บทที่ 980 - โควตารับสมัครงานเฮงซวย

บทที่ 980 - โควตารับสมัครงานเฮงซวย

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

"ตอนนั้นเองหลิวต้าขุยก็พากองกำลังอาสาสมัครไล่ตามมาจากข้างหลัง อาชญากรทั้งสามคนหันกลับมากราดยิงอีกระลอก กองกำลังอาสาสมัครก็ถูกยิงล้มไปอีกสองคน จากนั้นพวกมันก็วิ่งหนีขึ้นไปบนเนินเขาเล็กๆ ฝั่งตะวันตกของถนน ผมรีบสั่งให้คนกลับไปที่สถานีตำรวจเพื่อโทรศัพท์ขอความช่วยเหลือ พวกเรามีแค่ปืนพก ทำอันตรายอะไรพวกมันไม่ได้เลย จึงทำได้แค่ยิงสกัดเพื่อถ่วงเวลาพวกมันไว้ครับ" ผู้กำกับเฉินเล่าต่อ

"ผู้กำกับเฉิน พวกคุณทำได้ดีมาก ตอนนี้อาชญากรถูกปลิดชีพหมดแล้ว ถือเป็นการแก้แค้นให้สหายที่เสียชีวิตไป แต่เรื่องนี้ยังไม่จบ ผมหวังว่าผู้กำกับเฉินจะให้ความร่วมมือกับพวกเราในการสืบสวนคดีนี้ให้กระจ่าง" หวังเซี่ยงตงขยี้บุหรี่ดับลงบนพื้นแล้วกล่าว

"ครับ ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับอาชญากรทั้งสามคนนี้ต้องถูกลงโทษตามกฎหมายให้หมด ไม่อย่างนั้นผมคงรู้สึกผิดต่อสหายที่เสียชีวิตไปแน่ๆ" ผู้กำกับเฉินทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นอย่างแรงแล้วใช้รองเท้าเหยียบขยี้ซ้ำไปซ้ำมา

"ผู้กำกับเฉิน ตอนนี้คุณรีบสั่งให้คนพาเจ้าหน้าที่ที่เสียชีวิตกลับไปก่อนเถอะครับ ส่วนคนเจ็บก็รีบส่งไปรักษาตัว พวกเราที่เหลือจะไปสืบสวนคดีนี้ด้วยกันให้ถึงที่สุด จะยอมให้เลือดของสหายต้องหลั่งไหลไปฟรีๆ ไม่ได้เด็ดขาด อ้อ ที่นี่มีคนของกองพลน้อยโต่วเหมินอยู่ไหมครับ" หวังเซี่ยงตงถามหาเมื่อพูดจบ

"ผม ผมเป็นหัวหน้ากองกำลังอาสาสมัครของกองพลน้อยโต่วเหมินครับ ผมชื่อหลิวต้าขุย ท่านผู้นำมีคำสั่งอะไรบอกมาได้เลยครับ" ชายวัยกลางคนรีบวิ่งเข้ามารายงานตัว ท่าทางยังคงตื่นตระหนกไม่หาย

"คดีนี้หน่วยปฏิบัติการพิเศษของกระทรวงความมั่นคงสาธารณะจะเป็นคนรับผิดชอบจัดการเอง คุณรีบพาพวกเราเข้าไปในหมู่บ้านเพื่อสืบสวนทุกคนที่เกี่ยวข้องกับคดีนี้ จะปล่อยให้อาชญากรหนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียวไม่ได้เด็ดขาด"

หวังเซี่ยงตงเหลือบไปเห็นร่างของตำรวจสองนายที่เสียชีวิตถูกซ่อนไว้ใต้คันนาริมถนน ตอนนี้กำลังถูกช่วยกันหามขึ้นไปไว้บนรถพ่วงข้างอย่างระมัดระวัง ส่วนกองกำลังอาสาสมัครที่เสียชีวิตอีกสองคนนั้นก็ให้คนนำร่างขึ้นไปไว้บนกระบะท้ายรถบรรทุก

"กัวเจิ้งเซิ่ง คุณตามเจ้าหน้าที่สถานีตำรวจกลับไปก่อนนะ ขอยืมโทรศัพท์ของพวกเขาโทรไปรายงานสถานการณ์ให้ท่านผู้นำรับทราบและขอคำชี้แนะด้วย จากนั้นค่อยตามไปสมทบกับพวกเราที่กองพลน้อยโต่วเหมิน" หวังเซี่ยงตงหันไปสั่งกัวเจิ้งเซิ่ง เรื่องความคืบหน้าของคดีต้องรีบรายงานให้ทราบ ผู้บังคับบัญชาจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง

"หัวหน้า ศพสามคนนี้จะจัดการยังไงดีครับ" จางหย่งชี้ไปที่กระสอบริมถนนแล้วถามขึ้น

"โยนขึ้นรถไปด้วยเลย เอาศพกลับไปที่กองพลน้อยก่อน ทุกคนขึ้นรถ หลิวต้าขุย คุณมานั่งข้างหน้ากับผม" หวังเซี่ยงตงตอบกลับพร้อมดึงตัวหลิวต้าขุยขึ้นไปนั่งเบาะหน้าคู่กัน

"ท่านผู้นำ ผมขอรับผิดก่อนเลยครับ เรื่องที่เกิดขึ้นนี้ผมไม่อาจปัดความรับผิดชอบได้ ผมไม่มีหน้าไปพบกับชาวบ้านแล้วล่ะครับ โฮฮฮ" หลิวต้าขุยที่อายุสามสิบกว่าแล้วปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อาย

"ร้องไห้ทำไม เป็นลูกผู้ชายไม่มีความรับผิดชอบเลยหรือไง ตั้งสติให้ดี แล้วเล่ามาสิว่าเรื่องนี้มันเกิดจากอะไร" หวังเซี่ยงตงตวาดเสียงดัง

"ผม ผมตั้งสติไม่ได้หรอกครับ จู่ๆ คนก็ตายไปตั้งมากมายขนาดนี้ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ ล้วนเป็นเพราะโควตารับสมัครงานเฮงซวยนั่นแหละ โฮฮฮ" หลิวต้าขุยยังคงร้องไห้คร่ำครวญไม่หยุด

"หุบปาก นายเป็นลูกผู้ชายหรือเปล่า ขืนร้องไห้อีกก็ไสหัวลงรถไปเลย" หวังเซี่ยงตงบันดาลโทสะ

"เอ่อ ขอโทษครับท่านผู้นำ ผมขอพักหายใจสักหน่อย เฮ้อ เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปเมื่อครึ่งเดือนก่อน ตอนนั้นโรงงานถ่านโค้กเมืองหลวงให้โควตารับสมัครงานมาสามที่ กองพลน้อยของเราก็จัดสรรให้คนที่ได้คะแนนสูงสุดสามอันดับแรกตามผลการทำงานและแต้มแรงงานเหมือนที่เคยทำมา ซึ่งก็คือสามคนนี้นี่แหละครับ" หลิวต้าขุยปาดน้ำตาแล้วตอบด้วยเสียงสั่นเครือ

การได้เข้าไปเป็นพนักงานประจำในโรงงานเป็นความฝันอันสูงสุดของชาวนา ใครเล่าจะอยากก้มหน้าสู้ดินหันหลังสู้ฟ้าทำไร่ทำนาไปตลอดชีวิต แต่โควตามีจำกัด กฎก็ต้องเป็นกฎ คณะกรรมการหมู่บ้านก็ใช้เกณฑ์การพิจารณานี้และได้รับการยอมรับจากทุกคนในหมู่บ้าน ดังนั้นใครจะได้ก็ถือว่ายุติธรรมดีแล้ว

คนที่ได้คะแนนสูงสุดสามอันดับแรกก็ถือเป็นแกนนำของวัยรุ่นในหมู่บ้าน สองคนในนั้นยังเป็นกองกำลังอาสาสมัครที่ทำผลงานได้ไม่เลว ชาวบ้านจึงไม่ได้มีความเห็นคัดค้านอะไร คนที่ทำคะแนนสู้ไม่ได้ก็ได้แต่นึกอิจฉาอยู่ในใจ ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะจบลงอย่างราบรื่น

ทั้งสามครอบครัวเองก็คิดเช่นนั้น พวกเขาพากันดีใจจนเนื้อเต้น แถมยังเลี้ยงข้าวปลาอาหารฉลองกับญาติมิตรไปแล้วด้วย นั่งรอแค่จดหมายแนะนำตัวส่งมาถึงก็จะตีฆ้องร้องป่าวส่งตัวลูกหลานเข้าเมืองไปทำงานแล้ว

แต่เวลาผ่านไปครึ่งเดือนก็ยังไร้วี่แวว ทั้งสามคนทนรอไม่ไหวจึงตัดสินใจเดินทางไปที่โรงงานถ่านโค้กเมืองหลวงด้วยตัวเอง พอไปสืบดูจนรู้เรื่องเข้าก็เหมือนโดนทุบหัวอย่างจัง สมองอื้ออึงไปหมด แทบไม่เชื่อหูตัวเอง เพราะมีคนอื่นเข้าไปสวมตำแหน่งทำงานแทนพวกเขาไปเรียบร้อยแล้ว แถมเจ้าหน้าที่ในโรงงานยังบอกอีกว่าพวกเขาสามคนเป็นฝ่ายสละสิทธิ์เอง

จะเป็นไปได้ยังไง ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดขึ้นได้ ใครเป็นคนทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้

เรื่องนี้ต้องสืบให้รู้เรื่อง พวกเขายอมเสียเวลาสืบหาข้อมูลอยู่นานจนในที่สุดก็ได้รู้ความจริงว่า คนที่สับเปลี่ยนตัวพวกเขาก็คือหลิวต้าเปียว หัวหน้ากองพลน้อยของพวกเขานั่นเอง และคนที่เข้าไปสวมตำแหน่งทำงานแทนก็คือญาติพี่น้องของหลิวต้าเปียวนั่นแหละ

จบสิ้นกัน เป็ดที่ต้มสุกแล้วบินหนีไปต่อหน้าต่อตา ทั้งสามคนเดินคอตกกลับหมู่บ้านด้วยความสิ้นหวัง พากันตั้งวงกินเหล้าย้อมใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น ยิ่งเหล้าเข้าปากความโกรธแค้นก็ยิ่งปะทุ ในช่วงที่อารมณ์พลุ่งพล่าน ทั้งสามก็ตัดสินใจแก้แค้น ในเมื่อไม่ให้พวกเขาได้ดี งั้นทุกคนก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างสงบสุขเลย

คืนนั้นพวกเขาปรึกษาหารือกันทั้งคืน พอวันรุ่งขึ้นตอนที่ชาวบ้านออกไปทำงานกันหมด ทั้งสามคนก็อาศัยจังหวะที่มีกุญแจคลังอาวุธของกองพลน้อยอยู่ในมือ แอบเข้าไปขโมยปืนกลมือแบบห้าหกสองกระบอก ปืนห้าหกครึ่งหนึ่งกระบอก พร้อมกับกระสุนอีกหลายร้อยนัด

ตัวการใหญ่ต้องถูกกำจัดก่อนเป็นอันดับแรก พวกเขาสร้างสถานการณ์หลอกให้หลิวต้าเปียวออกมาที่หน้าหมู่บ้าน พอด่าทอระบายความแค้นได้สองสามประโยคก็ลั่นไกสังหารหลิวต้าเปียวทิ้งทันที จากนั้นก็รีบเดินออกจากหมู่บ้าน เตรียมมุ่งหน้าไปที่โรงงานถ่านโค้กเมืองหลวงเพื่อไปฆ่าพวกที่สวมตำแหน่งทั้งสามคน รวมถึงเจ้าหน้าที่ที่ทำเรื่องสับเปลี่ยนให้พวกมันด้วย

"ตอนที่เราได้ยินเสียงปืนก็รีบวิ่งไปดูที่หน้าหมู่บ้าน พอเห็นว่าหลิวต้าเปียวหมดลมหายใจไปแล้วก็รู้เลยว่าเรื่องใหญ่แน่ พอกลับไปตรวจดูที่คลังอาวุธก็พบว่าปืนกับกระสุนหายไป ผมก็เลยรีบโทรศัพท์ไปแจ้งผู้กำกับเฉินที่สถานีตำรวจคอมมูน แล้วผมก็นำกำลังอาสาสมัครคนอื่นๆ ออกไล่ตามทั้งสามคนไปครับ" หลิวต้าขุยเล่าต้นสายปลายเหตุของคดีให้ฟังจนจบ

"เอาล่ะ ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว สิ่งที่ต้องทำต่อไปคือควบคุมความเสียหายของคดีนี้ให้เหลือน้อยที่สุด หลิวต้าขุย คุณยังมีงานต้องทำอีกเยอะแยะเลยนะ เข้มแข็งเข้าไว้ คุณเป็นหัวหน้ากองกำลังอาสาสมัครของกองพลน้อย คุณต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุด เข้าใจไหม" หวังเซี่ยงตงไม่มีเวลามานั่งถอนหายใจ เขารีบพูดให้กำลังใจหลิวต้าขุย

"ครับ ไม่ยอมให้หมู่บ้านเกิดความวุ่นวายไปมากกว่านี้แล้วครับ" หลิวต้าขุยเริ่มตระหนักถึงผลกระทบที่ร้ายแรง เขาจึงพยักหน้ารับคำ

"หลิวต้าขุย เอาแบบนี้นะ คุณพาพวกเราไปที่บ้านหลิวต้าเปียวก่อน พวกเราต้องไปตรวจสอบให้แน่ใจ จากนั้นคุณก็ต้องไปปลอบขวัญครอบครัวของกองกำลังอาสาสมัครที่เสียชีวิต ส่วนบ้านของอาชญากรทั้งสามคน พวกเราจะเป็นคนจัดการเอง เข้าใจไหม" หวังเซี่ยงตงตัดสินใจสั่งการอย่างเด็ดขาด

ไม่คิดเลยว่าคดีอาชญากรรมร้ายแรงนี้จะมีต้นเหตุมาจากโควตารับสมัครงานแค่สามที่นั่ง ทำเอาคนในกองพลน้อยโต่วเหมินต้องตายไปถึงหกคน หมู่บ้านคงต้องวุ่นวายหนักแน่ๆ ต้องรีบควบคุมสถานการณ์ให้ได้โดยเร็ว และแน่นอนว่าต้องเริ่มจากฝั่งหลิวต้าเปียวผู้เป็นหัวหน้ากองพลน้อยก่อนเป็นอันดับแรก

[จบแล้ว]