บทที่ 740 - สิ่งมีชีวิตที่เหนือกว่าขั้นที่หก! ต้นไม้ต้นกำเนิดสูงสุด!

บทที่ 740 - สิ่งมีชีวิตที่เหนือกว่าขั้นที่หก! ต้นไม้ต้นกำเนิดสูงสุด!

พรสวรรค์ระดับต่ำเช่นนี้ ดูเหมือนจะไม่มีอะไรน่าสนใจ

ทว่าหากซูเย่ได้พบกับสิ่งมีชีวิตที่มีพรสวรรค์พละกำลังระดับเทพขั้นขีดจำกัดเข้าล่ะ นั่นก็จะเป็นอีกเรื่องหนึ่งเลย

ในจักรวาลนี้ ระดับสูงสุดของพรสวรรค์พละกำลัง ก็มีเพียงระดับเทพเท่านั้น และพรสวรรค์พละกำลังของบรรดาอัจฉริยะ ก็ล้วนเป็นระดับเทพทั้งสิ้น หากต้องการยกระดับให้สูงขึ้นไปอีก ก็ไม่มีหนทางแล้ว

ด้วยเหตุนี้เอง บรรดาอัจฉริยะเหล่านั้น จึงต้องใช้วิธีการต่างๆ นานา ศึกษาเคล็ดวิชาที่ช่วยเพิ่มพละกำลัง เพื่อปลดปล่อยการโจมตีที่รุนแรงยิ่งขึ้นออกมา

ตัวอย่างเช่น เคล็ดวิชาต่อสู้ดับสวรรค์ที่ซูเย่ได้รับมา แม้จะเป็นการยกระดับความแข็งแกร่งในทุกด้าน แต่ก็มีผลในการเพิ่มพละกำลังด้วยเช่นกัน เคล็ดวิชานี้ เรียกได้ว่าเป็นเคล็ดวิชาที่ทรงพลังที่สุดในจักรวาลแล้ว

หากเขาครอบครองพรสวรรค์พละกำลังระดับเทพขั้นขีดจำกัด นั่นไม่ได้หมายความว่า เขาจะสามารถเพิ่มพละกำลังขึ้นมาได้อีกหลายเท่าตัวดื้อๆ เลยหรือ

นั่นเพียงพอที่จะช่วยยกระดับความแข็งแกร่งขึ้นมาได้มากเลยทีเดียว!

"ต้องหาพรสวรรค์พละกำลังระดับเทพขั้นขีดจำกัดให้พบให้ได้!"

ซูเย่มีสีหน้าตื่นเต้นตื่นตาตื่นใจ เขาออกค้นหาสิ่งมีชีวิตทุกรูปแบบไปทั่วทุกหนทุกแห่ง

ทว่า การจะหาสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ให้พบ ก็ใช่ว่าจะราบรื่นเสมอไป

วันนี้

ซูเย่มองเห็นภูเขาเตี้ยๆ ลูกหนึ่ง เดิมทีเขากะจะขึ้นไปดูสักหน่อย แต่แล้วสีหน้าของเขาก็ต้องเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

เป็นเพราะกฎเกณฑ์ต้นกำเนิด ได้ครอบคลุมภูเขาเตี้ยๆ ที่มีความสูงหลายพันเมตรลูกนี้เอาไว้ แล้วพบว่ามันกลับมีพรสวรรค์!

แม้เขาจะไม่เห็นพรสวรรค์พละกำลังระดับเทพขั้นขีดจำกัด เห็นเพียงพรสวรรค์พละกำลังระดับแสงตะวันขั้นขีดจำกัดเท่านั้น

แต่นั่นก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้แล้วว่า ภูเขาเตี้ยๆ ลูกนี้ ไม่ใช่ยอดเขาธรรมดา แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังตัวหนึ่ง!

ในขณะที่ซูเย่กำลังเตรียมจะจากไป บนภูเขาเตี้ยๆ ลูกนั้น ก็ปรากฏดวงตาสีเขียวคู่หนึ่งขึ้นมา ดวงตาสีเขียวคู่นั้น จ้องเขม็งมาที่ซูเย่

กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่ง ถูกส่งผ่านเข้ามา

ตูม!!!

ฟ้าดินเปลี่ยนสี เลือดลมอันมหาศาลเกินจินตนาการ ปะทุออกมาอย่างรวดเร็ว

วินาทีต่อมา มือหินขนาดยักษ์ข้างหนึ่ง ก็ยื่นออกมาจากภูเขาหิน คว้าจับมาที่ตัวของซูเย่

"สิ่งมีชีวิตตัวนี้ มีกายเนื้อที่แข็งแกร่งกว่าข้าไม่รู้กี่เท่า หากวัดกันแค่ความแข็งแกร่งทางกายเนื้อ เกรงว่าคงไม่ด้อยไปกว่าสิ่งมีชีวิตดับสูญระดับจ้าวเทวะตนนั้นเลยล่ะ"

"ต่อให้ข้าอยู่ในสภาวะสมบูรณ์สูงสุด ก็ทำได้แค่หนีเท่านั้น!"

ซูเย่ตกตะลึงอยู่ในใจ

เขาไม่กล้ารั้งอยู่ต่อเลยแม้แต่น้อย

แม้เขาจะมีทะเลบุปผามรณะอยู่ แต่ที่นี่ไม่มีใครมาช่วยเขาดึงดูดความสนใจเลย ทันทีที่ถูกมือหินจับตัวไว้ได้ ก็ทำได้เพียงแค่รอความตายเท่านั้น

เมื่อเวลาผ่านไปอย่างช้าๆ หากบุปผามรณะในทะเลบุปผามรณะตายไปจนหมด ก็จะถึงคราวที่เขาต้องตายแล้ว

ดังนั้น เขาจึงต้องหนี!

เคลื่อนย้ายพริบตา! เคลื่อนย้ายพริบตา! เคลื่อนย้ายพริบตา!

มือหินข้างนั้น ราวกับใช้เพียงพลังทางกายเนื้อ ก็สามารถทะลวงผ่านมิตินับชั้นไม่ถ้วน เพื่อต้องการจะจับตัวซูเย่ให้ได้ แต่ด้วยข้อบกพร่องในด้านอื่นๆ ที่มากเกินไป ทำให้ไม่อาจหยุดยั้งการหลบหนีด้วยการเคลื่อนย้ายพริบตาของซูเย่ได้

ท้ายที่สุด ซูเย่ก็หนีรอดไปได้

หลังจากออกห่างจากภูเขาหินอันน่าสะพรึงกลัวลูกนั้นแล้ว ซูเย่จึงได้หยุดพัก

"สิ่งมีชีวิตรูปร่างภูเขาหินตัวเมื่อครู่นี้ ถึงกับมีพลังที่น่ากลัวถึงเพียงนั้น ต่อให้เป็นบรรดาสุดยอดผู้ยิ่งใหญ่จากสิบสี่ยุคจักรวาลเหล่านั้น ก็ไม่สามารถมีพลังกายเนื้อที่ทรงพลังขนาดนั้นได้!"

"หรือว่า มันจะเป็นสิ่งมีชีวิตขั้นที่เจ็ด"

ซูเย่คาดเดาอยู่ในใจ

และก็ไม่แปลกที่เขาจะคาดเดาเช่นนี้ เพราะตัวเขาเองก็เป็นสิ่งมีชีวิตขั้นที่หกแล้ว

ส่วนซูเย่ ต่อให้ทะลวงถึงระดับจ้าวเทวะ ก็คาดว่าคงมีพลังเพียงระดับนั้นเท่านั้น

ซึ่งนี่มันแปลกประหลาดมาก

เขาฝึกฝนเคล็ดวิชาเมฆาทองคำโกลาหล และเคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายยี่สิบเอ็ดกระบวนท่า พลังดั้งเดิมของเขานั้น ก็เหนือล้ำกว่าผู้คนในระดับเดียวกันมากอยู่แล้ว

ส่วนสิ่งมีชีวิตรูปร่างภูเขาหินตัวนั้น ย่อมไม่มีทางได้รับเคล็ดวิชาโกลาหลเช่นนั้นแน่ ทำได้เพียงอาศัยพลังของตัวเองล้วนๆ ดังนั้น มันจึงไม่ใช่สิ่งมีชีวิตขั้นที่หกอย่างแน่นอน

คงจะเป็นสิ่งมีชีวิตขั้นที่เจ็ด หรือไม่ก็สิ่งมีชีวิตขั้นที่เจ็ดเทียม...

"เมื่อนานมาแล้ว ตอนที่ข้าเพิ่งได้รับเคล็ดวิชาสัจธรรมฟ้าโบราณมา เมื่อรู้ว่ายังมีสิ่งมีชีวิตขั้นที่เจ็ดอยู่ด้วย ข้าก็หลงคิดไปว่า สิ่งมีชีวิตขั้นที่เจ็ดจะสามารถหลุดพ้นได้จริงๆ"

"มาบัดนี้ข้าถึงได้รู้ว่า ต่อให้เป็นสิ่งมีชีวิตขั้นที่แปด ก็ไม่มีทางหลุดพ้นได้เลย"

"เคล็ดวิชาสัจธรรมฟ้าโบราณนั้น มาจากตำหนักเซียนโบราณ น่าจะเป็นจ้าวแห่งเซียนโบราณผู้นั้น ที่เป็นคนสร้างมันขึ้นมา"

"เคล็ดวิชาขั้นที่เจ็ดนั้น เป็นเพียงทฤษฎีที่เขาอนุมานขึ้นมาเท่านั้น ในเมื่อจ้าวแห่งเซียนโบราณเอง ก็ยังไม่มีหนทางที่จะหลุดพ้น เคล็ดวิชาสัจธรรมฟ้าโบราณที่เขาสร้างขึ้นมา อย่างแท้จริงแล้วก็มีเพียงหกขั้นแรกเท่านั้น ส่วนขั้นที่เจ็ดนั้น เป็นแค่การคุยโตโอ้อวดทั้งสิ้น"

ซูเย่คิดในใจ

แน่นอนว่า เขาก็ต้องการเคล็ดวิชาสัจธรรมฟ้าโบราณเพียงหกขั้นแรกเท่านั้น ส่วนขั้นที่เจ็ดนั้น เขาก็ไม่ได้คิดอยากจะฝึกฝนเลยแม้แต่น้อย

ดังนั้น ต่อให้เคล็ดวิชาสัจธรรมฟ้าโบราณขั้นที่เจ็ด จะมีข้อบกพร่อง เขาก็ไม่ใส่ใจเลยสักนิด

"สิ่งมีชีวิตขั้นที่เจ็ดนั้น หาได้ยากยิ่ง น่าเสียดายที่ความแข็งแกร่งของข้ายังไม่เพียงพอ มิฉะนั้นแล้ว ข้าก็อยากจะจับสิ่งมีชีวิตขั้นที่เจ็ดสักตัว มาศึกษาดูให้ละเอียดจริงๆ!"

ซูเย่พึมพำออกมา

หลังจากนั้น ซูเย่ก็เก็บตัวเงียบขึ้นมาก อย่างน้อยเขาก็ไม่ดูถูกสิ่งมีชีวิตในโลกต้นกำเนิดอีกต่อไป

ในตอนแรก เขายังคิดว่าสิ่งมีชีวิตในโลกต้นกำเนิด ล้วนมีระดับความแข็งแกร่งแบบเดียวกับเสือดำตัวนั้น ดังนั้น การกระทำของเขาจึงค่อนข้างโอ้อวดไปบ้าง

มาบัดนี้ เขารู้แล้วว่า ภายในโลกต้นกำเนิด ยังมีสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้อยู่ด้วย เพียงแค่อาศัยพลังทางกายเนื้อและพรสวรรค์พละกำลัง ก็เพียงพอที่จะทัดเทียมกับจ้าวเทวะได้แล้ว

ไม่แน่ว่า ภายในนี้อาจจะมีสิ่งมีชีวิตที่น่าหวาดหวั่น พอๆ กับสุดยอดผู้ยิ่งใหญ่เลยก็เป็นได้!

...

โลกต้นกำเนิด

ณ เทือกเขาแห่งหนึ่งที่มีแม่น้ำไหลผ่าน ต้นไม้ยักษ์ต้นหนึ่งที่ผลิดอกออกผลประหลาด กำลังเผชิญกับช่วงเวลาพิเศษ

วันนี้ เป็นวันที่ผลของมันจะสุกงอม

และสิ่งมีชีวิตมากมายที่ล่วงรู้ข่าวนี้ ต่างก็มารวมตัวกันอยู่บริเวณใกล้เคียง แต่ละตัวล้วนจดจ้องไปยังผลไม้ประหลาดเหล่านั้น พร้อมกับน้ำลายสอ

สำหรับพวกมันแล้ว ผลไม้ประหลาดเหล่านั้น สามารถช่วยเพิ่มพละกำลังทางกายเนื้อให้แข็งแกร่งขึ้น ทำให้ความแข็งแกร่งของพวกมันเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

ดังนั้น พวกมันจึงพร้อมที่จะเอาชีวิตเข้าแลก เพื่อแย่งชิงผลไม้ประหลาดเหล่านี้ กระทั่งยอมทุ่มเททุกวิถีทางเลยทีเดียว

ทันใดนั้น

กลิ่นหอมหวนสายหนึ่ง ก็แผ่กระจายออกมา ปกคลุมไปทั่วทั้งเทือกเขา

สิ่งมีชีวิตทุกตัว ต่างก็เริ่มขยับเขยื้อน พวกมันรู้ดีว่า นี่คือนิมิตหมายที่บ่งบอกว่าผลไม้กำลังจะสุกงอมแล้ว

ทว่าสิ่งที่กลุ่มสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ไม่รู้ก็คือ มีมนุษย์แปลกหน้าคนหนึ่ง ได้เดินทางมาที่นี่ และกำลังหลบซ่อนตัวอยู่ในเงามืด เพื่อแอบดูเหตุการณ์ทั้งหมด

มนุษย์แปลกหน้าคนนี้ ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นซูเย่นั่นเอง

การที่ซูเย่เดินทางมาที่นี่ ล้วนเป็นเรื่องบังเอิญอย่างแท้จริง ระหว่างทาง เขาเห็นสิ่งมีชีวิตบางตัว บินตรงมาทางนี้ด้วยความเร็วสูง อีกทั้งระหว่างกันก็ไม่มีการต่อสู้ใดๆ เกิดขึ้นเลย เขาจึงแอบตามมาด้วยความสงสัย จนได้มาพบกับฉากนี้เข้า

"ต้นไม้ยักษ์ต้นนี้คือต้นอะไร แล้วผลไม้ประหลาดเหล่านั้น มีประโยชน์อะไรกันแน่"

ซูเย่รู้สึกสงสัยกับสิ่งเหล่านี้เป็นอย่างมาก

"จริงสิ ภายในแดนโบราณโกลาหลของข้า ยังขังเสือดำตัวนั้นเอาไว้อยู่นี่ บางทีข้าอาจจะค้นหาคำตอบของคำถามเหล่านี้ ได้จากวิญญาณของเสือดำก็ได้นะ!"

ซูเย่นึกขึ้นมาได้ทันที

ดังนั้น เขาจึงเริ่มใช้พรสวรรค์สะกดจิต และเคล็ดวิชาวิญญาณ เพื่อสอบสวนเสือดำตัวนั้น

ขอเพียงเสือดำตัวนั้น มีสติสัมปชัญญะและสติปัญญาที่ครบถ้วน เขาก็ย่อมสามารถสอบสวนออกมาได้

เห็นได้ชัดว่า สติปัญญาของเสือดำ แม้จะไม่สูงนัก แต่ก็ถือว่ามีสติปัญญา ดังนั้น การสอบสวนจึงเป็นไปอย่างราบรื่น

และเสือดำตัวนั้น ก็รู้ถึงที่มาที่ไปของต้นไม้ยักษ์ต้นนี้จริงๆ

"ต้นเยวียนจี๋ ผลเยวียนจี๋!"

ไม่นานนัก ซูเย่ก็ต้องประหลาดใจ

เขาได้รู้จากเสือดำตัวนั้นว่า ต้นเยวียนจี๋ เป็นต้นไม้เทพชนิดพิเศษ

มันจะให้กำเนิดผลเยวียนจี๋ที่สุกงอมทุกๆ หนึ่งแสนปี และผลเยวียนจี๋ ก็สามารถขัดเกลากายเนื้อของสิ่งมีชีวิตทุกตัว ทำให้กายเนื้อของพวกมัน กลายเป็นแข็งแกร่งขึ้นอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

ภายในโลกต้นกำเนิด สิ่งมีชีวิตทุกตัวล้วนเดินบนเส้นทางแห่งกายเนื้อ

ทว่าความยากในการยกระดับกายเนื้อนั้น ยิ่งใหญ่เพียงใดกันเล่า

หากไม่มีทรัพยากรเพียงพอ ก็อย่าหวังเลยว่าจะสามารถเติบโตขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว

"ภายในโลกต้นกำเนิด สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ล้วนฝึกฝนวิถีแห่งกายเนื้อทั้งสิ้น แต่ภายในมิติหลักของจักรวาล กลับห้ามไม่ให้มีการฝึกฝนวิถีแห่งกายเนื้อ"

"ดูเหมือนว่า ต้นกำเนิดแห่งจักรวาล แม้จะกดข่มการฝึกฝนวิถีแห่งกายเนื้อในมิติหลักเอาไว้ แต่มันก็ไม่สามารถปิดกั้นวิถีแห่งกายเนื้อได้อย่างแท้จริง ทำได้เพียงปิดผนึกวิถีแห่งกายเนื้อเอาไว้ในโลกต้นกำเนิดเท่านั้น!"

นี่คือข้อสันนิษฐานข้อหนึ่งของซูเย่ และข้อสันนิษฐานข้อนี้ ก็อาจจะถูกต้องแม่นยำเป็นอย่างมาก

นับตั้งแต่เดินทางมายังโลกใบนี้ เขายังไม่ได้เริ่มฝึกฝนเลย ทำได้เพียงเดินทางและค้นหาบ่อน้ำต้นกำเนิดมาโดยตลอด

มาบัดนี้ เขาเตรียมที่จะฝึกฝนดูสักหน่อยแล้ว!

[จบแล้ว]