บทที่ 410 - บุก! บุก! บุก! ช่วยเหลือสหายรบของพวกเรา

บทที่ 410 - บุก! บุก! บุก! ช่วยเหลือสหายรบของพวกเรา

★★★★★

วินาทีที่ฝูงสัตว์มรณะและคลื่นอสูรกลายพันธุ์เข้าปะทะกัน กลิ่นคาวเลือดและการเข่นฆ่าก็ลุกลามออกไปทันที

เสียงล้มลงของผู้ทำพันธสัญญาคอยกระตุ้นเส้นประสาทของผู้คนอย่างไม่ขาดสาย

ขบวนของเหล่าเทรนเนอร์ที่เดิมทีเริ่มตื่นตระหนกเพราะเห็นสัตว์มรณะพุ่งเข้ามาหา ในตอนนี้แทบทุกคนต่างไม่อยากเชื่อสายตากับภาพที่เห็น

ในสายตาของพวกเขาผู้ทำพันธสัญญาก็คือ... สวะกลุ่มหนึ่งเหมือนที่พ่อบ้านชราพูดนั่นแหละ!

ก่อนที่จะมาเป็นเทรนเนอร์ พวกเขามีอคติกับผู้ทำพันธสัญญาอย่างรุนแรง

ที่ฝั่งเมืองไห่เฉิง เรื่องที่หลี่เจี้ยนเคยบุกโจมตีโปเกมอนเซ็นเตอร์ยามวิกาลคงไม่ต้องพูดถึง เรื่องนั้นโดนหักคะแนนความประพฤติไปเต็มๆ

ส่วนฝั่งเมืองจวี้เหยียนยิ่งแล้วใหญ่ การมีกิลด์ผู้ทำพันธสัญญามาตั้งฐานอยู่ ทำให้ประชาชนเมืองจวี้เหยียนต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส!

หลังจากที่ได้เป็นเทรนเนอร์แล้ว ความเป็นศัตรูอย่างชัดเจนระหว่างโปเกมอนและสัตว์มรณะ ยิ่งทำให้พวกเขาวางตัวเองให้อยู่ฝั่งตรงข้ามกับผู้ทำพันธสัญญาโดยไม่รู้ตัว

อันที่จริง ผู้ทำพันธสัญญาที่หลงเหลืออยู่ในเมืองไห่เฉิงและเมืองจวี้เหยียน... ต่างก็หนีเตลิดเปิดเปิงไปตั้งนานแล้ว

พวกเขาไม่อาจเป็นที่ยอมรับของโปเกมอนได้ และก็ไม่เหมาะกับโลกที่เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวานี้เช่นกัน

ผืนดินของโลกยุคสิ้นลัยที่เต็มไปด้วยความโกลาหลต่างหาก ที่เหมาะจะเป็นที่อยู่อาศัยของพวกเขา!

ทว่าตอนนี้... เหล่าเทรนเนอร์ที่มองดูผู้ทำพันธสัญญาค่อยๆ ล้มลงทีละคน กลับตกอยู่ในความเงียบงัน

พวกคนที่พวกเขาเคยดูแคลน... กำลังใช้ชีวิตของตัวเองเพื่อซื้อเวลาให้กับพวกเขา!

"พักสายตาได้แปบนึงแล้วสินะ... พลังของผู้ทำพันธสัญญานี่แข็งแกร่งจริงๆ"

ตอนที่คลื่นสัตว์มรณะของผู้ทำพันธสัญญาพุ่งเข้าไป ซูไป๋ก็เรียกโปเกมอนของตัวเองกลับมาแล้ว

สัตว์มรณะและโปเกมอนเป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับศัตรูตัวเดียวกัน ก็ไม่เหมาะที่จะร่วมรบด้วยกันอยู่ดี

ถ้าไม่เรียกโปเกมอนกลับมา เกรงว่าสัตว์มรณะอาจจะถูกสัญชาตญาณครอบงำแล้วหันมาโจมตีโปเกมอนที่อยู่ในคลื่นอสูรกลายพันธุ์แทน!

นั่นก็หมายความว่า... จนกว่าผู้ทำพันธสัญญาจะสูญสิ้นกำลังไปจนหมด การต่อสู้ครั้งนี้... ก็คือความรุ่งโรจน์ที่สงวนไว้สำหรับพวก "สวะ" เหล่านี้เท่านั้น!

สัตว์มรณะเกือบพันตัวได้สร้างพายุเลือดขึ้นท่ามกลางคลื่นอสูรกลายพันธุ์

สไตล์การต่อสู้ของสัตว์มรณะนั้นบ้าคลั่งและไม่กลัวตายยิ่งกว่าอสูรกลายพันธุ์เสียอีก และผู้ทำพันธสัญญาในยามนี้... ก็เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่สนเรื่องความเป็นความตายอีกต่อไปแล้ว

คลื่นอสูรกลายพันธุ์อันน่าสะพรึงกลัวถูกหยุดชะงักลงในวินาทีนี้!

โดยแลกมากับ... ภาพของผู้ทำพันธสัญญาที่กระอักเลือดและล้มลงอย่างต่อเนื่อง!

"ฮ่าๆๆๆ ล็อกพรรคพวกของนายนี่ก็ไม่เลวเลยนี่หว่า!"

ร่างสีแดงเพลิงร่างหนึ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แขนซ้ายของนักษัตรวอกยังคงพันเฝือกเอาไว้ ส่วนมือขวากระชับพลองพับได้ในมือ พลองฟาดฟันแหวกอากาศพุ่งเข้าไปในคลื่นอสูรกลายพันธุ์!

แม้ตอนที่รับมือกับลอร์ดแห่งเขตหวงห้ามจะดูไม่ค่อยออก แต่สิบสองนักษัตรคือขุมพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของมนุษยชาติอย่างแท้จริง

พลังที่เหนือล้ำกว่าระดับ S ได้ถูกแสดงออกมาอย่างเต็มที่ในวินาทีนี้ ทุกครั้งที่พลองกวาดผ่าน อสูรกลายพันธุ์ก็ล้มระเนระนาดราวกับต้นหญ้า!

"ระ... รอฉันด้วย!"

นักษัตรกุนหัวเราะซื่อๆ พลางขว้างโล่ในมือออกไป โล่ที่เดิมทีก็ใหญ่โตอยู่แล้วพลันขยายขนาดขึ้นอีกในชั่วพริบตา

มันกระแทกเข้าใส่คลื่นอสูรกลายพันธุ์ราวกับอุกกาบาตตกกระทบพื้น ร่างอันอ้วนท้วนใหญ่โตของนักษัตรกุนแสดงความปราดเปรียวที่ไม่เข้ากับรูปร่างออกมา เขาพุ่งตามติดเข้าไปอย่างกระชั้นชิดแล้วบุกทะลวงไปข้างหน้าอย่างบ้าบิ่น

อสูรกลายพันธุ์หลายตัวที่ไม่ดูตาม้าตาเรือพยายามจะเข้ามาขวาง แต่ก็ถูกชนจนร่างแหลกเหลวในพริบตา!

นักษัตรจอก็ไม่ได้อยู่เฉย เขายกมือทั้งสองข้างขึ้นป้องปาก เมื่อเปล่งเสียงคำรามดุดันออกมา อสูรกลายพันธุ์ที่เผชิญหน้ากับเขาก็มีเลือดไหลออกทวารทั้งเจ็ดทันที คลื่นเสียงที่พุ่งเป้าโจมตีได้ทำลายโครงสร้างสมองของพวกมันในชั่วพริบตา ในขณะเดียวกัน บนร่างของนักษัตรกุนและนักษัตรวอกก็มีประกายแสงสีโลหะสว่างวาบขึ้น พลังป้องกันของพวกเขาถูกยกระดับขึ้นอย่างมหาศาล!

ภายใต้ความร่วมมือของสิบสองนักษัตรและเหล่าผู้ทำพันธสัญญา ความเร็วของคลื่นอสูรกลายพันธุ์... ก็ลดลงอีกครั้ง!

ณ ค่ายก่อสร้าง ทุกคนเฝ้ามองฉากนี้อย่างเงียบๆ ฝีเท้าของพวกเขาเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีกนิด

มีเทรนเนอร์พกพาโปเกมอนของตัวเองเข้ามาร่วมขบวนอย่างต่อเนื่อง แม้ในใจจะเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย แต่พวกเขาก็ไม่ได้หยุดฝีเท้าเลยแม้แต่น้อย!

"ซู... ซูไป๋!"

ที่ด้านล่างของซูไป๋ เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นพร้อมกับอาการหอบหายใจอย่างหนัก

ซูไป๋ก้มลงมอง ก็เห็นหวังเทาที่กำลังยืนพิงโดไดเทรุตะโกนเรียกเขาด้วยอาการหอบโยน "พวก... พวกเรามาถึงแล้ว!"

ข้างกายของหวังเทา หลิวอวิ๋นหลานขี่วินดี โจวเสี่ยวเฟยและหลิวเฉี่ยวเฉี่ยวขี่เกียราดอส

รวมไปถึงเหล่าเทรนเนอร์กลุ่มแรกทั้งหมด ต่างก็มายืนประจำที่กันอย่างพร้อมเพรียงแล้ว!

ท่ามกลางฝูงชน เผยจิงกั๋วที่ถือโปเกมอนนีดังกิลเอาไว้พยักหน้าให้ซูไป๋เล็กน้อย

"เพิ่งจะรอดพ้นจากความเงียบเหงาแห่งความตายมาได้ไม่ทันไร ก็ต้องมาเจอกับฉากใหญ่อลังการแบบนี้ซะแล้ว"

"ชีวิตฉันนี่มันมีสีสันดีจริงๆ แฮะ..."

เผยจิงกั๋วมองดูโม่หินแห่งความตายที่ถูกขัดขวางโดยสัตว์มรณะและสิบสองนักษัตรจนช้าลงไปมากแต่ก็ยังคงบดขยี้เข้ามาหาทางนี้ แล้วก็แค่นหัวเราะเบาๆ

"ครั้งนี้ฉันจะไม่แพ้แน่!"

เซียวจางชกหมัดเข้าหากันอย่างตื่นเต้น คลื่นพลังสีฟ้าอ่อนแผ่กระจายออกมาจากการปะทะของกำปั้น

คนอื่นๆ ก็เช่นกัน

หลังจากเข้าร่วมการทดสอบ นอกเหนือจากเซียวจางแล้ว คนอื่นๆ ก็มีความก้าวหน้าอย่างมากเช่นกัน

การทดสอบของโปเกมอนเทพระดับรองไม่ได้มีความหมายแค่ความยากลำบากเท่านั้น

หลังผ่านพ้นความยากลำบากมาได้... ก็คือรางวัลตอบแทนอันล้ำค่า!

"ในที่สุดก็มากันแล้ว..."

การปรากฏตัวของเหล่าเทรนเนอร์ระดับแนวหน้าทำให้ซูไป๋ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หากไม่มีพวกเขาคอยช่วยเหลือ การที่เขาจะบุกเดี่ยวทะลวงถึงรังศัตรูก็คงไม่ใช่เรื่องง่ายนัก

ก่อนที่จะไปเผชิญหน้ากับราชันอสูรกลายพันธุ์ เขาต้องรักษาสภาพร่างกายให้อยู่ในระดับที่ค่อนข้างดี และการจะรักษาสภาพร่างกายไว้ได้... ก็ต้องพึ่งพาเทรนเนอร์ชั้นยอดเหล่านี้แหละ!

พวกเขาเปรียบเสมือนไพ่ขุนพลที่คอยปกป้องไพ่ตายอย่างซูไป๋ เป็นการดำรงอยู่ที่ทำให้ซูไป๋สามารถไว้วางใจได้อย่างเต็มที่!

"น่าจะใกล้ได้เวลาแล้ว..."

ซูไป๋เพ่งสมาธิมองดูสถานการณ์การสู้รบ แล้วก้มมองกองทัพโปเกมอนด้านล่างที่รวมพลกันจนเกือบจะสมบูรณ์แล้ว

พลังต่อสู้ของสัตว์มรณะ พูดตามตรงว่าแข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดไว้เล็กน้อย

ทว่าพลังต่อสู้ที่ดูเหมือนจะแข็งแกร่งนี้ กลับต้องแลกมาด้วยความตาย

เพียงไม่กี่นาที ผู้ทำพันธสัญญากกว่าครึ่งก็ล้มลงไปแล้ว คลื่นอสูรกลายพันธุ์บดขยี้เข้ามาหาผู้ทำพันธสัญญาเหล่านี้อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

เห็นได้ชัดว่าหากปล่อยไว้แบบนี้ อีกไม่นานผู้ทำพันธสัญญาที่ไร้ทางสู้เหล่านี้ก็คงถูกคลื่นอสูรกลายพันธุ์กลืนกินไปจนหมดแน่ๆ

แต่ผู้ทำพันธสัญญาที่เหลืออยู่กลับมีสีหน้าที่แสดงออกชัดเจนว่ามองข้ามความเป็นความตายและพร้อมจะสู้ถวายหัว พวกเขาไม่มีความคิดที่จะขยับฝีเท้าถอยหนีเลยแม้แต่น้อย

และก็ไม่มีใครเข้าไปดูแลสหายที่ล้มลงด้วย

สำหรับพวกเขาแล้ว ในเมื่อมาถึงที่นี่... ก็ไม่ได้เตรียมใจที่จะรอดกลับไปอยู่แล้ว

การได้มาตายที่นี่ สำหรับชีวิตที่ถูกกลิ่นอายมรณะตามรังควานมาตลอดของพวกเขา ก็อาจจะถือเป็นจุดจบที่สวยงามไม่เลวเลยทีเดียว...

แต่ทว่าซูไป๋... ไม่มีทางทนนิ่งดูดายให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

"ผู้ทำพันธสัญญาเคยทำร้ายผู้คนมามากมาย... แต่ในตอนนี้ พวกเขากลับกำลังต่อสู้เพื่อมนุษยชาติ"

"พวกเขาเป็นคนซื้อเวลาอันมีค่าในการรวมพลมาให้กับพวกเรา!"

"ตอนนี้ ถึงคราวที่พวกเราต้องปกป้องพวกเขาบ้างแล้ว!"

ซูไป๋โบกมือใหญ่โตของเขา แล้วตะโกนก้อง "เหล่าเทรนเนอร์ทั้งหลาย ในเมื่อขนาดผู้ทำพันธสัญญายังยอมเสียสละชีวิตได้ถึงขนาดนี้ แล้วพวกเราจะยอมทนดูพวกเขาถูกบดขยี้ไปต่อหน้าต่อตาได้ยังไง!"

"บุก! บุก! บุก!"

"ไป... ช่วยเหลือสหายรบของพวกเรา!!"

[จบแล้ว]