เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

GMC ตอนที่ 179 ของขวัญจากซุนเหยาเตี้ยน

GMC ตอนที่ 179 ของขวัญจากซุนเหยาเตี้ยน

GMC ตอนที่ 179 ของขวัญจากซุนเหยาเตี้ยน


GMC ตอนที่ 179 ของขวัญจากซุนเหยาเตี้ยน

 

 

คำว่า 'พิธีครบรอบอายุ' ใช้เฉพาะกับตระกูลใหญ่เท่านั้น

สำหรับครอบครัวทั่วไป ดังเช่นครอบครัวของซูฮ่าวไม่มีการเฉลิมฉลองที่เรียกว่า'พิธีครบรอบอายุ' เขาจำได้ว่าในวันเกิดปีที่ 18  แม่ของเขาได้เพิ่มไข่มากเป็นพิเศษในจานอาหารของเขาเท่านั้น

แต่ในครั้งนั้น

เพียงการเพิ่มไข่ง่ายๆนี้ ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นเป็นอย่างมาก ทุกครั้งที่เขานึกถึงวันนั้นเขาก็รู้สึกมีความสุขเป็นอย่างมาก วันเกิดครบรอบ 18 ปี ไม่ว่าจะเป็นการเฉลิมฉลองแบบใด มันก็ถือเป็นวันที่สำคัญของชีวิต

ดังนั้นพิธีครบรอบอายุของเฉินเยวี่ยเป็นงานที่เขาต้องไปให้ได้

ซูฮ่าวได้เตรียมหลายสิ่งหลายอย่างอย่างเงียบๆ แม้ว่าซูหลิงจะสงสัยและถามเขา ซูฮ่าวก็ขอให้เธอไป

ซูฮ่าวกลับมาในตอนเย็นและดูเหนื่อยล้ามาก

"พี่ เกิดอะไรขึ้น"

เมื่อซูหลิงสังเกตเห็นว่าพี่ชายของเธอกลับมาแล้ว เธอก็รีบไปหาเขาทันที คิ้วของเธอย่น "พี่ดูเหนื่อยๆน่ะ พี่ไปทำอะไรมา? "

"ไม่มีอะไร" ซูฮ่าวยิ้ม "ฉันจะเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนที่จะไปงานนั้น"

ซูหลิงลากเขาไปนอนลงบนโซฟา หน้าอกเล็กๆของเธอมันทำหน้าที่อย่างดีเยี่ยม "พี่ต้องดีขึ้น ก่อนไปแต่งตัวดีๆ  มานี่และนั่งลง"

ซูฮ่าวสับสน

หลังจากให้ซูฮ่าวนั่งอย่างสบายๆแล้ว เธอใช้มือเล็กๆของเธอนวดเบาๆ "พักสมองผ่อนคลายร่างกาย เวลาพี่ไปงานพิธีของพี่สาวเยวี่ย ฉันมั่นใจว่าพี่ไม่ต้องการให้เธอเห็นพี่สภาพนี้ "

“อืม”

ซูฮ่าวหลับตาลง

เขาทำหลายสิ่งเพื่อเตรียมตัวรับมือ  คืนนี้มันเป็นกำหนดการงานพิธี ...

“เปรี้ยง”

เสียงฟ้าผ่าและฟ้าแลบทำให้มีแสงส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้าของเมืองเจียงฮี

สภาพอากาศในวันนี้กลับดูไม่ดีเอาซะเลย

ตระกูลเฉิน ที่ลาน

มีคนนับไม่ถ้วนมาชุมนุมกันที่นี่ กลุ่มคนที่ร่ำรวยในเจียงฮี ส่วนใหญ่ต่างมาที่นี่ในคืนนี้

ไม่ใช่เพราะเฉินเยวี่ย ร้อยละ 90 ของคนที่มาไม่ใช่เพราะนายหญิงน้อยของตระกูลเฉิน พวกเขามาที่นี้เพื่อชุมนุมทำความรู้จักกับคนใหญ่คนโตคนอื่นๆ

ไม่ว่าจะเป็น ศัตรู เพื่อน พันธมิตรหรือข้อมูลใดๆ คุณอาจสามารถหาได้จากที่นี่ในตอนนี้

ก่อนจะถึง 6 โมงเย็นปาร์ตี้ก็ได้เริ่มขึ้นมานานแล้ว  แต่ละคนที่มาต่างสง่าและราสี คุณสามารถสังเกตเห็นว่าจะมีการแบ่งกลุ่มพูดคุยกันแต่ล่ะกลุ่ง 3 - 4 คน และบางครั้งก็หัวเราะออกมา นี่เป็นวิธีการของสังคมชั้นสูงใน เมื่อง เจียงฮี

เมื่อเวลา 6 โมงเย็นเสียงที่ดังก็ค่อยๆเงียบลง ทุกคนเงยหน้าขึ้นและเห็นหญิงสาวคนหนึ่งเดินลงมาช้าๆ จากบันไดด้านบน เธอแต่งตัวด้วยชุดลูกไม้สีขาวที่ประณีตงดงาม เผยให้เห็นขาที่ขาวราวหิมะของเธอ รูปร่างของเธอราวกับนางแบบ เป็นร่างกายที่ใฝ่ฝันของของหญิงสาวทุกคน

“ซูด ~”

ทุกคนซูดหายใจรับลมหนาว ถึงพวกเขาจะเคยเห็นเคยเฉินเยวี่ยมาก่อน แต่ในครั้งนี้พวกเขาไม่คิดเลยว่าในวันนี้เมื่อเธอสวมชุดและตกแต่งเล็กๆน้อยๆแล้ว  เธอจะเป็นเหมือนเทพธิดาเช่นนี้ มันทำให้ทุกคนตกตะลึงเป็นอย่างมาก

เฉินเยวี่ยยิ้มเล็กๆ และรีบมองไปที่ฝูงชน ก่อนที่ร่องรอยแห่งความผิดหวังเปิดเผยบนใบหน้าของเธอ

เขา...ไม่มา

เธอยืนนิ่งถอยด้วยความโศกเศร้า ขณะที่เฉินฮ่าวเนียนและภรรยาของเขากำลังลงมา ทั้งสองสวมบทบาทที่ดูเป็นทางการมากที่สุดของพวกเขา เป็นธรรมดาเนื่องจากพวกเขามีลูกสาวเพียงคนเดียวและในวันนี้คือพิธีครบรอบอายุของเธอ

เมื่อเขาสังเกตเห็นลักษณะของลูกสาวของเขาเฉินฮ่าวเนียนก็โล่งใจ

ซูฮ่าวไม่ได้มา

ดีแล้ว

ในทางกลับกันถ้าซูฮ่าวมามันจะเกิดเรื่องใหญ่ป่าวๆ หลังจากที่มีข่าวลือจำนวนมากที่เกี่ยวกับการคบกันระหว่างพวกเขา ถ้าเรื่องนี้ลุกลามออกจากจมไม่อาจควบคุมได้จะไม่เป็นผลดีต่อทั้งสองฝ่ายนัก แล้วอย่าลืมว่าในวันนี้ยิ่งเป็นวันที่สำคัญ ถ้าเขามาเข้าร่วมล่ะก็....เฮ้อ..

"ฮ่าๆ เฒ่าเฉิน ฉันไม่ได้มาช้าใช่มั้ย "

เสียงดังมาแต่ไกล ซุนเบเตี้ยนเดินเข้ามาแต่ละก้าวของเขาเต็มไปด้วยออร่าแห่งความมั่นใจและยิ่งใหญ่

"แน่นอนว่าไม่ "

เฉินฮ่าวเนียนยิ้ม "ถ้าไม่มีคุณ ฉันจะกล้าเริ่มพิธีนี้ได้อย่างไร?"

"พูดได้ดี!"

ซุนเบเตี้ยนหัวเราะ "ฉันคิดว่าตอนนี้เราควรเริ่มได้แล้ว เพราะทุกคนมาที่นี่เพื่อเข้าร่วมในพิธีครบรอบอายุของเฉินเยวี่ย  ไม่ใช่ของคุณ คุณไม่อาจปล่อยให้ทุกคนรอได้ "

ทุกคนหัวเราะ

เฉินฮ่าวเนียนทำหน้าเศร้า "ในเมื่อประธานซุนพูดเล่นนั้น งั้นพวกรามาเริ่มเปิดพิธีงานเลี้ยงครั้งนี้กันเถอะ ลูกสาวที่รักของฉัน เกิดมาภายใต้ยุคแห่งความวุ่นวาย ยุคความสามารถต้นกำเนิดทำให้ฉันต้องกังวลกับความเป็นอยู่ของเธอ ซึ่งในตอนนี้เธออายุครบ 18 ปีแล้ว ถือว่านี่เป็นหนึ่งในความปรารถนาของฉันที่ถูกเติมเต็มแล้ว ขอบคุณมากที่มาที่นี่และให้พรแก่พวกเรา เราไม่มีอะไรให้ แต่เราแน่ใจว่างานนี้จะทำให้ทุกคนอิ่มเอมใจ "

"ไม่ไม่ไม่."

"คุณต่ำต้อยเกินไป"

"พี่ใหญ่เฉิน คุณไม่สามารถพูดเช่นนั้นได้" ชายร่างอ้วนวัย 30 - 40 ปียืนขึ้นรู้สึกไม่พอใจ "พวกเราทุกคนมาที่นี่เพราะความเยาว์วัยของมิส(ใช้เรียกเฉินเยวี่ย) เพื่อเตรียมของขวัญให้กับมิสเฉิน ผมได้เดินทางไปยังสถานที่ต่างๆมากมาย เนื่องจากไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้ งั้นฉัน พางไจ่ จะเป็นคนแรกที่อวยพรให้มิสเฉินเอง"

หลังจากที่กล่าวจบ  พางไจ่หยิบกล่องหยกสีเขียวขึ้นมาและมอบ

ทุกคนแสดงความสนใจ

การมอบของขวัญก่อนงานเลี้ยงสังสรรค์ถือเป็นสิ่งที่สมควร  ในเมื่องเจียงหลายบริษัทอยากที่จะร่วมมือกับตระกูลเฉินถ้าพวกเขาสามารถส่งของขวัญให้มิสเฉินด้วนอำนาจของเฉินฮ่าวเนียน อนาคตบริษัทของพวกเขาอาจจะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ถึงแม้จะต้องเป็นเครือข่ายให้ตระกูลเฉิน

แม้จะเป็นบริษัทที่มีธุรกิจขนาดใหญ่ แต่ในชนิดของของขวัญที่คุณส่งมา แม้ว่าบริษัทของคุณจะยิ่งใหญ่แค่ไหน หากคุณตระหนี่และส่งของขวัญราคาถูก ทุกคนจะเหยียบย่ำคุณและไม่สนใจที่จะร่วมมือกับคุณในอนาคต

เฉินฮ่าวเนียนส่งมอบของขวัญต่อไปให้ลูกสาวของเขา เฉินเยวี่ยค่อยๆเปิดกล้องหยก ดวงตาของเธอเผยให้เห็นความประหลาดใจ มัมคือโสมหยกหิมะสวรรค์ นี่เป็นสมุนไพรที่มีค่ามาก ด้วยอิทธิพลของความสามารถต้นกำเนิด การบริโภคสมุนไพรชนิดนี้จะช่วยเพิ่มคุณภาพพลังงานในร่างกาย มันมีมูลค่าอย่างน้อย 10ล้าน

"เหลือเชื่อ โสมหยกหิมะสวรรค์ "

"ใช่ มันคือสิ่งนั้นจริงๆ"

"ครั้งนี้พางไจ่ลงทุนจริงๆ"

ทุกคนตะโกนขึ้นอย่างแปลกใจ  นี้เจ้าขยะพางไจ่ได้มอบของขวัญที่มีมูลค่าเช่นนั้นไปเป็นคนแรกแล้ว ของขวัญของพวกเขาที่นำมามันจะมีค่าอะไร

"ไม่เลว"

ขณะที่เขามองไปที่มัน เฉินฮ่าวเนียนพอใจอย่างมาก "พางไจ่ดูเหมือนว่าในตอนนี้ธุรกิจของคุณจะดีไม่น้อย"

"ต้องขอบคุณ พี่ใหญ่เฉินที่ดูแลฉันเป็นอย่างดี"

พางไจ่หัวเราะ ในตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าความสัมพันธ์นี้เขาจะได้รับมัน

เมื่อพวกเขาเห็น พางไช่ยกยิ้มอย่างผู้ชนะ พวกเขาต่างก็เริ่มส่งของขวัญของพวกเขา มันมียาที่มีค่าหลายชนิด ทักษะการบ่มเพาะและเครื่องประดับ  แต่หลังจากที่ได้เผชิญกับโสมหยกหิมะสวรรค์ครั้งแรกใบหน้าของเฉินเยวี่ยก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงเลย

เยว่หยิงปรากฏตัวขั้นด้านข้างเฉินเยวี่ยอย่างเงียบๆ เธอคว้ามือเล็กๆของเฉินเยวี่ยและรู้สึกเย็นจัด เฉพาะ เยว่หยิงเท่านั้นที่เข้าใจอารมณ์ในปัจจุบันของเฉินเยวี่ย

เธอได้เดินรอบๆ แต่ก็ไม่เห็นซูฮ่าว

นั้นคือ... ซูฮ่าวเขาไม่ได้มา

"เยว่หยิง" เฉินเยวี่ยพูดเบาๆ

"ไม่ต้องห่วง"

เยว่หยิงปลอบโยนเธอ "ถ้าเขารักเธอ  เขาจะมาอย่างแน่นอน

"จริงๆ?"

เฉินเยวี่ยกำชุดของเธอ ขณะที่มองเยว่หยิงก่อนที่เธอจะหัวเราะออกมา สาวน้อยที่ไม่เคยใช้เครื่องสำอางมาก่อนได้อยู่ในห้องเป็นเวลา 3 ชั่วโมง เพื่อเรียนรู้วิธีการใช้เครื่องสำอางและการแต่งกายที่สวยงามจาก เยว่หยิง เพื่อตอนที่ซูฮ่าวมาถึงเขาจะเห็นเธอที่สวยงามที่สุด

แต่ถ้าเขาไม่มาล่ะ.....

เยว่หยิงถอนหายใจในใจ

ไม่นานของขวัญของทุกคนก็มอบจนหมด

นอกจากตระกูลซุนและตระกูลเฉินแล้วยังมีตระกูลอีก 2 ตระกูลใหญ่ในเจียงฮี ตระกูลโจวและตระกูลเยว่ ทั้ง 2 ได้มอบของขวัญให้กับพวกเขา ทุกคนรู้สึกตกใจกับมูลค่าของของขวัญ อย่างไรก็ตามทุกคนรู้ดีว่าจุดสนใจหลักคือตระกูลซุน

ตระกูลซุนและตระกูลเฉินมีความใกล้ชิดกันอย่างมาก ถึงขณะที่เฉินเยวี่ยและ ซุนเหยาเตี้ยนได้มีสัญญาการหมั้นบนกระดาษ แต่ก็มีข่าวลือว่าการมีอยู่ของชายหนุ่มอีกคนหนึ่งได้ทำลายความสัมพันธ์ุนี้ ถ้าทั้ง 2 ตระกูลได้ทำสงครามกัน ในตอนท้ายสัตว์กินเนื้อที่นอนซุ่มอย่างเงียบๆจะเป็นผู้ได้รับประโยนช์สูงสุด

แต่โชคดีที่มันดูเหมือนจะเป็นเพียงข่าวลือ

คุณเห็นฉากนี้ได้ไหม  ตระกูลซุนนั่นเป็นคนเดียวที่ยังไม่ได้มอบของขวัญของพวกเขา

ไม่ว่าบุคคลนั้นจะมีตัวตนหรือไม่ แต่ถ้าเขาไม่ได้ปรากฏตัวในโอกาสสำคัญเช่นนี้ นั่นอาจหมายความได้ว่าคุณสมบัติของเขาไม่เพียงพอ

"เหลือเฉพาะตระกูลซุน"

"ใช่ ... ฉันอยากรู้จริงๆ ชายหนุ่มที่เฉินเยวี่ยหลงรักเป็นนักเรียนธรรมดาได้อย่างไร"

"จริง ฉันได้ยินมาว่าชายหนุ่มนั้นเป็นนักเรียนชั้นปีที่ 1 ในชั้นเรียนคัดเลือกอัจฉริยะ ซูฮ่าว  แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นแค่ข่าวลือ แม้ว่าซูฮ่าวจะทำผลงานได้ดี แต่ช่องว่างระหว่างครอบครับของเขาและตระกูลเฉินก็ยังคงมากเกินไป"

"ถ้าข่าวลือเป็นจริงซูฮ่าวจะเป็นคนที่น่าทึ่งมาก  แต่ในโอกาสที่สำคัญเช่นนั้น เขากลับไม่ปรากฏตัว หรือมีบางอย่างเกิดขึ้นกับเขากันแน่? "

"ฉันก็คิดเช่นนั้น  นักเรียนที่ยากจนไม่มีอนาคต เขาจะมีความสัมพันธ์กับคุณหนูจากตระกูลใหญ่อย่างคุณหนูเฉินได้อย่างไร "

ทุกคนกระซิบกระซาบกัน  ในขณะเดียวกันสายตาของพวกเขาก็จับจ้องไปที่ตระกูลซุน

ตระกูลซุนเป็นกลุ่มสุดท้ายที่ได้มอบของขวัญ มันต้องเป็นของที่ระลึกถึงอะไรบางอย่าง ของขวัญที่มีมูลค่าหลายล้านยังไม่สามารถขยับหัวใจของเฉินเยวี่ยได้ แล้วสิ่งที่ตระกูลซุนวางแผนไว้คืออะไร

ทุกคนอยากจะรู้อย่างมาก

ใบหน้าของเฉินเยวี่ยค่อนข้างซีด มือของเธอจับมือเยว่หยิงอย่างแน่นหนา "เขายังไม่มา..."

"มีผู้คนมากมายอยู่ที่นี่ บางทีเขาอาจจะพิจารณาถึงชื่อเสียงของเธอ " เยว่หยิงปลอบโยนเธอ

"ฉันรู้"

เฉินเยวี่ยถอนหายใจ "เพียงแค่ฉันรู้สึกเศร้า"

มันเศร้ามากๆ

เยว่หยิงหัวเราะอย่างขมขื่นกับท่าทางของเธอ และรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนาอย่างรวดเร็ว "เธอคิดว่าของขวัญแบบไหนที่ตระกูลซุนจะมอบให้"

"ฉันไม่สนใจ"

เฉินเยวี่ยส่ายหัว

เยว่หยิงยิ้ม "ไม่จำเป็น มองไปที่ซุนเหยาเตี้ยน ในเวลานี้เขาดูดีมาก ใครจะรู้บางทีเขาอาจจะทำให้คุณประหลาดใจ "

"เขา?"

เฉินเยวี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย  "มันเป็นเวลาหลายปีแล้ว เธอคิดว่าฉันไม่รู้จักตัวของเขาหรอ เขาเป็นแค่ลูกชายที่ตกทอด สิ่งของที่เขาเตรียมมานั้น ก็มาจากอิทธิพลของตระกูลเขา "

เยว่หยิงส่ายหัว "อาจไม่ก็ได้ นั่นดูเขากำลังมาแล้ว"

ภายใต้สายตาที่ตื่นเต้นของทุกคน ซุนเหยาเตี้ยนค่อยๆเดินไปหาเฉินเยวี่ยด้วยรอยยิ้ม "เยวี่ย สุขสันต์วันเกิด!"

เฉินเยวี่ยขมวดคิ้วและไม่ได้พูดอะไร

ซุนเหยาเตี้ยนดูเหมือนจะไม่สนใจและยังคงยิ้มต่อไป "เยวี่ย ฉันไล่ตามคุณมาหลายปี ฉันยอมรับว่าฉันเคยเป็นคนโง่มานาน แต่เพื่อคุณ ฉันยินดีที่จะเปลี่ยนแปลงมัน ของขวัญนี้ฉันได้เตรียมไว้ตั้งแต่เดือนก่อน ตอนนี้ฉันพร้อมที่จะมอบมันให้คุณแล้ว ฉันไม่หวังอะไรมาก ขอเพียงแค่ยิ้มของคุณ "

"ว้าว  เป็นการท่าทางที่โรแมนติกมาก "

"ใช่ โรแมนติกมากๆ"

สาวๆ หลายคนมองซุนเหยาเตี้ยนด้วยความเขินอาย  แม้แต่เยว่หยิงก็รู้สึกว่าตัวเธอหลงเสน่ห์รู้เขาไปช่วงวูป  ชายคนนี้เขาเตรียมของขวัญอะไรไว้กัน

"นี่เป็นของขวัญที่ฉันเตรียมไว้"

ซุนเหยาเตี้ยนยิ้มอย่างไม่แยแส เขาหันหน้าไปและชี้ไปที่ประตู ทุกคนตกใจและรีบมองไปอย่างรวดเร็วมีร่างเพรียวบางเดินเข้ามาอย่างช้าๆ

เฉินเยวี่ยตกใจกัยมัน ดวงตาของเธอเผยให้เห็นความประหลาดใจ

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธอก็คงไม่นึกไม่ฝันว่าของขวัญของจากซุนเหยาเตี้ยนจะเป็น...

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ค้างไปดิ...........   เอ้ยเธอค้างไปดิ......

 

จบบทที่ GMC ตอนที่ 179 ของขวัญจากซุนเหยาเตี้ยน

คัดลอกลิงก์แล้ว