บทที่ 27 การเสริมพลัง เนตรวงแหวนลูกแก้วคู่

บทที่ 27 การเสริมพลัง เนตรวงแหวนลูกแก้วคู่

"ความแข็งแกร่งระดับโจนิน แถมยังมีความเชี่ยวชาญเฉพาะทางในด้านการลอบสังหารเสียด้วย"

"ไม่เลว ไม่เลวเลยจริงๆ"

"น่าเสียดายที่ความสามารถนี้ใช้ได้ผลกับเพศตรงข้ามเท่านั้น"

"อย่างไรก็ตาม ในโลกใบนี้ นินจาส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย เมื่อคำนวณจากจุดนั้น ขอบเขตการใช้งานลมหายใจอสรพิษริมฝีปากปีศาจก็ยังถือว่ากว้างขวางมากอยู่ดี"

เสียงอีกเสียงหนึ่งดังสะท้อนขึ้นในใจของชิไรชิ

"คุณฝึกฝนนินจาแมวได้สำเร็จและได้รับรางวัล คุณต้องการรับรางวัลเลยหรือไม่"

"รับ!"

"คุณได้รับการเสริมพลัง"

มวลพลังมหาศาลไหลบ่าเข้าสู่ร่างกายของชิไรชิ

ชิไรชิสัมผัสได้ถึงมันอย่างชัดเจน ซึ่งคล้ายคลึงกับตอนที่ฮิราโกะ ชินจิ ปรากฏตัวออกมาครั้งที่แล้ว

ทั้งสมรรถภาพทางกาย จักระ และจิตวิญญาณ... เป็นการยกระดับขึ้นในทุกด้าน

ในวินาทีต่อมา ชิไรชิรู้สึกได้ว่าพลังเหล่านี้ไหลย้อนกลับเข้าไปที่ดวงตาของเขาอีกครั้ง ลูกแก้ววงแหวนหนึ่งวงปรากฏขึ้นในดวงตาของชิไรชิ และในไม่ช้า มันก็กลายเป็นลูกแก้วสองวง

เนตรวงแหวนสองลูกแก้ว

"การเสริมพลังรอบด้าน"

"เนตรวงแหวนหนึ่งลูกแก้วกลายเป็นเนตรวงแหวนสองลูกแก้วแล้วด้วย"

"เมื่อเทียบกับเนตรวงแหวนหนึ่งลูกแก้ว ความสามารถในการมองเห็นการเคลื่อนไหวและการตรวจจับจักระได้รับการพัฒนาขึ้นอย่างมาก"

ชิไรชิเดินไปที่กระจกแล้วมองสำรวจตัวเอง

"ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป หากได้รับรางวัลการเสริมพลังจากการตอบสนองระดับบีหรือสูงกว่านั้นอีกครั้ง ความแข็งแกร่งโดยรวมของฉันก็น่าจะก้าวไปถึงระดับโทคุเบทสึโจนินได้"

"ถ้าเป็นอย่างนั้น ความสามารถในการเอาตัวรอดของฉันก็จะเพิ่มมากขึ้นไปอีก"

ความแข็งแกร่งของฮิราโกะ ชินจินั้นทรงพลังมาก

ความแข็งแกร่งของไวโอเล็ตก็ถือว่าดี

ส่วนความสามารถของคาเกโร่นั้นยิ่งอยู่เหนือกว่าไวโอเล็ตเสียอีก

ทว่า พลังจากภายนอกอย่างไรเสียก็ยังคงเป็นพลังจากภายนอก

ชิไรชิยังคงคาดหวังว่าความแข็งแกร่งของตัวเขาเองจะทรงพลังมากพอ

มีเพียงตอนนั้นเท่านั้นที่เขาจะแข็งแกร่งอย่างแท้จริง

"โทคุเบทสึโจนินวัยสิบสามปี ถือว่ามีพรสวรรค์ที่ดี"

เมื่อเทียบกับอัจฉริยะอย่าง อุจิฮะ ชิซุย, อุจิฮะ อิทาจิ และคาคาชิ โทคุเบทสึโจนินในวัยสิบสามปีอาจจะยังดูขาดไปบ้าง

แต่เมื่อเทียบกับนินจาคนอื่นๆ มันก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

เก็กโค ฮายาเตะ อัจฉริยะแห่งตระกูลเก็กโค เพิ่งจะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นจูนินตอนอายุสิบสามปีเท่านั้น

อังโกะ มิตาราชิ ศิษย์ของโอโรจิมารุ ย่อมต้องมีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมถึงได้รับความไว้วางใจจากโอโรจิมารุ

อย่างไรก็ตาม ตลอดทั้งชีวิตของเธอ ระดับโทคุเบทสึโจนินก็คือขีดจำกัดของเธอแล้ว

โมริโนะ อิบิกิ ผู้ที่บีบให้โฮชิงากิ คิซาเมะ ต้องกระโดดหน้าผาปลิดชีพตัวเอง และแม้กระทั่งสังหารนินจาหญิงที่มีความรู้สึกดีๆ ให้กับเขาก่อนจะตาย เขาก็เป็นเพียงโทคุเบทสึโจนินคนหนึ่งเช่นกัน

"เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ปัจจุบันของฉัน วิชาเอกของนินจาที่ฉันมีอยู่ก่อนหน้านี้เริ่มจะไม่เพียงพอแล้ว"

"ฉันจำเป็นต้องได้รับวิชานินจาใหม่ๆ บ้าง"

วิชานินจาที่ชิไรชิครอบครองอยู่ในตอนนี้ นอกเหนือจากวิชาพื้นฐานการต่อสู้ด้วยมือเปล่าและวิชาแยกเงาร่างพื้นฐานแล้ว ก็มีเพียง คาถาไฟ ลูกบอลเพลิงยักษ์, คาถาไฟ พญากระเรียนระบำ และคาถาไฟ เพลิงมังกรยักษ์

"ฉันสามารถเริ่มจากชิซุยก่อนได้"

"ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างชิซุยกับฉันในตอนนี้ เขาไม่มีทางปฏิเสธแน่นอน"

ส่วนทางด้านตระกูลอุจิฮะนั้น ชิไรชิรู้สึกว่ายังไม่เหมาะสมในเวลานี้

เหตุผลหลักคือสถานการณ์ภายในของตระกูลอุจิฮะนั้นค่อนข้างซับซ้อนมาก

ชิไรชิยืนอยู่ข้างเดียวกับอุจิฮะ ชิซุย

ในอนาคต อุจิฮะ ชิซุย และอุจิฮะ ฟูกาคุ จะต้องเผชิญหน้ากันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ดังนั้น ชิไรชิจึงไม่ต้องการให้อุจิฮะ ฟูกาคุ ล่วงรู้ข้อมูลของเขา

เขาจะรอจนถึงช่วงเวลาสำคัญเพื่อเปิดเผยความแข็งแกร่งส่วนหนึ่งของเขาออกมา

เมื่อถึงตอนนั้น มันอาจจะกลายเป็นตัวแปรสำคัญอย่างมาก

ชิไรชิหันไปมองคาเกโร่อีกครั้ง

"นายท่าน"

คาเกโร่สังเกตเห็นสายตาของชิไรชิและก้มศีรษะลงเล็กน้อย

ชิไรชิดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ และความรู้สึกแปลกๆ ก็ผุดขึ้นในใจของเขาเล็กน้อย

"คาเกโร่ เธอใช้ความสามารถของเธอยังไง"

"นายท่าน ข้าเพียงแค่ต้องสัมผัสตัวฝ่ายตรงข้ามเท่านั้นเจ้าค่ะ"

"แค่สัมผัสก็พอแล้วเหรอ ต้องใช้เวลานานแค่ไหน"

เรื่องนี้ง่ายดายกว่าที่ชิไรชิคาดคิดไว้มาก

"มันขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้ามด้วยเจ้าค่ะ ยิ่งคู่ต่อสู้อ่อนแอเท่าไหร่ เวลาก็ยิ่งสั้นลงเท่านั้น"

"ลองใช้ตัวฉันเป็นเกณฑ์ดู"

คาเกโร่เงยหน้าขึ้นและมองไปที่ชิไรชิอย่างจริงจัง

"ไม่ถึงชั่วอึดใจเจ้าค่ะ"

"ถ้าฉันโดนพิษเข้าไป ฉันจะทนได้นานแค่ไหน"

"หากไม่สามารถหาวิธีถอนพิษได้ภายในครึ่งชั่วโมง ความตายก็เป็นเรื่องที่แน่นอนเจ้าค่ะ"

ชิไรชิพยักหน้า

ตามคำอธิบายของคาเกโร่ ประสิทธิภาพของความสามารถลมหายใจอสรพิษริมฝีปากปีศาจนั้นถือว่าทรงพลังมาก ตัวเขาซึ่งอยู่อีกเพียงก้าวเดียวก็จะกลายเป็นโทคุเบทสึโจนินยังใช้เวลาไม่ถึงชั่วอึดใจ

สำหรับคู่ต่อสู้ที่อ่อนแอกว่าเขา เวลาเตรียมการที่คาเกโร่ต้องการก็จะยิ่งสั้นลงไปอีก

และที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ หลังจากถูกพิษแล้ว เวลาที่เหลือให้คู่ต่อสู้หาทางถอนพิษก็น้อยมากเช่นกัน

หากคาเกโร่ซ่อนตัวตนและแอบเข้าใกล้คู่ต่อสู้ได้อย่างลับๆ

อย่าว่าแต่โจนินเลย แม้แต่ระดับเอลิทโจนิน หรือแม้กระทั่งนินจาระดับคาเงะ โอกาสที่จะได้รับผลกระทบก็มีสูงมาก

การถอนพิษนั้นก็ยากลำบากอย่างถึงที่สุด

นอกจากนี้ คาเกโร่ยังสามารถใช้พิษของเธอผ่านการช่วยเหลือของผู้อื่นหรือนินจาแมวตัวอื่นๆ ได้อีกด้วย

ไม่ว่าจะเป็นการลอบสังหารหรือการสนับสนุนการโจมตี คาเกโร่ก็ทำได้ดีเยี่ยม

"พิษของคาเกโร่น่าจะไม่ด้อยไปกว่าพิษของซาโซริแห่งทรายแดงเลย"

แน่นอนว่านี่ไม่ได้หมายความว่าความแข็งแกร่งของคาเกโร่จะอยู่ในระดับเดียวกับซาโซริแห่งทรายแดง

ซาโซริแห่งทรายแดงเป็นนินจาเชิดหุ่นเป็นหลัก

สำหรับเขา พิษเป็นเพียงเครื่องมือเสริมเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม สำหรับชิไรชิ คาเกโร่เป็นเพียงหนึ่งในนินจาแมวของเขา นอกจากคาเกโร่แล้ว ชิไรชิยังมีนินจาแมวตัวอื่นๆ และจำนวนนินจาแมวก็จะเพิ่มขึ้นอีกเรื่อยๆ ในอนาคต

"ไม่มีอะไรแล้วล่ะ คาเกโร่ เธอไปได้แล้ว"

"ไวโอเล็ต ช่วยแนะนำสถานการณ์ปัจจุบันของเราให้คาเกโร่รู้คร่าวๆ ด้วยนะ"

ชิไรชิหันไปมองไวโอเล็ตอีกครั้ง

"เจ้าค่ะ นายท่าน"

ไวโอเล็ตออกไปพร้อมกับคาเกโร่

ชิไรชิสรุปสถานการณ์ปัจจุบันของเขา

อย่างแรกคือตัวเขาเอง: จูนิน, เนตรวงแหวนสองลูกแก้ว

ถัดมาคือฮิราโกะ ชินจิ: เอลิทโจนิน, เชี่ยวชาญวิชาดาบ วิชาลวงตา และการต่อสู้ซึ่งหน้า

ไวโอเล็ต: โทคุเบทสึโจนิน, มีความสามารถในการมองทะลุ การมองเห็นอนาคต และการอ่านใจ เป็นนินจาแมวสายสนับสนุนและหาข่าวกรอง

อลิซ: เกนิน, เชี่ยวชาญการทำอาหาร เป็นนินจาแมวสายงานบ้าน

คาเกโร่: โจนิน, เชี่ยวชาญเรื่องพิษ เป็นนินจาแมวสายลอบสังหารและสนับสนุน

"ความแข็งแกร่งโดยรวมถือว่าดีมากแล้ว เพราะครอบคลุมทุกด้าน ทั้งการต่อสู้ซึ่งหน้า ข่าวกรอง การลอบสังหาร และงานบ้าน"

"เมื่อเทียบกับตระกูลนินจาเล็กๆ บางตระกูลในโคโนฮะ พวกเรายังแข็งแกร่งกว่าหลายขุม"

"ตัวอย่างเช่น ตระกูลเก็กโค"

อัจฉริยะของตระกูลที่ทั้งตระกูลเก็กโคฝากความหวังไว้อย่างสูง ก็เป็นเพียงโทคุเบทสึโจนินเท่านั้น

และเนื่องจากอาการบาดเจ็บสาหัสจากภารกิจในช่วงแรกๆ ทำให้เขามักจะขี้โรคและไม่สามารถรับภารกิจที่ต้องใช้พละกำลัง ความอึด และความอดทนสูงได้

ทั้งตระกูลเก็กโคอาจจะไม่มีแม้แต่ระดับเอลิทโจนินด้วยซ้ำ

เมื่อยามโพล้เพล้มาถึง

หลังจากที่อุจิฮะ อิซุมิ จากไปได้ไม่นาน

เงาร่างหนึ่งก็มุ่งหน้าตรงมายังร้านอุปกรณ์นินจา

"รุ่นพี่ชิไรชิ"

"อิทาจิ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"

หัวใจของชิไรชิสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อเห็นผู้ที่มาใหม่

"เธอเพิ่งกลับเข้าหมู่บ้านหลังจากไปทำภารกิจข้างนอกมางั้นเหรอ"