บทที่ 12: พยัคฆ์ราชันจื่อจิง

ก็เหมือนกับคนที่เกาเท้าแล้วอยากดมกลิ่นนั่นแหละ เซียวเหยียนเห็นสีหน้าของเซี่ยชิงคงอย่างชัดเจน แต่เธอก็ยังอดไม่ได้ที่จะกัดผลไม้นั่นเข้าไปคำหนึ่ง

"แหวะ~~~" จากนั้นเธอก็แลบลิ้นออกมาด้วยความรังเกียจ "นี่มันอะไรกันเนี่ย?! ทำไมมันถึงรสชาติแย่ขนาดนี้!"

เซี่ยชิงคงบอกเธอ "ต่อยฉันสิ"

"เอ๋?"

"ต่อยฉันเลย ไม่ต้องเกรงใจ"

"จะดีเหรอคะ? จะให้ฉันทำร้ายท่านได้ยังไง?" เซียวเหยียนรู้สึกต่อต้านเล็กน้อย ความภักดีของเธอต่อเซี่ยชิงคงสูงถึง 93 และเธอก็มองเขาเป็นดั่งศรัทธาสูงสุด แล้วจะให้เธอลงมือกับเขาได้อย่างไร?

แต่เซี่ยชิงคงยังคงยืนกราน "โธ่เอ๊ย ไม่เป็นไรหรอก ฉันบอกให้ต่อยก็ต่อยสิ จะกังวลอะไรนักหนา เอาเลย ต่อยเลย"

"ถ้าอย่างนั้นก็... ขอประทานโทษด้วยนะคะ" ในที่สุดเซียวเหยียนก็ยอมต่อยเซี่ยชิงคงอย่างเสียไม่ได้

ทันทีที่หมัดของเธอกระทบหน้าอกของเซี่ยชิงคง มันก็ทะลุผ่านไปดื้อๆ และร่างกายส่วนนั้นของเซี่ยชิงคงรวมถึงเสื้อผ้าของเขา ก็แปรเปลี่ยนเป็นสายฟ้าไปทั้งหมด

"นี่มัน..." เซียวเหยียนประหลาดใจเป็นอย่างมาก เธอเบิกตากว้างจ้องมองอย่างไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

"นี่คือความสามารถของผลปีศาจ" เซี่ยชิงคงอธิบายให้เธอฟัง "ในอนาคต ถ้ามีผลไม้ธาตุไฟอย่างผลแมกม่าหรือผลเมระเมระงอกขึ้นมา ฉันจะเอามาให้เธอ ถึงตอนนั้นเคล็ดวิชาเปลวเพลิงของเธอจะต้องแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน"

"เยี่ยมเลย! วิเศษไปเลยค่ะ!" เซียวเหยียนเองก็คิดว่าการสามารถเปลี่ยนร่างกายเป็นไฟหรือแมกม่าได้นั้นน่าสนุกดีเหมือนกัน

จากนั้นเซี่ยชิงคงก็พบซากศพของบอสระดับ 2 ที่ยังไม่ได้ถูกชำแหละ มันคือราชันหมาป่าวายุ มีระดับความหายาก สัตว์ร้ายประเภทนี้พบได้บ่อยที่สุดในเขตรอบนอกของเทือกเขาร้อยอสูร

หลังจากโยนซากศพของราชันหมาป่าไว้ใต้ต้นผลไม้ปีศาจ รากไม้ก็แทงทะลุพื้นดินขึ้นมาดูดซับซากศพนั้นทันที เมื่อซากหมาป่ากลายเป็นเถ้าธุลี ผลไม้รูปร่างคล้ายกล้วยก็งอกออกมาจากกิ่งก้าน มันถูกปกคลุมไปด้วยลวดลายเกลียวเช่นเดียวกัน

ผลปีศาจ: สายโซออน · ผลหมาป่า · รูปแบบราชันหมาป่าวายุ (เมื่อกัดคำแรกจะได้รับพรสวรรค์ระดับหายาก 'จำแลงราชันหมาป่าวายุ' แต่ละคนสามารถกินผลปีศาจได้เพียงผลเดียวเท่านั้น)

ดูเหมือนว่าความสามารถจะไม่เกี่ยวกับความแข็งแกร่งก่อนตายของมอนสเตอร์ แต่จะเกี่ยวกับศักยภาพของมันแทน ศักยภาพระดับหายากสามารถเปลี่ยนเป็นพรสวรรค์ระดับหายากได้ ซึ่งถือว่าคุ้มค่ามาก จากนั้นเซี่ยชิงคงก็ทดลองอีกเล็กน้อยและพบว่า เฉพาะซากศพที่มีความสมบูรณ์มากกว่า 90% เท่านั้นที่จะสามารถออกผลปีศาจได้ หากโยนซากศพไปเพียงครึ่งเดียว ผลไม้ก็จะงอกออกมาเพียงครึ่งทางแล้วหดกลับเข้าไป และการโยนอีกครึ่งหนึ่งตามไปทีหลังก็ไม่ช่วยอะไร

ดังนั้นเขาจึงออกคำสั่งใหม่ให้กับผู้คนในดินแดนของเขา: สัตว์ร้ายระดับทั่วไป และระดับยอดเยี่ยม ยังคงให้ชำแหละเพื่อรวบรวมวัสดุต่างๆ สำหรับคราฟต์อุปกรณ์ตามเดิม แต่ซากสัตว์ร้ายระดับหายาก ขึ้นไปทั้งหมด ให้นำมาเป็นปุ๋ยให้ต้นผลไม้ปีศาจแทน

เขาอยากจะสร้างกองทัพร้อยอสูรขึ้นมา ให้เหมือนกับของไคโด ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยฆ่าสัตว์ร้ายที่มีศักยภาพระดับเหนือมนุษย์ มาแล้ว แต่ประการแรกคือพวกมันมีจำนวนน้อย และประการที่สอง สัตว์ร้ายระดับเหนือมนุษย์มักจะเป็นพวกระดับ 4 ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะออมมือเวลาลงมือฆ่าพวกมัน และความเสียหายต่อซากศพก็มักจะค่อนข้างรุนแรง ดังนั้น สำหรับตอนนี้พวกเขาจึงยังไม่สามารถผลิตผลปีศาจระดับเหนือมนุษย์จำนวนมากได้ ทำได้เพียงพึ่งพาโชคเท่านั้น

เนื่องจากได้รับความสามารถใหม่มา วันนี้เซี่ยชิงคงจึงตัดสินใจออกไปเก็บเลเวลกับพวกทหารสวรรค์ อย่างไรก็ตาม เมื่อวานเขาได้จัดการเรื่องราวในดินแดนไปมากพอสมควรแล้ว และเขาก็ได้แต่งตั้งเจ้าหน้าที่หลายคน เช่น จางสยง ดินแดนสามารถดำเนินการได้ตามปกติโดยที่เขาไม่ต้องเข้าไปก้าวก่ายในระยะสั้น

ก่อนออกเดินทาง เขายังได้เปลี่ยนไปใส่ชุดเกราะหนังชุดใหม่เอี่ยม ชุดนี้เปิดได้จากหีบสมบัติที่ดรอปจากงูยักษ์ระดับ 4 เมื่อวาน

เกราะเกล็ดหลามเพลิง (ระดับเหนือมนุษย์): ต้านทานไฟ +10%, วิญญาณ +300, ร่างกาย +500, ทักษะติดตัว "ออร่าเพลิงผลาญ"

ออร่าเพลิงผลาญ: ทักษะติดตัว ยูนิตฝ่ายเดียวกันในรัศมี 200 เมตร จะได้รับโบนัสความเสียหายไฟ +15% (ต้องการช่องใส่อุปกรณ์: 2 ช่อง)

คุณสมบัติถือว่าธรรมดา แต่มันเน้นความเท่เป็นหลัก เกล็ดสีแดงเพลิงประดับด้วยลวดลายสีทอง ดูคล้ายกับชุดเกราะของแม่ทัพราชวงศ์หมิง

แม้ว่าพื้นที่รอบๆ หมู่บ้านจะถูกกวาดล้างโดยพวกทหารสวรรค์ไปแล้ว แต่หลังจากนั้นไม่นาน สัตว์ร้ายจำนวนมากก็ปรากฏตัวขึ้นที่นั่นอีกครั้ง เซี่ยชิงคงเดาว่านี่น่าจะเป็นบั๊กในกฎของสมรภูมิหมื่นโลกา

โดยทั่วไปแล้ว หลังจากที่ดินแดนอัปเกรด มอนสเตอร์รอบๆ ก็จะอัปเกรดตามไปด้วย และมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งซึ่งปกติไม่เคยปรากฏตัวก็จะอพยพเข้ามา อย่างไรก็ตาม พวกทหารสวรรค์นั้นแข็งแกร่งเกินไป ไม่ว่ามอนสเตอร์จะอัปเกรดหรือไม่ พวกเขาก็ฟาดฟันศัตรูประหนึ่งหั่นผัก จนถึงขนาดที่มอนสเตอร์ระดับสูงถูกฆ่าตายระหว่างทางที่กำลังเดินทางไปยังตำแหน่งที่กำหนด เนื่องจากมอนสเตอร์เหล่านั้นไม่เคยไปถึงจุดหมาย กฎของสมรภูมิหมื่นโลกาก็อาจจะคิดว่าพวกมันยังไปไม่ถึง จึงล้างสมองและส่งสัตว์ร้ายกลุ่มใหม่มาเป็นอาหารสัตว์แทน

แน่นอนว่าเซี่ยชิงคงไม่ได้มีความเกรงใจใดๆ เพียงแค่สะบัดมือ สายฟ้าฟาดก็ฟาดลงมาจากฟากฟ้า เปลี่ยนฝูงหมาป่ายักษ์ระดับ 2 กว่าสิบตัวที่อยู่ใกล้เคียงให้กลายเป็นเถ้าธุลีในพริบตา

"ท่านลอร์ดช่างเกรียงไกร!" พวกทหารสวรรค์ยังไม่มีโอกาสได้ลงมือโจมตี ทำได้เพียงยืนเชียร์อยู่ข้างๆ เท่านั้น

เซี่ยชิงคงกดฝ่ามือลง "ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ นี่มันก็แค่การโจมตีพื้นฐาน เดินหน้าต่อไป"

ค่าสเตตัสของเขาสูงกว่าของทหารสวรรค์มาก และพลังทำลายล้างจากสายฟ้าของเขาก็สามารถหยุดยั้งได้แม้กระทั่งสัตว์ร้ายระดับ 5 ทั่วไป อย่างไรก็ตาม มันมีปัญหาใหญ่ก็คือ: เมื่อพวกทหารสวรรค์ต่อสู้กับมอนสเตอร์และเขาคอยเชียร์ เขาจะได้รับค่าประสบการณ์จำนวนมาก แต่ถ้าเขาเป็นคนต่อสู้และพวกทหารสวรรค์คอยเชียร์ พวกทหารสวรรค์จะได้รับค่าประสบการณ์น้อยมาก หากพวกทหารสวรรค์เลเวลอัปช้า การพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเขาเองก็จะช้าลงไปด้วย

ท้ายที่สุดแล้ว จะให้จักรพรรดิทำงานแทนราษฎรได้อย่างไร? เขาคือลอร์ด ไม่ใช่นักรบสักหน่อย

ดังนั้น หลังจากที่ได้สนองความต้องการในการต่อสู้ไปในตอนแรกแล้ว เซี่ยชิงคงก็ไม่เป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตีก่อนอีกต่อไป เขาทำเพียงแค่สั่งการพวกทหารสวรรค์ในการต่อสู้ นี่แหละคือสิ่งที่ลอร์ดควรจะเป็น การออกคำสั่งสู้รบด้วยตัวเองควรใช้ในยามคับขันเท่านั้น

เทือกเขาร้อยอสูรนั้นกว้างใหญ่ไพศาล มันไม่ใช่เทือกเขาเดี่ยวๆ แต่เป็นอาณาเขตภูเขาที่เกิดจากเทือกเขานับพันที่เชื่อมต่อกัน ในอดีต พวกนายพรานกล้าหากินเฉพาะในเขตรอบนอกเท่านั้น ไม่กล้าเฉียดกรายเข้าไปในส่วนลึก แต่ตอนนี้พวกเขาเดินเล่นราวกับนักท่องเที่ยวที่มาพักผ่อนในฤดูใบไม้ผลิ

โฮก!

เมื่อพวกเขาลึกเข้าไป จู่ๆ เสือยักษ์ที่มีออร่าน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่างูยักษ์เมื่อวาน ก็กระโจนออกมาจากป่าลึก

พยัคฆ์ราชันจื่อจิง เลเวล 40

ระดับ: ราชัน

วิญญาณ: 4200

ร่างกาย: 3950

...

หน้าต่างสถานะระดับราชันช่างแข็งแกร่งสมชื่อจริงๆ มันมีค่าสเตตัสมากกว่าทหารสวรรค์เลเวล 16 ถึงสามเท่า หากทหารสวรรค์คนใดเผชิญหน้ากับมันตามลำพัง คงทำได้เพียงวิ่งหนีเท่านั้น นี่น่าจะเป็นสัตว์ร้ายระดับ 4 ชั้นแนวหน้าในเทือกเขาร้อยอสูร หากก้าวไปอีกขั้น มันก็จะกลายเป็นตัวตนระดับราชันอสูร ซึ่งถือว่าเป็นยอดฝีมือระดับแนวหน้าในโลกห้วงมังกรทั้งใบ

พยัคฆ์ราชันจื่อจิงกำลังจะส่งเสียงคำรามดังกึกก้องกัมปนาทสะเทือนป่า แต่ก่อนที่มันจะทันได้อ้าปาก เซียวเหยียนก็ชิงคำรามสวนกลับไปเสียก่อน

"โฮกกกก--"

ความแข็งแกร่งทางวิญญาณของเซียวเหยียนในปัจจุบันนั้นทะลุ 5,000 ไปแล้ว ด้วยพลังเสียงคำรามราชสีห์ทำลายทองคำ แม้แต่ราชันระดับ 4 ก็ยังสั่นสะเทือนจนเลือดออกทวารทั้งเจ็ด ฮีโร่ระดับเทวะนี่น่ากลัวจริงๆ

ทหารสวรรค์สี่สิบคนกรูเข้าไปหา บ้างก็เปิดโล่ตั้งแนวหน้า บ้างก็บินขึ้นไปโจมตีทำดาเมจ และบ้างก็อ้อมไปแทงข้างหลัง

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะนายพรานเฒ่าคนนั้นเป็นคนเริ่มหรือเปล่า แต่ตอนนี้พวกทหารสวรรค์ดูจะชื่นชอบการใช้กลยุทธ์แทงข้างหลังกันมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะมันได้ผลดีจริงๆ

เปลวเพลิงปะทุขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเซียวเหยียน เธอใช้ทักษะก้าวพริบตา พุ่งเข้าใส่สัตว์ร้ายร่างยักษ์อย่างรวดเร็ว เธอปล่อยหมัดออกไป หมัดของเธอถูกปกคลุมไปด้วยเพลิงอัคคีศิลาหลอมเหลว การโจมตีแต่ละครั้งสร้างความเสียหายแบบทะลุทะลวง

เซี่ยชิงคงมองดูรูปแบบการต่อสู้ที่ดุดันของเธอแล้วก็รู้สึกว่ามันไม่ค่อยจะดูเป็นกุลสตรีสักเท่าไหร่ "ให้ช่างตีเหล็กตีอาวุธให้เธอสักชิ้นดีไหมนะ? มันคงไม่เหมาะถ้าจักรพรรดิเพลิงจะไม่มีดาบยักษ์คู่กาย"

"เอ๋ง~~~" เพื่อรักษาสภาพซากศพให้สมบูรณ์ เสือยักษ์ที่ถูกทรมานอยู่นาน 10 นาที ก็สิ้นใจอย่างน่าเวทนาภายใต้การรุมประชาทัณฑ์อันชอบธรรม

"สังหารสัตว์ร้ายระดับ 4 ได้รับค่าประสบการณ์ 100,000 หน่วย, คะแนนแลกเปลี่ยน 15,000 คะแนน, หีบสมบัติระดับเหนือมนุษย์ * 2"

รางวัลนี้มากกว่างูยักษ์ระดับ 4 เมื่อวานเกือบสองเท่า สมกับเป็นมอนสเตอร์ระดับราชันจริงๆ

"ตัดกระเจี๊ยวเสือออกมาเลย ของพวกนี้มีราคา เดี๋ยวฉันจะลองดูว่ามีลอร์ดคนอื่นอยากซื้อไหม" แค่กระเจี๊ยวเสืออันเดียว ไม่น่าจะส่งผลต่อความสมบูรณ์ของซากศพสักเท่าไหร่หรอกมั้ง

แต่เย่เสี่ยวซู่กลับแย้งขึ้นมา "ท่านลอร์ด นี่มันเสือตัวเมียนะขอรับ!"

"ห๊ะ?" เซี่ยชิงคงหมดความสนใจทันที และหันไปสนใจหีบสมบัติแทน

ติง!

ขอแสดงความยินดี! คุณได้รับ "ไข่งูมังกรวารี (ระดับเหนือมนุษย์)"!

ขอแสดงความยินดี! คุณได้รับ "พิมพ์เขียวก่อสร้างค่ายทหารอัศวินจื่อจิงระดับ 4 (ระดับเหนือมนุษย์)"!