บทที่ 3900 - ดินแดนกระแสดารา จิตวิญญาณดาราพิฆาต

บทที่ 3900 - ดินแดนกระแสดารา จิตวิญญาณดาราพิฆาต

เมื่อขุมกำลังต่างๆ ที่ครอบครองป้ายหยกเสี้ยวมารวมตัวกันจนครบ

ทุกคนในที่นั้นต่างก็กำลังเฝ้ารอ

เมื่อเวลาผ่านไป

ดินแดนกระแสดาราก็เริ่มเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้น

กระแสคลื่นของดวงดาวที่สาดแสงหลากสีสัน ซัดสาดไปมาราวกับเกลียวคลื่นที่บ้าคลั่ง

มันดูคล้ายกับม่านแสงอันงดงามตระการตา และยังคล้ายกับภาพวาดอันยิ่งใหญ่ที่สุดในจักรวาลที่กำลังค่อยๆ คลี่ออก

ท่ามกลางม่านแสงนั้น มองเห็นพื้นที่อันพร่ามัวเลือนรางปรากฏขึ้น

กลิ่นอายดูลึกลับ พลังแสงดาวไร้ขอบเขตหลอมรวม พุ่งชน และสอดประสานกัน ราวกับมีเสียงคำรามของการเคลื่อนตัวของดวงดาวดังก้องอยู่ในหู

"ตอนนี้แหละ!"

ยอดฝีมือและผู้ฝึกตนจากขุมกำลังต่างๆ แววตาเป็นประกาย พวกเขาพากันพุ่งทะยานเข้าไปในนั้นราวกับลำแสง

แต่ละขุมกำลังต่างให้คนของตนหยิบป้ายหยกเสี้ยวที่ได้มาก่อนหน้านี้ออกมา

ป้ายหยกเสี้ยวเปล่งประกาย ปรากฏลวดลายเส้นสายบางๆ ขึ้นมา

ราวกับว่ามันกำลังสอดประสานเข้ากับดินแดนกระแสดาราแห่งนี้

"พวกเราก็เข้าไปกันเถอะ"

จวินเซียวเหยียนกล่าว

กลุ่มของพวกเขาโดยสารเรือมังกรทะเลเมฆา บดขยี้ห้วงอากาศดังกึกก้อง พุ่งเข้าสู่กระแสดารา

ภายในกระแสดารานั้น มีพลังทำลายล้างที่กำลังเดือดพล่านและซัดสาดอย่างรุนแรง

ดวงดาวนับไม่ถ้วนลอยขึ้นและร่วงหล่น พุ่งชน หลอมรวม หรือไม่ก็แตกสลาย ปลดปล่อยแสงสว่างที่งดงามทว่าอันตรายถึงชีวิต

อาจกล่าวได้ว่า ภายในสถานที่แห่งนี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะระบุทิศทาง

จวินเซียวเหยียนยังมองเห็นรอยแยกมิติสีดำสนิทและลึกล้ำอีกมากมาย ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันเชื่อมต่อไปยังที่ใด

ท่ามกลางอันตรายเหล่านี้ มีเพียงเส้นทางที่ป้ายหยกเสี้ยวแสดงให้เห็นเท่านั้นที่ถือว่าปลอดภัยที่สุด

แต่ถึงกระนั้น ก็ยังมีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นอยู่ดี

มีบางขุมกำลังที่ก้าวเดินผิดพลาด หรือไม่ก็เผลอถูกดูดเข้าไปในพายุดาราแห่งการทำลายล้าง จนเกิดการสูญเสียขึ้น

แต่ขุมกำลังส่วนใหญ่ก็ยังคงปลอดภัยดี

และเส้นทางที่ป้ายหยกเสี้ยวแสดงให้เห็นก็ไม่ได้ผิดเพี้ยนแต่อย่างใด

เมื่อผ่านไประยะหนึ่ง

ในที่สุดทุกคนก็ข้ามผ่านกระแสดารานี้มาได้สำเร็จ

"ข้างหน้านั่นคือสุสานดาราดับสูญนิรันดร์งั้นหรือ"

มีคนเอ่ยขึ้น

พวกเขาทอดสายตามองออกไปไกล

สุสานดาราดับสูญนิรันดร์นั้น ดูราวกับเป็นมุมมืดที่จักรวาลหลงลืมไปแล้ว

ที่นั่นไม่ได้มีดวงดาวนับไม่ถ้วนที่ทอแสงระยิบระยับอย่างที่จินตนาการไว้

กลับถูกแทนที่ด้วยความมืดมิดอันเงียบงัน ราวกับว่าแม้แต่แสงสว่างก็ยังถูกกลืนกินไปอย่างโหดเหี้ยม

เมื่อเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด ก็จะเห็นเศษซากของดวงดาวที่ดับแสงและมีรูปร่างแปลกประหลาดลอยเค้งคว้างอยู่เต็มไปหมด

ดูเหมือนสุสานของมวลหมู่ดาวจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนยังสัมผัสได้ว่า สถานที่แห่งนี้มีกลิ่นอายพิเศษที่ทำให้ผู้คนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

ในฐานะที่เป็นหนึ่งในสิบสิ่งมหัศจรรย์ของห้วงดาราชางหมัง ทุกคนย่อมไม่กล้าประมาทและระมัดระวังตัวเป็นอย่างมาก

ทุกคนเริ่มเดินทางลึกเข้าไปด้านใน

ทั่วทั้งสุสานดาราดับสูญนิรันดร์เงียบสงัดไร้สุ้มเสียง ราวกับเป็นดินแดนผีสิงที่ถูกสาปแช่ง

และหลังจากผ่านไประยะหนึ่ง

ในที่สุดทุกคนก็พบว่า ด้านหน้ามีแสงสว่างสลัวๆ ปรากฏขึ้น

ทุกคนเพ่งตามอง

นั่นคือแม่น้ำดาราอันกว้างใหญ่ไพศาลที่พาดผ่านอยู่ท่ามกลางจักรวาล

แม่น้ำดารานั้นคดเคี้ยวราวกับเส้นริบบิ้นสีเงิน ภายในมีดวงดาวหลากสีสันหมุนวนอยู่ อุดมไปด้วยพลังดาราอันหนาแน่น

"พลังดาราหนาแน่นมาก สามารถเอาไปใช้บำเพ็ญเพียรได้เลย"

"ดวงดาวพวกนั้น สามารถเอาไปหลอมเป็นของวิเศษทรายดาราได้!"

ผู้ฝึกตนบางคนตาลุกวาว รีบพุ่งทะยานเข้าไปราวกับลำแสง

ทว่า ในขณะที่พวกเขาเข้าไปใกล้แม่น้ำดารานั้นเอง

จู่ๆ พลังเร้นลับบางอย่างก็กวาดผ่าน

ผู้ฝึกตนที่เข้าไปใกล้ ต่างตกตะลึงเมื่อพบว่า มือและเท้าของพวกเขากำลังกลายเป็นผลึก

ราวกับว่าพวกเขากำลังจะกลายสภาพเป็นดวงดาว

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น"

ผู้ฝึกตนเหล่านั้นหน้าซีดเผือด รีบดึงพลังกฎเกณฑ์ในร่างออกมาเพื่อสะกดข่มพลังเร้นลับนั้น

และในตอนนั้นเอง ภายในแม่น้ำดาราก็มีเงาร่างหลายสายปรากฏขึ้น

เงาร่างเหล่านั้น แท้จริงแล้วคือกลุ่มก้อนจิตวิญญาณที่โปร่งใส ซ่อนเร้นพลังดาราหลากสีสันเอาไว้

"แย่แล้ว นั่นมันจิตวิญญาณดาราพิฆาตไม่ใช่หรือ"

เมื่อเห็นร่างวิญญาณเหล่านั้น ยอดฝีมือจากบางขุมกำลังก็หน้าถอดสี

จิตวิญญาณดาราพิฆาต คือสิ่งมีชีวิตสุดพิเศษที่ถือกำเนิดขึ้นท่ามกลางดวงดาว มีความสามารถในการกัดกร่อนกายเนื้อและหยวนเสิน

เมื่อจิตวิญญาณดาราพิฆาตที่โผล่มาจากแม่น้ำดาราได้เห็นคนเป็นๆ เหล่านี้

พวกมันก็พุ่งเข้าใส่ราวกับฝูงหมาป่าที่ได้กลิ่นคาวเลือด

ยิ่งไปกว่านั้น ภายในแม่น้ำดารายังมีจิตวิญญาณดาราพิฆาตอีกมากมายมหาศาลทะลักออกมาไม่หยุดหย่อนราวกับฝูงผึ้ง

เมื่อมองจากที่ไกลๆ พวกมันดูราวกับกลายเป็นม่านฟ้าแห่งดวงดาวเลยทีเดียว

"นี่มัน..."

ผู้ฝึกตนจากทุกขุมกำลังในที่นั้นต่างหน้าเปลี่ยนสี

พวกเขาต่างงัดเอาไม้ตายออกมาใช้ พลังกฎเกณฑ์และอภินิหารอันมหาศาลปรากฏขึ้นกลางห้วงอากาศ กลายเป็นคลื่นพลังทำลายล้างที่สาดซัดออกไป

ทว่า จิตวิญญาณดาราพิฆาตที่ถูกโจมตี หลังจากแตกสลายไปแล้ว พวกมันกลับไปรวมตัวกันใหม่กลางห้วงอากาศได้อีกครั้ง

"เปล่าประโยชน์ จิตวิญญาณดาราพิฆาตพวกนี้ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจริงๆ ตราบใดที่ยังมีพลังดาราคอยหนุนหลังอยู่ ก็ยากที่จะทำลายพวกมันให้สิ้นซากได้"

ผู้อาวุโสจากขุมกำลังยักษ์ใหญ่กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

จิตวิญญาณดาราพิฆาตเหล่านี้ จะลากพวกเขาทุกคนลงไปในแม่น้ำดารา แล้วเปลี่ยนให้พวกเขากลายเป็นพวกเดียวกัน

"รีบกระจายกำลังออกไป!"

ขุมกำลังต่างๆ เริ่มแยกย้ายกันไป หากยังรวมกลุ่มกันอยู่ ก็อาจจะถูกจิตวิญญาณดาราพิฆาตเหล่านี้โอบล้อมเอาไว้ได้ง่ายๆ

หากถึงตอนนั้น การจะหนีรอดไปได้ก็คงยากลำบากยิ่งกว่าเดิม

พวกเขาไม่อยากจะต้องมาทิ้งชีวิตไว้ที่สุสานดาราดับสูญนิรันดร์ ทั้งที่ยังไม่ทันได้เห็นแม้แต่เงาของวังดาราด้วยซ้ำ

จวินเซียวเหยียนเองก็นำคนของตนฝ่าวงล้อมของจิตวิญญาณดาราพิฆาตออกไปเช่นกัน

ขณะเดียวกัน ทางฝั่งเผ่าเทียนเหริน

หลี่เป่ยโต่วมองดูเหตุการณ์นี้ด้วยความสงบนิ่ง

การที่ผู้คนถูกไล่ล่าจนต้องกระจัดกระจายกันไป ถือเป็นเรื่องดีสำหรับเขา

เพราะเมื่อถึงเวลาที่เขาต้องจัดการกับจวินเซียวเหยียนภายในวังดารา

คนยิ่งน้อยก็ยิ่งดี จะได้ไม่มีใครมาขัดขวาง

ถือโอกาสนี้คัดคนออกไปก่อนก็ดีเหมือนกัน

แต่ในตอนนั้นเอง หลี่เป่ยโต่วก็ดูเหมือนจะสัมผัสอะไรบางอย่างได้ แววตาของเขาแฝงความหมายลึกซึ้ง

"กลิ่นอายนั้นอีกแล้ว..."

หลี่เป่ยโต่วคิดในใจ

ร่างของเขาหายวับไปจากจุดเดิมในชั่วพริบตา

ภายในสุสานดาราดับสูญนิรันดร์ สถานการณ์วุ่นวายโกลาหล ขุมกำลังต่างๆ กระจัดกระจายและแยกย้ายกันต่อสู้

หลี่เป่ยโต่วปลีกตัวออกจากสนามรบอย่างเงียบเชียบ

เขามีวิชาหมื่นดาราเหินเซียนและเคล็ดวิชาอื่นๆ การอยู่ในสุสานดาราดับสูญนิรันดร์จึงเหมือนปลาได้น้ำ

แม้แต่จิตวิญญาณดาราพิฆาตเหล่านั้น ก็ไม่สามารถทำอันตรายเขาได้

อีกด้านหนึ่ง

ณ สถานที่ที่ห่างไกลจากความวุ่นวายของสนามรบ

เงาร่างสายหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น

ร่างนั้นถูกโอบล้อมด้วยปราณสีม่วง ดูไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง เขาคือหงเมิงนั่นเอง

ในฐานะผู้ครอบครองดาวชะตาหงอวิ้น เขาไม่จำเป็นต้องพึ่งป้ายหยกเสี้ยว ก็สามารถข้ามผ่านดินแดนกระแสดารามาได้อย่างปลอดภัย

ในตอนนี้ กลิ่นอายบนร่างของหงเมิง แตกต่างไปจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง

ปราณสีม่วงที่ไหลเวียนอยู่รอบตัวเขา กลับสามารถจำลองภาพสรรพสิ่งขึ้นมาได้อย่างน่าอัศจรรย์

ใบหน้าของหงเมิงประดับด้วยรอยยิ้มที่สงบและเยือกเย็น

บัดนี้ เขาได้วิวัฒนาการร่างกายจนกลายเป็นกายาเต๋าหงเมิงก่อกำเนิดแล้ว

อันที่จริง หงเมิงมีหัวใจหงเมิงมาตั้งแต่แรก เพียงแต่ถูกควักออกไป

แต่ทว่า เขากลับสามารถให้กำเนิดพลังหงเมิงสายใหม่ขึ้นมาได้

บวกกับการได้รับเจดีย์ทองคำหงเมิง ผลไม้หงเมิง และหยกโบราณหงเมิงที่ได้มาจากขุมทรัพย์ลับเทียนซือ

ด้วยพลังหล่านี้ ในที่สุดหงเมิงก็สามารถเปลี่ยนแปลงร่างกายตนเองได้สำเร็จ

แม้ว่าอาจจะไม่สามารถเทียบชั้นกับกายาเต๋าหงเมิงที่แท้จริงซึ่งมีมาแต่กำเนิดได้

แต่ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

นอกจากนี้ เขายังมีดาวชะตาหงอวิ้นคอยหนุนหลัง ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยในการเปลี่ยนแปลงร่างกายของเขา

"ภายในวังดาราแห่งนี้ น่าจะมีวาสนาดีๆ ซ่อนอยู่ ยิ่งไปกว่านั้น ข้าคงได้มีโอกาสประมือกับจวินเซียวเหยียนอีกครั้งด้วย"

เมื่อนึกถึงจวินเซียวเหยียน แววตาของหงเมิงก็สาดประกายเย็นชา

บัดนี้ เขาได้วิวัฒนาการเป็นกายาเต๋าหงเมิงก่อกำเนิดแล้ว เขาย่อมมีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก

และยังสามารถควบคุมเจดีย์ทองคำหงเมิงได้ดียิ่งขึ้นไปอีก

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังไม่ได้ปล่อยอาจารย์ทั้งสองของเขาออกมา

เขาอยากให้อาจารย์ทั้งสองได้เห็นกับตา ว่าเขาจะสามารถเอาชนะจวินเซียวเหยียนได้อย่างไร

และในจังหวะนั้นเอง หงเมิงก็รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง แววตาของเขาฉายแววประหลาดใจ

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใด ที่เบื้องหน้าในห้วงอากาศอันว่างเปล่า ได้ปรากฏเงาร่างสูงโปร่งในชุดคลุมลายดาวขึ้น

"เจอตัวเจ้าแล้ว"

คนผู้นั้นเอ่ยเสียงเรียบ

[จบแล้ว]