บทที่ 20 - คัมภีร์ยันต์ปรมาจารย์ซานชิงจื่อเวยเจินอู่เมี่ยวเจินไร้พ่าย

บทที่ 20 - คัมภีร์ยันต์ปรมาจารย์ซานชิงจื่อเวยเจินอู่เมี่ยวเจินไร้พ่าย

ดูเหมือนว่าปรมาจารย์ซานชิงและปรมาจารย์ซื่ออวี้จะไม่มีเวลามาทำพิธีมอบยันต์ให้เขาเสียแล้ว

แต่ปรมาจารย์จิ่วเทียนต้างหมอกลับมีเวลาว่างพอดี

เจียงเฉินเริ่มเพ่งสมาธิทันที ค่อยๆ เชื่อมโยงกลิ่นอายของปรมาจารย์เจินอู่เข้ากับจิตวิญญาณภายนอกของตน แล้วจึงสร้างภาพลักษณ์ของท่านขึ้นมาในจิตวิญญาณทั้งภายในและภายนอก

[ตรวจพบว่าโฮสต์ได้สร้างภาพลักษณ์เศษเสี้ยวของซ่างชิงเกาเซิ่งต้าเต้าจวินและมหาเทพเป่ยจี๋จื่อเวยสำเร็จ ต้องการแปลงเป็นค่าประสบการณ์ในการสร้างภาพลักษณ์เทพเจินตี้เจินอู่หลิงอิงโย่วเซิ่งเจินจวินหรือไม่]

แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ เจียงเฉินรีบกดตกลงทันที

ในพริบตา ค่าประสบการณ์จากการสร้างภาพลักษณ์เทพซานชิงและมหาเทพเป่ยจี๋จื่อเวยเพียงเศษเสี้ยว ก็ถูกแปลงเป็นค่าประสบการณ์ในการสร้างภาพลักษณ์เทพเจินอู่ทันที

[ค่าประสบการณ์ที่ต้องการสำหรับการเพ่งสมาธิสร้างภาพลักษณ์เทพเจินตี้เจินอู่หลิงอิงโย่วเซิ่งเจินจวิน: 110000/10000000]

แค่พริบตาเดียว ค่าประสบการณ์ก็พุ่งพรวดไปถึงหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นแต้ม

เจียงเฉินถึงกับตะลึง ค่าประสบการณ์ของปรมาจารย์ซานชิงและซื่ออวี้นี่มันคุ้มค่าจริงๆ

ถ้าเขาเพ่งสมาธิสร้างภาพลักษณ์เทพซานชิงอีกหลายๆ รอบ แล้วค่อยแปลงค่าประสบการณ์มา แบบนี้ก็เท่ากับว่าเขาจะสามารถสร้างภาพลักษณ์ได้สำเร็จเลยไม่ใช่หรือ

เจียงเฉินรีบทดลองทันที

ความคิดของเขาสลับไปมาระหว่างความชัดเจนและความสับสนอย่างต่อเนื่อง

[ค่าประสบการณ์ที่ต้องการสำหรับการเพ่งสมาธิสร้างภาพลักษณ์อวี้ชิงจื่อซวีเกาเมี่ยวไท่ซ่างหยวนหวงต้าเต้าจวิน 1/1000000000000]

[ข้อผิดพลาด ไม่สามารถเพ่งสมาธิได้]

[ค่าประสบการณ์ที่ต้องการสำหรับการเพ่งสมาธิสร้างภาพลักษณ์ไท่ชิงเต้าเต๋อเทียนจุน 1/1000000000000]

[ข้อผิดพลาด ไม่สามารถเพ่งสมาธิได้]

...

และในเวลาเดียวกัน โลกภายนอกก็เริ่มเกิดความร้อนรนขึ้น

"ศิษย์น้องเล็กเชื่อมโยงสวรรค์และมนุษย์มาเกือบสองชั่วยามแล้ว ยังไม่ได้รับยันต์จากปรมาจารย์อีกหรือ คงไม่ได้จะล้มเหลวจริงๆ หรอกนะ"

เซวียซีชางพึมพำ

"หุบปาก ต่อให้เป็นการรับยันต์แบบปกติ ก็ต้องใช้เวลามากกว่าสองชั่วยามอยู่แล้ว ยิ่งศิษย์น้องเล็กเลือกวิธีที่ยากที่สุด ก็ย่อมต้องใช้เวลามากกว่าปกติเป็นธรรมดา"

หลี่หานกวงตวาดดุ

ถึงจะพูดไปแบบนั้น แต่ลึกๆ แล้วหลี่หานกวงเองก็ไม่มีความมั่นใจเลย เพราะเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าการที่ปรมาจารย์มามอบยันต์ให้นั้นจะมีสถานการณ์เป็นอย่างไร

ซือหม่าเฉิงเจินนั่งขัดสมาธิอยู่หน้ารูปปั้นปรมาจารย์ หลับตาพักผ่อนอย่างสงบ ไร้ซึ่งความยินดีหรือเศร้าโศก

สำหรับผู้ที่มีระดับพลังเช่นท่าน ทุกสิ่งล้วนถูกกำหนดไว้ด้วยเหตุและผลแห่งโชคชะตา เป็นไปตามวิถีแห่งเต๋า

หากเจียงเฉินทำไม่สำเร็จ นั่นก็เป็นเพราะวิถีแห่งเต๋าถูกลิขิตมาเช่นนั้น

แต่ในขณะนั้นเอง ทุกคนก็สังเกตเห็นว่า เปลวไฟแห่งจิตวิญญาณของเจียงเฉินจู่ๆ ก็สั่นไหวและอ่อนแสงลง

"เกิดอะไรขึ้น แค่รับยันต์เองนะ ต่อให้ปรมาจารย์ไม่ยอมรับ ศิษย์น้องเล็กก็ไม่น่าจะถึงขั้นวิญญาณแตกซ่านดับสูญเลยนี่"

เจียวจิ้งเจินเอ่ยด้วยความไม่เข้าใจ

"เปลวไฟแห่งจิตวิญญาณของศิษย์น้องเล็กค่อยๆ อ่อนแสงลง แต่ถึงจะดูริบหรี่ ก็ยังคงมีความเหนียวแน่นมาก ดูเหมือนว่าปรมาจารย์กำลังทดสอบเขาอยู่มากกว่านะ"

หลี่หานกวงมีความเห็นที่แตกต่างออกไป

เมื่อทุกคนเพ่งมองดูให้ดีก็พบว่าเป็นเช่นนั้นจริงๆ

แม้เปลวไฟแห่งจิตวิญญาณของเจียงเฉินจะดูริบหรี่ลงมาก แต่ก็ยังคงมีความมั่นคง หากพูดถึงความแข็งแกร่งแล้ว ก็แทบไม่ด้อยไปกว่าผู้บำเพ็ญเพียรระดับบรรลุเต๋าขั้นสูงสุดเลย

และในขณะนี้ ภายในดินแดนลี้ลับอันเหนือคำบรรยาย

สติของเจียงเฉินขาดหายไปเกือบร้อยครั้งแล้ว ทำให้สภาพจิตวิญญาณของเขาไม่ค่อยปกติเท่าไหร่นัก

เขากำลังเพ่งสมาธิสร้างภาพลักษณ์เทพซานชิงด้วยท่าทางเหม่อลอยราวกับเครื่องจักร

[ค่าประสบการณ์ที่ต้องการสำหรับการเพ่งสมาธิสร้างภาพลักษณ์อวี้ชิงจื่อซวีเกาเมี่ยวไท่ซ่างหยวนหวงต้าเต้าจวิน 1/1000000000000]

[ข้อผิดพลาด ไม่สามารถเพ่งสมาธิได้]

[ตรวจพบว่าโฮสต์ได้สร้างภาพลักษณ์เศษเสี้ยวของอวี้ชิงจื่อซวีเกาเมี่ยวไท่ซ่างหยวนหวงต้าเต้าจวินสำเร็จ ต้องการแปลงเป็นค่าประสบการณ์ในการสร้างภาพลักษณ์เทพเจินตี้เจินอู่หลิงอิงโย่วเซิ่งเจินจวินหรือไม่]

เจียงเฉินกดตกลงอย่างเป็นอัตโนมัติ

[ค่าประสบการณ์ที่ต้องการสำหรับการเพ่งสมาธิสร้างภาพลักษณ์เทพเจินตี้เจินอู่หลิงอิงโย่วเซิ่งเจินจวิน: 10000000/10000000]

[สร้างภาพลักษณ์เทพเจินตี้เจินอู่หลิงอิงโย่วเซิ่งเจินจวินสำเร็จ ต้องการเลื่อนระดับหรือไม่]

ในที่สุด เมื่อข้อความที่แตกต่างจากเดิมปรากฏขึ้น สติสัมปชัญญะที่แข็งทื่อของเจียงเฉินก็ค่อยๆ ถูกดึงกลับมา

"สะ สำเร็จแล้ว"

"ระบบ เลื่อนระดับให้ข้า เลื่อนระดับให้ข้าเต็มที่ไปเลย"

ในตอนนี้ เจียงเฉินผมเผ้ายุ่งเหยิง ท่าทางราวกับคนเสียสติ

[ติ๊ง เลื่อนระดับสำเร็จ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ท่านได้รับยันต์วิเศษแล้ว]

และในตอนนั้นเอง ภาพลักษณ์ของปรมาจารย์เจินอู่ก็ปรากฏขึ้นในจิตวิญญาณภายในของเจียงเฉินอย่างสมบูรณ์

ภาพลักษณ์นั้นหลอมรวมเข้ากับยันต์ เผยให้เห็นร่างของปรมาจารย์ที่เหยียบย่ำพญาเต่าและงูห้าสี ถือกระบี่วิเศษ ใบหน้าเคร่งขรึม ท่าทางดุดันราวกับคนคลุ้มคลั่ง จู่ๆ ก็ส่องแสงสีแดงเจิดจ้า

ในวินาทีนั้น ร่างที่ดูคลุ้มคลั่งทั้งสองร่างกลับดูราวกับจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

ชั่วพริบตา ยันต์สีแดงเปล่งประกายนั้นก็พุ่งเข้าหาเจียงเฉินด้วยความเร็วสูง

เจียงเฉินรู้สึกถึงความเชื่อมโยงบางอย่าง เขาไม่ได้ขยับตัว ปล่อยให้ยันต์นั้นพุ่งเข้ามาประทับที่กลางหน้าผาก

มันฝังรากลึกลงไปในจิตวิญญาณภายในของเขา และหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

เจียงเฉินได้รับรู้ชื่อของยันต์วิเศษชิ้นนี้แล้ว

คัมภีร์ยันต์ปรมาจารย์ซานชิงจื่อเวยเจินอู่เมี่ยวเจินอู๋ซ่าง

ดูเหมือนว่าด้วยพลังประสบการณ์จากเทพซานชิงและซื่ออวี้ จะทำให้ยันต์วิเศษชิ้นนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย

ภายใต้อำนาจของยันต์วิเศษชิ้นนี้ เขาสามารถฝึกฝนยันต์และคาถาทุกชนิดของวิถีเต๋าได้ ไร้ซึ่งข้อห้ามใดๆ ทั้งสิ้น

เมื่อเขาได้รับยันต์วิเศษชิ้นนี้ ดินแดนลี้ลับก็ค่อยๆ สลายตัวไป

เมื่อเขาลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้ง เขาก็กลับมาอยู่ในตำหนักแท่นบูชาซ่างชิงแล้ว

"ศิษย์น้องเล็ก เจ้าฟื้นแล้ว ต่อให้ไม่ได้รับยันต์วิเศษก็ไม่เป็นไร เจ้าก็ยังคงเป็นศิษย์สำนักเหมาซาน และยังเป็นศิษย์น้องเล็กของพวกเราอยู่ดี"

เซวียซีชางพูดด้วยความรู้สึกตื้นตันใจจนเผลอบีบน้ำตาออกมาหยดหนึ่ง

ส่วนคนอื่นๆ กลับมีท่าทีสงบเยือกเย็นกว่ามาก

"ศิษย์น้องเล็ก ดูจากสีหน้าและท่าทางของเจ้า เจ้าคงจะได้รับยันต์วิเศษมาแล้วใช่ไหม"

หลี่หานกวงเอ่ยถาม

"ใช่แล้วขอรับศิษย์พี่ ข้าได้รับยันต์วิเศษมาแล้วจริงๆ"

"เป็นยันต์อะไรหรือศิษย์น้องเล็ก"

เยี่ยฝ่าซ่านถามด้วยความอยากรู้

เจียงเฉินตอบไปตามตรง

"คัมภีร์ยันต์ปรมาจารย์ซานชิงจื่อเวยเจินอู่เมี่ยวเจินอู๋ซ่างขอรับ"

เมื่อได้ยินชื่อของยันต์ ทุกคนต่างก็ตกตะลึง

แม้แต่ซือหม่าเฉิงเจินก็ยังอดประหลาดใจไม่ได้ เพราะท่านก็ไม่คาดคิดเหมือนกันว่าเจียงเฉินจะได้รับยันต์ชื่อนี้มา

มียั้งชื่อซานชิง จื่อเวย และเจินอู่ สรุปแล้วยันต์ชิ้นนี้เป็นยันต์ของปรมาจารย์สายไหนกันแน่

อีกอย่าง ในระบบยันต์ศักดิ์สิทธิ์เจิ้งอีเหมิงเวย ยันต์ที่กล้าใช้ชื่อเทพซานชิง ล้วนเป็นยันต์ระดับหนึ่งขึ้นไปทั้งสิ้น

ยันต์ชิ้นนี้ ไม่เพียงแต่มีชื่อเทพซานชิง ยังมีซื่ออวี้ และปรมาจารย์เจินอู่ที่มีระดับเทียบเท่ากับเทพทั้งห้า แล้วระดับของยันต์ชิ้นนี้จะสูงส่งขนาดไหนกัน

"เสวียนอี ปรมาจารย์ท่านใดเป็นผู้มอบยันต์ให้แก่เจ้างั้นหรือ"

ซือหม่าเฉิงเจินเอ่ยถาม

เจียงเฉินเก็บสีหน้าตื่นเต้น แล้วตอบกลับด้วยท่าทีจริงจัง

"เรียนท่านอาจารย์ ปรมาจารย์จิ่วเทียนต้างหมอเป็นผู้มอบยันต์ให้แก่ข้าขอรับ"

ซือหม่าเฉิงเจินถึงกับแสดงสีหน้าตกใจ ในฐานะผู้ที่มีระดับจิตวิญญาณ ท่านย่อมมองออกในปราดเดียวว่าเจียงเฉินกำลังพูดโกหกอยู่หรือไม่

และในเวลานี้ ท่านก็รู้ได้ทันทีว่าเจียงเฉินไม่ได้พูดปด

ตอนแรกท่านคิดว่าคงจะเป็นขุนพลคนใดคนหนึ่งใต้สังกัดของปรมาจารย์เป็นคนมอบยันต์ให้เจียงเฉินเสียอีก

ไม่นึกเลยว่า จะเป็นปรมาจารย์จิ่วเทียนต้างหมอลงมือมอบให้ด้วยตัวเอง

ศิษย์ของท่านผู้นี้ เป็นที่ต้องตาต้องใจของปรมาจารย์จิ่วเทียนต้างหมอจริงๆ สินะ

นับแต่นี้ไป ชื่อของเขาได้ถูกจารึกไว้ในทำเนียบสวรรค์แล้ว หากวันใดที่เขาบรรลุธรรมและขึ้นสวรรค์ ก็คงจะได้รับตำแหน่งที่ดีในสวรรค์ชั้นเป่ยจี๋อย่างแน่นอน

ต้องรู้ไว้นะว่า ต่อให้เป็นปรมาจารย์แห่งวิถีเต๋าระดับจิตวิญญาณอย่างท่าน ปรมาจารย์เจินอู่ก็ยังแทบจะไม่ชายตามองเลยด้วยซ้ำ

เมื่อท่านหมดอายุขัย อย่างมากก็คงได้เป็นแค่ขุนนางฝ่ายในฝ่ายนอกเท่านั้นแหละ

"ในเมื่อเจ้าได้รับยันต์แล้ว เจ้าก็สามารถฝึกฝนเคล็ดวิชาหลักและคาถาต่างๆ ของสำนักเหมาซานได้แล้ว หากมีเรื่องใดไม่เข้าใจ ก็ไปสอบถามศิษย์พี่ศิษย์น้องของเจ้าได้เลย"

ซือหม่าเฉิงเจินกล่าว

"ศิษย์รับทราบขอรับ"

เจียงเฉินพยักหน้า

[จบแล้ว]