บทที่ 300 - การปรากฏตัวครั้งแรกของโปเกมอนไชน์นี่

บทที่ 300 - การปรากฏตัวครั้งแรกของโปเกมอนไชน์นี่

★★★★★

"ช่างงดงาม... น่าเกรงขาม... และทรงพลัง!"

จิตสำนึกของเผยจิงกั๋วล่องลอยเข้าไปหาแสงไฟดวงนั้นอย่างไม่รู้ตัว

จิตสำนึกของโปเกมอนตัวนี้ ทำให้เขานึกถึงตอนที่ได้เห็นกราดอนเลยทีเดียว!

แต่สิ่งที่แตกต่างกันก็คือ จิตสำนึกของโปเกมอนตัวนี้แฝงไปด้วย เจตจำนงแห่งดาบ ที่เฉียบคม ทะนงตน และห้าวหาญ!

เมื่อเทียบกับแสงไฟดวงใหญ่นี้แล้ว จิตสำนึกของเผยจิงกั๋วดูเป็นแค่แสงหิ่งห้อยไปเลย

ทว่าในวินาทีที่เผยจิงกั๋วเข้าไปใกล้ ภาพๆ หนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา

โปเกมอนรูปร่างคล้ายสุนัขที่ดูเลือนลางหันหน้ากลับมา และปรายตามองเขาด้วยความเย็นชา

วินาทีต่อมา ก็มีประโยคหนึ่งดังขึ้นในหัวของเขา

"ถึงเจ้าจะกล้าหาญ แต่ก็ยังผ่านศึกมาไม่มากพอ"

การสื่อสารระหว่างจิตสำนึกนั้นเป็นอะไรที่มหัศจรรย์มาก ถึงแม้ว่านี่จะเป็นคำพูดที่เผยจิงกั๋วแปลงเป็นภาษามนุษย์ในความคิดของเขา แต่มันก็สื่อถึงความคิดของโปเกมอนตัวนี้ได้อย่างชัดเจนที่สุด

และสิ่งที่ตามมาพร้อมกับคำพูดนี้ก็คือ จิตสำนึกของเผยจิงกั๋วถูกผลักกระเด็นออกไปอย่างแรง!

โปเกมอนตัวนี้... มองไม่เห็นหัวเผยจิงกั๋วเลย!

เจตจำนงแห่งดาบ ที่ไร้รูปทรงพุ่งทะลักออกมาจากจิตสำนึกของโปเกมอนสุนัขตัวนั้น ต่อให้เป็นเพียงแค่จิตสำนึก เผยจิงกั๋วก็ยังต้องถอยร่นออกมาตามสัญชาตญาณ

เมื่อเผยจิงกั๋วถอยออกมาจนถึงระยะหนึ่ง เจตจำนงแห่งดาบ นั้นก็หายไป

และแสงไฟดวงยักษ์ก็มลายหายไปเช่นกัน

"ถึงเจ้าจะกล้าหาญ แต่ก็ยังผ่านศึกมาไม่มากพอ..."

เผยจิงกั๋วมอง ไปยังจุดที่แสงไฟเคยอยู่ด้วยความรู้สึกโหวงๆ ในใจ ดูเหมือนว่า... โปเกมอนตัวนี้ก็เหมือนกับโปเกมอนรูปร่างผอมบางตัวเมื่อกี้ ที่ไม่ได้เลือกเขาเป็นเจ้านาย

ยิ่งไปกว่านั้น โปเกมอนสุนัขตัวนี้ยังบอกเหตุผลให้เขารู้อีกด้วย!

"ผ่านศึกไม่มากพองั้นเหรอ... ประสบการณ์การต่อสู้ของฉันยังไม่เยอะพออีกหรือไง?"

เผยจิงกั๋วรู้สึกหมดหนทางอย่างบอกไม่ถูก

ตั้งแต่สัตว์มรณะบุกโจมตีเมือง เผยจิงกั๋วก็ผ่านการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมานับไม่ถ้วน

ไม่ว่าจะเป็นตอนที่ป้องกันเมืองไห่เฉิง หรือตอนที่เกิดคลื่นสัตว์มรณะเพราะมาร์ลีนที่นอกเมืองจวี้เหยียน ไปจนถึงตอนที่ปะทะกับฟรีเซอร์

ประสบการณ์การต่อสู้ของเขาพุ่งสูงปรี๊ดในช่วงเวลาสั้นๆ!

แต่ทว่าประสบการณ์เหล่านี้ในสายตาของโปเกมอนตัวนั้น กลับดูเหมือนเป็นแค่การละเล่นของเด็กๆ...

อย่างน้อยก็ยังไม่ถึงขั้นที่มันจะยอมรับได้!

"ฉันนี่มัน... ยังอ่อนแอเกินไปจริงๆ..."

เผยจิงกั๋วส่ายหัวที่ไม่มีอยู่จริงอย่างจนใจ ก่อนจะหันไปมองรอบๆ

แต่พอมองดูรอบๆ เขาก็พบกับสิ่งที่น่าสนใจเข้าให้แล้ว!

บางทีอาจจะเป็นเพราะแสงไฟดวงเมื่อกี้มันสว่างเจิดจ้าเกินไปจนบดบังแสงไฟดวงอื่นๆ ไปหมด

หลังจากที่โปเกมอนสุนัขตัวนั้นหายไป แสงไฟสีน้ำเงินเข้มปนแดงดวงหนึ่ง ก็ดึงดูดความสนใจของเผยจิงกั๋วเข้าอย่างจัง

แสงไฟดวงนี้อาจจะไม่ได้ใหญ่โตอะไรนัก แต่กลับลุกไหม้อย่างรุนแรงและมุ่งมั่น

ราวกับเส้นทางการฝึกดาบของเผยจิงกั๋ว ที่ให้ความรู้สึกว่าไม่เคยย่อท้อและไม่เคยหยุดนิ่ง!

"นี่มัน..."

เผยจิงกั๋วขยับเข้าไปใกล้ตามสัญชาตญาณ วินาทีต่อมา ร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา

จากแสงไฟดวงนี้ เผยจิงกั๋วสัมผัสได้ถึงความผูกพันที่แตกต่างจากแสงไฟดวงก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง!

และในวินาทีถัดมา อาการวิงเวียนก็เข้าโจมตี

เขาพลันกลับมาสัมผัสได้ถึงร่างกายของตัวเองอีกครั้ง!

...

"ว้าย ตกใจหมดเลย!"

เสียงอุทานของหลิวอวิ๋นหลานดังขึ้นภายในโปเกมอนเซ็นเตอร์

ตอนแรกเธอกำลังเดินวนรอบตัวเผยจิงกั๋วอยู่ดีๆ แต่จู่ๆ ก็มีเปลวไฟลุกพรึ่บขึ้นมากลางอากาศข้างๆ ตัวเผยจิงกั๋ว

และจากเปลวไฟนั้น ก็มีโปเกมอนรูปร่างคล้ายมนุษย์ตัวเล็กๆ เดินออกมา!

ทำเอาเธอสะดุ้งสุดตัวเลยทีเดียว!

เผยจิงกั๋วค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาด้วยความงุนงง และสิ่งแรกที่เขาเห็นก็คือโปเกมอนที่เชื่อมโยงจิตสำนึกกับเขาอย่างแท้จริงตัวนี้

ในขณะเดียวกัน เสียงอุทานด้วยความทึ่งของซูไป๋ก็ดังเข้าหู "นี่มันโปเกมอนไชน์นี่นี่นา!"

ซูไป๋รู้สึกตกตะลึงกับโปเกมอนตรงหน้าจริงๆ

โปเกมอนรูปร่างมนุษย์ตัวน้อยนี้ดูเหมือนกำลังสวมชุดเกราะสุดเท่ ภายใต้หน้ากากบนหัว มีเปลวไฟลุกโชนอยู่ภายใน

และไม่ใช่แค่ที่หัวเท่านั้น เปลวไฟบนร่างกายก็ยังก่อตัวเป็นชุดสุดเท่ที่กำลังลุกไหม้อยู่อีกด้วย

ถ้าพูดถึงรูปลักษณ์ภายนอก โปเกมอนตัวนี้ถือว่าเท่มากๆ

แต่ต่อให้โปเกมอนตัวไหนจะเท่แค่ไหนซูไป๋ก็เคยเห็นมาหมดแล้ว ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจจริงๆ ก็คือ สีตาของโปเกมอนตัวนี้ต่างหาก!

"ไชน์นี่... ไชน์นี่เหรอ? มันคือศัพท์ใหม่อะไรอีกล่ะเนี่ย?"

หลิวอวิ๋นหลานมองดูเจ้าตัวเล็กที่กำลังมองไปรอบๆ โปเกมอนเซ็นเตอร์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ซูไป๋มักจะมีคำศัพท์แปลกๆ ที่เธอไม่เข้าใจหลุดออกมาอยู่เรื่อยเลย...

"คำว่าไชน์นี่ ก็หมายความว่าโปเกมอนตัวนี้เป็นตัวที่พิเศษมากในหมู่สายพันธุ์เดียวกันน่ะครับ"

"หรือจะเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า โปเกมอนสีแปลกก็ได้..."

"ถึงจะไม่มีกฎตายตัว แต่โปเกมอนสีแปลกมักจะมีค่า IV ที่สูงกว่าปกตินะครับ"

ซูไป๋หันไปมองเผยจิงกั๋วที่กำลังย่อตัวลงและสบตากับโปเกมอนตัวนี้เงียบๆ แล้วพูดว่า "เผยจิงกั๋ว ดวงของนาย... ถือว่าดีมากเลยล่ะ"

"หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ... ขนาดฉันเองยังนึกไม่ออกเลยว่าจะมีโปเกมอนตัวไหนที่เหมาะกับนายไปมากกว่าเจ้านี่อีกแล้ว"

"นี่คือคาร์โบเลยนะ!"

"แถมยังเป็นคาร์โบไชน์นี่ซะด้วย!"

"เห็นตาดวงเล็กๆ ของเจ้านี่ไหมล่ะ? คาร์โบทั่วไปจะมีตาสีแดงที่เกิดจากเปลวไฟ แต่ของเจ้านี่กลับเป็นสีน้ำเงินเข้ม!"

ซูไป๋ไม่หวงคำชมเลยแม้แต่น้อย ก็แน่ล่ะ ใครบ้างล่ะที่จะไม่ชอบโปเกมอนสุดเท่ที่เพิ่งเปิดตัวในภาคสการ์เล็ตและไวโอเล็ตตัวนี้

ความนิยมของเจ้าตัวเล็กนี่... ไม่ใช่น้อยๆ เลยนะจะบอกให้!

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ในแววตาของซูไป๋ก็ยังคงแฝงไปด้วยความสงสัยอยู่ดี

คาร์โบอาจจะเก่งก็จริง แต่มันก็ไม่ใช่โปเกมอนกึ่งเทพนี่นา

ค่าพลังพื้นฐาน 525 ก็อยู่ในระดับเดียวกับพวกโปเกมอนเริ่มต้น

ต่อให้เป็นตัวไชน์นี่ แถมยังเข้ากับเผยจิงกั๋วได้ดีมากๆ ก็เถอะ... แต่พูดตามตรงนะ มันดูไม่ค่อยสมกับเป็นรางวัลของแชมป์เท่าไหร่เลย...

พอได้ยินคำพูดของซูไป๋ ทุกคนก็เริ่มสังเกตเห็นเปลวไฟสีน้ำเงินเข้มที่ลุกโชนอยู่ในเบ้าตาของคาร์โบ

ถึงแม้จะไม่มีคาร์โบทั่วไปให้เปรียบเทียบ แต่สีน้ำเงินที่ดูลุ่มลึกแบบนี้มันสะดุดตาเอามากๆ!

โดยเฉพาะซูไป๋ที่พอมองตาคู่สีน้ำเงินเข้มนี้แล้ว เขากลับรู้สึกสบายตาอย่างบอกไม่ถูก

ที่แท้คาร์โบไชน์นี่ในโลกความเป็นจริงก็สังเกตได้ไม่ยากเลยนี่นา!

ก็ถูกล่ะนะ โลกแห่งความเป็นจริงไม่ใช่ภาพความละเอียด 720P ห่วยๆ สักหน่อย คาร์โบที่ตัวสูงครึ่งเมตรแถมดูเหมือนเด็กน้อยแบบนี้ ดวงตาของมันยิ่งไม่ได้เล็กจนเหมือนตุ๊กตาที่ต้องเพ่งจนตาแทบบอดถึงจะมองเห็นเหมือนในเกม!

ในฐานะเครื่องจักรปั่นไชน์นี่ผู้ไร้ความปรานี ซูไป๋ขอบอกเลยว่า ตอนที่เขาพยายามจะจับคาร์โบไชน์นี่เนี่ย สายตาสั้นเพิ่มขึ้นไปตั้งร้อยนึงเชียวนะ!

การจะมองหาความแตกต่างแค่นิดเดียวจากหน้าจอเล็กๆ สเปคต่ำๆ นั่น... มันยากจริงๆ...

"โปเกมอนไชน์นี่... โคตรเท่เลย!"

"แต่ว่าทำไมเจ้าตัวเล็กนี่ถึง... ไม่มีดาบล่ะ?"

หวังเทาเดินวนดูรอบๆ ตัวคาร์โบด้วยความสงสัย ถ้าตัดสินจากรูปลักษณ์ภายนอกแล้ว เขาคิดว่าฮิโตตสึคิต่างหากที่เป็นโปเกมอนที่เหมาะสมกับเผยจิงกั๋วที่สุด

ก็แหม... ตัวฮิโตตสึคิมันเป็นดาบเลยนี่นา!

ซูไป๋เหลือบมองเผยจิงกั๋วที่กำลังจ้องตากับคาร์โบแบบตาไม่กะพริบ

ตั้งแต่คาร์โบปรากฏตัวออกมา เผยจิงกั๋วก็เป็นแบบนี้มาตลอด

หลังจากเหม่อลอยไปครู่หนึ่ง เขาก็เริ่มเล่นเกมจ้องตากับคาร์โบ ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่!

ซูไป๋ส่ายหน้าและเตรียมจะอธิบาย แต่พออ้าปากกำลังจะพูด เขากลับถูกคำพูดอันหนักแน่นของเผยจิงกั๋วพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน

"ไม่... มีดาบสิ!"

"เพียงแต่ว่าพวกนาย... มองไม่เห็นมันต่างหากล่ะ!"

[จบแล้ว]