ตอนที่ 22 ความตกตะลึงของซุปเปอร์โนวา

“เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย?”

ลอว์ตกตะลึง หลิงไป๋ยอมให้เขาฟันตั้งหลายครั้ง แต่เขากลับทำอะไรไม่ได้เลย!

พูดอีกอย่างก็คือ ความสามารถผลผ่าตัดของเขาไร้ประโยชน์เมื่อสู้กับหลิงไป๋ อย่างน้อยก็ในตอนนี้ ตอนที่เขายังอ่อนแออยู่!

ในผลงานต้นฉบับ โบรอสถูกไซตามะต่อยหลายครั้ง ร่างกายของเขาถูกต่อยจนแหลกละเอียด แต่โบรอสก็ยังสามารถกลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์ได้ภายในเวลาสั้นๆ

"เป็นไปไม่ได้!"

ลอว์ไม่เชื่อเลย เขาไม่เคยล้มเหลวในการใช้ความสามารถผลผ่าตัดในการจัดการผู้อื่นเลย เป็นเพราะความสามารถที่แปลกประหลาดและน่าสะพรึงกลัวนี้เองที่ทำให้เขาได้รับการยกย่องให้เป็น "ศัลยแพทย์แห่งความตาย" แต่ตอนนี้ เขาล้มเหลว!

“นายเป็นตัวบ้าอะไรกันแน่?”

ลอว์ถอยกลับไปมากกว่าสิบเมตรอีกครั้ง

เขาหวาดกลัวกับความแปลกประหลาดของหลิงไป๋อย่างเห็นได้ชัด

เขาไม่เคยพบคนที่ถูกตัดเป็นชิ้นๆ หลายสิบชิ้นแต่สามารถต่อกลับเข้าด้วยกันได้เกือบจะทันที

ราวกับว่าร่างของหลิงไป๋ทำมาจากเหล็กที่เคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลาโดยมีแม่เหล็กเป็นแกนกลาง โดยที่แม่เหล็กจะทำการดูดเหล็กกลับมาอยู่ตำแหน่งเดิมทันทีที่มันถูกทำให้แยกจากกัน

“นี่คือร่างกายระดับที่เดินทางข้ามมิติได้ แต่ฉันเกรงว่าตอนนี้นายก็คงไม่เข้าใจมันอยู่ดี มาเป็นลูกเรือของฉันเถอะ บางทีในอนาคต นายอาจจะมองเห็นความลึกลับที่แท้จริงของโลกใบนี้และเข้าใจว่าตัวเองนั้นอ่อนแอแค่ไหนเมื่อเทียบกับจักรวาล”

“แต่ตอนนี้พูดไปนายก็คงไม่อยากฟัง”

"มาต่อกันเลยเถอะ ลอว์"

หลังจากหลิงไป๋พูดจบ เขาก็เคลื่อนไหวพร้อมกับดาบของเขาอีกครั้ง

“คลื่นพิฆาต!”

ฟึบ!

ดาบชิกุเระของหลิงไป๋ฟันลงมาเป็นรูปทรงพระจันทร์เสี้ยวขนาดใหญ่ ด้วยพลังดาบอันน่าสะพรึงกลัว มันฟาดผ่านพื้นและเฉือนพื้นดินเป็นรอยลึกโดยตรง

มันทั้งเร็วและทรงพลังมาก!

ลอว์แทบจะหลบการฟันครั้งนี้ไม่ได้ อีกด้านหนึ่ง เหล่าผู้คนที่เห็นการฟันต่างก็เริ่มตื่นตระหนก รวมถึงเหล่าซุปเปอร์โนวาด้วยเช่นกัน

นักบวชปีศาจที่พึ่งจะมาถึงและกำลังจะนั่งลงเพื่อดูการต่อสู้กับทั้งคู่ก็ได้เจอกับคลื่นพิฆาตที่กำลังลอยมาทางนี้พอดี

“เห้ย เห้ย เห้ย มีอะไรก็ค่อยๆคุยกันก่อนเซ่!”

ตอนนี้ หนึ่งในซุปเปอร์โนวาที่ลงมาจากเกาะลอยฟ้า นักบวชปีศาจ อูรูจ รู้สึกหวาดกลัว!

เขายังไม่ทันได้นั่งลงบนพื้นด้วยซ้ำ!

คลื่นดาบนั้นใหญ่เกินไป มันทำลายล้างทุกสิ่งอย่างที่มันพุ่งผ่าน แม้แต่พื้นดินก็ยังกลายเป็นหลุมลึก แต่โชคดีที่ความหวาดกลัวของเขาทำให้ร่างกายของเขาหลบการโจมตีนั้นได้โดยสัญชาติญาณ เขากลิ้งอยู่สองสามตลบและรอดพ้นมาได้ ส่วนคลื่นดาบนั้นพุ่งไปปะทะเข้ากับต้นไม้ต้นใหญ่ที่อยู่ข้างหลังเขาจนระเบิดตู้มออกมาเลย

"เห้อ เกือบไปแล้ว!"

อูรูจถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

“ดูเหมือนว่าเจ็ดเทพคนนี้จะไม่ง่ายเลย ความสามารถของลอว์ดูเหมือนจะไม่มีผลกับเขาเลย ความสามารถของเขาคืออะไรกันแน่นะ? แค่นักดาบผู้ยิ่งใหญ่เหรอ? เป็นไปได้หรอก! มันต้องมีอะไรมากกว่านั้น หรือร่างกายของเขาอาจจะมีพลังบางอย่างที่ทำให้พลังของลอว์ไร้ผลได้!”

ขณะที่อูรูจกำลังตกอยู่ในห้วงความคิดอันลึกซึ้ง ภาพก็ตัดไปที่ซุปเปอร์โนวาคนอื่น

คิด, ฮอว์กินส์, อาพู, บอนนี่ และคนอื่นๆ......

ซุปเปอร์โนวาหมายถึงโจรสลัดที่มีชื่อเสียงและมีค่าหัวเกิน100ล้านอย่างรวดเร็วหลังจากออกทะเลไม่นาน และยังอยู่ในครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์

"น่าสนใจ"

คิดมีรอยยิ้มบนใบหน้า เขาถือเป็นผู้นำของซุปเปอร์โนวาด้วยค่าหัวที่สูงลิ่ว เขาไม่เคยพ่ายแพ้เลยนับตั้งแต่เขาออกทะเล นั่นทำให้เขายิ่งหยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ

ในอีกด้านหนึ่ง การต่อสู้ระหว่างหลิงไป๋และลอว์ก็ค่อนข้างดุเดือดเช่นกัน

ความสามารถของผลไม้ผ่าตัดนั้นแทบไม่มีประโยชน์เมื่อเผชิญหลิงไป๋เลย ซึ่งทำให้ลอว์เหนื่อยมากทีเดียว

"รูม!"

เมื่อการโจมตีของหลิงไป๋ถูกปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง ลอว์ก็ใช้พลังของผลปีศาจของเขาในการสลับตำแหน่งของตนกับก้อนหินทันที ทำให้เขาหลบการโจมตีของหลิงไป๋ได้

“หนีไม่พ้นหรอกนะลอว์ เว้นแต่จะยอมแพ้” หลิงไป๋เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงอีกครั้งไปหาลอว์ที่พึ่งสลับตำแหน่งตัวเองไปอยู่ห่างออกไป50เมตร

"อสรพิษสายฟ้า!"

คลื่นดาบที่มีรูปลักษณ์เหมือนอสรพิษพุ่งออกมาในทันที และยังปรากฏออกมาแบบติดต่อกันด้วย

“เจ้าสัตว์ประหลาดนี่คิดจะไล่ฆ่าฉันเลยรึไง?”

ลอว์สาปแช่งอยู่ในใจของเขา แต่เขาทำได้แค่กัดฟันและสู้ต่อไปเท่านั้น เพราะว่าพลังผลปีศาจของเขาทำอะไรหลิงไป๋ไม่ได้นอกจากใช้หนี เพราะงั้นการต่อสู้ระหว่างทั้งคู่ เขาจึงทำได้เพียงใช้ดาบเท่านั้น ซึ่งเขาไม่ใช่นักดาบด้วยซ้ำ

“รูม! แชมเบิล!”

ลอว์ปล่อยม่านวงกลมขนาดใหญ่ออกมาอีกครั้ง ปรากฏบ้านหรือสิ่งปลุกสร้างเต็มไปทั่วและรับการโจมตีของหลิงไป๋ทันที

มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นหลายครั้ง จากนั้นก็เกิดแรงระเบิดดังสนั่นขึ้นมา บ้านและสิ่งปลูกสร้างต่างๆที่ลอว์ใช้เป็นกำบังกลายเป็นเศษซากทันที

แรงมหาศาลยังทำลายม่านทรงกลมที่เกิดจากผลปีศาจของลอว์ด้วย ทำให้เกิดคลื่นกระแทกอันน่ากลัว แม้แต่ลอว์ที่อยู่ข้างนอกก็โดนคลื่นกระแทกและลอยปลิวถอยไปประมาณ 20 เมตร

มีเสียงฟ้าร้องและแสงฟ้าแลบกระจายออกมารอบๆ และคลื่นลมที่เกิดจากการกระแทกของพลังก็กวาดไปในทิศทางต่าง ๆ อย่างรวดเร็ว

"ไม่ใช่ว่าเจ้านี่เป็นนักดาบผู้ยิ่งใหญ่ตามข่าวลือหรอกหรอ? เขาพึ่งจะอายุเท่าไหร่เองน่ะ?"

บอนนี่แทบจะทรงตัวร่างกายของเธอไม่ได้ และลมแรงทำให้เสื้อผ้าและผมยาวของเธอปลิวไสวอยู่ตลอดเวลา

“แข็งแกร่งมาก! ฉันสนใจเขามากจริงๆ! ถ้าลองเชิญให้มาเป็นลูกเรือของฉันจะดีไหมนะ?”

ใบหน้าของคิดเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และเขาดูกระตือรือร้นที่จะลอง