บทที่ 9 ยอดหญิงในฝัน!
บทที่ 9 ยอดหญิงในฝัน!
เสิ่น กั๋วต้ง ใช้เวลาอยู่ที่โรงกลั่นเหล้าชิงเฉวียนร่วมสองชั่วโมง
ตอนที่เขาเดินออกมา หวาง เต๋อฉวน ถึงกับลงมาส่งด้วยตัวเองพร้อมท่าทางกระตือรือร้นอย่างถึงที่สุด
เสิ่น กั๋วต้ง เดินตัวปลิวพลางลูบเงินสองร้อยหยวนที่เพิ่งได้มาใหม่ในกระเป๋าด้วยความเบิกบานใจ
ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาคาดไว้ หวาง เต๋อฉวน อดใจต่อสิ่งยั่วยวนไม่ไหวและยอมกระโดดลงหลุมมาจนได้!
ครั้งนี้ สิ่งที่เขาได้มาไม่ใช่แค่เงินสองร้อยหยวน แต่ยังได้กุมจุดอ่อนของไอ้แก่หนังเหนียวนั่นไว้ด้วย เรียกได้ว่าผลงานครั้งนี้ช่างงดงามยิ่งนัก
ก็ช่วยไม่ได้ ในเมื่อไอ้แก่คนนั้นมันโลภเองนี่นา?
"ปล่อยให้มันดีใจไปก่อนเถอะ พอฉันเริ่มตั้งตัวได้เมื่อไหร่ เรื่องในวันนี้จะเป็นชนวนเหตุให้ไอ้แก่นั่นขุดหลุมฝังตัวเอง!"
เสิ่น กั๋วต้ง หันกลับไปปรายตามองโรงกลั่นเหล้าที่อยู่เบื้องหลัง รอยยิ้มจางหายไปแทนที่ด้วยสายตาเย็นเยียบเสียดกระดูก
ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นน่ะหรือ?
เพราะไอเดียที่เขาเสนอไปในวันนี้ จริงๆ แล้วมันคือกลเม็ดการตบตาในระดับที่สูงขึ้นไปอีกขั้น
เหล้าที่ค้างสต็อกในโรงงานขยับเขยื้อนไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่เขาสามารถไปลงรายละเอียดที่บรรจุภัณฑ์ของของแถม การผลิตขวดเหล้า ไปจนถึงปริมาณเหล้าแทนได้!
เรื่องพวกนี้มีรายละเอียดซับซ้อนมากและห้ามประมาทเด็ดขาด
ยกตัวอย่างเช่น การแจ้งราคาสูงเกินจริง การทำให้ผู้บริโภคสับสนเรื่องปริมาณเหล้า เพื่อปกปิดความจริงจากเบื้องบนและหลอกลวงเบื้องล่าง
เรื่องทั้งหมดนี้ หากไม่มีใครขุดคุ้ยก็แล้วไป แต่ถ้าถูกเปิดโปงขึ้นมาในยุคสมัยนี้ล่ะก็ มันคือเรื่องใหญ่โต หากมียอดเงินทุจริตสูงเกินไป เผลอๆ อาจจะต้องไปกิน "ลูกตะกั่ว" ก็เป็นได้
สิ่งที่ เสิ่น กั๋วต้ง ต้องทำในตอนนี้เรียบง่ายมาก คือคำเดียวว่า—รอ!
รอให้ทางฝั่ง หวาง เต๋อฉวน เริ่มแผนการจนเห็นผลเป็นรูปธรรมและมีหลักฐานมัดตัวแน่นหนา เมื่อถึงเวลานั้นก็จัดการรวบยอดได้ทันที
เสิ่น กั๋วต้ง ไม่เชื่อหรอกว่าคนละโมบอย่าง หวาง เต๋อฉวน จะไม่เคยทำความผิดมาก่อนหน้านี้
เมื่อถอนหัวไชเท้าขึ้นมา ดินก็จะติดขึ้นมาด้วย เรื่องราวมีแต่จะขยายวงกว้างออกไปเรื่อยๆ
"เฮ้อ อยากเห็นวันที่ หวาง เต๋อฉวน ถูกสวมกุญแจมือชะมัด!"
เสิ่น กั๋วต้ง พึมพำกับตัวเอง แต่ไม่นานเขาก็สลัดเรื่องนี้ทิ้งไป แล้วหันมาให้ความสนใจกับเรื่องสำคัญอีกเรื่อง
นั่นคือการก่อตั้ง—โรงเรียนกวดวิชาจรวด!
เรื่องนี้สำคัญกว่า เพราะมันเกี่ยวพันกับความมั่นคงในชีวิตของเขาในยุคแปดศูนย์นี้
การจะเปิดโรงเรียนกวดวิชามีรายละเอียดไม่น้อย
อย่างแรกคือต้องเช่าสถานที่ที่เหมาะสม จัดหาโต๊ะเก้าอี้ กระดานดำ ชอล์ก กระดาษ และอื่นๆ อีกมากมาย
อย่างที่สอง ก่อนหน้านั้นเขาต้องไปร้านหนังสือซินหัวสักรอบ เพื่อหาหนังสือคู่มือทบทวนวิชาคณิตศาสตร์ในปัจจุบัน
ในเมื่อจะเปิดโรงเรียนกวดวิชา อย่างน้อยก็ต้องทำการบ้านให้หนัก แม้ในหัวจะมีความรู้จากยุคหลังมากมายมหาศาล แต่ใครจะรู้ว่ามันจะแตกต่างจากบทเรียนในยุคนี้แค่ไหน จะผิดพลาดจนหน้าแตกไม่ได้เด็ดขาด
เสิ่น กั๋วต้ง เดินทางกลับเข้าเมืองด้วยความเร่งรีบ มุ่งตรงไปยังร้านหนังสือซินหัวทันที
ขณะนั้นเป็นเวลาสิบโมงกว่า ภายในร้านหนังสือซินหัวมีคนไม่มากนัก วินาทีที่ก้าวเข้าไป เขาได้กลิ่นหอมของน้ำหมึกที่เป็นเอกลักษณ์ของหนังสือ
กลิ่นนี้ทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นมา เสิ่น กั๋วต้ง อดไม่ได้ที่จะสูดดมมันเข้าไปลึกๆ หลายครั้ง
นี่คงเป็นโรคประจำตัวของหนุ่มนักอ่าน เหมือนคนหิวโซที่เห็นอาหารรสเลิศ แค่ได้กลิ่นน้ำหมึกแบบนี้เขาก็รู้สึกอิ่มเอมใจแล้ว
เสิ่น กั๋วต้ง คือหนึ่งในนั้น และดูเหมือนจะอาการหนักเสียด้วย
"สหาย ต้องการซื้อหนังสือเล่มไหนหรือเปล่า ให้ฉันช่วยแนะนำไหม?"
พนักงานคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทายอย่างสุภาพ
"ไม่รบกวนครับ เดี๋ยวผมขอเดินดูเองก่อน"
เสิ่น กั๋วต้ง ปฏิเสธอย่างสุภาพ เขาเดินไปที่ชั้นหนังสือเพียงลำพัง พลางกวาดสายตามองไปทั่ว
ร้านหนังสือซินหัวแห่งนี้ไม่ใหญ่มากนัก แต่หนังสือบนชั้นมีไม่น้อยเลย อีกทั้งสภาพแวดล้อมยังดีมาก สะอาดสะอ้านไร้ฝุ่น
เสิ่น กั๋วต้ง เห็นหนังสือคุ้นตามากมาย เช่น มาลัยดอกไม้ใต้ขุนเขา, แดงส้มเหลืองเขียวครามน้ำเงินม่วง, ยิงหมาป่าสวรรค์, หอพักนักศึกษาสาว เป็นต้น
นอกจากนี้ เขายังเห็นหนังสือภาพเล่มเล็ก (เสี่ยวเหรินซู) ที่ในยุคหลังหาดูได้ยากแล้ว เช่น ความฝันในหอแดง, ตลาดทะเลหลัวซ่า, ตำนานรักเหนือธรรมชาติ, เสียงที่ยังก้องกังวาน, ตราประทับ...
หนังสือภาพคลาสสิกเหล่านี้ หลายคนในยุคหลังไม่เคยเห็นแม้แต่หน้าปก
ความทรงจำในอดีตพุ่งเข้าจู่โจม เสิ่น กั๋วต้ง หยิบหนังสือภาพเรื่อง ไซอิ๋ว ตอน บุกสวรรค์ ขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ แล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะเพื่อเปิดอ่าน หวังจะย้อนรำลึกถึงความคลาสสิก
แต่ก่อนจะทันได้นั่งลง สายตาของเขาก็ถูกดึงดูดโดยร่างหนึ่งที่นั่งอยู่ไม่ไกล
ตรงนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าสีสันสดใสนั่งอยู่ เส้นผมสีดำขลับเงางาม การแต่งกายดูไม่เหมือนคนในอำเภอไท่อัน แต่เหมือนมาจากเมืองใหญ่มากกว่า เธอโดดเด่นกว่าคนอื่นอย่างชัดเจน ดูแล้วอายุราวๆ ยี่สิบสองยี่สิบสามปี
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นสำคัญคือความสวยของเธอ!
ใบหน้าทรงไข่ตามธรรมชาติที่ดูอิ่มเอิบ ผิวพรรณเต่งตึงดูนุ่มนวล และขาวจัดจนน่าตกใจ หากเป็นคำพูดในยุคหลัง ก็ต้องบอกว่าเป็นผิวขาวซีดที่น่าอิจฉาที่สุด
ท่ามกลางแสงแดด หญิงสาวกำลังก้มหน้าอ่านหนังสือ แพขนตายาวขยับไหวเป็นระยะ ไม่รู้ว่าอ่านเจอเรื่องน่าสนใจตรงไหน ริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อจึงยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ราวกับหลุดออกมาจากภาพวาด
เสิ่น กั๋วต้ง ตะลึงไปชั่วครู่ หัวใจเริ่มเต้นแรงขึ้น และอดไม่ได้ที่จะคิดขึ้นมาว่า:
"ช่างเป็นสาวงามตามธรรมชาติจริงๆ ผู้หญิงแบบนี้ถ้าอยู่ในยุคหลัง คงเป็นยอดหญิงในฝันของใครหลายคนแน่ๆ!"
"แถมหนังสือที่เธออ่านก็ดูน่าสนใจด้วย นั่นมัน การผจญภัยของตินติน นี่นา ยังมีความเป็นเด็กอยู่เลยนะเนี่ย!"
ในขณะที่ เสิ่น กั๋วต้ง กำลังยืนเหม่ออยู่นั้น หญิงสาวที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ทันใดนั้นสายตาของทั้งคู่ก็ประสานกันกลางอากาศ
เสิ่น กั๋วต้ง เห็นชัดเจนว่า หญิงสาวที่เดิมทีดูอ่อนหวานเรียบร้อยกลับขมวดคิ้วเล็กน้อย กลิ่นอายรอบตัวเปลี่ยนไปในพริบตา กลายเป็นเทพธิดาผู้เย็นชาขึ้นมาทันที
เสิ่น กั๋วต้ง รีบละสายตาออกมา เขารู้ตัวว่าเสียมารยาทที่ไปจ้องมองผู้หญิงแบบนั้น เดี๋ยวเธอจะเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นพวกอันธพาล
"คือ... ขอโทษครับ!"
เสิ่น กั๋วต้ง เดินเข้าไปขอโทษอย่างจริงใจ "ที่เมื่อกี้ผมจ้องคุณ ก็เพราะหนังสือภาพในมือคุณน่ะครับ ผมไม่นึกว่าในคนรุ่นราวคราวเดียวกัน จะมีคนชอบอะไรเหมือนผมด้วย"
พูดจบ เขาก็ชูหนังสือภาพเรื่อง ไซอิ๋ว ตอน บุกสวรรค์ ในมือให้ดู
เมื่อหญิงสาวเห็นหนังสือภาพในมือของ เสิ่น กั๋วต้ง ใบหน้าที่เคยเย็นชาก็เริ่มผ่อนคลายลงเล็กน้อย ก่อนจะก้มหน้าลงตั้งใจอ่านหนังสือภาพต่อ
เสิ่น กั๋วต้ง ไม่ทันสังเกตว่าในจังหวะที่เธอก้มหน้าลงนั้น ดวงตาของหญิงสาวมีความขัดเขินพาดผ่านไปวูบหนึ่ง
ท่าทางของเธอเหมือนเด็กที่ถูกคนจับได้ว่าแอบเก็บความลับไว้ยังไงยังงั้น ดูประหม่าไม่น้อย
เขาหาที่นั่งใกล้ๆ แล้วเริ่มเปิดอ่านเรื่อง ไซอิ๋ว ตอน บุกสวรรค์ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อ่านกี่ครั้งก็ไม่เบื่อ เป็นผลงานคลาสสิกในระดับตำนานจริงๆ
ภาพประกอบที่ดูมีชีวิตชีวาข้างใน แม้จะไม่ใช่ภาพสี แต่ก็ยังเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์
น่าเสียดายที่หนังสือภาพเล่มหนึ่งเนื้อหาสั้นมาก และ เสิ่น กั๋วต้ง ก็อ่านเร็ว เพียงไม่กี่นาทีเขาก็เปิดจนจบเล่มแล้ว!
เขาลุกขึ้นยืนด้วยความรู้สึกยังไม่อยากให้จบ อยากจะหาอ่านต่อแต่ก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังมีภารกิจสำคัญอยู่ จึงได้แต่จำใจวางหนังสือภาพกลับที่เดิมด้วยความเสียดาย
ในระหว่างนั้น หญิงสาวที่นั่งอยู่ไม่ไกลยังคงจมดิ่งอยู่กับ การผจญภัยของตินติน กลิ่นอายรอบตัวเธอดูสงบและเรียบร้อย ราวกับเทพธิดาเย็นชาเมื่อครู่เป็นเพียงภาพลวงตา
เสิ่น กั๋วต้ง เริ่มต้นทำงานของตัวเอง เขาพยายามหาหนังสือเกี่ยวกับวิชาคณิตศาสตร์ระดับมัธยมปลายอย่างจริงจัง
แต่หลังจากเดินวนอยู่หลายรอบ เขาพบว่านอกจาก หนังสือชุดเรียนรู้ด้วยตนเอง วิชาคณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมี ชุดหนึ่งแล้ว ก็ไม่มีหนังสือคณิตศาสตร์มัธยมปลายเล่มอื่นอีกเลย และหนังสือชุดนั้นก็แพงมาก ทั้งชุดราคาถึง 17 หยวน
เสิ่น กั๋วต้ง ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกัดฟันจ่ายเงินก้อนโตซื้อมันมา ตอนที่กำลังคิดเงิน เขาเอ่ยถามพนักงานว่า:
"สวัสดีครับ ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่าที่นี่ไม่มีเอกสารทบทวนวิชาคณิตศาสตร์มัธยมปลายแบบอื่นแล้วเหรอครับ?"
"เอกสารทบทวนคณิตศาสตร์มัธยมปลายเหรอ? ขอโทษด้วยค่ะ ที่นี่นอกจากชุดนี้แล้วก็ไม่มีอย่างอื่นอีกเลย" พนักงานตอบ
เสิ่น กั๋วต้ง ขมวดคิ้วด้วยความผิดหวัง
เขารู้ดีว่าเอกสารทบทวนในยุคนี้มีน้อยมาก แต่ไม่นึกว่าจะถึงขั้นขาดแคลนขนาดนี้
ขนาดที่ร้านหนังสือซินหัวยังไม่มี แล้วเขาจะไปหาหนังสือเพิ่มจากที่ไหนได้อีกล่ะ?
"แล้วพวกหนังสือเรียนคณิตศาสตร์มัธยมปลายล่ะครับ?"
"เสียใจด้วยค่ะ ไม่มีเหมือนกัน!"
เสิ่น กั๋วต้ง รู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาด หรือว่าเส้นทางนี้จะจบลงตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม?
"ถ้าอยากได้หนังสือเรียนมัธยมปลาย ลองไปดูที่สถานีรับซื้อของเก่าดูสิ!"
ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงหวานใสดังมาจากด้านหลัง
เสิ่น กั๋วต้ง หันขวับไปมอง และพบว่าเป็นหญิงสาวสวยคนที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงข้ามเขาเมื่อครู่ ตอนนี้เธอกลับมามีท่าทางปกติ แววตาดูเย็นชาเล็กน้อย และดูเหมือนเธอกำลังจะเดินออกจากร้านไป
"สถานีรับซื้อของเก่าเหรอครับ?" เสิ่น กั๋วต้ง อึ้งไป
ในขณะที่เขากำลังงงอยู่นั้น หญิงสาวคนนั้นก็ก้าวเท้าออกจากร้านหนังสือไปแล้ว แผ่นหลังที่ดูสูงโปร่งและสง่างามนั้นช่างน่าดึงดูดยิ่งนัก
"หัวหน้าเซียว เดินทางปลอดภัยนะคะ!" พนักงานร้านหนังสือซินหัวตะโกนไล่หลังไป
จบบท