บทที่ 650 - การแข่งขันเกมต่อสู้ระดับนานาชาติเริ่มต้นขึ้นแล้ว

บทที่ 650 - การแข่งขันเกมต่อสู้ระดับนานาชาติเริ่มต้นขึ้นแล้ว

"ราชสีห์น้อยสีทองเหรอ อ๋อ หมอนั่นที่ใส่ชุดตุ๊กตาสิงโตตลกๆ นั่นก็คือผู้เล่นคนนั้นสินะ"

เพื่ออำนวยความสะดวกในการสื่อสารระหว่างผู้เล่นด้วยกันเอง งานแข่งเกมแกแล็กซีฮีโร่ครั้งนี้นอกจากจะเชิญนักพากย์เกมมืออาชีพมาแนะนำตัวละครแล้ว ยังเปิดตัวระบบแปลภาษาหอคอยบาเบลอีกด้วย

และเพราะระบบแปลภาษานี้เองทำให้สมาชิกทีมสตาร์เรนเข้าใจสิ่งที่ผู้ชมและพิธีกรพูดกัน

"ลูคัส นายรู้จักสิงโตสีทองที่พวกเขาพูดถึงด้วยเหรอ"

เมื่อซิลเวียเอ่ยถาม ลูคัสสมาชิกในทีมสตาร์เรนก็พยักหน้าตอบรับ

"ก็พอจะรู้อยู่บ้างเพราะบางทีฉันก็เล่นพวกเกมยิงปืนเหมือนกัน ก่อนหน้านี้มีเกมชื่อ GGO ดังมากฉันก็เลยลองเข้าไปเล่นดู"

"ราชสีห์น้อยสีทองที่พวกเขาพูดถึงกันก็คือยอดฝีมือที่เก่งที่สุดใน GGO นั่นแหละ"

"จะว่าไปแล้วประวัติของเขาก็มีส่วนคล้ายกับซิลเวียอยู่เหมือนกันนะ"

หลังจากได้ฟังเรื่องราวของเซย์ยะจากลูคัส สายตาที่ซิลเวียมองมาทางเซย์ยะก็เต็มไปด้วยความสนใจ

เธอคือเทพธิดาไร้พ่ายแห่งวงการเกมต่อสู้อเมริกา ส่วนเซย์ยะคือตำนานแห่งเกมยิงปืน

แม้ประเภทเกมจะต่างกันแต่ลูคัสก็เคยบอกไว้ว่า สไตล์การเล่นของราชสีห์น้อยสีทองใน GGO นั้นดูคล้ายกับผู้เล่นเกมต่อสู้มากกว่า

ผู้เล่นที่ถนัดเกมต่อสู้แต่กลับกลายเป็นตำนานในเกมยิงปืนได้ แค่นี้ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าฝีมือและเทคนิคของหมอนั่นแข็งแกร่งขนาดไหน

และซิลเวียก็ชอบต่อสู้กับยอดฝีมือแบบนี้ที่สุด

เมื่อเห็นว่าผู้ชมเริ่มสงบลง ชิโนฮาระ ฮาจิ พิธีกรสาวสวยก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ทางฝั่งทีมระเบิดไดนาไมต์ เพนซิลกอนกับซันราคุก็สะกิดไหล่เซย์ยะ

"เซย์ยะ ไม่คิดเลยนะว่าชื่อเสียงของนายจะไม่ด้อยไปกว่าปลาโอคลั่งเลย"

"เอาล่ะค่ะทุกท่าน การแข่งขันเกมต่อสู้แกแล็กซีฮีโร่เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว"

"กติกาการแข่งขันใช้ระบบลานประลองแบบสี่ต่อสี่ ผู้เล่นที่ลงสนามแต่ละคนจะต้องแข่งขันสามรอบ ผู้ที่ชนะมากกว่าจะเป็นผู้ชนะในแมตช์นั้น"

"เวลาในการแข่งขันแต่ละรอบกำหนดไว้ที่สิบนาที หากหมดเวลาแล้วยังไม่มีใครรู้ผลแพ้ชนะ ผู้เล่นที่เหลือพลังชีวิตมากกว่าจะเป็นฝ่ายชนะไป"

"ผู้เล่นที่ชนะจะสามารถครองเวทีต่อไปได้จนกว่าผู้เล่นอีกฝ่ายจะหมดสิทธิ์ลงแข่ง จึงจะถือว่าเป็นฝ่ายชนะอย่างสมบูรณ์"

"ตอนนี้ขอเชิญผู้เล่นคนแรกของทั้งสองฝั่งขึ้นสู่เวทีค่ะ ฝั่งทีมระเบิดไดนาไมต์คือคุณนัตสึเมะ เมกุมิ และฝั่งทีมสตาร์เรนคือคุณลูคัสค่ะ"

เดิมทีการแข่งขันรอบแรกเซย์ยะตั้งใจจะเป็นคนลงแข่งก่อน เพราะเขาเพิ่งสังเกตเห็นว่าสึงุฮะกับอาสึนะดันมานั่งอยู่บนอัฒจันทร์ผู้ชมด้วย

โดยเฉพาะสึงุฮะ พอเห็นเขาอยู่ในชุดตุ๊กตาสิงโตก็หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปไม่หยุด

พูดตามตรง การใส่ชุดตุ๊กตามาแข่งเกมอะไรแบบนี้ถึงมันจะดูน่าอายไปหน่อย แต่ในเมื่อไม่มีใครเห็นหน้าเขาเขาก็เลยยอมเล่นตามน้ำไปกับพวกซันราคุ

แต่สึงุฮะกับอาสึนะนั้นต่างออกไป การที่พวกเธอมาอยู่ที่นี่ก็แปลว่าความลับของเขาแตกแล้ว

การต้องมาทำตัวตลกๆ ในชุดตุ๊กตาต่อหน้าคนรู้จัก มันทำให้เซย์ยะรู้สึกลำบากใจสุดๆ

แถมต่อให้เป็นสึงุฮะกับอาสึนะก็เถอะ ถ้าคิริโตะรู้เรื่องนี้เข้า หมอนั่นต้องเอาเรื่องนี้มาล้อเขาไปตลอดชีวิตแน่ๆ

ดังนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้สึงุฮะเก็บภาพน่าอายของเขาไปมากกว่านี้ เซย์ยะจึงขออาสาลงแข่งเป็นคนแรก เพราะขอแค่เข้าไปนั่งในเครื่องเกม ทุกคนก็จะหันไปสนใจภาพในเกมแทน

แต่คำขออาสาลงสนามเป็นคนแรกของเซย์ยะกลับถูกพวกเพนซิลกอนปฏิเสธเสียงแข็ง

แถมเหตุผลที่พวกนั้นให้มาก็ฟังดูมีน้ำหนักมาก เมกุมิบอกว่าเซย์ยะคืออาวุธลับของทีมพวกเขา

แล้วมีอาวุธลับที่ไหนเขาเปิดตัวกันตั้งแต่รอบแรกบ้างล่ะ

ส่วนความคิดของเพนซิลกอนกับซันราคุนั้นเรียบง่ายกว่านั้นมาก ทีมสตาร์เรนที่ว่าแน่หรือซิลเวียโปรเพลเยอร์อัจฉริยะที่เก่งที่สุดในอเมริกาจะเก่งแค่ไหนพวกเขาก็ไม่รู้หรอก แต่สำหรับความวิปริตของเซย์ยะแล้วพวกเขารู้ซึ้งเป็นอย่างดี

นี่มันการแข่งแบบลานประลองนะ ถ้าขืนปล่อยให้เซย์ยะลงไปก่อนแล้วหมอนั่นดันกวาดเรียบทั้งทีมฝ่ายตรงข้ามด้วยตัวคนเดียวจะทำยังไงล่ะ

รอบละสิบนาทีคนละสามรอบ ต่อให้คนแรกที่ลงสนามจะจัดการอีกฝ่ายได้หมดก็ต้องใช้เวลาถึงสองชั่วโมง

การต้องเล่นเกมต่อสู้ติดต่อกันนานถึงสองชั่วโมง สมาธิและพลังกายของคนปกติย่อมต้องเหนื่อยล้าอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าคู่แข่งในครั้งนี้ล้วนเป็นระดับโปรเพลเยอร์ระดับท็อปทั้งนั้น

แต่เพนซิลกอนกับซันราคุรู้ดีว่าข้อจำกัดแบบนั้นมันใช้ได้กับคนปกติเท่านั้นแหละ สำหรับสัตว์ประหลาดอย่างเซย์ยะแล้วมันใช้ไม่ได้ผลหรอก

การรักษาสมาธิขั้นสูงและต่อสู้อย่างดุเดือดติดต่อกันเกินสองชั่วโมง มันไม่ใช่ปัญหาสำหรับเซย์ยะเลยสักนิด

ถ้าให้เซย์ยะลงไปเป็นคนแรกแล้วกวาดทีมสตาร์เรนเรียบ พวกเขาที่เหลือก็อดเล่นกันพอดี

ดังนั้นจากคำขอร้องอย่างเป็นเอกฉันท์ของทุกคน เซย์ยะจึงถูกจัดให้อยู่เป็นคนสุดท้าย

เมกุมิที่ลงสนามเป็นคนแรกเลือกใช้ตัวละครนางพฤกษาปรโลกที่เธอถนัดที่สุด

ส่วนลูคัสคู่แข่งของเธอเลือกใช้ตัวละครด็อกเตอร์ซานดัลฟอน

ในเนื้อเรื่องของเกมแกแล็กซีฮีโร่ นางพฤกษาปรโลกกับด็อกเตอร์ซานดัลฟอนต่างก็เป็นศัตรูคู่อาฆาตกันอยู่แล้ว

เมื่อเกมเริ่มต้นขึ้น นางพฤกษาปรโลกในฐานะวายร้ายก็บุกไปที่โรงพยาบาลในเมืองแต่งงานทันทีและเริ่มออกอาละวาดอย่างหนัก

ตัวละครฝั่งวายร้ายต้องอาศัยการทำเรื่องชั่วร้ายอย่างต่อเนื่องเพื่อสะสมเกจพลังให้เร็วที่สุด

เมกุมิรู้ดีว่าสมาชิกทีมสตาร์เรนนอกจากซิลเวียแล้วคนอื่นๆ ก็เป็นโปรเพลเยอร์ระดับท็อปเช่นกัน

แต่ถ้าพูดถึงฝีมือและเทคนิคแล้วเธออาจจะไม่ใช่คู่มือของลูคัส ดังนั้นก่อนการแข่งขันเธอจึงลดทิฐิและขอคำแนะนำจากพวกเซย์ยะ

ตอนที่ด็อกเตอร์ซานดัลฟอนตัวละครฝั่งฮีโร่ของลูคัสมาถึงโรงพยาบาล เมกุมิก็ควบคุมแขนเถาวัลย์จับเด็กทารกในโรงพยาบาลชูขึ้นและโยนลงมาจากที่สูงทีละคนแล้ว

และการกระทำอันเลวร้ายนี้ก็ทำให้เกจพลังวายร้ายของเธอพุ่งพรวดพราดจนเห็นได้ชัด

เมื่อมองดูเด็กทารกที่ร่วงหล่นลงมาจากที่สูงในจอเกม ผู้ชมในงานต่างก็ร้องอุทานด้วยความตกตะลึง

"เธอยังตัดใจทิ้งภาพลักษณ์ไม่ได้ การเคลื่อนไหวยังดูลังเลอยู่ ฉันให้แค่หกสิบคะแนนก็พอ"

เมื่อซันราคุพูดจบ เพนซิลกอนที่อยู่ข้างๆ ก็แย้งขึ้นมาทันที

"ก็นี่มันเอาเด็กทารกมาเป็นตัวประกันนะ คนปกติที่ไหนจะรับได้ เมกุมิทำได้ขนาดนี้ก็เก่งแล้ว ฉันให้เจ็ดสิบห้าคะแนน"

เมื่อได้ยินสองคนข้างๆ วิจารณ์การกระทำของเมกุมิอย่างหน้าตาเฉย เซย์ยะก็ถึงกับพูดไม่ออก

ประเด็นมันอยู่ตรงนี้เหรอ แถมคนชั่วร้ายสุดขั้วอย่างเพนซิลกอนยังมีหน้ามารู้สึกว่ามันรุนแรงเกินไปอีกเหรอเนี่ย