ตอนที่ 43 หอแก้วเก้าสมบัติงั้นหรือ?

ไม่นานนัก จินอี้ก็มาถึงจวนตระกูลจิน

สาวใช้ที่อยู่หน้าประตูกล่าวอย่างนอบน้อมว่า "ท่านผู้นำตระกูล ท่านบรรพชน..."

จินซาและจินอี้พยักหน้ารับและเดินเข้าไปในบ้าน

ภายในบ้าน หลี่ซิน จู่เหมิง และถังซิน สังเกตเห็นทั้งสองคนจึงรีบลุกขึ้นและกล่าวว่า "ท่านพ่อ..."

จินอี้ไม่ได้พูดอะไร เขาหยิบของขวัญออกมาจากอุปกรณ์วิญญาณและกล่าวว่า "ลูกสะใภ้คนที่สี่ นี่คือของขวัญจากพ่อและพวกลุงๆ ของเจ้านะ"

จู่เหมิงและหลี่ซินมองดูท่าทีที่คุ้นเคยของจินอี้และรู้สึกได้ว่าเขาชำนาญแค่ไหน

จินอี้เป็นคนเอาของพวกนี้มาส่งด้วยตัวเองทุกครั้ง เขาย่อมต้องชำนาญเป็นธรรมดา

ท่วงท่าของเขานั้นลื่นไหลและไร้ที่ติ

ถังซินรับของขวัญมา ในขณะที่จินอี้กำลังจะหันหลังกลับ จินซาก็ร้องเรียกเขาไว้

"ตาเฒ่า วันนี้ข้ามีเรื่องประหลาดใจจะให้ดู ท่านอยากดูไหมล่ะ?"

ในขณะเดียวกัน หญิงสาวทั้งสามก็มองไปที่จินอี้อย่างมีความหมาย

จินอี้ชะงักไปเล็กน้อย ความอยากรู้อยากเห็นของเขาถูกจุดประกายขึ้น

ท้ายที่สุดแล้ว จินซาก็มอบเรื่องประหลาดใจให้เขามากมายเหลือเกินในช่วงนี้

"เรื่องประหลาดใจอะไรงั้นหรือ? ว่ามาสิ" จินอี้เอ่ยถามพลางมองไปที่จินซา

จินซายิ้มให้ถังซินแล้วกล่าวว่า "ซินเอ๋อร์ ทำไมเจ้าไม่ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ของเจ้าออกมาให้ท่านพ่อดูหน่อยล่ะ?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จินอี้ก็มองนางด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน

ถังซินยื่นมือขวาออกไป และวิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติก็เริ่มเบ่งบาน

ชั่วขณะหนึ่ง จินอี้มองไปที่วิญญาณยุทธ์ในมือของถังซิน แต่ก็ไม่พบความผิดปกติใดๆ

เขารู้ถึงตัวตนของลูกสะใภ้คนที่สี่ของเขาดี

นางคือลูกสาวที่ถูกทอดทิ้งของตาแก่จากสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ และข่าวลือบนทวีปก็เป็นฝีมือของเขานี่แหละ

ถือว่าเป็นการแก้แค้นแทนลูกสะใภ้คนที่สี่ของเขาก็แล้วกัน

"ลูกเอ๋ย วิญญาณยุทธ์ของลูกสะใภ้คนที่สี่มีความแตกต่างอะไรกัน?" จินอี้เอ่ยถามด้วยความงุนงง

จู่เหมิงยิ้มและกล่าวว่า "ท่านพ่อ ลองดูจำนวนชั้นของหอคอยของน้องถังซินสิคะ"

เมื่อได้รับการเตือน จินอี้ก็เริ่มนับชั้นของวิญญาณยุทธ์ของนาง

หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด... แปด! เก้า!

มันมีเก้าชั้น หอแก้วเก้าสมบัติ!

วิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติเป็นเพียงตำนานที่มีอยู่เสมอมา และพลังของมันก็เป็นที่ประจักษ์ชัดเจนในตัวมันเอง

แม้วิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติที่มีเพียงเจ็ดชั้น ก็ยังถือเป็นวิญญาณยุทธ์สายสนับสนุนที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีปแล้ว แล้วเก้าชั้นจะแข็งแกร่งขนาดไหนกันล่ะ?

ยิ่งไปกว่านั้น วิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติยังมีข้อบกพร่องอยู่ นั่นคือมันไม่สามารถทะลวงผ่านระดับวิญญาณพรหมยุทธ์ไปได้

อย่างไรก็ตาม วิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติสามารถบ่มเพาะไปจนถึงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ได้ มอบการเพิ่มคุณสมบัติ 90% ให้กับวิญญาจารย์คนอื่นๆ ได้

หากเขาได้รับการเพิ่มคุณสมบัติ 100% เขาก็สามารถจัดการกับเฉียนเต้าหลิวได้อย่างง่ายดาย

แม้ว่าเขาและเฉียนเต้าหลิวจะอยู่ในระดับเดียวกัน แต่รากฐานของอีกฝ่ายนั้นแข็งแกร่งกว่าของเขามาก

แม้ว่าจะไม่ถึงกับเป็นการทำลายล้างอย่างสมบูรณ์แบบ แต่มันก็ง่ายมากที่อีกฝ่ายจะเอาชนะเขาได้

"นี่... นี่... นี่..." จินอี้ตื่นเต้นจนพูดไม่ออก

นี่มันน่าตกตะลึงเกินไปแล้ว เขามั่นใจเลยว่าวิญญาณยุทธ์ของนางเมื่อไม่กี่วันก่อนคือวิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติอย่างแน่นอน ไม่ใช่วิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติ

ทั้งหมดนี้ต้องเป็นเพราะลูกชายของเขาแน่ๆ มิฉะนั้นเขาจะไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด

จินอี้สงบสติอารมณ์ลง ดวงตาของเขาเป็นประกายขณะมองไปที่จินซาแล้วถามว่า "บอกข้ามาสิ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

จากนั้น จินซาก็เล่าเรื่องราวที่แต่งขึ้นให้เขาฟัง

หลังจากฟังจบ จินอี้ก็หัวเราะลั่น "สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติแกว่งเท้าหาเสี้ยนแท้ๆ! ข้าไม่คิดเลยว่าตาแก่นั่นจะเลอะเลือนได้ถึงขนาดนี้ ของสำคัญขนาดนี้กลับเอามาให้กันง่ายๆ"

จินอี้ดีใจจนเนื้อเต้น ทึ่งในความเขลาของพวกมัน

"บอกตามตรงนะ มันไม่ใช่ความผิดของสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติหรอก ท้ายที่สุดแล้ว สมุนไพรอมตะ ทิวลิปฉีหลัว ปกติมันก็ดูไม่ต่างจากดอกทิวลิปธรรมดาๆ หรอก มิฉะนั้นพวกเขาก็คงไม่เอามันมาให้เราง่ายๆ แบบนี้หรอก" จินซาอธิบาย

ยังไงซะ ตาเฒ่าของเขาก็ไม่เคยเห็นมันมาก่อน จะอธิบายยังไงก็ขึ้นอยู่กับเขาอยู่แล้ว

หลังจากพูดคุยกันสั้นๆ จินอี้ก็รีบจากไป

จินซายังไม่ทันได้มอบชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณให้เขาเลยด้วยซ้ำ

"ท่านพ่อไปเร็วเกินไปแล้ว" หญิงสาวทั้งสามยืนอึ้ง

เพียงชั่วพริบตา เขาก็หายไปจากจวนตระกูลจินเสียแล้ว

จินซาส่ายหัวและคิดในใจ 'ดูเหมือนว่าข้าคงต้องหาเวลาไปที่หอบูชาอีกสักครั้ง และก็ต้องแวะไปที่ตำหนักพระสันตะปาปาด้วย พี่ใหญ่จะได้ไม่หาว่าข้าเห็นผู้หญิงดีกว่าเพื่อนอีก'

——

หอบูชา

จินอี้รีบกลับมาที่หอบูชา สถานที่เก็บตัวฝึกฝนบ่มเพาะของพวกเขา

"พี่ใหญ่ ข่าวดี ข่าวดีครั้งใหญ่เลยล่ะ!"

เหล่าผู้บ่มเพาะที่กำลังเก็บตัวอยู่ต่างลืมตาขึ้นและมองมาที่เขา

เฉียนเต้าหลิวเอ่ยถาม "เกิดเรื่องใหญ่เลวร้ายอะไรขึ้นหรือ น้องสอง ถึงได้ดูลุกลนขนาดนี้?"

จินอี้ตั้งสติครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "พี่ใหญ่ และพวกน้องๆ ทุกคน เรื่องนี้มันมากพอที่จะเปลี่ยนภูมิทัศน์ของทั้งทวีปเลยล่ะ!"

เมื่อได้ยินจินอี้ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก ทุกคนก็เริ่มตื่นตัว

"พี่ใหญ่ ท่านรู้จักหอแก้วเก้าสมบัติไหมล่ะ?" จินอี้เกริ่น

"น้องสอง เจ้ากำลังหมายถึงวิญญาณยุทธ์ในตำนานของสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติงั้นหรือ? มีข่าวลือว่าวิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติไม่เพียงแต่มีความสามารถในการสนับสนุนที่เทียบได้กับตำนานเท่านั้น แต่ยังสามารถ..." ชิงหลวนร่ายยาว ทั้งหมดล้วนเป็นตำนานของวิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติ "ยิ่งไปกว่านั้น หอแก้วเก้าสมบัติสามารถบ่มเพาะไปจนถึงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ได้ มอบบัฟเพิ่มคุณสมบัติให้ถึง 100% ซึ่งมันน่าเกรงขามเอามากๆ"

ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย วิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติ ในฐานะวิญญาณยุทธ์สายสนับสนุนที่ทรงพลังที่สุดในทวีปนั้น ถือว่าผิดปกติอย่างมาก วิญญาจารย์หอแก้วเจ็ดสมบัติในระดับมหาปราชญ์วิญญาณสามารถเพิ่มคุณสมบัติให้เป้าหมายได้ 80% ซึ่งมันเหนือมนุษย์มนาจริงๆ

เฉียนเต้าหลิวกล่าวตรงๆ ว่า "น้องสอง แค่บอกข้ามาเถอะว่าจินซาไปทำอะไรมาอีก คราวนี้คงไม่ใช่ว่าเขาเอาวิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติออกมาได้หรอกนะ?"

เขารู้ว่าน้องสองของเขาไม่ใช่คนชอบปล่อยข่าวลือโคมลอย จินซาต้องไปทำเรื่องน่าตกตะลึงมาอีกแน่ๆ

จินอี้หัวเราะและกล่าวว่า "พี่ใหญ่ ท่านไม่รู้อะไร จินซาเอาวิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติออกมาได้จริงๆ และในอนาคต วิหารวิญญาณของเราจะไม่มีวิญญาจารย์ที่มีวิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติเพียงแค่คนเดียวอย่างแน่นอน!"

จากนั้น จินอี้ก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ทุกคนฟัง

"ฮ่าฮ่าฮ่า หลานจินซานี่ช่างมีพรสวรรค์จริงๆ! เขาถึงกับจำของแบบนี้ได้ด้วยหรือ? สมแล้วที่มีเพียงหลานชายเท่านั้นที่สามารถเข้าใจตำราโบราณของวิหารวิญญาณเราได้" อสูรพยัคฆ์หัวเราะลั่น

นี่มันน่าตื่นเต้นจริงๆ อีกฝ่ายต้องทนทุกข์จากการขาดความรู้ มิฉะนั้นพวกเขาคงไม่ส่งของสิ่งนี้มาให้วิหารวิญญาณของพวกเขาเป็นแน่

ยิ่งไปกว่านั้น วิญญาณยุทธ์ของหลานสะใภ้ของเขาก็วิวัฒนาการเป็นหอแก้วเก้าสมบัติไปแล้ว หากลูกของนางเกิดมา วิญญาณยุทธ์ของมันจะไม่ใช่หอแก้วเจ็ดสมบัติอีกต่อไป แต่จะสืบทอดหอแก้วเก้าสมบัติมาแทนงั้นหรือ?

"ฮึ ถ้าเจ้าเด็กเมื่อวานซืนจากสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัตินั่นรู้ว่าวิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติที่พวกเขายกย่องเทิดทูนกลับมาปรากฏอยู่ในวิหารวิญญาณ ข้าล่ะอยากจะเห็นสีหน้าของพวกมันจริงๆ"

แม้ว่าอีกฝ่ายจะอายุมากกว่าอสูรพยัคฆ์ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าอสูรพยัคฆ์จะต้องให้ความเคารพยกย่อง

หลังจากพูดคุยกันได้สักพัก ทุกคนก็กลับเข้าสู่สภาวะการฝึกฝนบ่มเพาะอีกครั้ง

ตอนนี้ยังเร็วเกินไปที่จะพูดถึงเรื่องนี้ ความแข็งแกร่งที่แท้จริงมาจากพลังของตนเองต่างหากล่ะ

จบตอน