ตอนที่ 7: ไตที่สถิตด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์

สิบนาทีต่อมา หลินจิ่วเสร็จสิ้นการผ่าตัด เขานำไตที่เสียหายคู่หนึ่งไปให้คุณซัคคิวบัสดู บนเนื้อไตมีแสงสีทองจางๆ วนเวียนรอบบาดแผล คอยขัดขวางการฟื้นตัวของร่างกาย

"แม่ชีนั่นร้ายนัก ถึงขั้นลงมนต์แสงศักดิ์สิทธิ์ไว้บนกริช คอยดูเถอะ วันหลังข้าจะแทงไตเจ้าคืนบ้าง แล้วจะลงคำสาปสักร้อยบทเลย!" ซัคคิวบัสสาวกัดฟันกรอดพลางจ้องมองร่องรอยของแสงศักดิ์สิทธิ์บนไตของเธอ

หลินจิ่วแสร้งฟังอย่างสงบ ทว่าในใจกลับยินดี สู้กันเลย รีบๆ สู้กันเข้า ยิ่งสู้กันดุเดือดเท่าไหร่ ธุรกิจของเขาก็ยิ่งรุ่งเรืองเท่านั้น

"คุณซัคคิวบัสครับ คุณอยากจะเก็บไตคู่นี้ไว้เป็นที่ระลึก หรือจะให้ผมจัดการทิ้งให้ดีครับ" หลินจิ่วถามอย่างกระตือรือร้น

สาเหตุก็เพราะคุณภาพของไตคู่นี้สูงมาก เป็นคุณภาพระดับดีเลิศและความเสียหายมีเพียง 35 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น หากกำจัดแสงศักดิ์สิทธิ์ที่สถิตอยู่ออกไปได้ ด้วยพลังฟื้นตัวของสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ ไม่เกินครึ่งเดือนมันจะกลับมาสมบูรณ์ดังเดิม หากหลินจิ่วไม่มีฉายา 'คนดีจอมปลอม' ติดตัวไว้ การจะโน้มน้าวให้เธอเปลี่ยนไตคงเป็นเรื่องยากลำบากยิ่ง

"หมอจัดการทิ้งให้ฉันทีเถอะ เห็นแล้วมันขวางหูขวางตา" เธอเบือนหน้าหนีอย่างไม่ใยดี

หลินจิ่วรีบเก็บไตคู่รั้นไปทันที กระแสความอบอุ่นอันทรงพลังหลั่งไหลไปทั่วร่าง เขาสัมผัสได้ว่าพละกำลังในตอนนี้เพิ่มขึ้นเป็นห้าเท่าของคนปกติ แรงชกเพียงหนึ่งหมัดหนักถึงห้าร้อยกิโลกรัม และหากรวมกับหมัดชาร์จพลังเข้าไปด้วย พลังทำลายจะพุ่งสูงถึงหนึ่งพันกิโลกรัมเลยทีเดียว

ระบบแจ้งเตือนว่าเขาได้รับพลังวิญญาณเพิ่มขึ้น 65 หน่วย ทว่าน่าเสียดายที่ครั้งนี้เขาไม่ได้เรียนรู้ทักษะใหม่ ซึ่งทำให้หลินจิ่วรู้สึกเสียดายอยู่เล็กน้อย

ผ่านไปครู่หนึ่งเมื่อยาสลบหมดฤทธิ์ ซัคคิวบัสสาวลุกขึ้นยืนพลางขยับตัวทดสอบไตใหม่

"คุณซัคคิวบัสครับ รู้สึกยังไงบ้าง" หลินจิ่วถามด้วยเสียงนุ่มนวล

"วิเศษไปเลย"

เธอรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก ความต้องการพลุ่งพล่านจนอยากหาใครสักคนมา 'สื่อสาร' ด้วยในตอนนี้เลย

"คุณภาพตามราคาครับ อีกอย่างไตกึ่งจักรกลคู่นี้ยังสามารถซ่อมแซมตัวเองได้ด้วยการกินอาหารอีกด้วย" หลินจิ่วเอ่ยพลางจัดป้ายชื่อที่หน้าอกให้เข้าที่

"คุณหมอคะ จะไม่ลองรับข้อเสนอของฉันก่อนหน้านี้จริงๆ เหรอ ฉันจะพาหมอไปสัมผัสความรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์เลยนะ" เธอเลียริมฝีปากพลางส่งสายตายั่วยวนมาให้

"ไม่ละครับ ขอบคุณ" หลินจิ่วปฏิเสธทันควัน

พวกปีศาจสาวน่ะกินคนไม่เหลือแม้แต่กระดูก เขาไม่อยากถูกสูบจนแห้งตายคาเตียง

"หึๆ ถ้าอย่างนั้นฉันจะทิ้งที่อยู่ไว้ให้ ถ้าเปลี่ยนใจเมื่อไหร่ก็แวะไปหาได้นะ" เธอส่งสายตาเจ้าเล่ห์ทิ้งท้ายไว้ ก่อนจะวางกระดาษโน้ตแล้วเดินออกจากห้องไป

หลินจิ่วปรายตามองที่อยู่นั้น: ถนนแห่งความสุข เลขที่ 606 คฤหาสน์ปีศาจสาว

ทางเลือกที่ 1: คุณซัคคิวบัสชวนคุณไป 'แลกเปลี่ยน' อย่างลึกซึ้งอีกครั้ง ในฐานะคนเที่ยงธรรม คุณตัดสินใจบุกเดี่ยวไปหาเธอ รางวัลคือ เหรียญวิญญาณ 50 เหรียญ ความประทับใจของเธอเพิ่มขึ้น 30 พร้อมมื้ออาหารมรณะหนึ่งที่

ทางเลือกที่ 2: คุณมองทุกอย่างทะลุปรุโปร่งและรู้ดีว่าการไปที่นั่นจะทำให้ถูกสูบวิญญาณจนเกลี้ยง แม้กระบวนการจะรื่นรมย์เพียงใดแต่คุณก็เลือกที่จะปฏิเสธและขยำกระดาษนั้นทิ้งลงถังขยะ รางวัลคือ เหรียญวิญญาณ 50 เหรียญ ความพยาบาทของเธอเพิ่มขึ้น 15 และอุปกรณ์ 'แว่นตรวจจับความแข็งแกร่ง'

มีอะไรให้ต้องเลือกอีกล่ะ หลินจิ่วขยำกระดาษที่อยู่นั้นเป็นก้อนกลมแล้วโยนลงถังขยะทันที

คุณปฏิเสธคุณซัคคิวบัสอีกครั้ง ได้รับรางวัลตามทางเลือกที่สอง หลินจิ่วไม่ได้ใส่ใจเรื่องความพยาบาทอะไรนั่นเลย เพราะหลังจากผ่านพ้นสามวันนี้ไป จะได้เจอกันอีกหรือไม่ก็ยังไม่รู้

เขาหันมาสนใจไอเทมใหม่แทน แว่นตรวจจับความแข็งแกร่ง ระดับ B สามารถตรวจสอบเลเวลและพลังของเป้าหมายได้สูงสุดถึงเลเวล 70 การใช้งานแต่ละครั้งจะใช้พลังวิญญาณ 2 หน่วย

"ของดีนี่นา" หลินจิ่วสวมแว่นนั้นทันที

รูปลักษณ์ของมันคล้ายกับเครื่องวัดพลังในการ์ตูนดราก้อนบอลเปี๊ยบ ดูล้ำสมัยสุดๆ เมื่อลองส่องกระจกดูเขาก็พบว่าตัวเองในสภาพนี้ดูหล่อเหลาไม่เบาเลยทีเดียว

วันแรกของการทำงานสิ้นสุดลงด้วยความวุ่นวาย พยาบาลเดินมาเปิดประตูแล้วบอกว่า "ได้เวลาเลิกงานแล้ว มีอาหารพนักงานฟรีอยู่ข้างล่างนะคะ ถ้าอยากอาบน้ำก็เชิญที่ชั้นสามได้เลย แล้วขอเตือนไว้ก่อนนะ อย่าไปชวนคนไข้ชั้นสามคุยเด็ดขาด ถ้าโดนจับกินขึ้นมาจะหาว่าฉันไม่เตือนไม่ได้นะ"

หลินจิ่วถือโอกาสใช้แว่นตรวจจับส่องพยาบาลดู เธอคือพยาบาลเอ เลเวล 20 ความแข็งแกร่งอยู่ในระดับที่เขาพอจะรับมือได้

"ถึงจะบอกว่าแค่พอรับมือ แต่ถ้าจัดระเบียบทักษะให้ดี ก็อาจจะพอมีทางจัดการสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ได้เหมือนกันแฮะ" ดวงตาของหลินจิ่วเป็นประกาย

เขารู้สึกคันไม้คันมือขึ้นมาบ้างแต่ก็ต้องหักห้ามใจไว้ เพราะคลินิกแห่งนี้ไม่ได้มีพยาบาลแค่คนเดียว ตลอดทั้งวันที่ทำงานมาเขาเห็นพยาบาลไม่ต่ำกว่าสิบคน ยังไม่นับรวมหมอคนอื่นๆ และผู้อำนวยการคลินิกที่อยู่เหนือขึ้นไปอีก หากเขาลงมือวู่วามตอนนี้ คงไม่มีทางรอดออกไปจากคลินิกได้แน่

"พี่หลิน ในที่สุดก็จบไปวันหนึ่งเสียที" เหลียงตงตงเอ่ยกับหลินจิ่วด้วยความโล่งอก

"เฮ้อ เวลาทำงานมันสั้นเกินไปจริงๆ" หลินจิ่วถอนหายใจ บ่งบอกว่าเวลาผ่านไปไวเกินไปจนเขารู้สึกว่าสามารถทำงานติดต่อกันได้สามวันรวด

เหลียงตงตงถึงกับอึ้ง นั่นมันคำพูดของคนปกติที่ไหนกัน เขาเองต้องทนอยู่กับความกดดันมาทั้งวันจนแทบคลั่ง กว่าจะถึงเวลาพัก แต่หมอนี่กลับบ่นว่าเวลาทำงานน้อยไป? จะเป็นคนขยันเกินเหตุไปหรือเปล่า!

"ฮ่าๆ พี่หลิน วันนี้พี่ทำเงินได้เท่าไหร่เหรอ" เหลียงตงตงขยับเข้ามาถามด้วยความอยากรู้ หวังเหมิงที่อยู่ใกล้ๆ ก็แอบเงี่ยหูฟังเช่นกัน

"ไม่เท่าไหร่หรอกครับ ได้มาไม่ถึงพันเหรียญ" หลินจิ่วแกล้งบอกตัวเลขที่น้อยกว่าความเป็นจริงไปสิบเท่า เพราะเขารู้ดีว่าเรื่องเงินทองมักจะนำมาซึ่งความอิจฉาริษยา

"พี่หลินนี่เก่งจริงๆ" เหลียงตงตงยกนิ้วโป้งให้พลางเอ่ยชม

"เอาละ ผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะ" หลินจิ่วไปที่ตู้ขายของอัตโนมัติแล้วควักเงิน 20 เหรียญวิญญาณซื้ออุปกรณ์อาบน้ำ

วันนี้เขาผ่าตัดใหญ่ไปหลายเคส เลือดเปรอะเสื้อกาวน์จนเป็นคราบดำไปหมด ทำให้รู้สึกเหนียวตัวไปทั้งร่าง เขาขึ้นไปที่ชั้นสามซึ่งเป็นแผนกผู้ป่วยใน พื้นที่อาบน้ำตั้งอยู่ที่มุมในสุดของชั้น

หลินจิ่วถือของเดินเข้าไปในห้องน้ำที่ไม่ได้กว้างขวางนัก พื้นที่รวมไม่ถึงยี่สิบตารางเมตร แบ่งออกเป็นฝั่งชายและหญิงอย่างชัดเจน

ตึก ตึก...

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง หลินจิ่วหันไปมอง พบว่าเป็นชายไร้หน้า ตัวดำมะเมื่อมและเปียกโชกไปทั้งร่าง ทุกย่างก้าวทิ้งรอยเท้าชัดเจนไว้บนพื้นกระเบื้อง

ชายไร้หน้า เลเวล 5 ความแข็งแกร่งอยู่ในระดับที่เขาสามารถจัดการได้ง่ายๆ

"พวกอ่อนแองั้นเหรอ" หลินจิ่วลอบชักดาบสั้นคาดเอวออกมาจากกระเป๋ามิติอย่างเงียบเชียบ

ผู้รอดชีวิตทุกคนจะมีกระเป๋ามิติขนาดหนึ่งลูกบาศก์เมตรที่ไม่มีการจำกัดน้ำหนัก หากต้องการเพิ่มขนาดพื้นที่ก็ต้องใช้เหรียญวิญญาณแลกมา

ชายไร้หน้าเดินเข้ามาใกล้หลินจิ่วแล้วกระซิบถามเบาๆ "พี่ชาย ผมเป็นพนักงานที่นี่ สนใจบริการขัดหลังไหมครับ คิดแค่หนึ่งร้อยเหรียญวิญญาณเอง"

หลินจิ่วต้องรีบข่มอารมณ์ที่อยากจะแทงดาบใส่ไตของอีกฝ่ายเอาไว้ ทีแรกเขานึกว่าจะมีเรื่องเสียแล้ว ถึงขั้นคิดไว้แล้วว่าจะหั่นไตทั้งสองข้างของหมอนี่ออกมายังไงดี ที่ไหนได้ดันเป็นเพื่อนร่วมงานเสียอย่างนั้น เมื่อมองดูที่หน้าอกของอีกฝ่ายก็พบป้ายชื่อติดอยู่จริงๆ

ชายไร้หน้า พนักงานขัดหลังเบอร์ 8 ประจำห้องน้ำ