ตอนที่ 12 ดาวสีฟ้า
ตอนที่ 12 ดาวสีฟ้า
สามวันต่อมา หลังจากที่ฮิเมโกะได้ซึมซับคำสอนของเฮอร์มีส เธอก็กลายเป็นพาธสไตรเดอร์ระดับสูงอย่างเป็นธรรมชาติ
ผนวกกับไอเทมที่เฮอร์มีสเตรียมไว้ให้ เธอจึงมีความสามารถในการปกป้องตัวเองตราบใดที่ไม่ได้เผชิญหน้ากับเอมาเนเตอร์
และต่อให้เธอจะโชคร้ายไปเจอกับเอมาเนเตอร์เข้าจริงๆ การถ่วงเวลาไว้สักพักก็เพียงพอให้เขาเดินทางมาช่วยเหลือเธอได้แล้ว
นี่ก็เพียงพอแล้วสำหรับขบวนรถไฟแอสทรัลที่เพิ่งจะเริ่มต้นใหม่ ในการก้าวผ่านช่วงเริ่มต้นที่เปราะบางที่สุดไปได้
"เฮอร์มีส นายจะไม่กลับไปบุกเบิกดวงดาวกับพวกเราจริงๆ เหรอ?"
ในคืนก่อนออกเดินทาง ดวงตาของฮิเมโกะเป็นประกายด้วยความคาดหวังเล็กน้อย ขณะที่เธอเอ่ยปากชวนเป็นครั้งสุดท้าย
"นั่นสิ เฮอร์มีส การออกสำรวจดวงดาวไม่ใช่เหตุผลที่นายยอมจากบ้านเกิดมาหรอกเหรอ?"
ปอมปอมเองก็รู้สึกอาลัยอาวรณ์เล็กน้อย ในยุคนี้เขาแทบจะไม่รู้จักใครอีกแล้ว
นอกจากชายที่อยู่ตรงหน้าเขาแล้ว ก็คงมีแค่เอมาเนเตอร์แห่งการบุกเบิกคนแรกเท่านั้น
หัวใจของเฮอร์มีสสั่นไหวเล็กน้อย แต่สุดท้ายเขาก็ส่ายหัว เพราะตอนนี้เขาได้สร้างพาธของตัวเองขึ้นมาแล้ว
มันไม่เหมาะสมอีกต่อไปที่เขาจะเข้าร่วมขบวนรถไฟ
ในไม่ช้า ขบวนรถไฟที่เปล่งแสงเจิดจ้าก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า จากนั้นก็บุกเบิกเข้าสู่ห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่โดยปราศจากความหวาดกลัว
เมื่อมองดูขบวนรถไฟแอสทรัลหายวับไปในพริบตา และสัมผัสได้ว่าพาธแห่งการบุกเบิกที่หลับใหลมาเนิ่นนานเริ่มกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ในที่สุดเฮอร์มีสก็เผยรอยยิ้มแห่งความยินดีออกมา...
——
【เจ้าของกลุ่ม】: "@เฮอร์มีส คุณยังหาแอมโฟเรียสไม่เจออีกเหรอ?"
【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "ต้องยอมรับเลยว่า ไลกัส มีลูกเล่นแพรวพราวไม่เบา ทุกครั้งที่ฉันเกือบจะหามันเจอ ก็มักจะถูกแทรกแซงตลอด ถ้าเป็นในโลกเซียนเซียน่าจะเรียกว่ามีสกิล 'ปกปิดความลับสวรรค์' ขั้นแม็กซ์เลยล่ะ"
ขณะขับยานอวกาศมาถึงระบบดาวที่ไม่คุ้นเคย เขาตรวจสอบมันอีกครั้ง และในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ สุดท้ายก็ต้องยอมประกาศความพ่ายแพ้ชั่วคราว
"หึ! ไลกัส นายซ่อนตัวต่อไปให้ดีล่ะ อย่าให้ฉันหาเจอเชียว ไม่อย่างนั้น หึหึหึ!"
ด้วยการแค่นเสียงเย็นชา ในที่สุดเฮอร์มีสก็เปลี่ยนเป้าหมายและยอมแพ้ไปก่อน...
——
นานหลังจากนั้น ในระบบดาวเดียวกันนั้นเอง ภาพฉายโฮโลแกรมก็ปรากฏขึ้น พร้อมกับถอนหายใจด้วยความโล่งอกในที่สุด
"ลำดับที่ 84 หาสถานที่แห่งนี้เจอได้ยังไงกัน?"
ไลกัสขมวดคิ้ว จากนั้นก็หันกลับไปเพิ่มชั้นการปกปิดและพรางตัวให้กับแอมโฟเรียสอีกนับร้อยชั้น เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกจับได้
"การทดลองเข้าสู่ช่วงท้ายแล้ว จะมีความผิดพลาดใดๆ เกิดขึ้นในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้ไม่ได้เด็ดขาด..."
เสียงทุ้มต่ำของไลกัสเลือนหายไปในท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว...
——
【เจ้าของกลุ่ม】: "น่าเสียดายนะ สุดท้ายก็ยังจับตัวตาแก่จอมวางแผนอย่างไลกัสไม่ได้"
ตอนที่เธอเล่นเกมนี้ในสมัยก่อน เธอรู้สึกว่าไลกัสน่ารำคาญเป็นพิเศษ การฆ่าคนก็แค่พยักหน้าแท้ๆ แต่เขากลับทำให้แอมโฟเรียสเวียนว่ายตายเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่ากว่าสามสิบล้านครั้งเนี่ยนะ?
นั่นมันเรื่องที่มนุษย์มนาเขาทำกันเหรอ?
แม้ว่าไลกัสจะดูเหมือนคอยสวมบทบาทเป็นผู้สังเกตการณ์อยู่เสมอ โดยถูกจำกัดด้วยระบบคทา... แต่ใครจะไปรู้ความจริงของเรื่องนี้ล่ะ?
【นักเดินทาง】: "ถ้าไลกัสหนีไปได้ แผนการ แอมโฟเรียส-โลกดิจิทัล-ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ดิจิทัล ของเฮอร์มีสก็พังไม่เป็นท่าเลยไม่ใช่เหรอ?"
ความจริงแล้ว เฮอร์มีสก็มีเหตุผลในการตามหาแอมโฟเรียส
ในฐานะโลกที่มีเอกลักษณ์ซึ่งถูกล้อมรอบด้วยพาธและถือกำเนิดมาจากคทาของจักรพรรดิ แอมโฟเรียสจึงมีโครงสร้างที่พิเศษมากๆ
เดิมที เขาวางแผนที่จะยึดครองโลกใบนี้ และหลังจากค้นคว้าตรรกะพื้นฐานของพลังดิจิทัลแล้ว เขาก็จะแปลงแอมโฟเรียสให้อยู่ในรูปแบบดิจิทัลโดยตรง เพื่อเปลี่ยนมันให้กลายเป็นโลกดิจิทัล
ในระหว่างกระบวนการนี้ เฮอร์มีสสามารถใช้โอกาสนี้สร้างกฎเกณฑ์เชิงตรรกะของแอมโฟเรียสขึ้นมา เพื่อเปลี่ยนมันให้กลายเป็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ดิจิทัลที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
หากแผนการสำเร็จ แอมโฟเรียสก็น่าจะสามารถพัฒนาร่างดิจิมอนระดับอัลตราอัลติเมตได้อย่างน้อยสามตัวขึ้นไป และระดับอัลติเมตอีกเป็นร้อยตัวขึ้นไป ถือเป็นการก้าวกระโดดสู่ความสำเร็จอย่างแท้จริง
ยังไงซะ ข้อมูลที่สะสมมาจากการเวียนว่ายตายเกิดถึงสามสิบล้านครั้งของแอมโฟเรียสก็ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลยนะ!
ถึงตอนนั้น ต่อให้เขาต้องประกาศสงครามกับองค์กรสันติภาพแห่งดวงดาว เขาก็มั่นใจว่าจะสามารถจบสงครามได้ในเวลาอันสั้น!
ช่างน่าเสียดายจริงๆ...
【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "ไม่เป็นไรหรอก พระหนีได้แต่วัดหนีไม่ได้ เมื่อขบวนรถไฟแอสทรัลไปถึงที่นั่น เขาก็จะซ่อนตัวจากฉันไม่ได้อีกต่อไป"
【ซินเทีย】: "จะว่าไป เฮอร์มีส ถ้าคุณกำลังสร้างซูเปอร์คอมพิวเตอร์ของตัวเอง คุณอยากให้ฉันส่งเมทากรอสไปให้เป็นแนวทางสักสองสามตัวไหม?"
【ซินเทีย】: "รู้ไหมว่า เมทากรอสทุกตัวที่นี่สามารถทำงานเป็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ได้เลยนะ!"
ซินเทียมองไปที่คุณย่าที่คอยดึงเสื้อเธออยู่ไม่ห่าง และในที่สุดก็ยอมพูดในกลุ่มแชทพร้อมกับถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้
"แค่นี้พอใจหรือยังคะคุณย่า?"
"ซินเทีย ไม่ใช่ว่าย่าจะบังคับหลานนะ แต่ในเมื่อหลานได้เข้าร่วมกลุ่มแชทแล้ว หลานก็ย่อมต้องแสวงหาความก้าวหน้า เพื่อไม่ให้ถูกทิ้งไว้ข้างหลังในกลุ่มนี้"
ดวงตาของศาสตราจารย์คาโรลิน่าไม่ได้มีความขุ่นมัวตามวัยเลยแม้แต่น้อย แต่กลับทอประกายแห่งภูมิปัญญา
คนแก่ก็มักจะมีวิสัยทัศน์ และศาสตราจารย์คาโรลิน่าก็เป็นถึงศาสตราจารย์ด้านโปเกมอนที่มีระดับสติปัญญาติดอันดับท็อปเมื่อเทียบกับคนทั้งโลกโปเกมอนรวมกันซะอีก!
ทันทีที่เธอรู้ถึงโอกาสของซินเทีย เธอก็ทำให้ซินเทียเปลี่ยนทัศนคติที่เคยชะล่าใจในกลุ่มไปในทันที
ภายในกลุ่มอำนาจที่แผ่ขยายครอบคลุมไปทั่วโลกนับไม่ถ้วน การไม่ก้าวหน้าก็เท่ากับการถอยหลัง!
โชคดีที่กลุ่มอำนาจนี้ยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น แต่ถ้าซินเทียถูกลดความสำคัญลงไปเมื่อไหร่ มันก็ยากที่เธอจะผงาดขึ้นมาได้อีก!
และตอนนี้ เพื่อความก้าวหน้าของซินเทีย ทางเลือกที่ดีที่สุดโดยธรรมชาติแล้วก็คือการสร้างความสัมพันธ์อันดีกับบุคคลที่มีอิทธิพลมากที่สุดในกลุ่มแชท
"เอาล่ะๆ หนูรู้แล้วค่ะคุณย่า หนูจะพยายามให้เต็มที่!"
ใบหน้าของซินเทียปรากฏรอยยิ้มอย่างมั่นใจ
ในฐานะวาลคิรีแห่งชินโอ แชมเปี้ยนผู้ปกครองภูมิภาค โดยธรรมชาติแล้วเธอไม่เคยขาดแคลนความสามารถ!
——
【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "เมทากรอสงั้นเหรอ? ดูน่าสนใจดีนะ ฉันได้ยินมาว่าเมทากรอสมีสมองสี่ซีก และเมื่อเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน พวกมันจะสามารถประมวลผลได้เร็วกว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์ซะอีก?"
ความสนใจของเฮอร์มีสพุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น ดูเหมือนมันจะคล้ายๆ กับดาวเคราะห์ที่ถูกมอบชีวิตของหร่วนเหมย - ซูเปอร์คอมพิวเตอร์วิญญาณดวงดาว แต่ก็ยังมีความลึกลับที่เป็นเอกลักษณ์บางอย่างแฝงอยู่...
ด้วยเหตุนี้ เมื่อทั้งสองฝ่ายต่างก็มีความสนใจตรงกัน ข้อตกลงจึงบรรลุผลอย่างรวดเร็ว
ในขณะที่เฮอร์มีสและซินเทียกำลังยุ่ง คนอื่นๆ ก็ไม่ได้อยู่เฉยเช่นกัน
ตัวอย่างเช่น ผู้ดูแลกลุ่มเอเลน่า ได้หาวิธีจับวิญญาณร้ายแปลกๆ มากมายส่งไปให้ฟรอเซ่ เพื่อพยายามนำสิ่งเหล่านี้ไปแปรรูปต่อไป
อย่างเช่น อาหารวิญญาณร้าย อะไรทำนองนั้น?
ยิ่งไปกว่านั้น ดราก้อนและหนิงชิงอวี่ก็ยังมีการแลกเปลี่ยนบางอย่างกันด้วย
จ้าวแห่งท้องทะเลที่แข็งแกร่งจากโลกวันพีซ กับเคล็ดวิชาอันเป็นเอกลักษณ์ต่างๆ จากโลกของหนิงชิงอวี่
อย่าได้คิดไปเองว่าระดับพลังของโลกวิทยายุทธ์นั้นด้อยกว่าโลกวันพีซอย่างเทียบไม่ติดเชียวล่ะ
เรื่องพรรค์นั้นมันเอามาคำนวณแบบนั้นไม่ได้หรอกนะ
ความรู้ เมื่อถูกถ่ายทอดไปยังโลกและสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน ก็สามารถเปล่งประกายเจิดจรัสได้เช่นกัน
ยังไงซะ คุณก็คงพูดไม่ได้เต็มปากหรอกว่าวิธีการฝึกฝนแบบหยาบๆ ของโลกวันพีซนั้นเหนือกว่าทฤษฎีวิทยายุทธ์ของโลกยุทธภพ จริงไหม?
——
หนึ่งเดือนต่อมา เฮอร์มีสปรากฏตัวขึ้นในโลกที่ค่อนข้างมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
เช่นเดียวกับระบบสุริยะและแอมโฟเรียส โลกใบนี้ก็ถูกตัดขาดจากพาธเช่นกัน
ดาวสีฟ้า
ในการค้นหาโลกที่หายากสุดๆ แบบนี้ เฮอร์มีสต้องใช้ความพยายามอย่างมาก และด้วยพรจากอำนาจแห่งเอมาเนเตอร์ ในที่สุดเขาก็ระบุตำแหน่งของมันได้สำเร็จ
จบตอน