ตอนที่ 50 มีบางสิ่งที่อยู่เหนือกว่าชีวิตของตัวเองเสมอ!

จะร้องขอความคุ้มครองจากเทพเจ้าโดยไม่ต้องเสียสละอะไรเลยได้อย่างไร?

นี่คือราคาที่จำเป็นต้องจ่าย

ท้ายที่สุดแล้ว เธอแทบจะยันเสมอกับมหาปีศาจทั้งสามตนได้อย่างยากลำบาก แต่ถ้าพวกมันกลับมาอีก เธอจะสามารถขับไล่พวกมันไปได้อีกครั้งหรือไม่? นั่นเป็นสิ่งที่ไม่อาจล่วงรู้ได้

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าหากในขณะที่เธอกำลังต่อสู้กับมหาปีศาจ พวกปีศาจตัวเล็กตัวน้อยฉวยโอกาสทะลวงกำแพงป้องกันของหมู่บ้านเข้ามาล่ะ? แล้วจะเป็นอย่างไรต่อไป?

【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "คิเคียว เธอไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ ทันทีที่เธอเข้าร่วมกลุ่มแชท เมื่อเวลาผ่านไป เธอจะค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้นทีละก้าวอย่างแน่นอน และการปกป้องหมู่บ้านของเธอก็จะเป็นเรื่องง่ายดาย"

【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "ถ้าเธอกังวลว่าจะอยู่ไม่ถึงวันนั้น ฉันขอสัญญาเลยว่าถ้าเธอเจออันตรายถึงชีวิต ฉันสามารถยื่นมือเข้าไปปกป้องเธอได้!"

นี่ไม่ใช่แค่คำพูดตามมารยาท

คิเคียวคือสมาชิกกลุ่มที่เขายอมรับ และเขาชื่นชมนิสัยของคิเคียวเป็นอย่างมาก

ในขอบเขตความสามารถของเขา เขาไม่รังเกียจที่จะให้ความช่วยเหลือ

【เจ้าของกลุ่ม】: "คิเคียว เฮอร์มีสเคยเป็นผู้บุกเบิกที่ทำแต่เรื่องดีๆ มาก่อนนะ ไม่จำเป็นต้องสงสัยคำพูดของเขาเลย ดังนั้นเธอควรทบทวนดูอีกทีดีกว่า"

【มิโกะยุคเซ็นโงคุ】: "ไม่จำเป็นต้องทบทวนแล้วค่ะ ฉันคิดมาอย่างรอบคอบแล้ว โดยเนื้อแท้ฉันเป็นมิโกะ การเลือกเทพเจ้าเพื่อเคารพบูชาก็เป็นเรื่องธรรมดา"

【มิโกะยุคเซ็นโงคุ】: "ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าฉันสามารถรับใช้ลอร์ดเฮอร์มีสได้ ฉันก็ถือว่าได้รับเกียรติเกินฐานะไปมากแล้ว สำหรับมิโกะคนอื่นๆ นี่คงเป็นโอกาสอันยิ่งใหญ่ที่ไม่อาจจินตนาการได้เลย!"

คิเคียวทอดสายตามองออกไปในระยะไกล ที่ซึ่งพลังปีศาจอันบ้าคลั่งดูเหมือนจะอยู่ใกล้แค่เอื้อม

ทำไมเธอจะไม่เคยพิจารณาในสิ่งที่ผู้ดูแลกลุ่มพูดล่ะ?

เธอเองก็เชื่อว่าหากมีเวลามากพอ เธอจะแข็งแกร่งขึ้นทีละก้าวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ท้ายที่สุดเธออาจจะทรงพลังมากพอที่จะยุติยุคสมัยแห่งปีศาจอาละวาดนี้ได้

แต่นั่นต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนล่ะ? หนึ่งปี? สองปี? หรือสิบปี หรือร้อยปี?

เธอสามารถรอได้นานขนาดนั้น แต่ทุกสิ่งที่เธอปกป้องอยู่จะสามารถรอได้นานขนาดนั้นด้วยหรือ?

เธอได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกกลุ่มและคำสัญญาคุ้มครองจากลอร์ดเฮอร์มีส แล้วหมู่บ้านล่ะ? แล้วน้องสาวของเธอล่ะ?

เธอควรจะขอความช่วยเหลือจากสมาชิกกลุ่มด้วยดีไหม? หรือจะหน้าด้านขอร้องให้ลอร์ดเฮอร์มีสยื่นมือเข้ามาแทรกแซง?

นั่นมันไม่สมเหตุสมผลเลย!

ลอร์ดเฮอร์มีสรับปากจะปกป้องเธอ เพราะเธอเป็นสมาชิกกลุ่มแชท ซึ่งมีความผูกพันกันโดยธรรมชาติ

แต่สำหรับเรื่องอื่นๆ เธอจะกล้าทึกทักเอาเองได้อย่างไร?

คิเคียวเข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดี

ดราก้อน หนิงชิงอวี่ โคนัน... สมาชิกกลุ่มต่างเฝ้าดูอย่างเงียบๆ ทีละคน โดยไม่เข้าไปแทรกแซงการตัดสินใจของเธอ

แตกต่างจากเอเลน่า ผู้ดูแลกลุ่ม สมาชิกกลุ่มหลายคนเข้าใจการตัดสินใจของคิเคียวอย่างแท้จริง

สำหรับดราก้อน หนิงชิงอวี่ และคนอื่นๆ มีบางสิ่งในโลกนี้ที่อยู่เหนือกว่าชีวิตของพวกเขาเสมอ

ดราก้อนสามารถเสียสละชีวิตของเขาเพื่อการปฏิวัติ เพื่อสร้างโลกใหม่ในอุดมคติ

หนิงชิงอวี่สามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อสำนักฮวาซาน ที่เขายึดมั่นมาตลอดทั้งชีวิต... ฟรอเซ่เองก็สามารถมุ่งมั่นพยายามก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เพื่อสร้างยุคแห่งกูร์เมต์ยุคใหม่ ที่ซึ่งทุกคนสามารถกินอิ่มนอนหลับ และเด็กๆ สามารถหัวเราะได้อย่างอิสระ

สิ่งเหล่านี้ซึมซาบไปทั่วทั้งชีวิตของพวกเขา มันคือการยึดมั่นอันแน่วแน่ที่อยู่เหนือกว่าตัวชีวิตเอง!

และคิเคียวเองก็เช่นกัน!

เฮอร์มีสนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แต่ท้ายที่สุดก็เห็นด้วย

ไม่ว่าจะเป็นสัญชาตญาณของผู้บุกเบิกที่จะบุกเบิกโลกนับไม่ถ้วน หรือความปรารถนาของเอมาเนเตอร์แห่งปัญญาที่จะศึกษาวิจัยสิ่งที่ไม่รู้จัก... หรือแม้แต่ความปรารถนาพื้นฐานของความงามบริสุทธิ์ ที่ต้องการจะเปลี่ยนโลกต่างมิติที่ถูกความชั่วร้ายครอบงำให้กลายเป็นยุคทองในอุดมคติ... ความปรารถนาเหล่านี้ล้วนบริสุทธิ์ยิ่งนัก

มันเป็นสิ่งล่อใจที่ผู้แสวงหาซึ่งก้าวเดินบนพาธแห่งโชคชะตายากที่จะต้านทานได้!

【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "@คิเคียว ไปแกะสลักรูปปั้นด้วยมือของเธอเอง จากนั้นก็รวบรวมชาวบ้านให้มาจัดพิธีกรรมที่เหมาะสม จำไว้! ต้องใช้ความจริงใจด้วยนะ!"

【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "ท้ายที่สุด เธอจะต้องร่ายระบำคางุระ และใช้ความศรัทธาที่รวบรวมมาได้เพื่ออุทิศให้กับรูปปั้น ถึงตอนนั้น ฉันจะส่งจิตสำนึกศักดิ์สิทธิ์ของฉันลงไปสถิตในรูปปั้น และสร้างจุดยึดเหนี่ยวศรัทธาขึ้นมา เข้าใจไหม?"

เฮอร์มีสไม่ได้เพิกเฉยต่อพลังแห่งความศรัทธา

แม้ว่าเขาจะไม่เคยศึกษามันมาก่อน แต่หลังจากที่ได้พบกับเทวัต เขาก็พอจะเข้าใจความรู้บางอย่างที่เกี่ยวข้องกับพาธแห่งความศรัทธามาบ้างไม่มากก็น้อย

เขาดัดแปลงเนื้อหาของเสาเทพเจ้าทั้งเจ็ดของเทวัต และก่อตั้งระบบความศรัทธาของเขาเองขึ้นมาคร่าวๆ

แม้แต่วิชาเทพอันเป็นเอกลักษณ์ของพาธแห่งความศรัทธา อย่างเช่น วิชาจุติศักดิ์สิทธิ์ เฮอร์มีสก็สามารถสร้างมันขึ้นมาเองได้อย่างง่ายดาย

【มิโกะยุคเซ็นโงคุ】: "เข้าใจแล้วค่ะ ลอร์ดเฮอร์มีส ฉันจะเริ่มเตรียมการทันที"

หลังจากนั้น คิเคียวก็ออฟไลน์ไป

【เจ้าของกลุ่ม】: "ดีจังเลยนะ เฮอร์มีส ตอนนี้นายมีน้องสาวมิโกะคนสวยมาร่ายระบำคางุระให้นายแล้ว"

【เจ้าของกลุ่ม】: "อย่างไรก็ตาม พูดถึงการมีน้องสาวมิโกะมาเคารพบูชาตัวเองแล้ว..."

เอเลน่านึกถึงเด็กสาวตาสีทองที่พยายามเข้าหาเธออย่างระมัดระวัง แล้วก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด

ถ้าคนบ้านเดียวกันทำแบบนี้ได้ งั้นเธอจะสามารถรับเหล่านางเอกที่เธอเคยเห็นบนหน้าจอในชาติก่อนในโลกอนิเมะรวมมิตรใบนี้ มาอยู่ด้วยได้ไหมนะ?

ให้พวกเธอมาเป็นมิโกะและร่ายระบำคางุระอันน่ารื่นรมย์ให้เธอ?

ไม่ต้องคิดเลย!

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา เอเลน่าก็รู้สึกอยากจะลองดูสักหน่อยแล้ว

【เจ้าของกลุ่ม】: "@ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา เฮอร์มีส สหายร่วมชาติ นายช่วยแบ่งปันความรู้เรื่องความศรัทธาหน่อยได้ไหม?"

【เจ้าของกลุ่ม】: "ตาเป็นประกาย.jpg"

เธอ เอเลน่า มีทั้งพลังและพลังศักดิ์สิทธิ์ แล้วทำไมเธอถึงจะเป็นเทพเจ้าไม่ได้ล่ะ?

【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "...ฉันรวบรวมแล้วก็เอาไปวางไว้ในร้านค้าแล้วล่ะ ลองดูเอาเองก็แล้วกันว่าต้องการความรู้อะไร แล้วก็เอาไปแลกเปลี่ยนเองนะ"

อย่างไรก็ตาม

ความรู้เรื่องความศรัทธางั้นหรือ?

เฮอร์มีสสงสัยว่าเขาควรจะขยายและเจาะลึกเข้าไปในเรื่องนี้ให้มากขึ้นดีไหม

พาธแห่งความศรัทธาก็เป็นพาธที่ยิ่งใหญ่เช่นกัน หากศึกษาวิจัยอย่างละเอียด การสกัดเอาแก่นแท้ของมันออกมาและผสานเข้ากับพาธของตนเอง ก็ดูเหมือนจะเป็นวิธีที่ดีไม่น้อย?

เมื่อคิดเช่นนี้ เฮอร์มีสก็นึกถึงสมาชิกใหม่ผู้เป็นดั่งสมบัติล้ำค่าในกลุ่มแชท

【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "@ความจำเสื่อมเป็นพักๆ อินเดกซ์ ในบรรดาคัมภีร์เวทมนตร์ที่เธอจดจำเอาไว้ มีความรู้เกี่ยวกับความศรัทธาอยู่บ้างไหม?"

คัมภีร์เวทมนตร์หนึ่งแสนสามพันเล่ม แม้จะดูเหมือนไม่เยอะเท่าไหร่

แต่ต้องรู้ไว้ว่าสิ่งที่อินเดกซ์จดจำเอาไว้นั้น อย่างน้อยก็เป็นคัมภีร์เวทมนตร์ชั้นยอด

คนธรรมดา เพียงแค่ได้เห็นนิดหน่อย ก็อาจจะถูกพลังที่บรรจุอยู่ในความรู้นั้นครอบงำได้เลย

แน่นอน ถ้าจะบอกว่าหลังจากอ่านคัมภีร์เวทมนตร์ครบทั้งหนึ่งแสนสามพันเล่มและเชี่ยวชาญมันแล้ว จะสามารถกลายเป็นเทพมารหรืออะไรสักอย่างได้ล่ะก็ ทุกอย่างก็เป็นไปได้ทั้งนั้นแหละในความฝัน...

【ความจำเสื่อมเป็นพักๆ】: "อ๊ะ ลอร์ดเฮอร์มีสตามหาฉันเหรอคะ? โอ้ คุณต้องการคัมภีร์เวทมนตร์เกี่ยวกับความศรัทธาสินะคะ!"

——

ซาร์ดิเนีย

ในวิลล่าริมทะเล อินเดกซ์กลืนพุดดิ้งสตรอว์เบอร์รีครีมตรงหน้าลงไปในคำเดียว จากนั้นก็เผยรอยยิ้มแห่งความสุขอย่างแท้จริงออกมา

หลังจากได้รับคำแนะนำทางไกลจากผู้ดูแลกลุ่ม เอเลน่า และเฮอร์มีส อินเดกซ์ก็หลบหนีจากผู้ตามล่าได้โดยตรง และย้ายออกจากเมืองการศึกษา มุ่งหน้ามาตั้งถิ่นฐานที่ซาร์ดิเนีย ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวโดยตรง

จบตอน