บทที่ 165 - ฟางหาน: ข้านี่แหละคือบอส

บทที่ 165 - ฟางหาน: ข้านี่แหละคือบอส

"แม่งเอ๊ย นี่มันอะไรวะเนี่ย? บททดสอบทะลวงขีดจำกัด lv30 มันยากขนาดนี้เลยเหรอ?!!"

"ซวยแล้ว โดนหลอกเข้าเต็มเปา ข้าไม่น่าเลือกอาชีพพิเศษเลย แบบนี้เลเวลก็อัปไม่ได้แล้วสิ"

"นี่ต้องเป็นภัยพิบัติของลานประลองแน่ๆ ใช่ไหม? ผู้เล่นหน้าไหนมันจะไปรอดล่ะ?!!"

"เดี๋ยวก่อน ดูนั่นสิ บนมหาสมุทรยักษ์... เหมือนจะมีร่างของใครคนหนึ่งอยู่"

"เชี่ยเอ๊ย ข้าตาฝาดไปหรือเปล่า? ผู้...... ดับสูญ......? มาจากอารยธรรมไหนเนี่ยวะเชี่ย?!"

"เชี่ยเอ๊ย หรือว่าจะเป็นฝีมือของผู้ดับสูญคนนี้จริงๆ? ไม่จริงน่า แล้วพวกเราจะเอาอะไรไปสู้ล่ะ?"

"สิ่งมีชีวิตจากมิติอื่นคนนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว วันหลังถ้าเจอหน้าต้องเดินอ้อมหนีให้ไกลเลย......"

...

ทุกคนถึงกับช็อกไปตามๆ กัน อ้าปากค้างกันทั้งบาง

"ช่วยด้วย หมอนี่น่ากลัวกว่าบอสซะอีก เป็นเวทมนตร์ธาตุน้ำเหมือนกันแท้ๆ ทำไมถึงได้ต่างกันลิบลับขนาดนี้?"

ผู้เล่นจากเผ่ามนุษย์กบคนนั้นถึงกับปลีกวิเวกปิดกั้นตัวเองไปเลย

ดังนั้น สถานการณ์ในสนามรบจึงเปลี่ยนจากการต่อสู้กันเองกลายเป็น:

ฟางหานเพียงคนเดียวกลายเป็นบอสในใจของทุกคน ผู้เล่นต่างมิติทั้ง 8 คนนั้นพยายามงัดเอาสกิลทุกอย่างที่มีออกมาใช้ ท่ามกลางความสิ้นหวังอย่างสุดซึ้ง แต่ก็ไม่เป็นผลใดๆ ทั้งสิ้น

ก็แหม โดยปกติแล้ว ต่อให้เป็นผู้เล่นเลเวล 30 ก็เถอะ

ไม่ว่าจะเป็นสกิลที่เรียนรู้มา หรือไอเทมที่พกติดตัวมาก็มีไม่เยอะหรอก

จะไปสู้กับคนประหลาดอย่างฟางหานที่ช่วงชิงชาวบ้านเป็นว่าเล่นเหมือนดื่มน้ำได้ยังไง?

"เขาโกง เขาต้องโกงแน่ๆ!"

"เขาต้องเป็นหน้าม้าที่ตำหนักสวรรค์ส่งมาแน่ๆ ข้าไม่ยอมรับหรอก!!......"

หยินฮุยจากเผ่าปีกเงินพยายามสยายปีกทั้งสองข้างพุ่งทะยานออกไปจากลานประลอง

เขาไม่อยากถูกคลื่นสึนามิที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ซัดจนตายหรอกนะ

เปรี้ยง!

ทันใดนั้น ก็มีสายฟ้าอันน่าตกตะลึงสายหนึ่งผ่าลงมาจากตำหนักสวรรค์เมฆา

จากนั้นหยินฮุยจากเผ่าปีกเงินก็ถูกผ่าจนดำเป็นตอตะโกทันที แล้วก็กลายเป็นละอองแสงหายวับไป

【ติ๊ง ผู้เล่น "หยินฮุย" ดูหมิ่นความยุติธรรมของการแข่งขันใต้ตำหนักสวรรค์ในลานประลอง และพยายามที่จะหนีออกจากลานประลอง ถูกตัดสินว่าทำผิดกฎและให้ออกจากการแข่งขัน อีกทั้งยังได้รับบทลงโทษเป็น 3 เท่า: ไม่สามารถเข้ารับการทดสอบทะลวงขีดจำกัดได้อีกภายใน 90 วัน】

【ติ๊ง ผู้เล่น "หยินฮุย" เสียชีวิต จำนวนผู้เล่นที่เหลืออยู่: 8/10】

...

【ติ๊ง ผู้เล่น "หยินฮุย" เคยสาบานไว้ใต้ตำหนักสวรรค์ ความจริงปรากฏชัด ดังนั้นจึงต้องถูกบังคับให้ทำการ "กลับหัวขี้" ภาพสามารถถ่ายทอดสดไปยังผู้เล่นที่ยังมีชีวิตอยู่ทุกท่าน ขอต้อนรับมาร่วมชม】

...

ทันใดนั้น อากาศเบื้องหน้าของผู้เล่นคนอื่นๆ รวมไปถึงฟางหาน ก็ปรากฏภาพหนึ่งขึ้นมา

หยินฮุยที่ตายไปแล้วจู่ๆ ก็เหมือนฟื้นคืนชีพขึ้นมา

เขากำลังอยู่ในพื้นที่ปิดทึบที่มองไปทางไหนก็มีแต่สีขาวโพลน

เขากำลังกลับหัวอยู่ และส่งเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวดทรมานสุดๆ:

"ฮึ่ม~ ฮึ่ม! ฮึ่ม——อ๊ากกกกกก!!!!!"

...

ผู้เล่นทุกคน: (ΩДΩ)?

นูนู่: เชี่ยเอ๊ย ที่มันพูดกลายเป็นจริงซะงั้น!

ก็แหม ตอนนั้นนูนู่ได้ยินสิ่งที่หยินฮุยพูดมากับหูตัวเองเลยนี่นา

"เชี่ยเอ๊ย ทุเรศลูกตาชะมัด......"

"นี่น่ะเหรอเผ่าปีกเงิน? เปิดหูเปิดตาข้าได้ดีจริงๆ~"

"หน้าตาของอารยธรรมปีกเงินต้องมาป่นปี้เพราะมันหมดแล้ว!"

......

ผู้เล่นต่างมิติทั้ง 7 คนนี้ไม่กล้าดูต่ออีกแล้ว

เพราะว่า สึนามิน่ะสิ สึนามิ มันไม่อาจต้านทานได้แล้ว!!!

นูนู่: "เชี่ยเอ๊ย ทำไมพลังน้ำแข็งสุดขั้วที่ข้าภูมิใจนักหนาถึงไม่สามารถทำให้น้ำทะเลกลายเป็นน้ำแข็งได้เลยวะ?"

นี่ก็หมายความว่าการควบคุมธาตุน้ำของฟางหานนั้นเหนือกว่าการควบคุมธาตุน้ำแข็งของเขาอย่างลิบลับ

ราปาป้า: "หมอนั่นคงไม่ได้กะจะล้างบางพวกเราในการโจมตีครั้งเดียวหรอกนะ แม่งเอ๊ย!"

สือการ์: "ข้าคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด คลื่นสึนามิที่ดูยิ่งใหญ่อลังการนี่ มันต้องดีแต่เปลือกแน่ๆ ให้ข้าเป็นคนฟาดฟันมันให้ขาดสะบั้นเอง!"

สือการ์จากเผ่าภูตดาบปลุกพลังฮึกเหิมขึ้นมา เลือกที่จะพุ่งตรงไปหาฟางหาน

"หึหึหึ นักเวทตัวบางๆ อย่างแก ขอแค่ข้าจับตัวได้ แกก็ต้องยอมให้ข้าขยำเล่นตามใจชอบไม่ใช่หรือไง?"

มันรู้สึกตื่นเต้นกับความฉลาดของตัวเองจริงๆ

จี่ๆๆๆๆ......

(แช่แข็ง)

สือการ์: "อั้ก!~"

【ติ๊ง ผู้เล่น "สือการ์" เสียชีวิต จำนวนผู้เล่นที่เหลืออยู่: 7/10】

ผู้เล่นต่างมิติคนอื่นๆ: ???

"แค่นี้เนี่ยนะ? ยังบินไปไม่ถึงครึ่งทางก็โดนเก็บซะแล้ว?"

"เพราะงั้น ผู้ดับสูญคนที่ดูเหมือนจะเป็นเผ่ามนุษย์นั่น...... แม่งเอ๊ย เขายังเป็นคนอยู่หรือเปล่าเนี่ย?"

"ข้าไม่สู้แล้ว ข้าไม่อยากทะลวงขีดจำกัดแล้ว แต่ข้าก็ไม่อยากตายอะ ฮือๆ......"

"ข้าเป็นผู้เล่นจากอารยธรรมบากีนะ ถ้าแกฆ่าข้า แกจะต้องเผชิญหน้ากับ... อ๊ากกก......"

【ติ๊ง ผู้เล่น "บากีเหมย" เสียชีวิต จำนวนผู้เล่นที่เหลืออยู่: 6/10】

【ติ๊ง ผู้เล่น "ราปาป้า" เสียชีวิต จำนวนผู้เล่นที่เหลืออยู่: 5/10】

【ติ๊ง ผู้เล่น......】

...

คลื่นสึนามิซัดกวาดล้างทุกสิ่งทุกอย่างไปอย่างไร้ความปรานี

ฟางหานมองดูภาพตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชา ราวกับผู้ปกครองที่แท้จริง

ความห่างชั้น นี่แหละคือความห่างชั้นอย่างเห็นได้ชัด!

ทำให้เขาเห็นกระบวนการพัฒนาของหลายๆ อารยธรรมในปัจจุบันได้อย่างชัดเจนอีกครั้ง แต่นี่มันก็เป็นเรื่องสมควรแล้วไม่ใช่เหรอ?

【ติ๊ง ผู้เล่น "นูนู่" เสียชีวิต จำนวนผู้เล่นที่เหลืออยู่: 2/10】

...

แต่ทว่า ในตอนที่เหลือผู้เล่นแค่สองคนสุดท้ายนั้น

ฟางหานก็มองไม่เห็นวี่แววของผู้เล่นคนไหนอีกเลย

เขากระตุกยิ้มมุมปากพลางผายมือ เจ้านั่นยังสามารถซ่อนตัวได้สำเร็จอีกงั้นเหรอ?

สมกับเป็นชนชั้นนำของอารยธรรมระดับสูงจริงๆ

......

ชากานเต๋อ กำลังหลบอยู่ใต้ดินในฉากศิลายักษ์

"ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้พวกโง่เง่าพวกนั้นยังคิดจะสู้ยิบตาอีกงั้นเหรอ!"

"ยังไงข้าก็ฉลาดกว่า ต่อให้แข็งแกร่งอย่างผู้ดับสูญแล้วจะทำไมล่ะ ถ้าแกหาข้าเจอ ข้าจะยอมกิน... เดี๋ยวก่อน ปักธงไม่ได้ ห้ามปักธงเด็ดขาด! ห้ามปักธง!"

"เกือบไปแล้ว ข้าไม่อยากจะตายตาหลับแบบเสียหน้าเหมือนไอ้ปัญญาอ่อนหยินฮุยหรอกนะ......"

ในฐานะเผ่าทรายไหล เขาสามารถกบดานอยู่ใต้ดินได้นานถึง 7 วัน 7 คืนเลยล่ะ~

"หึหึหึ หาข้าไม่เจอ ป่านนี้เขาคงจะบ้าไปแล้วล่ะมั้ง!~"

"การต่อสู้จะพึ่งแค่พละกำลังอย่างเดียวไม่ได้ ต้องใช้สมองด้วย จุ๊ๆๆ ผู้ชนะคนสุดท้ายต้องเป็นข้าแน่นอน"

เขาจะทำให้ผู้ดับสูญคลุ้มคลั่งไปเรื่อยๆ

จากนั้นก็เปิดเผยช่องโหว่ออกมา นั่นแหละคือเวลาที่เขาจะคว้าชัยชนะในรวดเดียว

เพียงแต่......

จินตนาการมันช่างสวยงาม แต่ความเป็นจริงกลับตบหน้าเขาฉาดใหญ่

"สนุกมากไหม?"

"แหงสิ! แฮะๆ พอคิดถึงท่าทางโกรธเป็นฟืนเป็นไฟของไอ้ผู้ดับสูญบ้าบอนั่นเพราะหาข้าไม่เจอ ข้าก็ตื่นเต้นสุดๆ ไปเลย"

"งั้นมาเอาอะไรที่มันสนุกกว่านี้หน่อยดีไหม?"

"สนุกกว่านี้เหรอ? รีบพูดมาสิ...??? ผู้... ผู้... ผู้... ผู้ดับ... ผู้ดับ... ผู้ดับสูญ......"

เอาล่ะสิ จู่ๆ ชากานเต๋อก็ชะงักกึกไปเหมือนเครื่องจักรติดขัด

เขาเบิกตากว้าง ใต้ดิน ด้านหลังของเขา

มีมือใหญ่อันไร้ความปรานีคู่หนึ่งวางแหมะลงบนไหล่ของตัวเอง

"ผู้... ผู้... ผู้... ผู้ดับสูญ...... อ๊ากกกกกก แกอย่าเข้ามานะ!!!!!"

ปังปังปัง เพี๊ยะๆ......

เปรี้ยงปร้าง!~

โครมคราม~

...

【ติ๊ง ผู้เล่น "ชากานเต๋อ" เสียชีวิต จำนวนผู้เล่นที่เหลืออยู่: 1/10】

...

【ผู้เล่นที่ได้รับชัยชนะในท้ายที่สุด "ผู้ดับสูญ" บรรลุเงื่อนไขการทดสอบทะลวงขีดจำกัด กำลังจะถูกเทเลพอร์ตออกจากสนามรบ】

......

"ฟู่~"

บททดสอบเสร็จสิ้นลงด้วยวิธีแบบนี้ ฟางหานกลับรู้สึกว่ามันง่ายกว่าครั้งก่อนเสียอีก

โดยเฉพาะตอนที่ได้อัดพวกต่างมิติจนน่วมไปหลายตัว

แม่งเอ๊ย รู้สึกเบิกบานใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเลย~

นอกเหนือจาก "หยินฮุย" แล้ว ฟางหานก็สามารถช่วงชิงไอเทมมาได้คนละ 4 ชิ้นจากผู้เล่นต่างมิติอีก 8 คนที่เหลือ

ชั่วขณะนั้น พวกต่างมิติที่กลับไปยังมิติของตัวเองก็ต่างพากันหดหู่ใจสุดๆ

"ฮือๆๆ กางเกงในข้าก็ยังไม่เหลือเลย~"

หยินฮุยไม่มีทางคิดฝันเลยว่า

เขาจะรอดพ้นจากภัยพิบัติครั้งนี้ไปได้ชั่วคราวด้วยวิธีแบบนี้

หยินฮุย: ฟังข้านะ ขอบใจแกจริงๆ......

(จบแล้ว)