ตอนที่ 15 ดูเหมือนว่าเธอจะไม่สบายจริงๆ

หลังจากจัดการตัวเองอย่างรวดเร็ว และระงับความรู้สึกเสียวซ่าได้ในระดับหนึ่ง เฟลเบอร์ต้าจัดผมและชุดของเธอก่อนที่จะเดินออกจากห้องน้ำและไปร่วมกับฟลอเรนซ์และวิลล่า

“ฮะ? อะไรทำให้เธอใช้เวลานานขนาดนั้นกัน?” ฟลอร์ถามขณะที่เธอเลิกคิ้ว

“ไม่มีอะไร ฉันแค่แต่งหน้านิดหน่อย”

“ฮึ่ม! แล้วทำไมฉันไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงเลยล่ะ? ใบหน้าของเธอเเค่แดงนิดหน่อยเหมือนลิง!” ฟลอเรนซ์ล้อเลียนเฟลเบอร์ต้า

"เธอกล้าว่าฉันเหรอ"

“เอาล่ะ เอาล่ะ หยุดทะเลาะกันได้แล้ว มีดยุคและเจ้าชายอยู่ที่นี่ ลองคิดถึงภาพลักษณ์ของเธอดูสิ” วิลล่า ซึ่งเป็นผู้ใหญ่เสมอมาก้าวเข้ามาก่อนที่ทั้งสองจะทำให้ตัวเองอับอาย

“เฟลก็มาถูกเวลาแล้ว เลดี้ของมาร์ควิชกำลังจะปรากฏตัวแล้ว”

“โอ้ใช่! เธอเคยเจอเลดี้ มาร์ควิชมาก่อนหรือเปล่า? ฉันเคยมีโอกาสเห็นและบอกได้เลยว่าเธอสวยกว่าเฟล!” ฟลอร์ตะโกน

“หืม? ฉันเคยเห็นเธอมาก่อนด้วย แม้ว่าเธอจะสวยจริงๆ แต่ฉันบอกได้เลยว่าเธอเก่งที่สุด เพียงทัดเทียมกับเฟลของเรา ทำไมเธอถึงบอกว่าเธอสวยกว่าเธอ” วิลาเอ่ยถาม

“จุ๊จุ๊ เฟลเป็นหญิงชราแล้ว อีกไม่กี่ปีข้างหน้าใบหน้าของเธอก็จะเต็มไปด้วยริ้วรอย เธอจะทัดเทียมกับหญิงสาวที่กำลังอยู่ในช่วงรุ่งโรจน์ในตอนนี้ได้อย่างไร” ฟลอร์ยิ้ม

ริมฝีปากของเฟลเบอร์ต้ากระตุกเมื่อเธอได้ยินเช่นนั้น

เมื่อสังเกตเห็น วิลล่า รีบเปลี่ยนหัวข้ออย่างรวดเร็ว "โอ้ ฉันได้ยินมาว่า เลดี้เเคนดิซ บุตรสาวของ มาร์ควิช เป็นหนึ่งในนักเรียนที่แข็งแกร่งที่สุดใน สถาบันราชวงศ์ ว่ากันว่าเธอเป็นหนึ่งในบุคคลที่มีความสามารถมากที่สุดในจักรวรรดิในขณะนี้และมี อนาคตที่สดใสรออยู่ข้างหน้า

ไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่องค์ราชินียังทรงขอให้เธอสมรสกับเจ้าชายองค์เเรกของกษัตริย์อีกด้วย แม้ว่า มาร์ควิช จะปฏิเสธ โดยบอกว่าเธอจะเป็นคนตัดสินใจว่าจะแต่งงานกับใคร"

“อะไรนะ เจ้าชายองค์แรก จะมีคนปฏิเสธเขาได้ยังไง ดูหน้าตาของเขาสิ เขาหล่อมาก เงิน อำนาจ และหน้าตา เขามีหมดทุกอย่าง เขาเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ!” ฟลอร์เหลือบมองเจ้าชายด้วยดวงดาวที่อยู่ในดวงตาของเธอ

เเม้ว่าเฟลเบอร์ต้าจะเห็นด้วยกับเธอในอดีต แต่ตอนนี้เมื่อเธอมองดูใบหน้าของเจ้าชาย อีกหน้าหนึ่งซึ่งน่าดึงดูดยิ่งกว่าเขามากก็ปรากฏขึ้นในใจของเธอ และเธอก็ส่ายหัวพร้อมรอยยิ้ม

จากนั้นเธอก็เหลือบมอง ฟลอร์ และขมวดคิ้ว

'ฉันต้องเก็บสุนัขตัวเมียตัวนี้ให้ห่างจากเขา ไม่อย่างนั้นเธอคงหาวิธีต่างๆ มากมายเพื่อรบกวนฉันเพื่อเอาเขาไปจากฉัน'

ไม่กี่นาทีต่อมา แคนดิซ วอเตอร์ส ดวงดาวประจำงานเลี้ยงก็ปรากฏตัวขึ้น แม้ว่าเฟลจะไม่เต็มใจ แต่เฟลก็ยอมรับว่าเธอเป็นคนสวยจริงๆ

เธอมีผมสีบลอนด์เหมือนพ่อของเธอ ผิวสวยและละเอียดอ่อนเหมือนดอกไอริสสีฟ้าที่สวยงาม สวมชุดสีฟ้าที่มีลวดลายสีน้ำเงินเข้ม เธอแสดงตัวด้วยความสง่างามและรอยยิ้มบนริมฝีปากที่ราวกับเชอร์รี่

สาวงามผู้มีความสามารถและมีอนาคตที่สดใสรออยู่ข้างหน้า

เฟลเบอร์ตาเปรียบเทียบตัวเองกับเธอโดยไม่รู้ตัว และอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว

ฟลอร์พูดถูก แม้ว่าเธอจะสวย แต่ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ริ้วรอยก็จะเริ่มปรากฏบนใบหน้าของเธอ มันสามารถหลีกเลี่ยงได้หากเธอได้รับการฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก แต่เธอก็เหมือนกับขุนนางระดับล่างคนอื่นๆ คิดว่าการสร้างเส้นสายมากขึ้นนั้นสำคัญกว่าการฝึกฝนและเพิกเฉยต่อมัน

เมื่อถึงเวลาที่เธอเติบโตและตระหนักถึงความสำคัญของมัน มันก็สายเกินไปแล้ว

นี่เป็นความเสียใจครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเธอและยังเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงบังคับให้ลูกชายของเธอเข้าร่วม สถาบันราชวงศ์ แม้ว่าเขาจะคิดแบบเดียวกับเธอในอดีตก็ตาม

เฮ้อ…

เฟลเบอร์ต้าถอนหายใจลึกๆ ก่อนส่ายหัวเพื่อกำจัดความคิดที่ไร้ประโยชน์เหล่านี้

ใบหน้าหนึ้งปรากฏขึ้นในใจของเธอขณะที่เธอยิ้ม

'ฉันแน่ใจว่าเขาคิดถึงฉันตอนนี้ ฉันสงสัยว่าเขากำลังร้องไห้อยู่ตรงมุมโดยเอาหน้าคุกเข่าอยู่หรือเปล่า~ ฟุฟุฟุ~'

เธอยังคงกระตือรือร้นที่จะกลับบ้าน

-

งานเลี้ยงดำเนินต่อไป เด็กผู้ชายหลายคนพยายามทำให้แคนดิซประทับใจ แม้แต่เจ้าชาย แต่เธอก็เหมือนกับดอกไม้ที่ไร้มลทินปฏิเสธพวกเขาทั้งหมดด้วยรอยยิ้ม

ในอีกด้านหนึ่ง สงครามการเมืองระหว่างเจ้าชายทั้งสามได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ขณะนี้ เจ้าชายทั้งสามต่างมีดยุคคอยสนับสนุน ส่วนดยุคคนสุดท้ายซึ่งน่าจะเป็นจุดแตกหักและเป็นปัจจัยตัดสินเกมนี้ เขาตัดสินใจเป็นกลางเพราะคนที่เขาสนับสนุนคือเจ้าหญิงคนที่สองซึ่งสำหรับ เหตุผลบางประการไม่ประสงค์ที่จะเข้าร่วมในการต่อสู้ครั้งนี้

แน่นอนว่าแม้ว่าผู้หญิงที่จะได้เป็นราชินีนั้นหายาก แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เกิดขึ้นในอดีต ไม่เพียงเท่านั้น แต่ยังสังเกตเห็นว่าทุกครั้งที่ผู้หญิงขึ้นครองบัลลังก์ อาณาจักรก็จะได้เห็นความรุ่งโรจน์อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

แต่เมื่อเขารู้ว่าเจ้าหญิงคนที่สองไม่มีความปรารถนาที่จะต่อสู้เพื่อชิงบัลลังก์ เขาก็ประกาศความเป็นกลางและถอยกลับ

สิ่งนี้ทำให้เจ้าชายคนอื่นๆ มุ่งความสนใจไปที่ขุนนางอื่นๆ ได้แก่ มาร์ควิช และ เอริล ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มได้รับการสนับสนุนจากขุนนางเหล่านี้ ในขณะที่ไวเคานต์และขุนนางก็พยายาม 'สนับสนุน' เจ้าชายคนใดก็ตามเพื่อที่พวกเขาจะได้ขึ้นสู่ตำแหน่ง

เกมนี้ดำเนินต่อไปจนถึงอาหารเย็น

ในทางกลับกัน เฟลเบอร์ตาเริ่มหมดความอดทนและไม่สบายใจเนื่องจากความรู้สึกเสียวซ่าที่พึ่งระงับไปภายในน้องสาวของเธอได้เริ่มแสดงแล้ว

ฟลอร์และวิลล่าสังเกตเห็นการกระทำแปลกๆ ของเธอด้วย จึงถามด้วยความกังวล เธอแค่ส่ายหัวแล้วบอกว่าเธอไม่สบายจึงรับประทานอาหารเย็นต่อ

งานเลี้ยงอาหารค่ำสิ้นสุดลง และขุนนางหลายคนยังคงพูดคุยกันถึงเรื่องต่างๆ ส่วนใหญ่จะคุยกันว่าเจ้าชายคนไหนจะสนับสนุนหรือจะเอาชนะใจแคนดิซ วอเตอร์ส ได้อย่างไร ซึ่งอาจจะเป็นเสาหลักต่อไปของอาณาจักร

ครั้งนี้ เฟลเบอร์ตาไม่รออีกต่อไป และทันทีที่อาหารเย็นจบลง เธอก็รีบกลับไปที่คฤหาสน์ของเธอ

เมื่อเห็นร่างที่เดินออกไปของเธอ ฟลอเรนซ์อดไม่ได้ที่จะพึมพำ

“ดูเหมือนเธอจะป่วยจริงๆ…”