บทที่ 29 - ความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างตระกูลซุนกับตระกูลเฉิน

บทที่ 29 - ความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างตระกูลซุนกับตระกูลเฉิน

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

"อะไรนะ มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรอ"

เมื่อได้ยินข่าวนี้ ซุนเผิงเฟยก็ตกใจจนตาโต

วินาทีต่อมา ความตกใจก็แปรเปลี่ยนเป็นความยินดีอย่างสุดซึ้ง

ต้องเข้าใจก่อนนะว่า

ตระกูลเฉินคือตระกูลผู้มีอิทธิพลระดับท็อปของนครหลวง มีอำนาจบารมีล้นฟ้า

ส่วนตระกูลเย่เองก็สะสมเส้นสายและอิทธิพลมาอย่างยาวนาน ฐานะความมั่นคงก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน

การเกี่ยวดองกันของสองตระกูลยักษ์ใหญ่ ย่อมทำให้เครือข่ายอำนาจของพวกเขาแผ่ขยายกว้างไกลและแข็งแกร่งขึ้นไปอีกขั้น

ตระกูลซุนในฐานะเครือญาติของตระกูลเฉิน ก็ย่อมได้รับผลพลอยได้และอานิสงส์จากเรื่องนี้ไปด้วยอย่างแน่นอน

และข่าวดีระดับนี้ หากแพร่งพรายออกไป ย่อมสร้างแรงกระเพื่อมและเปลี่ยนแปลงขั้วอำนาจหลายๆ อย่างในสังคมได้อย่างหน้ามือเป็นหลังมือเลยทีเดียว

ไม่ว่าจะมองในมุมของตระกูลเฉิน ตระกูลเย่ หรือแม้แต่ตระกูลซุน เรื่องนี้ก็มีแต่ข้อดีและผลประโยชน์มหาศาล

"พี่เผิงเฟย ที่นี่คนเยอะพลุกพล่าน พวกเราหาห้องส่วนตัวเงียบๆ แล้วค่อยคุยกันดีกว่าครับ"

เฉินเทียนหมิงสังเกตเห็นว่าเริ่มมีคนรอบข้างแอบซุบซิบและมองมาทางพวกเขากันแล้ว

แม้ว่าเขาจะไม่เคยแคร์สายตาใคร แต่เพื่อตัดปัญหาความวุ่นวายที่อาจจะตามมา เขาก็คิดว่าควรรีบปลีกตัวไปที่อื่นน่าจะดีกว่า

"จริงด้วยๆ น้องพูดถูก"

"เป็นเพราะพี่ไม่ได้เจอน้องสองคนตั้งนาน พี่ก็เลยดีใจจนลืมตัว เผลอชวนคุยยืนขวางทางอยู่ตรงนี้นานเลย"

"ไปๆ พี่เตรียมห้องวีไอพีระดับท็อปไว้ให้แล้ว อาหารอร่อยๆ ก็พร้อมเสิร์ฟ พวกเราเข้าไปกินไปคุยไปข้างในกันดีกว่า"

พูดจบ

ซุนเผิงเฟยก็รีบทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี เดินนำทางพากลุ่มของเฉินเทียนหมิงเข้าไปยังห้องวีไอพีด้านในสุดของร้านอาหารอี้เซวียนเก๋อทันที

คล้อยหลังพวกเขากลุ่มนั้นเดินจากไป

ในบรรดาคนที่ยืนมุงดูอยู่ ก็มีผู้มีอิทธิพลและคนใหญ่คนโตปะปนอยู่ด้วยไม่น้อย

ใครบางคนในกลุ่มนั้นตาดี จำได้ว่ารถตู้ผู้บริหารสีดำป้ายทะเบียนพิเศษคันนั้น เป็นรถประจำตำแหน่งของตระกูลเฉินแห่งนครหลวง

พอมีคนพูดขึ้นมา

ทุกคนในบริเวณนั้นต่างก็สูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

พวกเขากระจ่างแจ้งในทันที ว่าทำไมซุนเผิงเฟยถึงต้องจัดเต็มและมายืนรอรับแขกด้วยตัวเองแบบนี้

ถ้าคนกลุ่มนั้นเป็นลูกหลานตระกูลเฉินจริงๆ การที่ซุนเผิงเฟยจะให้เกียรติและลงมาต้อนรับด้วยตัวเองก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลย

แน่นอนล่ะ

บางคนก็อดสงสัยไม่ได้ว่า หรือตระกูลซุนแอบไปตีสนิทและขอพึ่งใบบุญของตระกูลเฉินเข้าให้แล้ว

ใครจะไปจินตนาการออกล่ะ ว่าความจริงแล้วตระกูลซุนกับตระกูลเฉินเกี่ยวดองเป็นญาติกันมาตั้งนานแล้ว

ณ ห้องวีไอพีระดับท็อป

บนเพดานมีโคมไฟระย้าคริสตัลขนาดใหญ่ส่องประกายระยิบระยับ ด้านล่างเป็นโต๊ะอาหารขนาดใหญ่ที่สามารถนั่งได้สิบกว่าคนสบายๆ

ด้านหน้าสุดของห้องมีการสร้างบ่อปลาขนาดเล็กเอาไว้ ภายในบ่อมีปลาอะโรวาน่าสายพันธุ์หายากราคาแพงระยับแหวกว่ายอยู่หลายตัว

บนผนังประดับประดาด้วยภาพวาดพู่กันจีนและตัวอักษรศิลป์ที่มีมูลค่ามหาศาล

การตกแต่งรอบๆ ล้วนแต่หรูหราอลังการไร้ที่ติ

ภายใต้การนำทางของซุนเผิงเฟย เฉินเทียนหมิงและพวกสาวๆ ก็เดินเข้ามาในห้องอย่างสง่างาม

ด้วยภูมิหลังและฐานะของพวกเขา การเข้าออกสถานที่ระดับนี้ถือเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน จึงไม่ได้มีใครแสดงอาการตื่นเต้นหรือประหลาดใจอะไรออกมา

หลังจากที่ทุกคนนั่งประจำที่เรียบร้อยแล้ว

ซุนเผิงเฟยก็ส่งสายตาเป็นสัญญาณให้ผู้จัดการร้าน

เพียงชั่วอึดใจ พนักงานบริกรเจ็ดแปดคนก็เดินเรียงแถวเข้ามาพร้อมกับเสิร์ฟอาหารเลิศรสลงบนโต๊ะ

กุ้งมังกรน้ำลึก คาเวียร์สูตรลับเฉพาะ ปลาไหลย่างทองคำ เนื้อวากิวโกเบ...

สารพัดวัตถุดิบชั้นเลิศที่ทั้งหายากและราคาแพงหูฉี่ ถูกนำมารังสรรค์เป็นเมนูสุดพิเศษโดยฝีมือเชฟระดับปรมาจารย์ รวมถึงของหวานและซุปบำรุงต่างๆ อีกมากมาย

หน้าตาอาหารดูน่าทาน กลิ่นหอมฉุยชวนน้ำลายสอ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

เฉินซือหลานกับเย่ซือเหยาที่เดินช้อปปิ้งกันมาทั้งเช้า ตอนนี้กระเพาะเริ่มประท้วงด้วยความหิวโซแล้ว

พอเห็นอาหารมื้อหรูวางเรียงรายอยู่ตรงหน้า ถ้าไม่ต้องรักษาภาพพจน์ล่ะก็ พวกเธอคงพุ่งตัวเข้าใส่และสวาปามกันไปนานแล้ว

"คนกันเองทั้งนั้น ไม่ต้องเกรงใจนะ อยากกินอะไรก็คีบได้เลย"

"หรือถ้าอยากสั่งอะไรเพิ่มอีก ก็เรียกพนักงานได้ตลอดเลยนะ"

ซุนเผิงเฟยส่งยิ้มอ่อนโยนให้เฉินเทียนหมิงและทุกคน

"แค่นี้ก็กินไม่หวาดไม่ไหวแล้วค่ะ อาหารตั้งเยอะแยะขนาดนี้ พวกเรากินกันไม่หมดหรอกค่ะ"

"พี่เผิงเฟยนี่รู้ใจจริงๆ เลยนะคะ"

ทันทีที่พูดจบ เฉินซือหลานก็ทนความหิวไม่ไหว รีบคว้าตะเกียบขึ้นมาคีบอาหารเข้าปากทันที

[จบแล้ว]