ตอนที่ 13 รับรางวัล ร่างกายสุดน่าสะพรึงกลัวของโบรอส
ตอนที่ 13 รับรางวัล ร่างกายสุดน่าสะพรึงกลัวของโบรอส
ย้อนเวลากลับไปหลังจากที่หลิงไป๋ออกจากแมรี่ จัวร์สและเรดไลน์ ที่ไหนสักแห่งบนทะเล
หลังจากที่หลิงไป๋ออกมาจากที่นั่นแล้ว เสียงของระบบก็ดังขึ้นในจิตใจหลิงไป๋ทันที
"ส่งมอบเอซหมัดอัคคีให้รัฐบาลโลกเสร็จเรียบร้อยแล้ว ได้รับรางวัล: ร่างกายของโบรอสจากโลกวันพันช์แมน"
ครึ่งนาทีต่อมา หลิงไป๋ก็รับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในร่างกายของเขาอย่างชัดเจน แน่นอนว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ไม่สามารถมองเห็นได้จากภายนอก หากมองจากภายนอกในตอนนี้ หลิงไป๋ดูเหมือนจะไม่เปลี่ยนแปลงเลย อย่างไรก็ตาม เซลล์ภายในร่างกายของเขาได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
อาจกล่าวได้ว่าร่างกายของโบรอสนั้นเป็นอมตะ ในผลงานต้นฉบับ โบรอสเอาชีวิตรอดและฝึกฝนในสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายอย่างถึงที่สุดของจักรวาล และผ่านการต่อสู้นับไม่ถ้วน และในที่สุดก็ได้มาซึ่งพลังอันแข็งแกร่ง จากนั้นก็ไล่รุกรานหาคู่ต่อสู้ไปทั่วจักรวาลเพราะไม่มีการต่อสู้ใดทำให้เขาตื่นเต้นได้อีกต่อไป
หากเขาไม่ได้พบเข้ากับโล้นผ้าคลุมไซตามะซึ่งถือเป็นตัวบั๊คของเรื่อง บางทีเขาคงได้เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวาลจริงๆ
เพราะงั้นก็พอจะจินตนาการได้ว่าร่างกายของเขานั้นร้ายกาจขนาดไหน
ในโลกของวันพีช ร่างกายถือเป็นสิ่งสำคัญ ร่างกายของโบรอสจะกลายเป็นร่างที่ไร้เทียมทานในโลกแห่งนี้
ร่างกายของบิ๊กมัม? หรือร่างของไคโด? ก็แค่นั้นแหละ เทียบกันไม่ติด
หลิงไป๋ชักดาบของเขาออกมา จากนั้นก็ลองเฉือนไปที่นิ้วของเขา แน่นอนว่ามันเจ็บปวดเล็กน้อยและมีเลือดไหลออกมา
อย่างไรก็ตาม ความเจ็บปวดและเลือดที่ไหลออกมาจะคงอยู่เพียงหนึ่งหรือสองวินาทีเท่านั้น และแผลก็จะหายในวินาทีต่อมา
ต่อมา หลิงไป๋พยายามเฉือนนิ้วมือของเขาด้วยชิกุเระซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงสามครั้ง บาดแผลก็ปรากฏขึ้นและหายเป็นปกติ
นอกจากนี้ หลิงไป๋ยังพบการเปลี่ยนแปลงอีกด้วย นั่นก็คือ ความเจ็บปวดดูจะลดน้อยลงเรื่อยๆ
นอกจากนี้ เมื่อแผลปรากฏขึ้น ก็ปรากฏเป็นเส้นใยแพร่กระจายไปบนแผลอย่างรวดเร็วและรักษาทำการรักษาแผลจนหายดี
หลิงไป๋ยิ่งทำยิ่งกล้ามากขึ้นเรื่อยๆ เขาเลิกเฉือนนิ้วของเขาแล้วใช้ดาบตัดมือตัวเองโดยตรง แม้จะไม่ปรากฏเส้นใยออกมา แต่มือของเขาก็จะงอกออกมาใหม่ ส่วนมือข้างที่ตกลงบนพื้นก็หายไป
การกระทำแบบนั้นอย่างต่อเนื่องของหลิงไป๋ทำให้แวนออก้าที่อยู่บนเรือหวาดกลัว เขาจ้องมองหลิงไป๋ราวกับว่าเขากำลังมองไปที่สัตว์ประหลาด
“กัปตัน นายเป็นสัตว์ประหลาดหรือเปล่า?”
แวนออก้าพูดด้วยสีหน้าที่ตกตะลึง ในโลกนี้ ความสามารถของผลปีศาจนั้นแปลกประหลาด แต่แวนออก้าที่มีชีวิตมาถึงป่านนี้พึ่งเคยเห็นคนที่งอกแขนตัวเองออกมาได้
ความสามารถแบบนี้มันคืออะไรกัน?
หรือเป็นความสามารถของผลปีศาจประเภทไหนกันนะ?
“นายจะทำเหมือนฉันเป็นสัตว์ประหลาดก็ได้”
หลิงไป๋ยิ้มแล้วพูดออกมา
ร่างกายของโบรอสมีอยู่สองรูปแบบ ตอนนี้เขายังอยู่ในรูปแบบธรรมดา และยังคงมีอีกรูปแบบที่น่ากลัวยิ่งกว่านี้เสียอีก
เซลล์ภายในร่างต่างทำงานอย่างน่าสะพรึงกลัวกว่าคนปกติทั่วไป มีการตายและเกิดใหม่อยู่ตลอดเวลา เกิดเป็นร่างที่มีความเป็นไปได้ไร้ขีดจำกัด
มันอาจจะไปถึงจุดที่เขาคงอยู่ได้ชั่วนิรันดร์รึเปล่า? หรือตอนนี้เขากลายเป็นอมตะแล้ว? มีอายุอยู่เป็นพันปีหรือเป็นหมื่นปี?
ยิ่งไปกว่านั้น ความสามารถในการรักษาตัวเองหรือความสามารถในการป้องกันของร่างกายของเขาก็ถูกปรับปรุงเช่นกัน!
หลิงไป๋ตื่นเต้นมาก
ขณะนี้ แม้ว่าเขาจะยังไม่สามารถเอาชนะทุกคนบนโลกนี้ได้ก็จริง แต่ก็ไม่มีใครฆ่าเขาได้!
ร่างกายของเขาแข็งแกร่งเกินไป
หลิงไป๋หัวเราะและพูดว่า "แวนออก้า ใช้ปืนของนายยิงที่หัวฉันทีสิ"
“ที่หัวของนายเหรอ?”
แวนออก้ารู้สึกประหลาดใจ “นายอาจจะตายได้นะ”
“ไม่ ฉันจะไม่ตาย” หลิงไป๋ยิ้มอย่างมั่นใจ
“ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะจัดให้ตามคำขอ”
หลังจากที่แวนออก้าพูดจบ เขาก็หยิบปืนขึ้นมา เขาเป็นมือปืนที่น่ากลัวมาก เขามีทักษะและความสามารถในการยิงปืนที่เหนือจินตนาการ
เขาเป็นนักแม่นปืนโดยกำเนิด!
หลิงไป๋ของให้แวนออก้ายิงเขาที่หัว ตอนแรกแวนออก้าไม่อยากทำอย่างนั้น เพราะถ้าหลิงไป๋ตายไป เขาก็ไม่มีที่ไป
แต่เมื่อแวนออก้าเห็นใบหน้าผ่อนคลายและเย่อหยิ่งของหลิงไป๋ เขาก็ตัดสินใจที่จะยิงหัวหลิงไป๋
‘นี่มันบ้าอะไรวะเนี่ย!’
แวนออก้าได้แต่อุทานออกมาในใจ
กระสุนพุ่งออกไปทันทีและเจาะหน้าผากของหลิงไป๋อย่างแม่นยำจนเป็นรูที่ระหว่างคิ้วและด้านหลังหัวของเขา
แต่กลับไม่มีเลือดออกเลย และการแสดงออกของหลิงไป๋ก็ไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย!
เขายังคงมีท่าทางมั่นใจอยู่บนใบหน้า!
สิ่งที่ทำให้แวนออก้าตกใจก็เกิดขึ้นอีกครั้ง รูกระสุนระหว่างคิ้วของหลิงไป่หายเป็นปกติภายในหนึ่งวินาทีหลังจากที่กระสุนเจาะเข้าไป มันเกือบจะหายเป็นปกติในทันที!
หลิงไป๋สบายดีกลับมามีสภาพสมบูรณ์!
“นายเป็นผู้ใช้พลังผลปีศาจรึเปล่า แล้วมันเป็นแบบไหนกัน?”
แวนออก้าวางปืนลง เขาถามด้วยความสงสัย สีหน้าเขายังคงช็อกอยู่เลย
"ฉันไม่ได้กินผลปีศาจอะไรทั้งนั้นแหละ"
หลิงไป๋ยิ้ม เขาไม่ใช่ผู้ใช้พลังผลปีศาจจริงๆ
"สัตว์ประหลาด! นายเป็นสัตว์ประหลาดจริงๆ! " แวนออก้าไม่รู้จะพูดอะไรออกมาดี
หลิงไป๋ยังมีชีวิตอยู่หลังจากถูกยิงเข้าระหว่างคิ้ว นี่มันน่ากลัวเกินไป
แปลงร่างเป็นธาตุเหมือนแบบผลปีศาจโลเกียเหรอ?
ไม่ใช่!
แน่นอนว่าไม่
นั่นเป็นเพราะว่าแวนโอคาได้ยิงเอซหมัดอัคคีระหว่างคิ้วของเขาด้วยปืนของเขาเอง เขาเข้าใจดีว่าการแปลงร่างธาตุแบบของผลปีศาจสายโลเกียมีลักษณะการทำงานอย่างไร และมันแตกต่างจากสถานการณ์ของหลิงไป๋
“โอเค แวนออก้า เราไปกันเถอะ”
"ถึงเวลาต้องหาเรือใหม่แล้ว!"
หลิงไป๋พูดออกมา ตอนนี้พวกเขาใช้เรือลำเล็กของเอซหมัดอัคคีอยู่ เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้เรือลำนี้ในการผจญในท้องทะเล