ตอนที่ 24 นักบวชปีศาจ อูรูจ

"ตัวเลือกที่ 2: จัดการเหล่าซุปเปอร์โนวาและสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเอง รางวัล: ความสามารถยิงลำแสงจากผลปีศาจของคิซารุแบบอัปเกรด ลำแสงสีแดง"

เขาไม่รู้ว่าลำแสงสีแดงคืออะไร แต่ในผลงานต้นฉบับ การเปิดตัวคิซารุในเกาะชาบอนดี้นั้นน่าทึ่งมาก ด้วยความสามารถของผลไม้ปีศาจที่ทรงพลัง ไม่ว่าจะเป็นความเร็วหรือความแข็งแกร่ง ก็ค่อนข้างน่ากลัวทีเดียว

พลเรือเอกคิซารุ การเตะหนึ่งครั้งเท่ากับหนึ่งซุปเปอร์โนวา!

เมื่อถึงเวลาต้องจัดการพวกซุปเปอร์โนวา เขาก็แค่ต้องเตะทีละคน!

แต่รอบนี้กลายรอบโชว์ของหลิงไป๋บ้างแล้ว

เนื่องจากตอนนี้เขามีฮาคิสังเกตแล้ว เขาจึงปลดปล่อยมันออกมาทันที ต้องบอกเลยว่าการมีฮาคิสังเกตนี่มันดีจริงๆ

ด้วยการมีหลิงไป๋เป็นศูนย์กลาง การเคลื่อนไหวใดๆภายในรัศมี 200 เมตร หลิงไป๋สามารถตรวจจับได้อย่างชัดเจน และนี่หลิงไป๋ยังใช้ฮาคิพลังไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น สมมุติเลเวลของฮาคิสังเกตของหลิงไป๋อยู่ที่10 ตอนนี้เขาใช้ไปแค่4เท่านั้น

ทรงพลัง!

และเพราะอย่างนี้ เหล่าซุปเปอร์โนวาที่อยู่บนเกาะต่างก็อยู่ในระยะการรับรู้ของหลิงไป๋แล้ว

ขณะนี้ พวกซุปเปอร์โนวาทั้งคิด, ลอว์, เดรค, อาพู, คิลเลอร์, บอนนี่, อูรูจ, คาโปเน่ เบจ และฮอว์กินส์ ต่างก็อยู่บนเกาะนี้ แต่หมวกฟางลูฟี่และโซโลยังมาไม่ถึง

การต่อสู้ระหว่างเขาและลอว์นั้นทำให้ใครต่อหลายคนหวาดกลัว แต่ยังมีโจรสลัดและพวกทหารเรือที่ไม่กลัวความตายเฝ้ามองอยู่

เพราะอย่างนั้นพวกซุปเปอร์โนวาก็ต้องอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่

พวกเขาคือกลุ่มโจรสลัดที่เก่งที่สุดในบรรดากลุ่มโจรสลัดนับไม่ถ้วนในครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์ และพวกเขากำลังเตรียมตัวเข้าสู่โลกใหม่หลังจากมาเตรียมตัวอยู่ที่เกาะชาบอนดี้ได้สักพัก

"หึหึ ไอคิดมันพยายามจะยืนขึ้นอยู่หรอ หรือมันคิดจะสู้ต่อ ใจสู้ดีจริงๆ สมแล้วที่เป็นผู้ที่มีคุณสมบัติของราชันย์"

อีกด้านหนึ่ง คิดกำลังพยายามยืนขึ้นด้วยความยากลำบากและต้องทนต่ออาการบาดเจ็บภายในร่างกาย

เขาพ่ายแพ้ต่อคู่ต่อสู้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

สิ่งนี้ทำให้คิดไม่สามารถยอมรับได้ เพราะตั้งแต่เขาออกทะเลมา เขายังไม่เคยพ่ายแพ้ต่อใครเลย เขามาถึงจุดนี้พร้อมกับค่าหัว 480ล้านเบรี ทำให้เขาทะนงตนมาก

ไม่ว่าร่างกายจะเจ็บปวดขนาดไหน คิดก็ไม่ยอมยอมรับความพ่ายแพ้

"น่าสนใจ"

หลิงไป๋ยิ้มแต่ก็ไม่สนใจ เขาเคลื่อนตัวผ่านบริเวณนี้ไป

เคลื่อนไหวความเร็วสูง!

เขาต้องรีบไปจัดการพวกซุปเปอร์โนวาและสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเอง

ลอว์ได้ยอมแพ้ไปแล้ว คิดเองเขาได้จัดการไปแล้วด้วย

เป้าหมายต่อไปเจ้าตัวใหญ่!

นักบวชปีศาจ อูรูจ!

ชายคนนี้เป็นผู้ที่ลงมาจากเกาะลอยฟ้า พร้อมพลังผลปีศาจที่ค่อนข้างเป็นปัญหา

ความสามารถของผลปีศาจของอูรูจนั้นไม่มีใครทราบรายละเอียดแน่ชัด แต่ความสามารถของเขานั้นมีลักษณะพิเศษอย่างหนึ่ง คือเขาสามารถแปลงความเสียหายที่คนอื่นสร้างให้เขามาเพิ่มขนาดและความแข็งแกร่งของเขาได้ กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ ยิ่งเขาได้รับความเสียหายมากเท่าใด ความแข็งแกร่งของเขาก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นหรือขนาดของเขาก็จะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

คิดง่ายๆคือยิ่งเจ็บยิ่งแกร่ง

ยังไงก็ตาม หลิงไป๋ไม่เชื่อว่าพลังนี้จะไร้ขีดจำกัด

แต่จะดีที่สุดถ้าเขาสามารถดึงเจ้าพระนี่มาเป็นลูกเรือของเขาได้ ในผลงานต้นฉบับ เขาถึงขนาดสามารถเอาชนะหนึ่งในแม่ทัพขนมหวานของกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมได้เลยทีเดียว

ถึงแม้ว่านั่นจะเป็นช่วงสองปีต่อมาก็ตาม แต่ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าเขามีศักยภาพขนาดไหน

"ฉันเป็นเป้าหมายต่อไปเหรอ?"

อูรูจมองไปที่หลิงไป๋ และเห็นว่าหลิงไป๋เองก็จ้องมองมาที่เขาเช่นกัน

สิ่งนี้ทำให้ใจอูรูจรู้สึกตึงเครียด ในกลุ่มโจรสลัดซุปเปอร์โนวา เขาถือเป็นผู้ที่รักสันติที่สุดแล้ว ไม่ค่อยจะหาเรื่องใคร ต่างจากเจ้าคิดคนนั้น

แต่หลิงไป๋ดันจ้องมาที่เขาแบบนั้น

“ฉันรู้จักนาย นักบวชปีศาจ อูรูจ นายสนใจมาเป็นลูกเรือของฉันไหม”

หลิงไป๋ยิ้มและพูดออกมา แต่มือของเขาถือชิกุเระไว้และเตรียมจะโจมตีแล้ว

"ไม่สนใจ"

อูรูจยิ้มตอบก่อนจะพูดต่อ“เราไม่ได้มีปัญหาอะไรกันนี่ ใช่ไหม?”

“การจะทำอะไรบางอย่างไม่จำเป็นต้องมีปัญหากันก่อนหรอกนะ”

หลิงไป๋เคลื่อนไหว อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เลือกใช้ดาบ แต่ใช้หมัดเคลือบฮาคิต่อยแทน

ตอนนี้หมัดของเขาแข็งแกร่งมากอย่างแน่นอน นอกจากพละกำลังที่มาจากเทมเพลตร่างกายของชิกิแล้ว เขายังสืบทอดร่างกายของโบรอส แถมยังมีฮาคิเกราะอีก

หากพิจารณาจากความแข็งแกร่งทางกายภาพล้วนๆแล้ว หลิงไป๋ก็ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าใครเลย!

หลิงไป๋พุ่งเข้าไปตรงหน้าอูรูจ มีเสียงอากาศฉีกขาดจากความเร็วหมัดดังออกมา

“หมัดของไอ้นี่…”

อูรูจตกใจมาก เขาสัมผัสพลังของหมัดได้เพียงแค่มองด้วยตา

เขาได้รู้แล้วว่าหลิงไป๋ไม่ได้มีแค่ดาบ แต่หมัดเองก็ดูจะแข็งแกร่งด้วยเช่นกัน

แน่นอนว่าอูรูจก็โต้ตอบหลิงไป๋ด้วยหมัดด้วยเช่นกัน

ตู้ม!

มีเสียงปะทะกันดังออกมาเมื่อหมัดทัง้สองปะทะกัน

“หมัดนี้… ทำไมมันแข็งแกร่งขนาดนี้ล่ะ? ฮาคิเกราะหรอ?”

อูรูจรู้สึกเจ็บที่กำปั้นของเขา กำปั้นของเขาใหญ่กว่าของหลิงไป๋มาก แต่ความแข็งแกร่งและความแข็งแรงของกำปั้นของหลิงไป๋นั้นแข็งแกร่งกว่าอย่างเห็นได้ชัด

แรงมหาศาลทำให้อูรูจต้องถอยกลับไปสามก้าว

"ลองอีกสักรอบ!"

หลิงไป๋ปล่อยหมัดอีกครั้ง หมัดนั้นเต็มไปด้วยพลังมหาศาลและปกคลุมด้วยฮาคิเกราะ

ตู้ม!

อูรูจยังคงต้านทานหมัดนี้ได้เช่นเคย แต่รอบนี้เขาถอยกระเด็นไปหลายสิบเมตร

"มาอีกครั้งได้เลย!"

อูรูจตะโกน

"น่าสนใจ"

หลิงไป๋รู้ว่าหมัดทั้งสองของเขาเมื่อกี้น่าจะเสริมพลังของอูรูจได้แล้ว

ต้องรู้ว่าในผลงานต้นฉบับ จากซุปเปอร์โนวาทั้งหมด มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่สามารถจัดการแปซิฟิสต้าเพียงลำพังลงได้!

เขาอาศัยความสามารถอันแปลกประหลาดของตัวเองที่แข็งแกร่งขึ้นหลังถูกโจมตี