บทที่ 8 : การทดสอบความสามารถ และของขวัญจากผู้บัญชาการสูงสุด

"เอาละ คราวนี้พวกเธอทั้งสองคนลองใช้กระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดโจมตีหุ่นฝึกซ้อมตัวนี้ดู" ผู้บัญชาการสูงสุด เซียวติ้งหยวน เอ่ยกับคนทั้งสอง

"จัดเต็มได้เลยเพื่อน ถ้ามันพังเดี๋ยวฉันเคลียร์ให้เอง" เย่ฟานกล่าวเสริมอย่างอารมณ์ดี

ซูเหยาชายตามองลู่หราน "ใครจะเริ่มก่อน?"

ลู่หรานผายมือทำท่าทางอย่างสุภาพบุรุษ "เชิญสุภาพสตรีครับ"

ซูเหยาก้าวไปข้างหน้า มือขวากุมด้ามดาบแน่น แล้วปลดปล่อยพลังแบบเดียวกับที่เธอเคยใช้จัดการวานรคลั่งสิงปีศาจออกมาอีกครั้ง

ประกายไฟฟ้าแลบผ่านดวงตา เส้นผมของเธอตั้งชันพร้อมกับกระแสอสนีบาตที่หมุนวนรอบกายอย่างบ้าคลั่ง

ผู้บัญชาการสูงสุดเซียวติ้งหยวนสังเกตเห็นดาบยาวในมือของซูเหยาแล้วพึมพำเบาๆ "นั่นมัน... ดาบยาวสำหรับฝึกซ้อมสินะ"

ซูเหยาเปล่งเสียงคำรามเบาๆ "《 ท่าเท้าสายฟ้า 》"

ร่างกายของเธอทรุดตัวลงต่ำเล็กน้อย ราวกับว่าพื้นดินใต้ฝ่าเท้ากำลังยุบตัวลง

เธอยานพุ่งเข้าหาหุ่นฝึกซ้อมด้วยความเร็วที่เกือบเท่าแสง ชักดาบ ฟัน สับ เก็บเข้าฝัก แล้วกลับมายังตำแหน่งเดิม

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างลื่นไหลในหนึ่งกระบวนท่า หุ่นฝึกซ้อมที่เคยตั้งนิ่งส่งเสียง "คลิก" ก่อนจะแยกออกเป็นสองซีกอย่างแม่นยำ

ผู้บัญชาการสูงสุดเซียวติ้งหยวนตบมือชื่นชม "ไม่เลว ไม่เลวเลยจริงๆ สมกับเป็นจอมดาบอสนีบาตโชติช่วง ช่างเป็นวาสนาของอาณาจักรมังกรโดยแท้"

เขายื่นมือไปแตะที่แหวนบนนิ้ว แสงสว่างวาบขึ้นเพียงครู่เดียว ดาบยาวรูปทรงปราดเปรียวสีเทาดำด้านก็ปรากฏขึ้น เขาเลื่อนมันส่งให้ซูเหยา

"ครูเห็นว่าเธอยังไม่มีอาวุธที่เหมาะสม รับ 《 ดาบเล่ยหยวน 》 เล่มนี้ไปสิ ถือเป็นของขวัญต้อนรับจากครู ครูเชื่อว่ามันจะไม่ถูกลดคุณค่าลงเมื่ออยู่ในมือของเธอ"

ซูเหยารับดาบมา "ขอบพระคุณมากค่ะ ผู้บัญชาการสูงสุด"

เธอมองสำรวจ 《 ดาบเล่ยหยวน 》 ในทันที

【 อาวุธ: ดาบเล่ยหยวน ประเภท: ดาบ ระดับ: มหากาพย์ เลเวลที่ต้องการ: 1 พละกำลัง: 50 ความว่องไว: 30 ร่างกาย: 35 พลังวิญญาณ: 40 】

【 คุณสมบัติที่ 1: โอเวอร์โหลด — หลังจากเปิดใช้งาน เส้นแสงบนตัวดาบจะเปลี่ยนจากสีฟ้าเป็นสีขาวโชติช่วง ในช่วงเวลาหนึ่ง การโจมตีทั้งหมดจะสร้าง "ความเสียหายสายฟ้าแท้จริง" (มองข้ามพลังป้องกันเกือบทั้งหมด) และความเร็วในการโจมตีจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล หลังจากสิ้นสุดสถานะ อาวุธจะเข้าสู่สภาวะ "ความร้อนสูงเกิน" ชั่วคราว และประสิทธิภาพจะลดลง 】

【 คุณสมบัติที่ 2: ดาบเล่ยหยวนเรโซแนนซ์ (คุณสมบัติขั้นสุดยอด) — ตัวดาบจะซิงโครไนซ์กับสนามแม่เหล็กชีวิตของผู้ใช้โดยสมบูรณ์ เมื่อผู้ใช้ปลดปล่อยพลังอสนีบาต ดาบจะเข้าสู่รูปลักษณ์ "ก้นบึ้งอัสนี" ทันที โดยจะสลายกลายเป็นพลังงานพลาสม่าบริสุทธิ์ การโจมตีจะไม่มีรูปแบบทางกายภาพอีกต่อไป แต่จะกลายเป็นพายุพลังงานในวงกว้าง และเสริมพลังแห่งกฎธาตุสายฟ้าของผู้ใช้ให้รุนแรงยิ่งขึ้น 】

หลังจากอ่านคุณสมบัติจบ ซูเหยาก็ตระหนักได้ทันทีว่าอาวุธเล่มนี้ถูกสร้างมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ มันสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้เธอได้อย่างมหาศาล

หากเธอต้องสู้กับวานรคลั่งสิงปีศาจที่เป็นบอสดันเจี้ยนอีกครั้ง เธอเชื่อมั่นว่าจะสามารถสังหารมันได้โดยไม่ต้องเข้าสู่สภาวะคลุ้มคลั่งเลยด้วยซ้ำ

ผู้บัญชาการสูงสุดเซียวติ้งหยวนหยิบแหวนอีกวงออกมาส่งให้เย่ฟาน "เสี่ยวฟาน อาเซียวมัวแต่คุยจนเกือบลืมให้ของขวัญต้อนรับเธอเลย นี่คือแหวนมิติ เธอสามารถเก็บและดึงสิ่งของออกมาได้โดยใช้พลังวิญญาณนะ"

เย่ฟานรับแหวนมา "ขอบคุณครับอาเซียว"

เขาเพิ่งจะเห็นอาเซียวหยิบอาวุธออกมาจากแหวนจนนึกอิจฉาอยู่หยกๆ ตอนนี้เขาก็มีเป็นของตัวเองแล้ว

เขาส่งพลังวิญญาณเข้าไปสำรวจและพบพื้นที่ว่างขนาดสิบลูกบาศก์เมตรอยู่ภายใน เย่ฟานแอบดีใจอยู่ในใจ—แค่นี้ก็เกินพอแล้ว!

【 ติ๊ง... พื้นที่ระบบเปิดใช้งานสำหรับโฮสต์แล้ว สิ่งของทั้งหมดที่ได้รับสามารถจัดเก็บไว้ในพื้นที่ระบบได้ 】

ใบหน้าของเย่ฟานมืดครึ้มลงทันที ถ้ามันมีพื้นที่ให้ ทำไมไม่บอกกันแต่แรก? "ระบบ นายตั้งใจแกล้งฉันใช่ไหม?"

【 ไม่เลยโฮสต์ ระบบแค่รู้สึกกระดากใจที่เห็นโฮสต์ทำตัวลำพองใจกับพื้นที่แค่สิบลูกบาศก์เมตรนั่นน่ะ อ้อ อีกอย่าง พื้นที่ระบบของฉันมีขนาดอนันต์นะ 】

ดี ดีมาก... เจ้าระบบเฮงซวยนี่มันกำลังเยาะเย้ยเขาชัดๆ เย่ฟานตัดสินใจว่าจะสั่งสอนระบบนี้สักหน่อย

อืม... เขาจะเมินมันสักนาทีหนึ่งแล้วกัน

【 โฮสต์ โฮสต์ ทำไมเงียบไปล่ะ? หรือว่าโฮสต์เป็นคนเงียบๆ โดยธรรมชาติเหรอ? 】

น่ารำคาญจริงๆ "เปล่า นายทำได้ดีมากระบบ"

...

ผู้บัญชาการสูงสุดเซียวติ้งหยวนมองไปที่ลู่หราน "เริ่มทดสอบเถอะลูก ครูจะให้ของขวัญต้อนรับตามผลการทดสอบของเธอเหมือนกัน"

ในพริบตา ลู่หรานก็เต็มไปด้วยแรงผลักดัน เมื่อเห็นว่าหุ่นฝึกซ้อมตัวใหม่ถูกนำมาเปลี่ยนเรียบร้อยแล้ว เขาก็ชูมือขึ้นและรีดเค้นพลังวิญญาณออกมาจนถึงขีดสุด "《 อุกกาบาตผลาญภพ 》!"

ลูกไฟโชติช่วงจำนวนมหาศาลที่มีลาวาไหลเยิ้มอยู่บนพื้นผิวปรากฏขึ้นทั่วห้องใต้ดิน จนเต็มพื้นที่ขนาดสองร้อยตารางเมตร ก่อนจะพุ่งเข้าถล่มหุ่นฝึกซ้อมอย่างรุนแรง

เมื่อเห็นฉากที่น่าใจหายใจคว่ำเช่นนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้อุกกาบาตเหล่านั้นทำลายโครงสร้างอาคาร ผู้บัญชาการสูงสุดเซียวติ้งหยวนจึงตัดสินใจปลดปล่อยความสามารถของเขาออกมา: "《 สมดุลสรรพสิ่ง: เวกเตอร์ศูนย์ 》"

ภาพที่ตามมานั้นดูเรียบง่ายอย่างยิ่ง อุกกาบาตทั้งหมดหายไปและหุ่นฝึกซ้อมก็กลายเป็นเถ้าถ่านไปในพริบตา

อย่างไรก็ตาม ความสามารถของผู้บัญชาการสูงสุดเซียวติ้งหยวนไม่ได้ส่งผลกระทบต่อพื้นที่โดยรอบเลยแม้แต่น้อย

เย่ฟานหน้าถอดสี "หรานจื่อ นายกะจะพังบ้านฉันเลยหรือไง ดีนะที่อาเซียวอยู่ที่นี่ ไม่อย่างนั้นฉันว่าฉันคงต้องย้ายบ้านใหม่แน่ๆ"

ลู่หรานยังคงรู้สึกขวัญเสียไม่หาย ด้วยความตื่นเต้นเขาเกือบลืมไปเลยว่าทักษะของเขามันทำลายภูมิประเทศได้ "อุบัติเหตุน่ะ แค่อุบัติเหตุ..."

ในตอนนี้ ผู้บัญชาการสูงสุดเซียวติ้งหยวนยิ้มออกมา "ดี ดีมาก มีพวกเธอสองคนอยู่ด้วย เขตตะวันออกของเรามีความหวังสูงมากสำหรับการแข่งขันใหญ่ในปีนี้!"

จากนั้นเขาก็หยิบไม้เท้าเวทมนตร์ออกมาจากแหวนแล้วยื่นให้ลู่หราน "ตามสัญญา"

ลู่หรานรับไม้เท้ามา "ขอบพระคุณครับ ผู้บัญชาการสูงสุด!"

เขารีบตรวจสอบไม้เท้าด้วยความกระหาย เมื่อกี้เขาเห็นซูเหยาประคองดาบเล่มนั้นอย่างไม่วางมือ พอเขาได้เห็นคุณสมบัติของไม้เท้าบ้าง เขาก็รู้สึกพึงพอใจอย่างที่สุด

【 อาวุธ: เสียงสะท้อนแห่งจุดจบ: คทาบัญญัติ ประเภท: ไม้เท้า ระดับ: มหากาพย์ เลเวลที่ต้องการ: 1 พละกำลัง: 30 ความว่องไว: 40 ร่างกาย: 25 พลังวิญญาณ: 80 】

【 คุณสมบัติที่ 1: ช่วงเวลาแห่งความเงียบงัน: กรงขังโลก — ผล: กระแทกไม้เท้าลงบนพื้นเพื่อขยายอาณาเขตสมบูรณ์รูปทรงกลมขนาดใหญ่ ภายในอาณาเขต ผู้ร่ายสามารถกำหนด "กฎต้องห้าม" ได้หนึ่งอย่างหรือมากกว่านั้น เช่น "ห้ามมีพลังงานจลน์ที่นี่" "ห้ามมีการถ่ายโอนพลังงานที่นี่" หรือ "ห้ามมีการแผ่ขยายของเสียงที่นี่" ทุกตัวตนที่ก้าวเข้ามาในอาณาเขตนี้ (รวมถึงตัวผู้ร่ายเอง เว้นแต่จะได้รับอนุญาตไว้ล่วงหน้า) จะต้องปฏิบัติตามกฎบัญญัติใหม่นี้ และกฎทางฟิสิกส์ภายในอาณาเขตจะเปลี่ยนไปตามนั้น 】

【 ข้อจำกัด: ยิ่งกฎที่กำหนดมีความซับซ้อนและฝืนกฎฟิสิกส์พื้นฐานมากเท่าไหร่ การกัดกินพลังงานก็จะยิ่งสูงและระยะเวลาจะสั้นลง ยิ่งศัตรูแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งมีโอกาสที่จะต่อต้านหรือทำลายกฎที่ถูกกำหนดไว้ได้มากขึ้น 】

【 คุณสมบัติที่ 2: การบรรจบแห่งเหตุปัจจัย: เสียงสะท้อนแห่งจุดจบ (คุณสมบัติขั้นสุดยอด) — ผล: เลือกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไปแล้ว (เช่น การโจมตี การรักษา หรือการร่ายเวท) ไม้เท้าสามารถ "สั่งห้าม" ไม่ให้เหตุการณ์นั้นเคยเกิดขึ้นได้ โดยลบผลกระทบแห่งเหตุและผลของมันออกไปอย่างสิ้นเชิง ตัวอย่างเช่น กระแสพลังงานทำลายล้างที่ถูกศัตรูปล่อยออกมาจะหายไปในอากาศธาตุก่อนจะกระทบตัว เพราะการกระทำ "การปล่อยพลัง" ถูกคัดค้าน หรือบาดแผลฉกรรจ์ที่เพื่อนร่วมทีมได้รับจะถูก "คัดค้าน" ราวกับว่าพวกเขาไม่เคยได้รับบาดเจ็บมาก่อน 】

【 รูปลักษณ์: เวลาจะไม่ย้อนกลับ แต่ผลกระทบทั้งหมดของเหตุการณ์จะถูกลบเลือนไปจนสิ้น เหลือไว้เพียง "เสียงสะท้อนแห่งความว่างเปล่า" ที่ไร้ซึ่งข้อมูล ณ ตำแหน่งเดิมเท่านั้น 】

【 ข้อจำกัด/ค่าตอบแทน: นี่คือความสามารถที่แทรกแซงรากฐานของจักรวาล การใช้งานแต่ละครั้งจะก่อให้เกิดการกัดกินจิตวิญญาณของผู้ถือครองอย่างไม่อาจแก้ไขได้ (ทำให้หลงทางในเส้นใยแห่งเหตุและผลที่ไร้ที่สิ้นสุด) และอาจถูกโลกใบนี้ตอบโต้อย่างรุนแรง มันคือไพ่ตายใบสุดท้ายที่ต้องแลกด้วยชีวิต 】

ลู่หรานที่ตอนแรกสงสัยว่าทำไมไม้เท้าที่มีคุณสมบัติขั้นสุดยอดทรงพลังขนาดนี้ถึงเป็นแค่ระดับมหากาพย์ ก็เข้าใจทันทีเมื่อได้เห็นค่าตอบแทนในส่วนท้าย

นี่มันคือการแลกชีวิตชัดๆ เขาตัดสินใจแล้วว่าจากนี้ไปเขาจะมีคุณสมบัติใช้งานเพียงอย่างเดียว นั่นคือ 《 ช่วงเวลาแห่งความเงียบงัน: กรงขังโลก 》

แน่นอนว่าลู่หรานไม่ได้นึกโทษผู้บัญชาการสูงสุดเซียวติ้งหยวนที่ให้ไม้เท้าแบบนี้มา ล้อเล่นหรือไง อุปกรณ์ระดับหายากขนาดนี้ มีให้ใช้ก็บุญหัวแล้ว เขาคิดจริงๆ หรือว่าของระดับมหากาพย์หรือตำนานมันหาได้ตามท้องตลาดทั่วไปน่ะ?

นั่นคือสิ่งที่ผู้บัญชาการสูงสุดเท่านั้นที่จะมอบให้ได้ เพราะนี่คือขุมพลังของประเทศ จะขาดแคลนรากฐานที่มั่นคงได้อย่างไร