บทที่ 121 - วันช็อตคิลกลางพายุฝน! ทะลวงขีดจำกัดอาชีพ

บทที่ 121 - วันช็อตคิลกลางพายุฝน! ทะลวงขีดจำกัดอาชีพ

"ตู้ม!~~"

การระเบิดครั้งใหญ่แผ่ขยายออกไปในใจกลางวงของพวกมนุษย์สัตว์

"เชี่ยเอ๊ย มันไม่เล่นตามกติกาเลยนี่หว่า บัดซบเอ๊ย อ๊ากกกกก!!!"

"ไอ้แมลงเต่าทองเจ้าเล่ห์ ถึงกับยอมระเบิดตัวเองเพื่อตายตกไปตามกันกับพวกเรา รีบป้องกันเร็ว รีบ..."

...

จำนวนของผู้เล่นมีมากกว่าพวกมนุษย์สัตว์ถึงหนึ่งเท่าตัว แต่ทว่า

"NPC" พวกนี้ล้วนแต่มีความแข็งแกร่งระดับ lv20 ขึ้นไปทั้งนั้น

ในหมู่พวกมันก็มีนักเวทและดรูอิดเผ่ามนุษย์สัตว์อยู่ไม่น้อยเลย

หากต้องสู้ตะลุมบอนกับผู้เล่นธรรมดา พวกมันก็ไม่หวั่นเลยแม้แต่น้อย

น่าเสียดายที่สมองไม่ค่อยจะฉลาดนัก ในชาติที่แล้วพวกมันก็โดนกับดัก "สุดเจ้าเล่ห์" ของผู้เล่นถล่มจนเละอยู่ดี!

ตอนนี้ฟางหานก็แค่มาช่วยเร่งกระบวนการนั้นให้เร็วขึ้นเท่านั้นเอง~

ความเสียหายที่ระเบิดกัมปนาทสร้างให้กับพวกมนุษย์สัตว์ ก็คือค่าความเสียหายที่เท่ากับพลังชีวิตของ 【เลือดปลอม】 นั่นเอง

มาดูกันสิว่าตอนนี้เลือดปลอมมีอยู่เท่าไหร่?

พลังชีวิต 100%: 105,060/105,060

ทะลุ 1 แสนไปแล้วด้วยซ้ำ!

แต่ทว่า สิ่งที่ฟางหานต้องการไม่ใช่ความเสียหายส่วนนี้

แต่เป็นสถานะอมตะ 3 วินาทีต่างหาก

เพราะในช่วง 3 วินาทีต่อจากนี้ เขาสามารถรับดาเมจทั้งหมดได้ตรงๆ แล้วฆ่าล้างบางให้เหี้ยน

"น้ำเชี่ยว จงตื่นขึ้น!"

"น้ำตกสวรรค์คลุ้มคลั่ง ร่วงหล่นลงมา!"

สองสกิลนี้เดิมทีก็เป็นสกิลโจมตีวงกว้าง (AOE) ที่ครอบคลุมพื้นที่กว้างมากๆ อยู่แล้ว!

เมื่อนำมาใช้ร่วมกับพรสวรรค์ 【ร่ายเวทซ้อน】, 【โจมตีพิเศษ】 และ 【ขยายวงกว้าง】

มันก็สามารถกลืนกินพวกมนุษย์สัตว์ทั้งหมดเข้าไปได้ในพริบตา

เมื่ออาณาเขตพายุฝนก่อตัวขึ้น ความเสียหายก็พุ่งสูงขึ้นแบบทวีคูณ

ร่างจำแลงทั้ง 5 ร่างปรากฏตัวขึ้นพร้อมกัน

และช่วยกันซ้อนทับ "พายุฝน" อันน่าสะพรึงกลัวเข้าไปอีก

ทั้งหมดนี้ เกิดขึ้นในเวลาไม่ถึง 3 วินาที!

...

"นี่มัน นี่มัน... มายก๊อด!"

"นี่น่ะเหรอผู้ดับสูญ? ทำไมผู้ดับสูญของหัวเซี่ยถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้!"

"ทำใจให้สบายเถอะ ตอนที่ผู้ดับสูญฆ่าล้างบางพวกเรา เขาก็ทำได้ชิลๆ แบบนี้แหละ......"

ในเวลาเพียงชั่วครู่ ท่าทีของผู้เล่นต่างชาติก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ถ้าหากก่อนหน้านี้มันคือการแข่งขันระหว่างประเทศ ที่ทุกคนต้องมาห้ำหั่นกันเองล่ะก็

ตอนนี้มันคือสงครามระหว่างอารยธรรม พวกเขาถือว่าอยู่ฝ่ายเดียวกันแล้ว

จู่ๆ ผู้เล่นต่างชาติก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกของผู้เล่นธรรมดาชาวหัวเซี่ย

"ในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้ว o(╥﹏╥)o ว่าความรู้สึกที่มีท่านเทพคอยแบก นอนเฉยๆ คะแนนก็พุ่งมันเป็นยังไง......"

"ทำไมฉันถึงไม่ได้เกิดเป็นคนหัวเซี่ยวะ? ทำไม? ทำไมแม่ฉันถึงไม่ไปแต่งกับคนหัวเซี่ย...^^... ทำไมฉันถึงไม่มีพ่อเป็นคนหัวเซี่ย???"

"ขอร้องล่ะ หนุ่มๆ หัวเซี่ยรับฉันไปเลี้ยงที ฉันเป็นสาวผมบลอนด์สุดเซ็กซี่น่ารักนะ จะให้ลุยหรือให้อ้อนก็ได้หมด พวกเรามาปั๊มลูกด้วยกันเถอะ จากนี้ไปฉันก็จะเป็นสะใภ้หัวเซี่ยแล้ว~"

...

ตูม ตูม ตูม ปัง ปัง ปรี๊ด ปร๊าด......

"ตู้ม!~"

ในความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด มีเพียงเสียงกรีดร้องและเสียงโหยหวนเท่านั้น

"เป็นไปไม่ได้ หมอนี่ต้องเป็นสัตว์ประหลาดเฒ่าแฝงตัวมาแน่ๆ อ๊ากก!~"

"หนีเร็ว แม่จ๋าหนูไม่อยากสู้แล้ว หนูจะกินนมมม~"

"ไอ้กุนซือหัวสุนัข แกหลอกฉัน ขอให้แกตายไม่ดี!!! อ๊ากกกกกก!"

กุนซือหัวสุนัข: (หน้างง)?

เป็นไปไม่ได้ นี่มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

ความจริงแล้วกุนซือหัวสุนัขได้รับข้อความจากจ้าวแห่งมนุษย์สัตว์มาตั้งแต่แรกแล้ว

ว่าความแข็งแกร่งของอารยธรรมฝั่งตรงข้ามนั้นอยู่แค่ระดับทั่วไป

และถ้าหากพวกมันสามารถกำจัดผู้ถูกเลือกที่ชื่อ "ผู้ดับสูญ" ได้

ก็จะได้รับรางวัลพิเศษเพิ่มเติมด้วย

"อารยธรรมมนุษย์สัตว์" แท้จริงแล้วก็เป็นเพียงอารยธรรมที่อยู่ภายใต้การปกครองของเผ่าสมุทรยุคบรรพกาลเท่านั้น

จ้าวแห่งมนุษย์สัตว์ของพวกมันถูกเผ่าสมุทรยุคบรรพกาลหลอกใช้ไปเรียบร้อยแล้ว

โดยให้เป็นเบี้ยหมากสำหรับหยั่งเชิงโลกต่างๆ

กุนซือหัวสุนัขไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย ว่าอารยธรรมของพวกมันไม่ได้เป็นของพวกมันมาตั้งแต่หลายหมื่นปีก่อนแล้ว

"เดี๋ยวนะ ผู้ดับสูญ...... ผู้ดับสูญ? หมอนี่คือผู้ดับสูญที่ท่านจ้าวสั่งให้พวกเราต้องกำจัดให้ได้นี่!"

ปากสุนัขของกุนซือหัวสุนัขไม่เคยอ้ากว้างขนาดนี้มาก่อนเลย:

"ช่วยด้วย ผู้ดับสูญมันจะแข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ? แล้วจะให้สู้ยังไงเนี่ย???"

"นี่มันส่งพวกเราเผ่ามนุษย์สัตว์มาตายหมู่ชัดๆ ไม่ใช่หรือไง?!"

"ท่านจ้าว ท่านหลอกพวกเรา!!!"

......

กระสุน "วารี" คลุ้มคลั่งหลายร้อยลูกของฟางหานก็มาถึงฉากปิดม่าน

สนามรบทั้งสนามถูกกวาดล้างจนเหี้ยนเตียน เหลือเพียงเสียงเม็ดฝนขนาดใหญ่ที่หยดลงมาดังเปาะแปะ

"ฟู่~"

จัดการพวกมนุษย์สัตว์นี่ง่ายยิ่งกว่าฟาร์มมอนสเตอร์ป่าซะอีก!

ก็แหม จำนวนมอนสเตอร์ป่ามันเยอะเกินไปนี่นา ตีจนเหนื่อยเลย~

"อารยธรรมมนุษย์สัตว์ ถูกกำหนดมาแล้วว่าจะต้องถูกโลกใบนี้คัดทิ้ง"

และในจักรวาลแห่งโลกความเป็นจริง อีกไม่นานก็จะไม่มีที่ยืนสำหรับพวกมันแล้วเหมือนกัน!

หน้าต่างข้อความแจ้งเตือนการสังหารและของรางวัลที่ได้จาก 【ขโมย】 เด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

สีหน้าของฟางหานดูแปลกไปเล็กน้อย

"นี่มันของบ้าอะไรเนี่ย? ไอเทมล้ำค่าของพวกมนุษย์สัตว์ตั้งเยอะตั้งแยะ ดันเป็น 'ท่อนไม้หยาบๆ' ซะงั้น"

ใช่แล้ว มันก็แค่ท่อนไม้ธรรมดาๆ ท่อนนึงนั่นแหละ

พวกมนุษย์สัตว์ตัวเมียชอบของพรรค์นี้เหรอเนี่ย?

จากนั้นก็เป็นพวกงาช้าง กระดูกสัตว์ หรืออะไรพวกนั้นที่มาจากร่างกาย

โคตรจะจนเลย!

จากนั้น ก็มีอีกข้อความเด้งขึ้นมา ภารกิจทะลวงขีดจำกัดอาชีพเสร็จสมบูรณ์แล้ว!!!

การสังหารนักเวทมนุษย์สัตว์เลเวล 20 ก็อยู่ในเงื่อนไขของข้อที่ 2 พอดี

【ติ๊ง คุณทำภารกิจทะลวงขีดจำกัดอาชีพเสร็จสมบูรณ์ ปลดล็อกขีดจำกัดเลเวลแล้ว】

【รางวัล: สเตตัสทั้ง 5 อย่างละ 50 แต้ม, ปลดล็อก "คุณสมบัติอาชีพ 2" (นักเวทลบล้าง)】

...

"เชี่ย... เชี่ยเอ๊ย!"

เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฟางหานเปลี่ยนอาชีพมาเป็นนักเวทลบล้าง

เขาเลยยังไม่รู้ว่ารางวัลสเตตัสพื้นฐานจากการทะลวงขีดจำกัดคืออะไร

"50 แต้มงั้นเหรอ? ถึงกับให้ตั้ง 50 แต้มเลย!"

ต้องรู้ก่อนนะว่า

รางวัลการทะลวงเลเวล 20 ของ "นักเวทธาตุ" ยังได้สเตตัสทุกอย่างแค่ 20 แต้มเอง!!!

ต่อให้เป็นอาชีพที่หายากมากๆ สำหรับผู้เล่นอย่าง "นักเวทความมืด" ก็ยังได้สเตตัสทุกอย่างแค่ 25 แต้มเอง

สมแล้วที่เป็นอาชีพนักเวทระดับตำนาน

【"คุณสมบัติอาชีพ 2": ความเสียหายที่เกิดจากการโจมตีจะไม่สามารถฟื้นฟูได้ในทุกรูปแบบเป็นเวลา 10 นาที (ระยะเวลาของความเสียหายแต่ละครั้งจะแยกคำนวณอิสระ) และในระหว่างที่ผลยังอยู่ ทุกการโจมตีโดยตรงจะบังคับลดพลังโจมตีและพลังป้องกันพื้นฐานของเป้าหมายลง 1% และจะหยุดเมื่อลดลงถึง 90%】

...

คุณสมบัติอาชีพข้อแรกของนักเวทลบล้างคือการลดขีดจำกัดพลังชีวิต

มาตอนนี้ คุณสมบัติอาชีพข้อที่สองก็มาลดพลังโจมตีและพลังป้องกันพื้นฐานอีก

ต้องรู้ไว้ด้วยว่า สกิลหรือพรสวรรค์สายบัฟทั้งหมด ล้วนคำนวณจากพลังโจมตีพื้นฐานเป็นหลักทั้งนั้น

พอโดนลดแบบนี้ ก็เท่ากับว่าแม้แต่ผลของการบัฟก็โดนหั่นทิ้งไป 90% เลยนะ!

ยิ่งไปกว่านั้น ฝ่ายตรงข้ามไม่เพียงแต่ขีดจำกัดพลังชีวิตจะลดลงเรื่อยๆ แต่ยังฮีลเลือดไม่ได้อีกต่างหาก

แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ?

ถ้าไม่หนีก็มีแต่ต้องรอความตายเท่านั้นแหละ!

"เก่งขึ้นมาอีกนิดแล้วแฮะ~"

【ติ๊ง เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็น lv28, สเตตัสทั้ง 5 +8, ได้รับสเตตัสอิสระ 32 แต้ม】

...

หลังจากปลดล็อกขีดจำกัดเลเวลแล้ว

เลเวลของฟางหานก็พุ่งพรวดจาก lv20 ไปถึง lv28 ในรวดเดียว!

อีกแค่นิดเดียวก็จะถึง lv30 แล้ว ก็จะสามารถรับภารกิจทะลวงขีดจำกัดอันใหม่ได้อีก

ตัดภาพมาที่ผู้เล่นคนอื่นๆ

อันดับสองในกระดานจัดอันดับเลเวล: เยี่ยฟางโจว lv15......

ผู้เล่นส่วนใหญ่เพิ่งจะผ่าน lv10 หรือ lv11 มาได้หมาดๆ เองมั้ง

แต่ทว่า หลังจากจบกิจกรรมในครั้งนี้

ผู้เล่นชาวหัวเซี่ยทุกคน โดยเฉพาะผู้เล่นจาก 3 กิลด์ใหญ่ ต่างก็ได้รับแต้มสเตตัสมาเป็นกอบเป็นกำ

ต่อให้เป็นเยี่ยฟางโจวที่เลเวล 15 ก็สามารถอัด NPC เลเวล 20 จนยับได้แล้ว!

แน่นอนว่า อัดได้แค่แบบ 1v1 เท่านั้นแหละ~

ไม่เหมือนฟางหาน ที่สามารถเปิดโหมด 1v999999 ได้......

"พวกมนุษย์เครื่องมือเก่งขึ้นมาบ้างก็ถือเป็นเรื่องดี จะได้ทำงานให้ฉันอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น!"

จู่ๆ ฟางหานก็ทำท่าทางเหมือนพวกเจ้าของฟาร์มทางใต้ขึ้นมาเลย

ส่วนผู้เล่นคนอื่นๆ ก็คือเพื่อนซี้ที่คอยช่วยเขาปลูกยาสกัดยานั่นแหละนะ

......

ในเวลานั้นเอง สนามรบห้วงมิติก็เริ่มพังทลายลง

ร่างของผู้เล่นก็เริ่มเลือนรางตามไปด้วย

ฟางหานรู้ดีว่าพวกเขากำลังจะได้ออกจากพีระมิดแล้ว

เมื่อผู้เล่นคว้าชัยชนะมาได้อย่างสวยงาม เจตจำนงแห่งมิติก็เลือกอารยธรรมฝั่งที่ฟางหานอยู่เป็นผู้ชนะในที่สุด

ดังนั้น ช่องทางเชื่อมต่อระหว่าง "อารยธรรมมนุษย์สัตว์" กับโลกของศาสนจักรแห่งรุ่งอรุณกำลังจะถูกตัดขาด

สถานการณ์แบบนี้ก็เหมือนกับในชาติที่แล้วเลย

อารยธรรมมนุษย์สัตว์สูญเสียช่องทางที่นี่ไป แต่กลับบังเอิญไปพบรอยแยกของดาวสีน้ำเงินเข้า

"จุ๊ๆๆ พวกมนุษย์สัตว์ที่น่าสงสาร ไม่ว่าจะอยู่โลกไหนก็ต้องโดนฉันรังแกอยู่ดี~"

ฟางหานแทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะเตะโด่งจ้าวแห่งมนุษย์สัตว์กระเด็นไปไกลๆ แล้ว

ร่างของฟางหานมาปรากฏอยู่ที่ดินแดนรกร้างนอกพีระมิด

จากนั้น ผู้เล่นทุกคนก็เข้าสู่การสรุปผลรอบสุดท้าย......

......

(จบแล้ว)