เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 17: สังเวยยกครัว! พรสวรรค์พุ่งและแต้มสิบล้าน

บทที่ 17: สังเวยยกครัว! พรสวรรค์พุ่งและแต้มสิบล้าน

บทที่ 17: สังเวยยกครัว! พรสวรรค์พุ่งและแต้มสิบล้าน


หลิงเหยียนถึงกับพูดไม่ออก

"นายน้อยครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!"

เป็นไปตามคาด เสียงอันร้อนรนของลุงอู๋ดังมาจากด้านนอก วินาทีต่อมาร่างของเขาก็พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง

"เกิดอะไรขึ้น? หลินเฟิงออกจากคุก หรือมีอะไรนอกเหนือจากนั้น?" หลิงเหยียนเอ่ยถามอย่างเนิบนาบ

"เอ๋? นายน้อยรู้ได้ยังไงครับ? ผมเพิ่งได้รับข่าวมาเมื่อครู่นี้เอง!" ลุงอู๋ที่กำลังกระวนกระวายถึงกับชะงักไปด้วยความมึนตง

"เล่ามา! มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?" หลิงเหยียนคร้านจะอธิบาย จึงถามกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

เขาอยากจะเห็นนักว่า 《รัศมีตัวเอก》 ของหลินเฟิงคนนี้จะสำแดงเดชได้รุนแรงแค่ไหน

"เรื่องเป็นอย่างนี้ครับนายน้อย เมื่อเช้าผมได้รับรายงานว่าคนในตระกูลหลินถูกฆ่าล้างครัว จากนั้นก็มีข่าวมาจากเรือนจำว่าหลังจากหลินเฟิงรู้เรื่องนี้เขาก็เกิดอาการสติแตก แต่ใครจะไปคาดคิดว่าเพียงหนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น พลังของเขาก็ระเบิดออกมาและสังหารนักโทษคนอื่นๆ ในห้องขังเดียวกันจนหมดสิ้น!"

"จากการประเมินของหน่วยองครักษ์ลับที่เฝ้าสังเกตการณ์ ระดับจิตวิญญาณของเขามาถึงขั้นสูงสุดของระดับนักยุทธ์แล้ว และมีความเป็นไปได้ว่า..." ลุงอู๋หยุดชะงัก น้ำเสียงเริ่มหนักอึ้ง

"เป็นไปได้ว่าอะไร?" หลิงเหยียนถามต่ออย่างไม่ทุกข์ร้อน

แค่ระดับสูงสุดของนักยุทธ์งั้นเหรอ? หลินเฟิงคนนี้ก็ไม่ได้เท่าไหร่นี่นา เพราะในตอนนี้ หลิงเหยียนก้าวเข้าสู่ระดับขุนพลรบขั้นที่สองไปแล้ว พลังของเขาข่มขวัญหลินเฟิงได้กระจุย!

"เป็นไปได้ว่าพลังจิตของเขาจะเกิดการกลายพันธุ์ และอาจพุ่งขึ้นไปถึงระดับเอสบวก (A+) ครับ!" ลุงอู๋กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

ทว่า ทันทีที่สิ้นคำพูด หลิงเหยียนกลับแค่นเสียงเหยียดหยามออกมา

"สังเวยคนทั้งบ้านให้สวรรค์แล้วได้แค่นี้เองเหรอ? ดูเหมือนฉันจะประเมินหลินเฟิงสูงเกินไปจริงๆ"

ลุงอู๋ถึงกับยืนอึ้ง... มันไม่ถูกสิ นายน้อยควรจะแผดเสียงตะโกนด้วยความเดือดดาลว่า 'เป็นไปไม่ได้!' ไม่ใช่หรือไง? ทำไมถึงทำท่าทางแบบนั้นล่ะ?

"พรสวรรค์ของหลินเฟิงพุ่งสูงขึ้นแบบนี้ มีคนยื่นมือเข้ามาปกป้องมันล่ะสิ?" หลิงเหยียนเมินเฉยต่อท่าทางงุนงงของลุงอู๋แล้วถามต่อช้าๆ

"เอ๋? ใช่ครับ ใช่แล้ว... เป็นหลิวเหยียนนั่นเอง ตาแก่นั่นพอรู้เรื่องเข้าก็รีบไปที่เรือนจำเพื่อพาตัวหลินเฟิงออกมาทันที แถมยังยอมควัก เหรียญเกียรติยศแห่งดาวมังกรอัคคี ออกมาใช้เพื่อการนี้โดยเฉพาะ!" ลุงอู๋รายงานลำดับเหตุการณ์ด้วยความเครียด

เหรียญเกียรติยศถือเป็นประเพณีสืบทอดของดาวมังกรอัคคี ใครก็ตามที่ทำคุณงามความดีอย่างมหาศาลจะได้รับมอบเหรียญนี้ มันไม่ใช่แค่สัญลักษณ์แห่งอำนาจและสถานะ แต่มันยังมีสิทธิ์พิเศษอีกอย่าง นั่นคือสามารถใช้ละเว้นโทษจำคุกให้แก่ทายาทหรือศิษย์ได้หนึ่งครั้ง ตราบใดที่ไม่ใช่ความผิดฐานทรยศเผ่าพันธุ์หรือสร้างความเสียหายร้ายแรงต่อมวลมนุษย์

เห็นได้ชัดว่าแม้หลินเฟิงจะเกือบฆ่าหลิงเหยียน แต่ในยุคสมัยนี้ ตราบใดที่เหยื่อยังมีชีวิตอยู่ ความผิดนั้นก็จะถูกนับเป็นเพียงการทำร้ายร่างกายจนบาดเจ็บสาหัส ซึ่งเหรียญเกียรติยศหนึ่งเหรียญนั้นมีค่าเกินพอที่จะล้างความผิดนี้

"เหอะ สมกับเป็นตัวเอกจริงๆ หลิวเหยียนคนนี้ใจป้ำไม่เบาเลยนะ" หลิงเหยียนลอบอุทานในใจ

ในเมื่อเหรียญเกียรติยศถูกนำออกมาใช้แล้ว หลินเฟิงย่อมไม่มีปัญหาอะไรอีก และคงจะกลับไปที่โรงเรียนในทันที แถมด้วยพรสวรรค์ที่เพิ่มขึ้น อนาคตอันรุ่งโรจน์คงรอเขาอยู่เบื้องหน้า

แต่แล้วหลิงเหยียนก็ยิ้มออกมา เขาจำได้ว่าในโครงเรื่องเดิม เหรียญเกียรติยศนี้หลิวเหยียนจะเก็บไว้ใช้ช่วยหลินเฟิงหลังจากที่หลินเฟิงสังหารอัจฉริยะเผ่าพันธุ์ต่างดาวแล้วถูกจับได้ ในเมื่อมันถูกใช้ไปเสียตอนนี้ เขาอยากรู้นักว่าเมื่อถึงเวลานั้น หลินเฟิงจะรอดพ้นความตายไปได้อย่างไร

【 ติ๊ง... ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ เนื่องจากการฟ้องร้องหลินเฟิงส่งผลให้หลิวเหยียนต้องสูญเสียเหรียญเกียรติยศไปก่อนเวลาอันควร โชคลาภของหลินเฟิงจึงอ่อนแรงลงเล็กน้อย 】

【 ติ๊ง... ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ เนื่องจากการที่ตระกูลหลินถูกสังเวยให้สวรรค์ก่อนกำหนด ทำให้ผลของการเซ่นสังเวยลดลงอย่างมาก ส่งผลกระทบต่อการเติบโตในอนาคต โชคลาภอ่อนแรงลง! 】

【 ติ๊ง... ดูดซับพลังแห่งโชคลาภ ได้รับแต้มกฎเกณฑ์: 10 ล้านแต้ม! 】

เสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นในหัวทำให้หลิงเหยียนเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ

"หืม? โชคลาภลดลงอีกแล้ว? แถมคราวนี้ลดไปตั้งสิบล้านแต้มเลยเหรอ?"

การลดลงของโชคลาภครั้งนี้ช่างมหาศาลนัก! แต่พอมาลองพิจารณาดูเขาก็เข้าใจ ตามโครงเรื่องเดิม ทุกครั้งที่คนในตระกูลหลินตาย พรสวรรค์และพลังของเขาจะพุ่งสูงขึ้น การตายสามศพในสามช่วงเวลาที่เหมาะสมจะทำให้หลินเฟิงได้รับพลังที่น่าสะพรึงกลัว ซึ่งหากคำนวณดูแล้ว พรสวรรค์อาชีพของเขาควรจะพุ่งจากระดับเอส (S) ไปถึงระดับดับเบิลเอส (SS) เลยด้วยซ้ำ!

ทว่าตอนนี้มันกลับเพิ่มจากเอลบ (A-) มาเป็นเอบวก (A+) เท่านั้น ส่วนต่างของโชคลาภที่หายไปจึงมากมายมหาศาล

ส่วนเรื่องที่การขัดขวางไม่ให้หลิวเหยียนรับศิษย์เมื่อวานได้แต้มแค่หนึ่งล้าน ตอนนี้หลิงเหยียนเข้าใจแล้ว... บ้าจริง มันแค่ทำให้หลินเฟิงได้เป็นศิษย์ช้าลงไปเพียงวันเดียวเท่านั้น รัศมีตัวเอกนี่มันน่ากลัวจริงๆ สุดท้ายหลิวเหยียนก็หนีไม่พ้นที่จะกลายเป็นอาจารย์ของหลินเฟิง

และแน่นอนว่าจุดจบของหลิวเหยียนก็คือการถูกหลินเฟิงฆ่าตาย เพื่อสังเวยให้พรสวรรค์ของหลินเฟิงพุ่งทะยานขึ้นไปอีกขั้น! จะว่าไป การเป็นญาติหรือเพื่อนของตัวเอกนี่มันความเสี่ยงสูงจริงๆ เพราะทุกคนต่างก็เป็นเพียง 'วัตถุดิบ' ให้สวรรค์เท่านั้น

"เอาล่ะ ฉันรู้เรื่องนี้แล้ว! ไม่ต้องไปรายงานพ่อหรอก เรื่องของหลินเฟิงฉันจะจัดการเอง ไปเถอะ กลับโรงเรียนกันก่อน! ยังไงฉันก็ยังเป็นนักเรียน จะโดดเรียนบ่อยๆ มันก็ไม่ดีใช่ไหมล่ะ!" หลิงเหยียนกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

"แต่นายน้อยครับ คนในตระกูลหลินตายหมดแบบนี้ มันจะไม่คิดว่าเป็นฝีมือของนายน้อยที่แอบสั่งการเหรอครับ?" ลุงอู๋เอ่ยด้วยความเป็นห่วง หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงไม่ชายตาแลหลินเฟิงด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกสังหรณ์ใจว่าหลินเฟิงคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา

จะมีสามัญชนที่ไหนกันที่ครอบครัวถูกฆ่าล้างครัวแล้วดันเกิดการปลุกพรสวรรค์ขึ้นมาได้แบบนี้?

หลิงเหยียนขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเช่นนั้น

ก็จริงอยู่... แม้เขาจะไม่กลัวหลินเฟิง แต่การต้องมาเป็นแพะรับบาปให้คนอื่นมันก็น่ารำคาญไม่น้อย เขาจำได้ว่าในโครงเรื่องเดิม เมื่อคืนคนตระกูลหลินพากันไปหามู่หรงเสวี่ย และหลังจากหล่อนยืนยันหนักแน่นว่าหลินเฟิงจะไม่เป็นไร พวกเขาจึงยอมกลับไป

ทว่าเพราะการแทรกแซงของเขา เมื่อวานกว่ามู่หรงเสวี่ยจะกลับถึงบ้านก็มืดค่ำแล้ว คนที่ตระกูลหลินได้เจอน่าจะเป็นมู่หรงกวงมากกว่า

เมื่อพิจารณาว่าก่อนที่หลินเฟิงจะปลุกอาชีพ มู่หรงกวงรังเกียจไอ้เด็กนี่เข้าไส้ เพราะมันเป็นตัวขัดขวางความสัมพันธ์ระหว่างลูกสาวเขากับหลิงเหยียน เขามองว่าหลินเฟิงเป็นแค่คางคกที่อยากกินเนื้อหงส์ ถึงขั้นเคยส่งคนไปลอบฆ่ามาแล้วด้วยซ้ำ

แน่นอนว่าคนพวกนั้นถูกหลินเฟิงที่ใช้พลังจิตฆ่าทิ้งไปหมด และความผิดทั้งหมดก็ถูกโยนมาที่หลิงเหยียน เพราะในสายตาของหลินเฟิง มีเพียงหลิงเหยียนเท่านั้นที่จะลงมือกับเขา นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมตอนที่เห็นหลิงเหยียนลงมือก่อนหน้านี้ หลินเฟิงถึงได้คิดฆ่าหลิงเหยียนโดยไม่ลังเล

ดังนั้นมันจึงชัดเจนมากว่าคนตระกูลหลินต้องถูกมู่หรงกวงฆ่าตายแน่นอน ในฐานะคนแรกที่รู้ข่าวว่าหลินเฟิงเข้าคุก ลูกสาวอยากให้เขาช่วย แต่เขาน่ะเหรอจะยอมทำเรื่องแบบนั้น?

"น่าสนใจแฮะ ตระกูลนางเอกสังเวยตระกูลพระเอกให้สวรรค์ ถ้าหลินเฟิงรู้เรื่องนี้เข้า มันจะอกแตกตายไหมนะ?"

หลิงเหยียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างสะใจ เขาออกคำสั่งกับลุงอู๋ทันทีให้ไปหาแฮกเกอร์ระดับท็อปเพื่อเจาะระบบกล้องวงจรปิดของตระกูลมู่หรง เพื่อรวบรวมหลักฐานทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้มาให้ได้!

จบบทที่ บทที่ 17: สังเวยยกครัว! พรสวรรค์พุ่งและแต้มสิบล้าน

คัดลอกลิงก์แล้ว