บทที่ 305 - บททดสอบที่มาถึงล่าช้า รางวัลแชมป์เปี้ยนสุดพิเศษของเผยจิงกั๋ว!

บทที่ 305 - บททดสอบที่มาถึงล่าช้า รางวัลแชมป์เปี้ยนสุดพิเศษของเผยจิงกั๋ว!

★★★★★

"งั้น... ผมขอตัวกลับไปคัดเลือกคนเข้ากองกำลังโปเกมอนก่อนนะครับ..."

"แล้วก็ต้องไปรวบรวมคนมาปลูกเบอร์รีด้วย"

"ขอบคุณ... เถ้าแก่ซูไป๋ที่ช่วยอธิบายอย่างใจเย็นนะครับ..."

จนกระทั่งเดินออกไป ต่งเฟิงก็ยังรู้สึกว่าฝีเท้าของตัวเองมันลอยหวิวๆ ราวกับกำลังฝันอยู่เลย

ที่ดินผืนที่เคยเป็นกิลด์ผู้ทำพันธสัญญา การรื้อถอนกำแพงเมือง การเคลียร์พื้นที่อะไรพวกนั้น ความจริงแล้วก็ต้องใช้เงินเยอะเหมือนกัน

การบูรณะพื้นที่บางส่วนในเมือง รวมถึงการเตรียมเงินเดือนให้กับคนที่จูเจี้ยนหยวนส่งไปอีก

แถมหลังจากตั้งกองกำลังโปเกมอนเสร็จ ก็ต้องมาจ้างครูฝึกที่ฝั่งเมืองไห่เฉิงนี่ด้วยไม่ใช่หรือไง

แต่ละอย่างก็ต้องใช้เงินทั้งนั้น!

พอคำนวณคร่าวๆ ดูแล้ว เงินค่าปรับพวกนั้นเหมือนจะหายวับไปกับตาเลยแหละ...

เขาถึงขั้นแอบสงสัยว่าซูไป๋แอบไปดูงบการเงินของเมืองจวี้เหยียนมาหรือเปล่า ทำไมถึงเสนอราคามาได้แม่นยำขนาดนี้!

"ดูสิๆ นี่แหละคือจุดจบของเศรษฐีใหม่"

ตาเฒ่าจูมองดูต่งเฟิงที่เดินก้าวฉับๆ สะดุดหยุดเป็นพักๆ ด้วยความสะใจ ในที่สุดหมอนี่ก็เข้าใจความรู้สึกของเขาในตอนนั้นแล้วสินะ!

ส่วนเรื่องที่ความแข็งแกร่งโดยรวมของโปเกมอนจากเมืองจวี้เหยียนอาจจะสูงกว่าโปเกมอนชุดแรกของเมืองไห่เฉิง จูเจี้ยนหยวนก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจเท่าไหร่นัก

ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจเรื่องของโปเกมอนมากขึ้นแล้ว

ถึงแม้ค่าสเตตัสพื้นฐานของโปเกมอนจะพอบอกอะไรได้บ้าง แต่มันก็ไม่ใช่ตัวแปรชี้ขาดเสมอไป

กองกำลังโปเกมอนของเมืองไห่เฉิงได้ก้าวล้ำหน้าไปไกลมากในด้านการรบเป็นกองทัพ ต่อให้เมืองจวี้เหยียนพยายามไล่ตามยังไง เขาก็ไม่รู้สึกกดดันเลยสักนิด!

"ดูเหมือนว่า... วันเวลาแสนสบายใกล้จะจบลงแล้วสินะ"

ซูไป๋จิบชาด้วยความจนใจ ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้มันสงบสุขเสียจนเขาเกือบจะลืมไปแล้วว่านี่คือยุควันสิ้นโลกที่มีสัตว์มรณะเดินเพ่นพ่านไปทั่ว!

สิ่งเดียวที่ทำให้เขาไม่เข้าใจก็คือ พอมีระดับสาวกตายไปหนึ่งคน กลับไม่มีอสูรกลายพันธุ์ตัวอื่นมาป่วนเมืองไห่เฉิงอีกเลย

"เอาเถอะ ยังไงซะความท้าทายใหม่ก็กำลังจะมาถึงแล้ว"

"รางวัลของหมอเผยจิงกั๋วนั่น ก็ควรจะได้เวลาเอามาใช้สักที..."

ซูไป๋หยิบเครื่องมือสื่อสารออกมาจากเอวแล้วบุ้ยปากไปทางโรตอมที่ซ่อนอยู่ข้างใน

วินาทีต่อมา บนหน้าจอของเครื่องมือสื่อสารก็ปรากฏข้อความขึ้นมาว่า "กำลังติดต่อเผยจิงกั๋ว..."

……

หลายชั่วโมงต่อมา

เผยจิงกั๋วและเหล่าเทรนเนอร์ต่างพากันมารวมตัวที่โปเกมอนเซ็นเตอร์

"ฉันแค่เรียกเผยจิงกั๋วกลับมาคนเดียว พวกนายตามมาทำไมกันเนี่ย"

เมื่อมองเห็นภาพการรวมตัวอย่างพร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้ ซูไป๋ก็รู้สึกเอือมระอาเล็กน้อย

เขายังไม่ได้แจ้งคนอื่นเลยนะ!

"เอ่อ... เซียวจางเป็นคนบอกน่ะ"

หวังเทาชี้ไปที่เซียวจาง "เขาเอาแต่ฝึกซ้อมประลองกับเผยจิงกั๋วตลอดเลย ตอนที่นายโทรหาเผยจิงกั๋ว เขาได้ยินเนื้อหาทั้งหมดเลยน่ะสิ"

หมอนี่จะปากโป้งเกินไปแล้วมั้ง

ซูไป๋ปรายตามองเซียวจางอย่างเหนื่อยใจ

"ช่างเถอะ มาดูกันก็ดีเหมือนกัน เรื่องนี้มันน่าสนใจจริงๆ นั่นแหละ..."

เขาหันไปทางเผยจิงกั๋ว "อีกไม่นานพวกนายอาจจะต้องเดินทางไปที่เมืองจวี้เหยียน"

"ทางเมืองจวี้เหยียนจะเปิดสาขาใหม่ แล้วก็เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม เราจะบุกโจมตีแหล่งกบดานของสัตว์มรณะที่อยู่รอบนอกเมืองจวี้เหยียนด้วย"

"ก่อนจะถึงตอนนั้น นายมาเคลียร์บททดสอบที่ฝากไว้กับฉันให้จบก่อนเถอะ"

เผยจิงกั๋วมองดูเหล่าโปเกมอนที่อยู่ข้างกาย เขาลังเลเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า

ก่อนหน้านี้รางวัลแชมป์ของเขายังเหลือดินแดนลับแห่งการทดสอบที่เขาเป็นคนเดียวที่มีสิทธิเข้าถึงซึ่งเขายังไม่ได้เคลียร์ให้จบ

ความจริงเขากะจะเข้าบททดสอบตั้งแต่แรกแล้ว แต่การปรากฏตัวของคาร์โบทำให้เขาเปลี่ยนใจชั่วคราว

เพราะถึงแม้จะรู้ว่าคาร์โบมีสกิลไซโคคัต แต่เขาก็ยังไม่คุ้นเคยกับสกิลอื่นๆ ของคาร์โบเลย

พูดตามตรงคือเขายังมองภาพไม่ออกชัดเจนนักว่าคาร์โบจะสามารถทำอะไรได้บ้าง

ถ้าเข้าไปรับการทดสอบในสภาพนี้แล้วเกิดบททดสอบมีความเกี่ยวข้องกับคาร์โบขึ้นมาจนทำให้คาร์โบสูญเสียผลประโยชน์ที่ควรจะได้จากบททดสอบไป มันก็คงน่าเสียดายไม่น้อยเลย

ถึงแม้เผยจิงกั๋วจะเป็นคนที่ไม่ค่อยใส่ใจเรื่องหยุมหยิม แต่เมื่อเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการฝึกฝนล่ะก็

ความสามารถในการเก็บรายละเอียดของหมอนี่มันเข้าขั้นโรคจิตเลยทีเดียว!

"ในที่สุดก็จะได้เห็นสักทีว่าดินแดนลับแห่งการทดสอบที่ว่ามันหน้าตาเป็นยังไง..."

ติงเย่ว์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธออยากได้รางวัลแชมป์นี้มานานแล้ว

ใครๆ ก็รู้ว่าของรางวัลที่ซูไป๋หยิบยื่นให้ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน ยิ่งเป็นรางวัลสำหรับแชมป์เปี้ยนด้วยแล้ว!

ซูไป๋มองดูเหล่าเทรนเนอร์ที่กำลังตั้งตารอคอยแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้ เขาหยิบสมุดภาพโปเกมอนออกมา

อันที่จริงอย่าว่าแต่เหล่าเทรนเนอร์พวกนี้เลย แม้แต่ตัวเขาเองก็คาดหวังว่าจะได้เห็นอะไรดีๆ เหมือนกัน

ในสถานการณ์แบบนี้หมอนี่ยังอุตส่าห์ตั้งสติแล้วเลือกที่จะฝึกประสานงานกับคาร์โบก่อนได้ บอกได้คำเดียวว่าเผยจิงกั๋วคนนี้เก่งกาจสมคำร่ำลือจริงๆ

เหมือนกับว่าสมองของหมอนี่จะทำงานได้ดีเป็นพิเศษเมื่อเป็นเรื่องเกี่ยวกับการฝึกฝน

นี่คือ... สัญชาตญาณของอัจฉริยะสินะ

"เปิดใช้ดินแดนลับแห่งการทดสอบ"

สิ้นเสียงของซูไป๋ ลำแสงจุดหนึ่งก็ลอยออกมาจากสมุดภาพโปเกมอน

ท่ามกลางสายตานับไม่ถ้วน ลำแสงนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างฉับพลัน กลายเป็นประตูมิติที่มีวงแหวนแสงสีฟ้าจางๆ ล้อมรอบ

$$เปิดใช้ดินแดนลับแห่งการทดสอบแล้ว ผู้มีสิทธิเข้ารับการทดสอบ: เผยจิงกั๋ว$$

$$กระบวนการทดสอบจะถูกถ่ายทอดสดแบบเรียลไทม์ โปรดระบุหน้าจอแสดงผล$$

เมื่อเห็นข้อความที่ปรากฏขึ้นที่ก้นบึ้งของดวงตา ซูไป๋ก็ยกมือขึ้นเกาหัว

ตำแหน่งที่พวกเขากำลังยืนอยู่ตอนนี้คือภายในร้านสัตว์เลี้ยงซู ไม่ใช่ในโถงใหญ่ของโปเกมอนเซ็นเตอร์

ก็นะ ตรงนั้นคนพลุกพล่านจะตายไป ที่แคบๆ ตรงนี้เบียดกันหน่อยก็จริง แต่กลับให้ความรู้สึกเป็นกันเองมากกว่า

ส่วนโปเกมอนของเทรนเนอร์คนอื่นๆ... นอกจากโปเกมอนของเผยจิงกั๋วแล้ว ตัวอื่นๆ พากันวิ่งเข้าไปเล่นในบ้านโปเกมอนกันหมดแล้ว

ยังไงซะเปิดประตูหลังบ้านไปก็เจอตัวบ้านโปเกมอนอยู่แล้วนี่นา...

"นี่น่ะเหรอดินแดนลับแห่งการทดสอบ... มหัศจรรย์จังเลย!"

"อาชีพลับของนายนี่มันเจ๋งจริงๆ... รู้สึกเหมือนทำได้ทุกอย่างเลยแฮะ"

ติงเย่ว์มองดูประตูมิติที่งดงามราวกับความฝันตรงหน้าแล้วก็อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมา

เธอเคยลองใช้ระบบเทเลพอร์ตของกลุ่มผู้ใช้พลังในโลกนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง มันคนละเรื่องกับประตูมิติที่อยู่ตรงหน้าเลย

การเทเลพอร์ตแต่ละครั้งต้องเตรียมวัตถุดิบหายากมากมาย แถมยังต้องวาดวงเวทที่ซับซ้อนสุดๆ อีก

แต่สิ่งซับซ้อนที่เกี่ยวข้องกับกฎเกณฑ์ของมิติแบบนี้ ซูไป๋กลับสร้างมันขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย!

ลองคิดดูสิว่ามันน่าเหลือเชื่อขนาดไหน ทูตโปเกมอนคนนี้จะเก่งรอบด้านเกินไปแล้วนะ!

นอกจากจะสู้เก่งแล้ว ยังสามารถสื่อสารเพื่อนำโปเกมอนจากอีกโลกหนึ่งมาที่นี่ได้ แล้วตอนนี้ยังสร้างประตูมิติข้ามแดนได้อีกต่างหาก!

ซูไป๋ตอบกลับแบบส่งๆ ไปว่า

"อาชีพลับก็งี้แหละน่า..."

"เฮ้ย เดี๋ยวก่อน หวังเทา แกกำลังทำบ้าอะไรเนี่ย"

ซูไป๋มองดูหวังเทาที่กำลังทำท่าทางลับๆ ล่อๆ ยื่นมือเข้าไปในประตูมิติ และมือข้างนั้นก็ทะลุไปโผล่อีกฝั่งอย่างไร้ข้อกังขา

เขาพูดด้วยความเอือมระอา "ถ้าไม่ใช่เผยจิงกั๋วก็เข้าไปไม่ได้หรอกน่า! เลิกคิดที่จะเนียนตามเข้าไปได้เลย!"

"ถ้าอยากเข้าดินแดนลับแห่งการทดสอบจริงๆ เดี๋ยวฉันก็จัดรางวัลแบบนี้ให้อีกอยู่ดีนั่นแหละ ถึงตอนนั้นนายก็พยายามเอาเองละกัน!"

หวังเทายิ้มแห้งๆ แล้วดึงมือกลับพลางบ่น "ไม่เห็นจะรู้สึกอะไรเลย เหมือนล้วงมือผ่านอากาศเปล่าๆ..."

"เอาล่ะๆ เลิกเล่นได้แล้ว"

ซูไป๋โบกมืออย่างจนใจ "โรตอม"

สิ้นเสียงของซูไป๋ โทรทัศน์จอตู้รุ่นเก่าเพียงเครื่องเดียวในร้านสัตว์เลี้ยงซูก็กะพริบสองครั้ง ก่อนจะมีข้อความบรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้น

[การทดสอบกำลังจะเริ่มขึ้น ขอให้เทรนเนอร์เผยจิงกั๋วเข้าสู่ดินแดนลับแห่งการทดสอบ]

"แบบนี้ก็ถือว่าเชื่อมต่อกันเรียบร้อยแล้ว... เผยจิงกั๋ว นายเข้าไปได้เลย"

"บททดสอบของนาย... กำลังรอนายอยู่!"

[จบแล้ว]