ตอนที่ 16: ทิ้งอาหาร—ไม่เชื่อฟังเสียจริง

หลังจากที่พวกเขาเข้าที่พักเรียบร้อยแล้ว ก็ยังมีเวลาเหลืออีกมาก

เนื่องจากเช้านี้หานซานตื่นแต่เช้า เขาจึงไม่มีเวลาออกกำลังกาย หลังจากมาถึงโรงแรมแล้ว เขาจึงไปที่สระว่ายน้ำบนดาดฟ้าเพียงลำพัง

ในขณะนั้นมีคนไม่มากที่โรงแรม และเขาก็ว่ายน้ำอยู่คนเดียวที่สระบนดาดฟ้า

หลังจากว่ายไปครึ่งชั่วโมง หลี่ลี่ก็ขึ้นมาตามหาเขา

เมื่อเห็นหานซานว่ายน้ำอย่างสง่างามและแข็งแรงในสระ หลี่ลี่ก็ไม่กล้าขัดจังหวะ

หานซานดูผอมเพรียว และกล้ามเนื้อของเขาจะเห็นได้ชัดเจนยามที่เขาไม่สวมเสื้อ แตกต่างจากกล้ามที่เน้นความสวยงามจากการออกกำลังกาย หานซานมีกล้ามเนื้อที่แน่นและทรงพลัง แม้ว่าเขาจะไม่ได้ดูบึกบึน แต่กล้ามเนื้อเหล่านั้นซ่อนความแข็งแรงที่น่าทึ่งไว้

เมื่อหานซานโผล่ขึ้นจากน้ำ และใช้มือสางผมสั้นของเขา หลี่ลี่ก็เอ่ยขึ้นมา "คุณหานได้เวลาไปรับประทานอาหารกลางวันแล้วครับ"

หานซานค้ำตัวเองที่ราวสระ ก่อนจะก้าวขึ้นจากน้ำ เขาหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอวและเดินผ่านหลี่ลี่ไปยังห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า

หลี่ลี่ชินกับรอยแผลเป็นบนร่างกายของหานซานแล้ว

หลังจากที่หานซานเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เขาก็เดินออกมา

พวกเขาเดินเคียงข้างกันไปยังห้องพักชั้นล่าง หานซานถามหลี่ลี่“หลังจากนี้มีอะไรบ้าง?”

หลี่ลี่ตอบว่า "การประชุมกับคุณหลงจากกลุ่มบริษัท KT จะเริ่มเวลา 15:30 น. พวกเราจะไปรับประทานอาหารกลางวันก่อน จากนั้นก็พักครึ่งชั่วโมงแล้วออกเดินทางไปที่ประชุม"

หานซานพยักหน้าและถามอีกครั้ง "แล้วอาหารกลางวันมีอะไร?"

หลี่ลี่กดปุ่มลิฟต์ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเป็นทางการ "ผมได้ยินมาว่าอาหารขึ้นชื่อที่นี่คือปูขน ผมเลยจองร้านใกล้ ๆ ไว้ ถ้าเราไปตอนนี้ พอดีกับที่เขาเตรียมปูขนเสร็จ"

หานซานไม่ใช่คนเลือกกิน อาหารทุกมื้อในการเดินทางไปทำงานมักจะเป็นหลี่ลี่ที่เป็นคนจัดการเสมอ ครั้งนี้ก็ไม่ต่างกัน

“นำทางไปเลย”

สิบห้านาทีต่อมา หานซาน และหลี่ลี่ก็มาถึงร้านอาหาร

ร้านอาหารปูขนแห่งนี้มีบรรยากาศคล้ายกับโรงละคร ชั้นสองของร้านสามารถมองเห็นชั้นแรกได้

หลี่ลี่ได้จองที่นั่งไว้บนชั้นสอง

เวลาที่หลี่ลี่จัดการไว้นั้นพอดิบพอดี เมื่อพวกเขาได้นั่งลง ทางร้านก็เสิร์ฟปูขนมาให้

มีพนักงานบริการอยู่ข้างโต๊ะเพื่อช่วยแกะปูให้ หานซานลิ้มรสไข่ปู จากนั้นเขาก็มองลงไปยังชั้นล่างของร้านและเห็นร่างคุ้นเคยคนหนึ่ง

หานซานหรี่ตาลง คนคนนั้นคือ…ซ่งซีใช่ไหม?

เพราะการแต่งตัวของเธอต่างจากช่วงเช้าอย่างสิ้นเชิง หานซานเกือบคิดว่าตัวเองจำผิดคน

เขาจ้องมองและยืนยันว่าเป็นซ่งซีจริง ๆ

เช้านี้ซ่งซีใส่เสื้อเชิ้ตและสูท แต่ตอนบ่ายเธอใส่เดรสแขนกุดสีชมพูเผยให้เห็นแขนขาวเนียนราวกับกลีบดอกบัวของเธอ ผมยาวลอนที่ถูกซ่อนไว้ใต้หมวกเมื่อเช้าถูกปล่อยลงอย่างเป็นระเบียบอยู่ด้านหลัง ไรผมสีน้ำตาลเข้มแทรกไปกับผิวหน้าที่ทั้งสวยสง่าและเย้ายวนในเวลาเดียวกัน ทำให้เธอดูสวยงามอย่างน่าขัดแย้ง

ชุดของซ่งซีค่อนข้างสั้น แต่รองเท้าส้นสูงของเธอกลับสูงมาก ขาของเธอที่พาดอยู่ใต้โต๊ะทั้งเรียวยาวและเพรียวบาง

ในสายตาของหานซาน ขาของซ่งซีทำให้เขานึกถึงขาเงือกที่แปลงร่างมาจากเทพนิยาย

สวยเหลือเกิน

คนมากมายต่างแอบมองเธอในร้านอาหาร แต่ซ่งซีกลับไม่ได้สนใจ เธอเอาแต่ถ่ายเซลฟี่ด้วยโทรศัพท์ของเธอ เปลี่ยนท่าทางไปมา แถมยังชูมือในสัญลักษณ์บางอย่างที่หานซานไม่เข้าใจ

หานซานละสายตากลับมาก่อนจะมองไปยังหลี่ลี่ที่กำลังก้มหน้าก้มตากินปูอยู่ เขาจึงถามขึ้นมา “มือที่ทำสัญลักษณ์นั้นหมายถึงอะไร?”

"หืม?" หลี่ลี่เงยหน้าขึ้นอย่างงุนงง

เขามองมือของหานซาน ก่อนจะกลืนอาหารลงคอแล้วพูดว่า “มันคือรูปหัวใจครับ เป็นท่าทางที่ฮิตกันในหมู่วัยรุ่นที่ชอบถ่ายรูปกันเดี๋ยวนี้”

หานซานตอบเบา ๆ ว่า “อืม”

จากนั้นเขาก็หยิบตะเกียบขึ้นมาและกินต่ออย่างสุภาพเรียบร้อย

หลี่ลี่สัมผัสจมูกตัวเอง รู้สึกได้ว่าคุณหานทำตัวแปลกไป เขาดื่มน้ำแล้วแอบมองไปที่ชั้นล่างอีกรอบ

ในขณะนั้นซ่งซีกำลังวางโทรศัพท์ลงและใช้คีมหนีบปู

แม้กระทั่งท่าทางการแกะปูของซ่งซียังดูน่ารักน่ามอง

ในฐานะชายที่อายุเกือบสามสิบ หลี่ลี่เคยออกเดตกับผู้หญิง เจอดาราสาว และแม้กระทั่งนางแบบ แต่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนที่ทำให้หลี่ลี่รู้สึกตะลึงและหวั่นไหวได้ด้วยการกระทำเพียงแค่การแกะปู

หลี่ลี่เอ่ยขึ้นมา “ทุกคนก็กำลังแกะปูเหมือนกัน แต่ทำไมท่าทางการแกะปูของคุณซ่งมันถึงได้ต่างจากคนอื่นกันล่ะ?” หลี่ลี่หัวเราะแล้วสรุปว่า “ไม่แปลกเลย คนสวยทำอะไรก็น่าดูไปหมด”

หานซานไม่ได้ตอบกลับ

หลี่ลี่รู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่คุณหานจะไม่สนใจซ่งซีเลย ถ้าดูจากปฏิกิริยาที่เขาแสดงออกมาตอนเช้า หลี่ลี่จึงถามด้วยความอยากรู้ “คุณหานคิดยังไงกับคุณซ่งครับ?”

หานซานขมวดคิ้วราวกับผู้ใหญ่ที่กำลังประเมินเด็กและพูดว่า “ผู้หญิงที่ติดโซเชียลมีเดีย”

แค่ในขณะรับประทานอาหาร เธอยังต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาใช้ นั่นทำให้หานซานยิ่งมั่นใจว่าเธอติดโซเชียลมีเดีย

หลี่ลี่พูดไม่ออก

เขาถามถึงความคิดเห็นเกี่ยวกับรูปร่างหน้าตาของเธอแท้ ๆ แต่คุณหานกลับพูดเรื่องติดโซเชียลมีเดีย

เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณหานยังโสด แม้ว่าจะมีทั้งรถซูเปอร์คาร์ บ้านหรู และสถานะที่น่าทึ่งก็ตาม

เมื่อพวกเขาทานเสร็จและลงไปที่ชั้นล่าง ซ่งซีก็ออกจากร้านไปแล้ว

หานซานสังเกตเห็นว่าแม้ซ่งซีจะสั่งปูสามตัว แต่เธอกลับกินไปเพียงตัวเดียว ใบหน้าของเขาจึงขมวดมุ่นทันที

เธอเป็นอะไรไปกันนะ?

การทิ้งอาหารแบบนี้ ช่างดื้อดึงเสียจริง