บทที่ 1 : ระบบสรรหาจากพหุจักรวาล

"คนต่อไป..."

อะไรกัน? นี่ผมถูกพามารกโลกที่ไหนเนี่ย?

หินปลุกพลัง? โรงเรียน?

เดี๋ยวก่อน ผมจำได้ว่าตัวเองกำลังดื่มอยู่นี่นา... ซี้ด ให้ตายเถอะ ดื่มแบบไม่บันยะบันยังไม่ได้จริงๆ เหล้าขาวห้าลิตร เบียร์ยี่สิบขวด แถมด้วยเหล้านอกอีกหนึ่งขวด

มันทำให้ผมเกิดภาพหลอนจริงๆ ด้วย นี่ผมเรียนจบมากี่ปีแล้ว? จะมาปรากฏตัวที่สนามกีฬาของโรงเรียนมัธยมปลายได้ยังไง?

แล้วไอ้หินปลุกพลังนี่ก็น่าจะเป็นฝีมือไอ้คนขี้แกล้งที่เอาสีมาเขียนลงบนหินประดับสวนมากกว่า

หึหึ กระจ่างแล้ว

เดี๋ยวผมจะหลับตาแล้วลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง แล้วผมก็จะกลับไปอยู่ที่ห้องพักชายโสดอันแสนอบอุ่น...

ในขณะที่เย่ฟานกำลังเพ้อฝันอยู่นั้น ความเจ็บปวดอันรุนแรงสายหนึ่งก็แล่นพล่านเข้าสู่สมอง ความทรมานนั้นทำให้เย่ฟานถึงกับต้องทรุดตัวลงคุกเข่าและกุมศีรษะด้วยมือทั้งสองข้าง

เพื่อนสมัยเด็กที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นดังนั้นจึงถามด้วยความกังวล "พี่ฟาน เป็นอะไรไปน่ะ? คงไม่ได้กำลังจะตายหรอกนะ? วันนี้เป็นวันสำคัญของการปลุกพลังนะ อย่างน้อยก็ช่วยปลุกพลังก่อนจะตายเถอะ ผมยังหวังจะพึ่งพาพี่ให้รวยเละ ผมจะได้อยู่อย่างสุขสบายไปกับพี่ด้วย..."

เมื่อได้ยินวาจาเชือดเฉือนเช่นนี้ เขาก็รู้ทันทีว่านี่คือ 'เพื่อนตัวดี' จริงๆ

แต่เย่ฟานไม่มีเวลามาจัดการกับเพื่อนในตอนนี้ เพราะความทรงจำมหาศาลกำลังไหลบ่าเข้ามาในหัว

โชคดีที่ชื่อของเขาในโลกนี้ก็ยังคงชื่อเย่ฟานเหมือนเดิม

"นี่ผมทะลุมิติมาจริงๆ เหรอ? ไม่เอาน่า แค่ดื่มหนักไปหน่อยเนี่ยนะถึงกับทะลุมิติเลย? แต่อย่างน้อยก็ไม่ต้องเปลี่ยนชื่อล่ะนะ"

หลังจากย่อยข้อมูลเรียบร้อยแล้ว เย่ฟานก็มองไปที่เพื่อนสมัยเด็กด้วยความรำคาญ "ไม่ต้องห่วง ฉันยังไม่ตายหรอก"

ลู่หราน เพื่อนสมัยเด็กและเพื่อนร่วมชั้นของเย่ฟานกล่าวว่า "นั่นสินะ พี่ฟานของผมเป็นประเภทคนชั่วอยู่ได้หมื่นปี พี่จะมาจบเห่ในวันปลุกพลังได้ยังไงล่ะ ฮี่ๆ"

"นายจิกกัดฉันเหรอ? หาว่าฉันเป็นตัวกาลกิณีงั้นสิ? ไว้ฉันปลุกพลังได้อาชีพดีๆ เมื่อไหร่ คนแรกที่จะโดนจัดการคือนายนั่นแหละ"

"ผมไม่ได้พูดแบบนั้นซักหน่อย! ผมหมายถึงพี่ฟานจะมีอายุยืนยาวหมื่นปีต่างหาก" ลู่หรานตอบพลางยิ้มกะล่อน

"คนต่อไป เย่ฟาน"

ในตอนนั้นเอง ครูใหญ่ที่อยู่บนแท่นปลุกพลังก็ขานชื่อเย่ฟานออกมา

"เฮ้อ ปีนี้มันแย่ลงทุกปีจริงๆ ปลุกพลังกันไปครึ่งทางแล้วยังไม่มีอาชีพระดับมหากาพย์ปรากฏออกมาเลย หวังว่าเด็กคนนี้จะมอบความหวังให้ได้บ้างนะ ฉันจำได้ว่าผลการเรียนของเขาดีเยี่ยมมาก"

"สู้ๆ นะพี่ฟาน! ปลุกอาชีพระดับตำนานออกมาแล้วแบกผมด้วย!" เย่ฟานค่อยๆ เดินขึ้นไปบนแท่นปลุกพลัง หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความประหม่า

เขารู้ดีว่านี่อาจเป็นโอกาสเดียวสำหรับคนธรรมดาที่จะเปลี่ยนโชคชะตาเพื่อท้าทายสวรรค์

ทุกคนต่างกลั้นหายใจ เฝ้ามองเย่ฟานวางมือลงบนหินปลุกพลังอย่างเงียบเชียบ

ในวินาทีที่สัมผัส หินปลุกพลังกลับไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เลย

เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นจากใต้แท่น "การปลุกพลังล้มเหลวเหรอ? นี่เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย"

ในขณะที่ครูใหญ่เองก็คิดว่าการปลุกพลังล้มเหลวไปแล้วนั้น ทันใดนั้นหินปลุกพลังก็ระเบิดแสงเจิดจ้าออกมา แสงนั้นสว่างจ้าจนไม่มีใครในที่แห่งนั้นสามารถลืมตาขึ้นได้

แต่สิ่งที่ตามมากลับเป็นเพียงแสงสีขาวจางๆ เท่านั้น

【 อาชีพทั่วไป : ผู้สรรหา ประเภท : ไม่ระบุ 】

เมื่อเห็นฉากที่หักมุมเช่นนี้ ใครบางคนก็หลุดขหัวเราะออกมา "ฮ่าๆๆ ตลกชะมัด ฟ้าร้องดังแต่ฝนตกแค่นิดเดียว ฉันก็นึกว่าจะเป็นอาชีพที่ทรงพลังอะไร ที่ไหนได้ก็แค่นี้เองเหรอ? ระดับสีขาว แถมยังเป็นอาชีพที่ไม่เคยเห็นมาก่อนอีก สงสัยคงมีพลังต่อสู้เป็นศูนย์แน่ๆ"

เมื่อเห็นคนดูหมิ่นเย่ฟาน ลู่หรานก็ยืนขึ้นทันที "พวกนายจะไปรู้อะไร? ไม่รู้จักคุณค่าของคำว่า 'ไม่ระบุ' หรือไง? สักวันหนึ่งพวกนายจะต้องคุกเข่าอ้อนวอนพี่ฟานของฉัน!"

"ฮ่าๆๆ เลิกโจ๊กได้แล้ว แค่อาชีพทั่วไประดับสีขาวน่ะนะ ฝันไปเถอะว่าวันนั้นจะมาถึง ฮ่าๆๆ"

บางทีอาจเป็นเพราะรู้ว่าตัวเองก็คงไม่ได้อาชีพที่ดีนัก เหล่านักเรียนจึงรู้สึกยินดีที่เห็นคนอื่นล้มเหลวในการปลุกพลังที่ดีเช่นกัน

นี่คงเป็นการสร้างความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่นสินะ

สุดท้ายแล้วทุกคนก็ตกที่นั่งลำบากเหมือนกัน ก็แค่พวกเห็นแก่ตัวที่ชอบทับถมคนอื่น

เย่ฟานเดินลงมาจากแท่นปลุกพลังโดยไม่ได้สนใจคนพวกนั้นนัก เขาเพียงแค่วางความหวังสุดท้ายไว้ที่สถานะ 'ไม่ระบุ' ที่แสดงอยู่หลังชื่ออาชีพของเขา

ขอแค่คำว่า 'ไม่ระบุ' มันไม่ไร้สาระเกินไปนัก ก็ยังมีหวังที่จะพลิกสถานการณ์ได้

แต่ภาพตรงหน้ากลับทำให้เย่ฟานแทบสิ้นหวัง หน้าจอแสงเสมือนจริงแสดงข้อความว่า:

【 ผู้สรรหา : สามารถสรรหาอาชีพที่ปลุกพลังแล้วให้กลายเป็นอาชีพที่มีศักยภาพตามพรสวรรค์ของผู้ประกอบอาชีพนั้นๆ หมายเหตุ : จำกัดอยู่ภายใต้ระดับของอาชีพนี้และต่ำกว่า ความจุการสรรหาปัจจุบัน : 1 คน 】

แวบแรกมันดูน่าทึ่งมาก แต่ประโยคที่ตามมาติดๆ กลับทำให้สิ้นหวังสุดขีด

เย่ฟานสบถในใจ: ไอ้สวรรค์เฮงซวย ให้ความสามารถที่ทรงพลังขนาดนี้มา แต่กลับตั้งระดับอาชีพให้เป็นแค่ระดับ 'ทั่วไป' ที่กากที่สุดเนี่ยนะ แล้วฉันจะไปสรรหาใครได้?

สรรหาคนฆ่าไก่แล้วเปลี่ยนให้เป็นคนฆ่าหมูงั้นเหรอ? แถมยังมีโควตาแค่คนเดียวอีก... เหนื่อยใจชะมัด โลกแตกไปเลยก็ดีนะ

โชคดีที่ครอบครัวเขามีเงินอยู่บ้าง เขาเป็นลูกเศรษฐีรุ่นที่สอง

ดูเหมือนผมคงเหมาะจะใช้ชีวิตเสเพลผลาญเงินไปวันๆ เท่านั้นสินะ

ยอมรับชะตากรรมเถอะ!

【 ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์ปลุกพลังอาชีพสำเร็จแล้ว กำลังทำการผูกมัด ระบบสรรหาจากพหุจักรวาล... 】

เย่ฟานหูผึ่งทันที "เฮ้ย ระบบมาแล้ว! อุปกรณ์มาตรฐานสำหรับนักเดินทางข้ามมิติ มาช้ายังดีกว่าไม่มา ดูเหมือนว่านายน้อยคนนี้จะถูกลิขิตมาให้ยิ่งใหญ่จริงๆ"

ลู่หรานเห็นเย่ฟานยืนเหม่อก็นึกว่าเขาเสียใจจนสติหลุด จึงเอ่ยปลอบใจ "พี่ฟาน อย่าเพิ่งท้อใจไปเลย บางทีอาชีพ 《 ผู้สรรหา 》 ของพี่อาจจะมีอะไรพิเศษก็ได้ ถึงจะไม่มีก็ไม่เป็นไรหรอก พี่ชายคนนี้ปลุกอาชีพ 《 ช่างตีเหล็ก 》 ระดับหายากได้นะ ไม่ต้องห่วง ตราบใดที่ผมยังมีกิน ผมจะไม่ยอมให้พี่ต้องอดตายแน่นอน"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เย่ฟานก็มองลู่หรานด้วยสายตาซาบซึ้งใจ เพื่อนคนนี้มันของจริง ไม่ต้องห่วงหรอกน้องชาย ฉันจะพานายขึ้นไปสู่จุดสูงสุดเอง

จากนั้นเขาก็เลิกสนใจลู่หรานแล้วหันมาศึกษาเทคโนโลยีของระบบอย่างจดจ่อ

【 ติ๊ง! ผูกมัดสำเร็จ ระดับอาชีพของโฮสต์ได้รับการแก้ไขเป็น อาชีพซ่อนเร้นเพียงหนึ่งเดียว 】

คุณภาพของอาชีพในโลกนี้คือ : ขาว (ทั่วไป), เขียว (ระดับสูง), ฟ้า (ชั้นยอด), ม่วง (หายาก), เหลือง (มหากาพย์), ส้ม (ตำนาน), แดง (ระดับพระเจ้า) และระดับสีรุ้ง (อาชีพซ่อนเร้นเพียงหนึ่งเดียว) ที่อยู่เหนือกว่าทั้งหมด

"เดี๋ยวก่อนระบบ ทำไมถึงใช้คำว่า 'แก้ไข' ล่ะ?"

【 โฮสต์ อาชีพผู้สรรหาเดิมทีเป็นอาชีพซ่อนเร้นเพียงหนึ่งเดียวอยู่แล้ว อย่างไรก็ตาม เนื่องจากโลกนี้มีระดับไม่เพียงพอที่จะปลุกอาชีพเช่นนี้ได้ มันจึงถูกลดระดับลงมาเป็นอาชีพทั่วไป 】

"ฉันว่าแล้ว เย่ฟานคนนี้ถูกลิขิตมาให้ไม่ธรรมดา!"

ตรวจสอบอาชีพ:

【 ผู้สรรหา : สามารถสรรหาอาชีพที่ปลุกพลังแล้วให้กลายเป็นอาชีพที่มีศักยภาพตามพรสวรรค์ของผู้ประกอบอาชีพนั้นๆ หมายเหตุ : จำกัดอยู่ภายใต้ระดับของอาชีพนี้และต่ำกว่า ระดับอาชีพปัจจุบัน : ซ่อนเร้นเพียงหนึ่งเดียว ความจุการสรรหาปัจจุบัน : 10 คน 】

"สมบูรณ์แบบ! ความจุเพิ่มขึ้นสิบเท่า แค่นี้ก็พอแล้ว!"

"ระบบ ความจุนี้คงที่หรือเปล่า?"

【 ติ๊ง! โฮสต์สามารถเพิ่มความจุการสรรหาได้ผ่าน แต้มการสรรหา 】

"แต้มการสรรหา? มันคืออะไร?"

【 แต้มการสรรหา จะมอบให้แก่โฮสต์ตามอัตราส่วนที่กำหนด เมื่อบุคลากรที่ถูกสรรหาทำการเคลียร์ดันเจี้ยน ได้รับผลการแข่งขันที่ยอดเยี่ยมในรายการใหญ่ หรือได้รับทรัพยากรจากแดนลับขนาดใหญ่ เป็นต้น 】

【 แต้มการสรรหา สามารถใช้เพิ่มความจุการสรรหา นำไปแลกเปลี่ยนไอเทมในร้านค้าระบบ และยังมีฟังก์ชันอื่นๆ ให้โฮสต์ได้ค้นหาด้วยตัวเอง 】

"แล้วฉันต้องใช้แต้มการสรรหาเท่าไหร่ถึงจะเพิ่มความจุได้?"

【 ระดับต่อไปสำหรับความจุการสรรหาคือ 50 คน โดยต้องใช้ 10,000 แต้มการสรรหา 】

"ดีๆๆ พุ่งไปที่ 50 คนเลย ดูเหมือนว่าเส้นทางในอนาคตของฉันคือการใช้พวกมากเข้าว่าสินะ ชอบจังเลยล่ะ พวกนายจะไม่มีวันรู้เลยว่ามีคนยืนอยู่ข้างหลังฉันกี่คน"

"หนึ่งหมื่นแต้ม... ก็คงไม่เท่าไหร่หรอกมั้ง"

"เดี๋ยวสิระบบ ทำไมฉันถึงมองไม่เห็นพรสวรรค์ของคนอื่นเลยล่ะ?"

【 ผู้ประกอบอาชีพที่มีศักยภาพต่ำกว่าระดับมหากาพย์จะถูกคัดกรองออกโดยอัตโนมัติ 】

"จะคัดออกทำไมล่ะระบบ เปิดให้หมดเลย!"

【 ติ๊ง! เปิดการเข้าถึงข้อมูล 】

ทันใดนั้น ข้อมูลมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามาต่อหน้าต่อตาเย่ฟาน

【 ชื่อ : หวังเฉียง อาชีพ : คนงานก่อสร้าง ระดับ : ทั่วไป ศักยภาพ : ไม่มี 】

【 ชื่อ : หลิวมิน อาชีพ : เชฟ ระดับ : ชั้นยอด ศักยภาพ (สีฟ้า) : สามารถสรรหาเป็น นักรบ ได้ 】

【 ชื่อ : จางซาน อาชีพ : คนนอกกฎหมาย ระดับ : ระดับสูง ศักยภาพ (สีฟ้า) : สามารถสรรหาเป็น นักบวช ได้ 】

【 ชื่อ : หลี่ซื่อ อาชีพ : พรานป่า ระดับ : หายาก ศักยภาพ (สีฟ้า) : สามารถสรรหาเป็น จอมเวท ได้ 】

...

ข้อมูลเหล่านี้ทำให้เย่ฟานถึงกับปวดตา "พอแล้วๆ ระบบ เก็บพลังเทพของแกไปซะ คัดกรองพวกมันเลย เร็วเข้า"

【 ติ๊ง! ข้อมูลของผู้ประกอบอาชีพที่มีศักยภาพต่ำกว่าระดับมหากาพย์ถูกคัดกรองออกเพื่อโฮสต์แล้ว 】

"นั่นแหละ มีแม้กระทั่งคนที่ศักยภาพทำให้ระดับลดลงด้วยซ้ำ จะสรรหาไปเพื่ออะไร? ต่อให้จอมเวทจะแข็งแกร่งกว่าพรานป่า แต่มันก็ไม่มีความจำเป็นเลย"

"ฉันยังไม่ได้ตรวจสอบพรสวรรค์ของลูกชายสุดที่รักอย่างลู่หรานเลย เมื่อกี้ได้ยินเขาบอกว่าปลุกอาชีพช่างตีเหล็กระดับหายากได้ งั้นก็น่าจะไม่เลวนะ"

เมื่อคิดได้ดังนั้น เย่ฟานก็หันไปมองที่ลู่หราน