ตอนที่ 7 ถังเฉินจบเห่แล้วงั้นหรือ? เฉียนเต้าหลิวขึ้นแท่นติดอันดับ!

เย่เซวียนไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลยที่ถังเฉินมีชื่อติดอันดับ และไม่ได้แปลกใจกับอันดับที่เขาได้รับด้วย

สามพรหมยุทธ์สุดขีดต่างก็มีจุดเด่นและจุดด้อยที่แตกต่างกันไป โดยไม่มีช่องว่างของพลังความแข็งแกร่งที่ห่างชั้นกันมากนัก

ถังเฉินในปัจจุบันถูกราชันย์ค้างคาวเก้าหัวเข้าสิงสถิต ร่างกายของเขาทรุดโทรมและพละกำลังถูกสูบกลืนไปจนหมดสิ้น จึงเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่เขาจะด้อยกว่าเฉียนเต้าหลิวและปัวไซซี

สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกแปลกประหลาดใจก็คือ การที่ม่านฟ้าทำเช่นนี้ ถังเฉินอาจจะได้รับรางวัลจนตัวตายไปเลยก็ได้

ด้วยสภาพร่างกายของถังเฉินในตอนนี้ เขาจะสามารถทนรับพลังวิญญาณบริสุทธิ์ที่เกิดจากการเพิ่มอายุของวงแหวนวิญญาณได้จริงๆ งั้นหรือ?

เย่เซวียนส่ายหน้าเบาๆ รู้สึกว่ามันคงเป็นไปไม่ได้

หากไม่มีการแทรกแซงจากภายนอก 'ผู้ไร้เทียมทานบนแผ่นดิน' ผู้นี้ก็คงมาถึงจุดจบแล้ว!

"ถังเฉิน... นึกไม่ถึงเลยว่าแม้แต่เขาจะยังปรากฏตัวขึ้น"

ตู๋กูปั๋วดูดซับรางวัลจากม่านฟ้าเสร็จสิ้นแล้ว และสามารถทะลวงผ่านระดับได้สำเร็จ ตอนนี้เขาคือระดับ 97 อัครพรหมยุทธ์

ขณะที่เขากำลังรู้สึกฮึกเหิมอยู่นั้น เขาก็เห็นเหล่ายอดฝีมือของวิหารวิญญาณปรากฏชื่อบนกระดานจัดอันดับคนแล้วคนเล่า ซึ่งแต่ละคนล้วนแข็งแกร่งกว่าเขาทั้งสิ้น ก่อนที่เขาจะได้อวดดี เขาก็ถูกดึงกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงในทันที

เมื่อมาเห็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวอย่างถังเฉินปรากฏตัวขึ้น ความรู้สึกพองโตก่อนหน้านี้ของเขาก็มลายหายไปจนหมดสิ้น

"เดี๋ยวก่อน มีบางอย่างไม่ถูกต้อง!"

ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ จู่ๆ ตู๋กูปั๋วก็ร้องอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ "ถังเฉินอยู่ในอันดับที่สี่เท่านั้น แล้วใครกันที่อยู่ในสามอันดับแรก?"

"บนทวีปมียอดฝีมือมากมายขนาดนั้นเชียวหรือ?"

เขาไม่รู้เรื่องการมีอยู่ของปัวไซซี และคิดว่าต่อให้รวมคนผู้นั้นจากวิหารวิญญาณและชายหนุ่มอัจฉริยะตรงหน้าเขาเข้าไปด้วย มันก็ยังขาดไปอีกหนึ่งคนอยู่ดี

"บนทวีปน่ะไม่มีหรอก แต่ถ้าเป็นในมหาสมุทรล่ะ?" เย่เซวียนเอ่ยเตือนความจำ

"มหาสมุทร?"

"ใช่แล้ว มีเกาะแห่งหนึ่งที่นั่นชื่อว่า 'เกาะเทพสมุทร' มหาปุโรหิตแห่งเกาะเทพสมุทร..."

ในขณะที่เย่เซวียนกำลังให้ความรู้แก่ตู๋กูปั๋วอยู่นั้น ตัวเอกในบทสนทนาของเขากำลังจ้องมองม่านฟ้าอย่างเหม่อลอย

"เฉิน..."

เมื่อเห็นชื่อถังเฉิน ร่องรอยแห่งความคิดถึงก็ปรากฏขึ้นในดวงตาคู่สวยของปัวไซซี ตามมาด้วยความรู้สึกคาดหวัง

คนอื่นอาจจะไม่รู้ แต่นางรู้ดีว่าการที่อายุวงแหวนวิญญาณของถังเฉินเพิ่มขึ้นนั้น จะต้องเป็นฝีมือของทวยเทพอย่างแน่นอน

นี่หมายความว่าถังเฉินได้ค้นพบตำแหน่งเทพแล้ว บางทีอีกไม่นาน เขาคงจะทำตามสัญญาที่เคยให้ไว้และมาหา—

เดี๋ยวนะ? ไม่สิ!

ปัวไซซีตระหนักได้ในทันทีว่า หากถังเฉินได้รับการสืบทอดตำแหน่งเทพจริงๆ ความแข็งแกร่งของเขาก็ควรจะเพิ่มมากขึ้นสิ

แล้วเหตุใดมันจึงลดลงแทนที่จะเพิ่มขึ้น จนทำให้เขาถูกจัดให้อยู่ในอันดับที่ตามหลังเฉียนเต้าหลิวล่ะ?

เฉียนเต้าหลิว: ???

การที่เขาอยู่ในอันดับตามหลังข้าแล้วมันทำไม? ข้าไม่คู่ควรหรืออย่างไร?

——

หอผู้อาวุโส!

เฉียนเต้าหลิวเองก็รู้สึกประหลาดใจในตอนแรกเช่นกัน เขาไม่คิดว่าม่านฟ้าจะจัดอันดับให้เขาอยู่เหนือถังเฉิน

ทว่าเมื่อเทียบกับเรื่องนี้ เขาให้ความสนใจกับอีกเรื่องหนึ่งมากกว่า

"ถังเฉิน ตัวข้า... และปัวไซซี"

"นอกจากพวกเราแล้ว อีกคนหนึ่งคือใคร? ใช่เขาหรือไม่?"

สองในสามอันดับแรกนั้นแน่นอนแล้ว เหลือเพียงคนสุดท้ายที่ยังทำให้เขาไม่แน่ใจ

คนเดียวในใจของเขาที่ตรงตามเกณฑ์ ก็น่าจะเป็นชายหนุ่มผู้นั้น

แต่ว่า จริงๆ แล้วเขาอายุเท่าไหร่กันแน่...

ตอนที่พวกเขาประลองกันในตอนนั้น อีกฝ่ายเพิ่งจะทะลวงเข้าสู่ขอบเขตพรหมยุทธ์ได้ไม่นาน และยังไม่ถึงระดับ 95 อัครพรหมยุทธ์เลยด้วยซ้ำ

เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่ปี เขาก็พุ่งพรวดไปถึงระดับ 99 พรหมยุทธ์สุดขีดเลยงั้นหรือ? ไม่ใช่แค่ความแข็งแกร่งเท่านั้น แต่พลังวิญญาณของเขาไล่ตามมาทันแล้วจริงๆ หรือ?

มันจะเป็นไปได้อย่างไร?

หรือว่าเขาจะได้รับความโปรดปรานจากทวยเทพเช่นกัน?

ภายในตำหนักสังฆราช ความสงสัยแบบเดียวกันก็ผุดขึ้นมาในใจของปิปิตง

นางรู้จักเย่เซวียน ตอนที่เขาต่อสู้กับตาเฒ่าเฉียนเต้าหลิว นางจะไม่รู้เรื่องการสั่นสะเทือนครั้งใหญ่เช่นนั้นได้อย่างไร?

ด้วยเหตุที่นางเคยเห็นเขา นางจึงมั่นใจว่าเขาไม่ได้รับการสืบทอดตำแหน่งเทพ

แต่เมื่อดูจากตอนนี้ ข้อสันนิษฐานนั้นก็กำลังจะถูกทำลายลง

การทะลวงผ่านขอบเขตอย่างต่อเนื่องในเวลาเพียงไม่กี่ปี จนก้าวไปสู่จุดสูงสุดของโลกมนุษย์ — แม้แต่นางที่มีวิญญาณยุทธ์คู่ ก็ยังไม่อาจบรรลุความเร็วระดับนั้นได้

มันเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อได้รับความช่วยเหลือจากทวยเทพ และต้องเป็นความช่วยเหลือที่ทุ่มเทให้อย่างสุดกำลังด้วย

"เขาก็มีมรดกตกทอดเช่นกันงั้นหรือ?"

ปิปิตงพึมพำกับตัวเอง แววตาของนางไหววูบด้วยความไม่แน่ใจ

——

โรงเรียนเชร็ค!

ภาพบนม่านฟ้าค่อยๆ เลือนหายไป แต่ถังซานก็ยังคงไม่ละสายตา ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่ค้อนอันคุ้นเคยนั้น

แม้จะมีความแตกต่างอยู่บ้าง แต่เขาก็จำได้ว่านั่นคือวิญญาณยุทธ์ที่สองของเขาจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็แซ่ถังเช่นกัน...

"ค้อนเฮ่าเทียน? สำนักเฮ่าเทียน? ข้ามาจากสำนักเฮ่าเทียนงั้นหรือ?"

ถังซานพึมพำในใจ รู้สึกว่าความคิดของเขาสับสนวุ่นวายไปหมด

ข้อสงสัยที่เขาเก็บงำมาตลอดไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับการไขกระจ่างเท่านั้น แต่มันกลับยิ่งยุ่งเหยิงมากกว่าเดิมเสียอีก

หากพ่อของเขาเป็นศิษย์ของสำนักเฮ่าเทียน แล้วทำไมเขาถึงต้องไปเป็นช่างตีเหล็กที่อมทุกข์อยู่ในหมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ด้วยล่ะ?

ตกลงแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

แล้วแม่ของเขาคือใครกันแน่? ตอนนี้นางอยู่ที่ไหน?

"เสี่ยวซาน!"

ในตอนนั้นเอง ก็มีมือข้างหนึ่งวางลงบนไหล่ของเขา ถังซานหันไปมองตามเสียง และพบกับใบหน้าที่แข็งทื่อและจริงจัง

"ท่านอาจารย์ ท่านรู้อะไรบางอย่างใช่ไหม? ท่านช่วยบอกข้าได้หรือไม่?"

อวี้เสี่ยวกังยังคงตีหน้าตายเช่นเคย แต่แววตาของเขาก็ไหววูบไปชั่วครู่ "นี่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าควรรู้ในตอนนี้ สิ่งที่เจ้าควรทำในตอนนี้ก็คือการตั้งใจฝึกฝน"

ขณะที่พูด เขาก็หันหลังและเอามือไพล่หลัง ทำท่าทีราวกับลึกลับซับซ้อนยากหยั่งถึง

"เสี่ยวซาน พรสวรรค์ของเจ้ายอดเยี่ยมมาก และเจ้าก็มีข้าคอยชี้แนะ ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือยุคทองแห่งการเติบโตของพลังวิญญาณของเจ้า อย่าได้คิดมากให้วุ่นวายใจเลย"

"เมื่อเจ้าแข็งแกร่งพอ ข้าจะบอกทุกสิ่งที่ข้ารู้แก่เจ้า"

หากเป็นไปตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ อวี้เสี่ยวกังก็คงไม่รังเกียจที่จะพูดอะไรให้มากความสักหน่อย แต่ในตอนนี้มันเห็นได้ชัดว่าไม่ได้ผลแล้ว

ยอดฝีมืออย่างถังเฉินปรากฏตัวขึ้นแล้ว หากเขาพูดอะไรมากกว่านี้ แล้วเสี่ยวซานเกิดมีความคิดอื่นขึ้นมา และไม่ยอมเล่นไปตามน้ำกับเขา เขาจะทำอย่างไรล่ะ?

หากไม่มีถังซาน เขาจะพิสูจน์ทฤษฎีไร้พ่ายของเขาได้อย่างไร? เขาจะพิสูจน์ได้อย่างไรว่าตนเองไม่ใช่ขยะ?

ดังนั้น ถังซานจะจากไปไม่ได้เด็ดขาด จะต้องไม่ไปไหนทั้งนั้น!

"ข้าเข้าใจแล้วครับ ท่านอาจารย์!"

ถังซานไม่รู้ว่าอาจารย์ของเขากำลังคิดอะไรอยู่ แม้จะรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังคงพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง

——

ทันใดนั้น ม่านฟ้าเหนือห้วงมิติก็เปล่งแสงเจิดจ้าอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ท่ามกลางแสงสีทองนั้น มีรัศมีสีม่วงที่ดูสูงส่งและสง่างามเป็นพิเศษ

"เกิดอะไรขึ้น? นี่คือการเปิดตัวสุดอลังการสำหรับสามอันดับแรกงั้นหรือ?"

"ข้าไม่คิดเลยว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ นี่หมายความว่ารางวัลก็จะ..."

การเปลี่ยนแปลงของม่านฟ้าทำให้ทุกคนเกิดความอยากรู้อยากเห็น และต่างก็จ้องมองอย่างตาไม่กะพริบ

ครู่ต่อมา ภายใต้สายตานับไม่ถ้วนที่จับจ้อง ม้วนคัมภีร์ก็ค่อยๆ คลี่ออก

ในภาพเหตุการณ์!

มันเริ่มต้นขึ้นภายในห้องโถงอันโอ่อ่าและศักดิ์สิทธิ์ โดยมีเด็กชายในชุดสีขาวคนหนึ่งยืนอยู่ตรงกลาง แสงสีทองมารวมตัวกันรอบๆ ตัวเขา และเบื้องหลังของเขาก็ปรากฏร่างของเทพธิดาที่มีใบหน้าเลือนลางและมีปีกหกปีกขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ทันทีที่สยายปีกออก กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ก็แผ่ซ่านผ่านม่านฟ้า วิญญาณยุทธ์ของทุกคนราวกับได้รับการยกระดับ ราวกับว่าพวกมันได้รับการชำระล้างบางอย่าง

ในเวลานี้ ผู้ที่มีความรู้ทั่วทั้งทวีปต่างก็จดจำมันได้ — นี่คือวิญญาณยุทธ์สืบทอดของตระกูลเฉียนแห่งวิหารวิญญาณ ทูตสวรรค์หกปีก!

ฉากได้เปลี่ยนไป และชีวิตอันเป็นตำนานของเฉียนเต้าหลิวก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

ความเร็วในการฝึกฝนที่เกินจริงและพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง ทำให้เฉียนเต้าหลิวไร้ซึ่งคู่ต่อสู้ในรุ่นเดียวกัน จนกระทั่ง... เขาบังเอิญได้พบกับถังเฉิน

และในเวลานี้นี่เอง ที่ผู้ชมทุกคนได้ตระหนักว่า พรหมยุทธ์สุดขีดที่แท้จริงนั้นแข็งแกร่งเพียงใด

ถังห่าวที่คอยปกป้องลูกชายสุดที่รักอยู่ลับๆ มองดูภาพเหตุการณ์ที่ปรากฏบนม่านฟ้าและกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากในนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะตกอยู่ในความเงียบงัน

การที่เขาเคยหลบหนีจากเงื้อมมือของเฉียนเต้าหลิวมาได้ด้วยทักษะระเบิดวงแหวน เป็นหนึ่งในความสำเร็จที่เขาภาคภูมิใจมากที่สุดมาโดยตลอด

แต่ในเวลานี้ เขาต้องยอมรับเลยว่าเขาคิดมากไปเอง

หากเฉียนเต้าหลิวปลดปล่อยพลังการต่อสู้เหมือนที่แสดงบนม่านฟ้าในตอนนั้น เขาคงไม่สามารถรับการโจมตีได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว

"การจะแก้แค้น ข้าคงต้องพึ่งพาเสี่ยวซานแล้ว..."

——

ฉากต่างๆ เปลี่ยนไปครั้งแล้วครั้งเล่า เผยให้เห็นถึงพลานุภาพของเฉียนเต้าหลิวและความน่าสะพรึงกลัวของพรหมยุทธ์สุดขีดได้อย่างเต็มที่

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการต่อสู้ระหว่างสามพรหมยุทธ์สุดขีดในช่วงท้ายของวิดีโอ มันทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนรู้สึกปรารถนาและเคารพเทิดทูน

และในเวลานี้นี่เอง ที่พวกเขาได้รู้ว่ามีเกาะเทพสมุทรอยู่อีกฟากหนึ่งของมหาสมุทร และบนเกาะแห่งนั้นก็มียอดฝีมือที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้อาศัยอยู่

ขณะที่ผู้คนกำลังถอนหายใจด้วยความตื้นตันใจ ภาพเหตุการณ์บนม่านฟ้าก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

บุคคลที่ทั้งคุ้นหน้าคุ้นตาและแปลกหน้าสำหรับพวกเขาได้ปรากฏตัวขึ้น!

จบตอน