ตอนที่ 44 สัตว์มงคลแปลงกาย!
ตอนที่ 44 สัตว์มงคลแปลงกาย!
ก่อนที่หลินเซียวจะทันได้คิดหาคำตอบ เสียงของตี้เทียนก็ดังขึ้นอีกครั้ง:
"แม้เจ้าจะถูกสงสัยว่าหลอกใช้สัตว์มงคล แต่มันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเจ้าเองก็ได้จ่ายค่าตอบแทนไปไม่น้อยเช่นกัน"
"โอสถเหล่านั้นสามารถทำเงินให้เจ้าได้อย่างมหาศาลเมื่ออยู่ข้างนอก แต่เจ้ากลับนำมันมาแลกเปลี่ยนกับสัตว์มงคลโดยไม่กะพริบตาเลยด้วยซ้ำ"
"ที่สำคัญที่สุดคือ สัตว์มงคลรู้สึกสบายใจเมื่ออยู่กับเจ้าและเต็มใจที่จะเชื่อใจเจ้า"
"เพราะเหตุนี้เอง พวกเราจึงรู้สึกวางใจที่จะปล่อยให้สัตว์มงคลติดตามเจ้าไป"
ตี้เทียนไม่ใช่คนโง่ แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะตัวสัตว์มงคลเองนั่นแหละ สัตว์มงคลเป็นตัวแทนของความโชคดีแห่งป่าใหญ่ซิงโต่ว และการที่นางเลือกหลินเซียว ก็แทบจะเทียบเท่ากับความโชคดีนั้นได้เลือกเขาแล้ว
เมื่อคำนวณแบบนี้ การให้หลินเซียวรับหน้าที่นี้ก็ไม่น่าจะใช่ความผิดพลาด
"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ มันก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้"
"ถ้าหลิงเอ๋อร์ติดตามข้าไป เราก็ต้องมาคำนวณค่าใช้จ่ายกันหน่อย..."
สิ้นคำพูดของหลินเซียว ตี้เทียนก็ถลึงตาใส่เขาทันที สีหน้าบ่งบอกว่าให้เขาเลือกคำพูดใหม่ให้ดี
"เฮ้ เฮ้ เฮ้ ผู้อาวุโส ท่านจะพูดแบบนั้นไม่ได้นะครับ"
"โอสถพวกนั้นก็ต้องใช้เงินซื้อมาเหมือนกันไม่ใช่หรือ?"
"แล้วการปรุงโอสถมันก็เหนื่อยสำหรับข้านะ จริงไหม?"
"ทั้งเรื่องกิน ดื่ม เที่ยวเล่น และที่อยู่อาศัย—ดูสิ ไม่มีอะไรในโลกมนุษย์ที่ได้มาฟรีๆ เลยนะ จริงไหม?"
หลินเซียวชูนิ้วขึ้นมานับทีละนิ้วขณะที่เขากำลังคำนวณค่าใช้จ่ายกับตี้เทียน
"หยุดพูดเลย"
"เรื่องวงแหวนวิญญาณของเจ้าข้าจะจัดการให้ และข้าก็จะให้สมุนไพรกับเจ้าด้วย"
"แค่นี้พอหรือยัง?"
ตี้เทียนถึงกับพูดไม่ออก มนุษย์นี่ช่างปลิ้นปล้อนที่สุดเลยจริงๆ
"ตรงไปตรงมาดี!"
"ถ้าอย่างนั้นผู้อาวุโส ท่านมีเพลิงสัตว์วิญญาณหรืออะไรทำนองนั้นบ้างไหม? ขอข้าสักหน่อยสิ"
"ถ้าให้ดี ขอทองคำแห่งชีวิตด้วยก็จะเยี่ยมมากเลย"
หลินเซียวพูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด...
ตี้เทียนปิดปากหลินเซียวในทันที "เจ้ามาที่นี่เพื่อตุนเสบียงงั้นหรือ?"
หลินเซียวรีบส่ายหัวทันที
"เรื่องทองคำแห่งชีวิตน่ะลืมไปได้เลย ส่วนเรื่องวงแหวนวิญญาณ เลิกฝันถึงระดับแสนปีไปได้เลย อย่างไรก็ตาม ถ้าเจ้าต้องการ ข้าสามารถพาเจ้าไปล่าที่ป่าวิญญาณชั่วร้าย หรือแม้แต่มหาสมุทรก็ได้"
"ส่วนสมุนไพรพวกนั้น เดี๋ยวข้าจะให้ซื่อหวางเอาไปให้เจ้า"
"สำหรับเพลิงสัตว์วิญญาณที่เจ้าพูดถึง เจ้าซื่อหวางก็พอมีอยู่บ้าง ถ้าเจ้าต้องการ ข้าให้มันเอามาให้เจ้าได้"
ตี้เทียนจัดระเบียบทุกสิ่งที่หลินเซียวพูดและยื่นคำขาดในท้ายที่สุด
หลินเซียวพยักหน้ารัวๆ สัตว์วิญญาณนี่ช่างตรงไปตรงมาจริงๆ
การแลกเปลี่ยนครั้งนี้ถือว่าคุ้มค่า ความแข็งแกร่งของสัตว์มงคลนั้นไม่ใช่น้อยๆ การมีนางติดตามไปด้วยก็ไม่ได้เสียหายอะไร
"ตกลง งั้นเป็นอันตกลงตามนี้"
พูดจบ ทั้งสองก็กลับมาอยู่ข้างสัตว์มงคลอีกครั้ง
หลินเซียวมองดูสัตว์มงคลราวกับกำลังมองดูคลังสมบัติ
เขาไม่ต้องกังวลเรื่องวงแหวนวิญญาณในอนาคตอีกต่อไปแล้ว ด้วยการมีนักสู้ระดับตี้เทียนอยู่ข้างๆ เขาจึงไม่กังวลเรื่องวงแหวนวิญญาณเลยแม้แต่น้อย
ป่าวิญญาณชั่วร้ายเป็นสถานที่ที่ดี มันเหมาะกับเขามาก
"หลิงเอ๋อร์ แปลงกายสิ"
ตี้เทียนเดินเข้าไปและพูดกับสัตว์มงคล
สัตว์มงคล: "??"
สัตว์มงคลมองด้วยความไม่เชื่อ "ตี้เทียน เจ้าพูดจริงหรือ? ข้าแปลงกายได้จริงๆ แล้วหรือ?"
สัตว์มงคลตื่นเต้นมาก แต่ก็แอบกังวลว่าตี้เทียนจะแค่แหย่นางเล่น
"แปลงกายสิ หลิงเอ๋อร์ เดี๋ยวเจ้าต้องไปกับข้าแล้วนะ"
หลินเซียวพูดเสริม เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าการแปลงกายของสัตว์มงคลจะเป็นอย่างไรเมื่อไม่มีภาพลักษณ์ของหวังตงเป็นต้นแบบ
ตี้เทียนก็พยักหน้ายืนยัน
"เย้!"
เมื่อได้ยินดังนั้น สัตว์มงคลก็เริ่มควบแน่นพลังของนาง พลังงานสีทองโอบล้อมตัวนาง และรูปร่างที่งดงามอย่างประณีตก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างต่อเนื่องภายในทรงกลมแสงสีทองนั้น
หลินเซียวและคนอื่นๆ เฝ้ามองขณะที่ตี้เทียนกางม่านพลังปกปิดกลิ่นอายบริเวณนั้น การแปลงกายของสัตว์มงคลกำลังดำเนินการอยู่
เวลาผ่านไปครึ่งวัน ทรงกลมแสงสีทองก็สลายไป เผยให้เห็นเส้นผมสีทองที่ปลิวไสวไปตามสายลม นางสวมชุดเกราะสีทองอ่อน และใบหน้าที่ขาวเนียนของนางก็ดูมีเสน่ห์ดึงดูดมากยิ่งขึ้น หญิงสาวก้าวเดินออกมาทีละก้าว ในมือถือหอกสีทองเอาไว้
ภาพลักษณ์นี้แตกต่างจากภาพลักษณ์ของหวังชิวเอ๋อร์อย่างสิ้นเชิง
ดูเหมือนว่าภาพลักษณ์ในปัจจุบันนี้คือสิ่งที่นางต้องการจริงๆ
บริสุทธิ์และสูงศักดิ์ เย็นชาทว่าแฝงไว้ด้วยความขี้เล่น และงดงามอย่างไร้ที่ติ
เซียวหลิงเอ๋อร์เดินเข้ามาหาหลินเซียวทีละก้าว "เป็นไง? ข้าสวยไหม เจ้าคนเลว?"
หลินเซียวหัวเราะเบาๆ "ก็... ธรรมดานะ"
"หนอย! ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ ไม่อย่างนั้นข้าจะอัดเจ้าให้!"
เซียวหลิงเอ๋อร์แกว่งหอกในมือไปมา ข่มขู่หลินเซียว
"เอาล่ะ หลิงเอ๋อร์ จากนี้ไป เจ้าต้องอยู่ข้างกายหลินเซียวนะ จำไว้ล่ะว่าต้องเชื่อฟังเขา"
ตี้เทียนพูดแทรกขึ้นมาและเตือนความจำนาง
"ข้ารู้แล้วน่า ข้ารู้แล้ว ไม่ต้องห่วง ข้าไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ ข้าอยู่ระดับ 60 แล้วด้วย เข้าใจไหม?"
"ข้าแข็งแกร่งกว่าเจ้านี่อีกนะ"
เซียวหลิงเอ๋อร์เก็บหอกและยื่นมือออกไปหาหลินเซียว ความหมายของนางชัดเจนมาก—มีโอสถอีกไหม?
หลินเซียวรู้สึกจนใจ และหยิบโอสถออกมาหลายเม็ดส่งให้เซียวหลิงเอ๋อร์
เซียวหลิงเอ๋อร์รับมันไปอย่างมีความสุขและเริ่มกินอย่างเอร็ดอร่อย มันอร่อยจริงๆ
"หลินเซียว สำหรับวงแหวนวิญญาณวงที่สามของเจ้า มันจะยังเป็นสัตว์วิญญาณสายพันธุ์มังกรธาตุมืดเหมือนเดิมไหม?"
ตี้เทียนมองไปที่หลินเซียวและเอ่ยถาม
หลินเซียวพยักหน้า "ถ้าได้ระดับเก้าหมื่นปีก็จะดีมากเลยครับ"
ตี้เทียนกลอกตาใส่เขา "ฝันไปเถอะ! ข้าให้เจ้าระดับเจ็ดหมื่นปีก็หรูแล้ว และนั่นก็เห็นแก่หลิงเอ๋อร์เท่านั้นนะ"
"แค่นั้นก็พอครับ ระดับเจ็ดหมื่นปีก็เจ็ดหมื่นปี"
หลินเซียวไม่ได้เรื่องมากอีกต่อไป คราวหน้าเขาค่อยให้ตี้เทียนพาเขาไปล่าระดับแสนปีก็ยังไม่สาย
มิฉะนั้น การมีนักสู้ที่ทรงพลังเช่นนี้อยู่ใกล้ๆ ก็คงสูญเปล่าแย่
"ซื่อหวาง ไปเอามาตัวนึงสิ แล้วก็เอาสมุนไพรพวกนั้นมาให้หมดด้วย มอบให้เจ้านี่ซะ"
ตี้เทียนสั่ง ซื่อหวางพยักหน้าและหันหลังเดินจากไป
ตี้เทียนกล้ามอบสมุนไพรให้ก็เพราะเขารู้ดีว่าส่วนใหญ่แล้วมันจะต้องไปอยู่ในท้องของสัตว์มงคลอย่างแน่นอน
อย่างไรเสีย เขาก็ไม่เสียเปรียบอยู่แล้ว ส่วนเรื่องวงแหวนวิญญาณน่ะเหรอ? มันก็แค่เรื่องของการลงมือไม่กี่ครั้งเท่านั้นเอง ง่ายจะตายไป
หลินเซียวไม่รู้หรอกว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ และเขาก็ไม่สนด้วย
เพราะเขาเองก็ไม่เสียเปรียบเหมือนกัน
ไม่นานนัก ซื่อหวางก็กลับมาที่ข้างกายตี้เทียนพร้อมกับมังกรยักษ์หนึ่งตัว แถมยังแบกสมุนไพรมากองพะเนินอีกด้วย
"เสี่ยวเซียว ข้าเตรียมโอสถสำหรับตู๋ปู้สือไว้เรียบร้อยแล้ว"
"เดี๋ยวตอนที่เจ้าดูดซับวงแหวนวิญญาณ ข้าจะดึงพลังวิญญาณส่วนหนึ่งออกมาจากมันนะ ตั้งใจฟังให้ดีล่ะ"
เมื่อได้ยินเสียงของเย่าเหลา หลินเซียวก็ตอบตกลงในใจ
หลินเซียวรู้ว่าที่เย่าเหลาทำแบบนี้ก็เพื่อปรุงโอสถให้ตู๋ปู้สือในภายหลัง หลินเซียวไม่ได้ตระหนี่ถี่เหนียว เขาไม่ได้ขาดแคลนทรัพยากรเหล่านี้ และเขาก็มีเวลาเหลือเฟือในการฝึกฝน
"สังเวยตัวเองให้กับเจ้าหนูนี่ซะ เดี๋ยวก็เชื่อฟังเขา แล้วเจ้าจะไม่ตาย"
ตี้เทียนพูดกับสัตว์วิญญาณ สัตว์วิญญาณพยักหน้า และในวินาทีต่อมา สนามพลังแห่งการสังเวยก็ก่อตัวขึ้นอีกครั้ง
เช่นเดียวกับครั้งก่อน หลินเซียวรับการสังเวยอีกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้ พลังวิญญาณมหาศาลส่วนใหญ่ในวงแหวนวิญญาณถูกเย่าเหลาดึงออกไป
หลินเซียวไม่ได้ดูดซับมันมากนัก หลังจากที่เขาดูดซับวงแหวนวิญญาณเสร็จสิ้นและมังกรก็กลายมาเป็นวิญญาณภูต พลังวิญญาณของเขาก็เพิ่มขึ้นเพียงสองระดับเท่านั้น
หลินเซียวไม่ได้สนใจอะไร มันไม่ได้หายไปไหนโดยเปล่าประโยชน์เสียหน่อย
ตี้เทียนมองไปที่หลินเซียวด้วยความประหลาดใจ วงแหวนวิญญาณระดับเจ็ดหมื่นปี ช่วยเพิ่มพลังวิญญาณของเขาได้แค่สองระดับเองงั้นหรือ?
ตี้เทียนอดไม่ได้ที่จะถามออกไปตรงๆ "หลินเซียว พลังวิญญาณของเจ้ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"
หลินเซียวชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ควบแน่นผลึกปราณแห่งยุทธ์ขึ้นมา
"นี่คือเหตุผลครับ"
"ข้ากำลังบีบอัดพลังวิญญาณของข้า มันจะกลายเป็นแบบนี้เมื่อถูกบีบอัดมากๆ ส่วนหนึ่งก็ถูกผนึกเอาไว้เพื่อค่อยๆ ปลดล็อกและนำมาใช้ในภายหลัง"
หลินเซียวพูดอย่างใจเย็น ตี้เทียนจะเชื่อเขาหรือไม่นั้นก็เป็นเรื่องของเขา หลินเซียวไม่ได้สนใจ
ตี้เทียนสัมผัสได้ถึงมัน ระดับพลังงานนั้นสูงขึ้นมากจริงๆ เจ้านี่มีอาจารย์ที่ดีทีเดียว รู้จักข้อดีของการบีบอัดพลังวิญญาณตั้งแต่อายุยังน้อยขนาดนี้
จบตอน