บทที่ 685 - แกะโบราณแห่งกาลเวลา วิหารกาลเวลา

บทที่ 685 - แกะโบราณแห่งกาลเวลา วิหารกาลเวลา

นี่ไม่ใช่พรสวรรค์กาลเวลาเดิมของซูเย่อย่างแน่นอน พรสวรรค์กาลเวลาเดิมของเขารวมไปถึงพรสวรรค์มิติ ได้หลอมรวมและก้าวหน้าจนกลายเป็นพรสวรรค์มิติเวลาระดับเทพไปแล้ว

ไม่มีทางที่จะเป็นเพียงระดับสูงอย่างแน่นอน

"ข้าเข้าใจแล้ว ประตูหินบานนั้นดึงจิตสำนึกของข้าเข้ามาในมิติแห่งกาลเวลา จากนั้นก็ใช้วิธีพิเศษทำให้สิ่งมีชีวิตที่มีพรสวรรค์กาลเวลาระดับเทพ กลับมามีพรสวรรค์กาลเวลาใหม่อีกครั้ง"

"เมื่อตอนที่กลับไป พรสวรรค์กาลเวลาทั้งสองรูปแบบก็จะเกิดการหลอมรวมกัน และอาจจะทำให้พรสวรรค์กาลเวลาเกิดการผลัดเปลี่ยน จนกลายเป็นระดับที่ก้าวข้ามระดับเทพไปได้"

ซูเย่คิดในใจ

หลังจากนั้นซูเย่ก็ยังคงค้นหาสมบัติที่อัดแน่นไปด้วยพลังแห่งกาลเวลาในโลกมิติแห่งกาลเวลาแห่งนี้อย่างต่อเนื่อง เขาบ้าคลั่งหลอมรวมสมบัติเหล่านี้ และค่อยๆ ยกระดับพรสวรรค์กาลเวลาของตัวเองขึ้นไปเรื่อยๆ

เวลาผ่านไป พรสวรรค์กาลเวลาของซูเย่ก็เริ่มแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ทว่าการกดทับของโลกมิติแห่งกาลเวลาแห่งนี้ที่มีต่อตัวเขาก็ทวีความรุนแรงขึ้นเช่นกัน

นอกจากนี้ ซูเย่ยังพบว่าเมื่อพรสวรรค์กาลเวลาของเขาสูงขึ้น เขาจะสามารถต้านทานการกดทับของโลกมิติแห่งกาลเวลาแห่งนี้ได้ในระดับหนึ่ง

"ตอนนั้นจ้าวแห่งชางหลิงอดทนได้สามปี ไม่รู้ว่าข้าจะสามารถอดทนได้นานแค่ไหนกันนะ"

ซูเย่กล่าวด้วยความคาดหวัง

เวลาผ่านไปสองปีอย่างรวดเร็ว

ในเวลานี้พรสวรรค์กาลเวลาของซูเย่ก็ทะลวงถึงระดับแก่นแท้แล้ว

ทว่าหากต้องการจะเลื่อนจากระดับแก่นแท้ไปเป็นระดับเทพ นั่นถือเป็นเรื่องที่ยากลำบากทีเดียว

ซูเย่เดาว่า จ้าวแห่งชางหลิงก็คงจะสามารถยกระดับพรสวรรค์กาลเวลาให้ไปถึงระดับแก่นแท้ที่นี่ได้เช่นกัน

เพราะอย่างไรเสีย ก็แค่ต้องหลอมรวมสมบัติกาลเวลาบางส่วนเท่านั้น ไม่ได้มีเทคนิคอะไรซับซ้อน

แต่สุดท้ายแล้ว จ้าวแห่งชางหลิงก็ยังคงล้มเหลว ไม่สามารถยกระดับพรสวรรค์กาลเวลาให้เหนือกว่าระดับเทพได้

"เห็นได้ชัดเลยว่า ในโลกมิติแห่งกาลเวลาแห่งนี้ การยกระดับพรสวรรค์กาลเวลาให้ถึงระดับแก่นแท้นั้นไม่เพียงพออย่างแน่นอน"

ซูเย่พึมพำ

"จะต้องยกระดับพรสวรรค์กาลเวลาให้ไปถึงระดับเทพให้ได้"

ซูเย่ขมวดคิ้วพลางกล่าว

เวลาผ่านไปอีกหลายเดือน ซูเย่ก็รู้สึกว่าตัวเองก็แทบจะทนไม่ไหวแล้วเช่นกัน

"หรือว่าข้าเองก็จะต้องล้มเหลวเหมือนกับจ้าวแห่งชางหลิงกัน"

"นี่เป็นถึงวาสนาครั้งใหญ่ที่ไม่อาจจินตนาการได้ ในจักรวาลนี้ไม่มีใครสามารถสร้างสถานที่แบบนี้ขึ้นมาได้ หากพลาดโอกาสนี้ไป ข้าก็คงไม่มีทางได้พบกับวาสนาแบบนี้อีกแล้ว"

ซูเย่กัดฟันอดทนพลางคิดในใจ

ดังนั้นเขาจึงเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว บินทะยานไปยังที่ห่างไกลด้วยความเร็วสูงสุด

เขาไม่คิดจะค้นหาสมบัติกาลเวลาธรรมดาๆ เหล่านั้นอีกต่อไป เพราะต่อให้หลอมรวมสมบัติเหล่านั้นไปมากแค่ไหน ก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว

เขาต้องการสมบัติที่ล้ำค่ายิ่งกว่านี้ ดังนั้นจึงมีเพียงต้องบินไปเรื่อยๆ บินไปยังสถานที่ที่ไกลยิ่งขึ้น ถึงจะมีความหวังอยู่บ้าง

ซูเย่ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองบินมานานแค่ไหนแล้ว

"โฮก"

วินาทีนั้นเสียงคำรามของสัตว์ร้ายก็ดึงดูดความสนใจของซูเย่

"ในโลกใบนี้มีสิ่งมีชีวิตอยู่ด้วยหรือ"

ซูเย่กล่าวด้วยความประหลาดใจ

"หรือว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตกาลเวลากัน"

ซูเย่คาดเดา

จากนั้นเขาก็มีสีหน้าดีใจ

หากเป็นสิ่งมีชีวิตกาลเวลาจริงๆ บนตัวของสิ่งมีชีวิตกาลเวลาตนนั้นก็จะต้องมีพรสวรรค์กาลเวลาอย่างแน่นอน

และเขาก็นำกฎเกณฑ์ต้นกำเนิดติดตัวมาด้วย ย่อมสามารถดูดซับพรสวรรค์กาลเวลาของอีกฝ่ายได้

"จะต้องหาสิ่งมีชีวิตตนนั้นให้เจอ"

ซูเย่บินตามเสียงไปอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก ในที่สุดซูเย่ก็เห็นสิ่งมีชีวิตตนหนึ่ง

สิ่งมีชีวิตตนนี้มีรูปร่างคล้ายคลึงกับแพะภูเขา ทว่าขนาดตัวกลับใหญ่โตกว่าหลายเท่า ราวกับยอดเขาขนาดใหญ่

ในเวลานี้สิ่งมีชีวิตตนนี้กำลังแทะเล็มหญ้าอยู่บนทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่ไพศาล ซึ่งหญ้าเหล่านี้ก็อัดแน่นไปด้วยพลังแห่งกาลเวลาที่ไม่น้อยเลย

"ตรวจสอบ"

ซูเย่ตรวจสอบข้อมูลพรสวรรค์ของสิ่งมีชีวิตตนนี้ในชั่วพริบตา

เผ่าพันธุ์ แกะโบราณแห่งกาลเวลา

พรสวรรค์สายเลือด ระดับหง

พรสวรรค์กาลเวลา ระดับแก่นแท้

"เป็นแค่พรสวรรค์กาลเวลาระดับแก่นแท้เท่านั้น"

ซูเย่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

แต่การปรากฏตัวของแกะโบราณแห่งกาลเวลา นับว่าเป็นข่าวดีอย่างไม่ต้องสงสัย บางทีในโลกใบนี้ อาจจะมีสิ่งมีชีวิตที่ครอบครองพรสวรรค์กาลเวลาระดับเทพอยู่ก็เป็นได้

หลังจากนั้น

ซูเย่ก็สะกดรอยตามแกะโบราณแห่งกาลเวลาตนนี้อยู่ในมุมมืด

หากแกะโบราณแห่งกาลเวลาตนนี้มีฝูง เขาก็จะสามารถค้นหาแกะโบราณแห่งกาลเวลาตนอื่นๆ ได้ และก็จะมีความหวังในการดูดซับพรสวรรค์กาลเวลาระดับเทพด้วย

หลังจากสะกดรอยตามมาหลายวัน ในที่สุดแกะโบราณแห่งกาลเวลาตนนี้ก็วิ่งทะยานไปในทิศทางหนึ่ง

หลายวันต่อมา

ภายใต้การนำทางของแกะโบราณแห่งกาลเวลา ซูเย่ก็มองเห็นฝูงแกะโบราณแห่งกาลเวลาฝูงหนึ่ง

"มีแกะโบราณแห่งกาลเวลาตั้งมากมายขนาดนี้ ก็น่าจะมีพรสวรรค์กาลเวลาระดับเทพอยู่บ้างล่ะนะ"

ซูเย่คิดในใจ

"วิ้ง"

เขาใช้กฎเกณฑ์ต้นกำเนิดปกคลุมพื้นที่เบื้องหน้า ครอบคลุมฝูงแกะโบราณแห่งกาลเวลาเหล่านี้เอาไว้ทั้งหมด

ในชั่วพริบตา ข้อมูลพรสวรรค์ของแกะโบราณแห่งกาลเวลาเหล่านี้ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าซูเย่ทั้งหมด

พรสวรรค์กาลเวลา ระดับแก่นแท้

พรสวรรค์กาลเวลา ระดับแก่นแท้

พรสวรรค์กาลเวลา ระดับกึ่งแก่นแท้

พรสวรรค์กาลเวลา ระดับสูงสุด

พรสวรรค์กาลเวลาของฝูงแกะโบราณแห่งกาลเวลามีระดับที่แตกต่างกันไป ส่วนใหญ่จะอยู่ในระดับแก่นแท้ และมีส่วนน้อยที่อยู่ต่ำกว่าระดับแก่นแท้

ทันใดนั้น ข้อมูลพรสวรรค์ของแกะโบราณแห่งกาลเวลาตนหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของซูเย่

【พรสวรรค์กาลเวลา ระดับเทพ】

เมื่อเห็นพรสวรรค์กาลเวลาระดับเทพ ซูเย่ก็มีสีหน้าตื่นเต้น วินาทีต่อมา เขาก็รีบดูดซับพรสวรรค์กาลเวลาระดับเทพในทันที

จากนั้นซูเย่ก็ถอยห่างออกไป ไม่ยอมปะทะกับฝูงแกะโบราณแห่งกาลเวลาฝูงนี้ เพราะอย่างไรเสีย เขาก็ได้รับพรสวรรค์กาลเวลาระดับเทพมาแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องไปยั่วยุฝูงแกะโบราณแห่งกาลเวลาเหล่านี้เลย

เมื่อบินมาได้สักพัก ซูเย่ก็หยุดลง จากนั้นก็เริ่มหลอมรวมพรสวรรค์กาลเวลาระดับเทพ

"หลอมรวม"

ซูเย่คิดในใจ

"ตู้ม"

พรสวรรค์กาลเวลาระดับเทพเริ่มการหลอมรวมแล้ว หลังจากที่ต้องทนรับกับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ในที่สุดซูเย่ก็สามารถนำพรสวรรค์กาลเวลาระดับเทพผสานเข้ากับจิตสำนึกของตัวเองได้สำเร็จ

และหลังจากที่พรสวรรค์กาลเวลาของเขาผลัดเปลี่ยนไปถึงระดับเทพแล้ว ซูเย่ก็พบว่าตัวเองมีแรงต้านทานต่อโลกมิติแห่งกาลเวลาแห่งนี้เพิ่มขึ้นมาก สามารถอดทนต่อไปได้อีกยาวนานเลยทีเดียว

ทว่าความเปลี่ยนแปลงก็เริ่มต้นขึ้น

"ครืน"

ซูเย่พบว่าเบื้องหน้าไม่ไกลนัก มีประตูหินขนาดยักษ์บานหนึ่งปรากฏขึ้น บนประตูหินอัดแน่นไปด้วยพลังกฎเกณฑ์แห่งกาลเวลาอันทรงพลัง

"นี่มัน"

ซูเย่ประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง เขามั่นใจได้เลยว่าประตูหินบานนี้กับประตูหินในโลกชางหลิงนั้นไม่เหมือนกันเลยแม้แต่น้อย มันคือประตูหินคนละบานกันอย่างสิ้นเชิง

"จ้าวแห่งชางหลิงไม่เคยพูดถึงเรื่องแบบนี้เลย หรือว่าข้าจะไปกระตุ้นเงื่อนไขที่ซ่อนอยู่เข้า ถึงทำให้ประตูหินบานนี้ปรากฏขึ้นมา"

ซูเย่คาดเดาในใจ

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็รู้สึกว่าเป็นเพราะพรสวรรค์กาลเวลาของเขาเลื่อนขึ้นมาอยู่ในระดับเทพ จึงไปกระตุ้นกฎเกณฑ์พิเศษของโลกมิติแห่งนี้เข้า ทำให้ประตูหินบานนี้ปรากฏขึ้นมา

ซูเย่ไม่ลังเลเลยที่จะเข้าไปในประตูหินบานนั้น เขาคาดเดาว่านี่จะต้องเกี่ยวข้องกับวาสนาครั้งใหญ่อย่างแท้จริง หากไม่เข้าไป ก็เท่ากับพลาดโอกาสครั้งใหญ่นี้ไปไม่ใช่หรือ

ซูเย่ทะลวงผ่านประตูหินเข้ามา แล้วก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าตัวเองมาโผล่อยู่ในตำหนักแห่งหนึ่ง

ในขณะที่ซูเย่กำลังกวาดตามองไปรอบๆ นั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูของเขา

"ผู้สืบทอดกาลเวลา เจ้ามาแล้ว"

เมื่อได้ยินเสียง ซูเย่ก็มีสีหน้าเคร่งเครียด จากนั้นก็เอ่ยถาม "ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสคือใคร"

วินาทีต่อมา แสงสีขาวก็สว่างวาบขึ้น ตามมาด้วยร่างของชายชราคนหนึ่งที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าของซูเย่

"ข้าคือจิตวิญญาณแห่งวิหารกาลเวลา และเป็นผู้พิทักษ์ด้วย เจ้าเรียกข้าว่าผู้พิทักษ์กาลเวลาก็ได้"

ชายชราเอ่ยปากแนะนำตัวเองด้วยรอยยิ้ม

"วิหารกาลเวลาหรือ"

ซูเย่เริ่มเข้าใจสภาพแวดล้อมที่เขาอยู่ในเบื้องต้นแล้ว จากนั้นก็เอ่ยถาม "ผู้อาวุโส ท่านช่วยบอกข้อมูลคร่าวๆ เกี่ยวกับที่นี่ให้ข้าฟังหน่อยได้หรือไม่"

"ได้สิ"

ผู้พิทักษ์กาลเวลากล่าว "การอธิบายข้อมูลของที่นี่ให้ผู้สืบทอดกาลเวลาฟัง ถือเป็นหน้าที่ของข้าอยู่แล้ว"

[จบแล้ว]