึงเครียดขึ้นทันที

วินาทีถัดมา

เจียงหลิวเห็นแสงสีขาววาบผ่านสายตา ราวกับมีภาพสะท้อนลงบนจอประสาทตา โลกตรงหน้าสว่างวาบ และมีหน้าจอเกมโปร่งแสงปรากฏขึ้นในสายตา

ไม่ต้องใช้มือ ควบคุมด้วยความคิดได้โดยตรง

พื้นหลังของหน้าจอเกมเป็นแผ่นดินดึกดำบรรพ์ ท้องฟ้าสีขาวฟ้าสูงลิบไม่รู้จบ สัตว์ปีกสัตว์บก มังกร และหงส์ร่ายรำ สิ่งมีชีวิตดุร้ายกำลังคำรามใส่ผู้เล่น

ตรงกลางหน้าจอ มีคำว่า [ เขตที่ 4 เทียนเฉา ] สลักอยู่

เจียงหลิวรีบกดเข้าเขตทันที แต่กลับไม่เป็นอย่างที่คิด ไม่ได้เข้าสู่เกม

เขาชะงักไปเล็กน้อย กดอีกหลายครั้ง ก็ยังเข้าไม่ได้

[ เหลือเวลาอีก 4,241 วินาที ก่อน “ยุคบำเพ็ญเซียน” เขตที่ 4 เทียนเฉาจะเปิดให้บริการ กรุณารอ รอ รอ รอ และรอ ]

เสียงอิเล็กทรอนิกส์เหมือนเครื่องค้างดังวนอยู่ในหัว คำว่า “รอ” ซ้ำๆ จนแทบระเบิดหู ทำเอาเจียงหลิวถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

บ้าเอ๊ย เกมค้างเหรอ?!

เจียงหลิวร้อนใจทันที ลุกขึ้นยืนบนโต๊ะเรียนแล้วตะโกนรายงาน “ครูครับ ไคลเอนต์ผมค้าง เข้าเกมไม่ได้ ทำยังไงดีครับ!”

“ฉันรู้ว่าเธอรีบ แต่ใจเย็นก่อน”

ครูประจำชั้นเองก็กำลังเล่น “ยุคบำเพ็ญเซียน” อยู่ ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น พูดลอยๆ ว่า “เกมเปิดเซิร์ฟมีบัคบ้างก็เป็นเรื่องปกติ รอหน่อยก็เดี๋ยวน่าจะหาย”

เจียงหลิว “....”

เจียงหลิวนั่งลงอย่างหมดคำพูด ทั้งตัวเหมือนชาไปหมด

เกมมีบัคเป็นเรื่องปกติ แต่ก็ต้องดูว่าเป็นเกมอะไรไหม!

นี่มันเกมอะไร?

เกมบำเพ็ญเซียนที่เทพเซียนสร้าง สามารถพามนุษย์ทั้งโลกทะยานขึ้นสวรรค์ได้!

แบบนี้ยังมีบัคได้อีก ท่านเทพจะช่วยทำงานให้มันจริงจังหน่อยได้ไหม!

สุดท้าย เจียงหลิวทำได้แค่นั่งฟังเสียง “รอ” ในหัวไปพร้อมกับกดเข้าเกมด้วยความคิดซ้ำๆ อย่างร้อนใจ

เขาร้อนใจ แต่เพื่อนรอบข้างกลับเข้าเกมกันหมดแล้ว ต่างนั่งขัดสมาธิบนโต๊ะ หลับตา หน้าแดงเล็กน้อย ดูตื่นเต้นสุดๆ

“ครูครับ ผมได้รากวิญญาณคู่ธาตุน้ำกับไฟ ผมโคตรเทพเลยใช่ไหม!”

“รากวิญญาณห้าธาตุแข็งแกร่งที่สุด รองลงมาคือรากวิญญาณเดี่ยว จากนั้นก็รากวิญญาณคู่ ส่วนรากวิญญาณพิเศษเป็นข้อยกเว้น ใครมีรากวิญญาณพิเศษรีบรายงาน!”

“ครูครับ โหมดเนื้อเรื่อง 1-1 ผมผ่านไม่ได้ ทำยังไงดีครับ?”

“อย่าเพิ่งรีบ ฉันก็กำลังรออยู่”

“ครูครับ ของในร้านต้องใช้หินวิญญาณซื้อหมดเลย จะไปหาหินวิญญาณจากไหนครับ!”

“ล็อกอินรายวันให้หินวิญญาณ 5 ก้อน ไม่ใช่สิ เขตที่ 1 เปิดมาตั้งสองปีแล้ว พวกเธอไม่เคยไปหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตกันเลยเหรอ?”

“ฟอรั่มบำเพ็ญเซียนล็อกเขตครับครู ไม่สมัครเข้าไปดูไม่ได้!”

“เติมครั้งแรกต้องใช้ 6 หินวิญญาณ? บัตรรายเดือน 30 หินวิญญาณ? จะไปเอาเงินมาจากไหน!”

“สิบสุ่มครั้งเดียว 128 หินวิญญาณ! รางวัลใหญ่คือรากวิญญาณสูงสุด! โคตรน่าลอง!”

“1000 : 1 รับซื้อหินวิญญาณ! เร็วๆ ผมจะผ่านโหมดเนื้อเรื่อง!”

เจียงหลิวยิ่งฟังยิ่งรู้สึกแปลก

ร้านค้า ล็อกอิน เติมครั้งแรก บัตรเดือน สุ่มกาชา

คุ้นชิบหาย!

หลังจาก “ยุคบำเพ็ญเซียน” เปิดได้ไม่กี่นาที ภายในห้องเรียนก็เต็มไปด้วยเสียงอึกทึก นักเรียนส่วนใหญ่เกาหัวแกรกๆ สีหน้าลำบากใจ

พวกเขาพบว่าเข้าเกมแล้วแม้แต่ด่านหนึ่งของโหมดเนื้อเรื่องก็ยังผ่านไม่ได้ นอกจากรับล็อกอินรายวันแล้ว ก็ทำอะไรไม่ได้เลย!

เริ่มต้นขั้นหลอมปราณระดับศูนย์ เนื้อเรื่องก็ผ่านไม่ได้ ของในร้านแม้แต่คัมภีร์ระดับต่ำสุดก็ยังต้องใช้หินวิญญาณหลายสิบก้อน

และในช่องสกิลของพวกเขา มีแค่ทักษะพื้นฐาน “วิชารวมปราณ”

แล้ว… ขั้นต่อไปต้องทำยังไง?

นักเรียนหลายคนออกจากหน้าจอเกม มองไปที่ครูประจำชั้นอย่างสับสน รอคำสั่งต่อไป

“เจียงหลิว นายยังเข้าไม่ได้อีกเหรอ?”

เพื่อนข้างโต๊ะ หลี่ตงเจ๋อ หันมามองเขา แววตามีความเห็นใจเล็กน้อย “นายนี่มันซวยจริงๆ”

“ฉันก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน”

เจียงหลิวถอนหายใจ แล้วถามอย่างอยากรู้ “นายได้รากวิญญาณอะไร”

“รากวิญญาณสามสาย ทอง ไม้ น้ำ”

หลี่ตงเจ๋อตอบอย่างหมดอาลัย “กากสุดๆ”

“งั้นนายก็ซวยเหมือนกัน”

เจียงหลิวตอบกลับด้วยสายตาเห็นใจ

“มันจะซวยตรงไหน”

หลี่ตงเจ๋อพูดอย่างไม่ใส่ใจ “เดี๋ยวก็ใช้เงินสุ่มรากวิญญาณสูงสุดเอาสิ กลับบ้านไปฉันจะให้พ่อซื้อหินวิญญาณสักสองสามพันก่อน แล้วสุ่มให้ครบชุดรากวิญญาณสูงสุดห้าธาตุไปเลย”

เจียงหลิว “...”

ตอนนั้นเองเขาถึงนึกขึ้นได้ว่าเพื่อนข้างโต๊ะเป็นลูกเศรษฐีแท้ๆ บ้านมีทรัพย์สินนับพันล้าน ซื้อหินวิญญาณนิดหน่อยไม่ใช่ปัญหา

“ยุคบำเพ็ญเซียน” มาสองปีแล้ว ปริมาณหินวิญญาณยังต่ำมาก ไม่ได้กระทบระบบเงินตราเดิมมากนัก ชีวิตประจำวันยังใช้เงินเหมือนเดิม

จะบอกว่าผลกระทบที่ใหญ่ที่สุดก็คงเป็นชายฝั่งตะวันตก

มีคนใหญ่คนโตออกมาพูดว่า ทวยเทพลงมาแทรกแซงผลักดันหินวิญญาณ ทำลายอำนาจผูกขาดน้ำมันของสกุลเงินดอลลาร์

ฟังแล้วก็ขำดี ตอนนี้ซื้อขายน้ำมันใช้หินวิญญาณกันแล้ว

“เพื่อนรัก พูดสั้นๆ เลยนะ”

หลี่ตงเจ๋อเอาศอกสะกิดเขา แล้วกระซิบ “พอนายเข้าเกมได้ เอาหินวิญญาณ 5 ก้อนจากล็อกอินรายวันมาขายให้ฉันหน่อย ฉันจะรีบเติมครั้งแรก จะได้โอสถหลอมปราณหลายเม็ด เดี๋ยวแบ่งให้นายเม็ดหนึ่ง!”

เจียงหลิวเหลือบมองเขา ไม่ตอบอะไร ได้แต่ถอนหายใจในใจลึกๆ

เปิดเซิร์ฟแยก คนธรรมดาบำเพ็ญเซียนต้องอาศัยเวลา และดวง

สายเปย์บำเพ็ญเซียนอาศัยร้านค้า และแพ็กเกจ

มันต่างจากภาพบำเพ็ญเซียนในจินตนาการของเขาโดยสิ้นเชิง

[ เข้าสู่เกม ]

ทันใดนั้น เสียง “รอ” ที่ดังอยู่ในหัวก็หายไป เสียงแจ้งเตือนเข้าเกมดังขึ้นในสมอง ทำให้เจียงหลิวสะดุ้ง รีบกลับเข้าสู่เกม“ยุคบำเพ็ญเซียน” ทันที

หน้าจอเกมโปร่งแสงปรากฏขึ้นอีกครั้งบนจอประสาทตา

พร้อมกันนั้น เสียงอิเล็กทรอนิกส์ก็ดังขึ้นในสมอง

[ ยินดีต้อนรับสู่เกม “ยุคบำเพ็ญเซียน เวอร์ชันลด 100 เท่า” เกมนี้ช่วยให้สิ่งมีชีวิตทั้งปวงบำเพ็ญเซียนอย่างมีความสุข และทะยานขึ้นสู่สวรรค์ ]

[ คำเตือนเพื่อสุขภาพในการเล่นเกม โปรดอย่าหักโหม ]

[ ต่อต้านเกมไม่เหมาะสม ปฏิเสธเกมเถื่อน โอบรับแต่ของแท้ รับประกันคุณภาพ ]

เจียงหลิว “????”

เจียงหลิว “! ! ! ! !”

คำเตือนด้านหลังเขาไม่ได้ฟังแม้แต่คำเดียว สมองมีแต่ประโยคแรกวนซ้ำ

ยินดีต้อนรับสู่ยุคบำเพ็ญเซียนเวอร์ชันลด 100 เท่า?!

ไคลเอนต์ค้างเพราะบัค เลยทำให้ฉันหลุดมาอีกเวอร์ชันงั้นเหรอ?!

เจียงหลิวอึ้งไปเต็มๆ หลายวินาทีกว่าจะได้สติกลับมา ความรู้สึกดีใจราวกับโชคหล่นจากฟ้าพลันผุดขึ้นในใจ

ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ไม่อาจเอาเกมบำเพ็ญเซียนที่ช่วยให้มนุษย์ทั้งโลกทะยานขึ้นสู่สวรรค์ ไปเทียบรวมกับเกมลดราคาที่ทำหยาบๆ เพื่อสูบเงินได้

นี่เทพทำเกม ถึงขั้นเริ่มทำเวอร์ชันแท้กับเวอร์ชันลดแลกแจกแถมแล้วเหรอ?

แต่ไม่ว่ายังไง คนที่ได้เปรียบก็คือเขา

อะไรเรียกว่าเวอร์ชันลด 100 เท่า?

ส่วนลดร้อยเท่า!

แพ็กเกจราคาเดิม 648 หยวน ใช้แค่ 6.48 หยวนก็ซื้อได้ นี่แหละที่เรียกว่าลดแลกแจกแถมสุดๆ!

เจียงหลิวฝืนกดความตื่นเต้นในใจเอาไว้ แล้วรีบเข้าเกมอย่างอดใจไม่ไหว

หลังจากแสงกะพริบวูบวาบจนตาลาย หน้าจอเกมพื้นหลังสีฟ้าอ่อน จัดวางสะอาดเป็นระเบียบ ก็ปรากฏขึ้นในสายตา

ด้านบนของหน้าจอเต็มไปด้วยไอคอนฟังก์ชันเรียงเป็นแถว ได้แก่ [ กิจกรรมพิเศษ ] [ ร้านค้า ] [ เติมเงินครั้งแรก ] [ อันดับ ]

ด้านล่างคือ [ ตัวละคร ] [ อุปกรณ์ ] [ กระเป๋า ] [ สุ่มการ์ด ] [ สำนัก ] [ โซเชียล ]

ด้านซ้ายคือ [ กล่องแชท ]

ด้านขวาคือ [ เนื้อเรื่อง ] [ ลานประลอง ] [ หอทะยานฟ้า ] [ หลอมศาสตรา ] [ หลอมโอสถ ]

ตรงกลางสุด ยังมีภาพตัวละครการ์ตูนที่ดูคล้ายเขาอยู่ด้วย

ไอคอนฟังก์ชันพวกนี้กินพื้นที่ไปกว่าครึ่งหน้าจอเกม การจัดวางเป็นระเบียบมาก แต่ก็ยังทำให้เจียงหลิวรู้สึกคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก

แม่เจ้าโว้ย

ถ้าไม่ใช่เพราะมันสะท้อนอยู่ในสายตาโดยตรง และเชื่อมกับโลกจริงได้ เขาคงคิดว่านี่เป็นแค่เกมมือถือธรรมดาๆ ที่หลอกสูบเงินเกมหนึ่งเข้าแล้วจริงๆ

ฟังก์ชันแบบนี้ หน้าจอแบบนี้ ภาพตัวละครแบบนี้ ลอกมาชัดๆ ใช่ไหม?

เจียงหลิวฝืนกลั้นคำบ่นเต็มท้องเอาไว้ แล้วกดเปิด [ ตัวละคร ] ก่อนเป็นอย่างแรก

[ ชื่อตัวละคร : เจียงหลิว ]

[ เซิร์ฟเวอร์ : เขตที่ 4 เทียนเฉา ]

[ ระดับ VIP : 0 ]

[ ฉายา : ไม่มี ]

[ พรสวรรค์ : รากวิญญาณสามสาย ธาตุทอง ไม้ และไฟ ]

[ ระดับพลัง : ขั้นหลอมปราณระดับศูนย์ ( 0 / 1000 ) ]

[ สำนัก : ไม่มี ]

[ ซิงโครไนซ์ : ยังไม่ซิงโครไนซ์ ]

( ***ไอเทมในเกมแบ่งระดับออกเป็น 5 ขั้น คือ เวท เร้นลับ วิญญาณ มรรคา เซียน )