บทที่ 9.สำนักเสวียนอินไปไปล่วงเกินผู้แข็งแกร่งระดับนี้ตั้งแต่เมื่อใด?
บทที่ 9.สำนักเสวียนอินไปไปล่วงเกินผู้แข็งแกร่งระดับนี้ตั้งแต่เมื่อใด?
“ผู้ครอบครองระบบ?”
เมื่อได้ยินเสียงระบบดังขึ้นในสมองอย่างกะทันหันหลินฮ่าวกับหนิงชวนต่างก็ชะงักไปพร้อมกัน
ผู้ครอบครองระบบนั่นก็คือคนทะลุมิติไม่ใช่หรือ?
เจ้าหมอนี่ตรงหน้ากลับเป็นคนทะลุมิติด้วยงั้นหรือ?
มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้ตามการตั้งค่าของนิยายคนที่ทะลุมิติควรมีเพียงคนเดียวไม่ใช่หรือ?
“ระบบเขาก็เป็นคนทะลุมิติหรือนี่มันเรื่องอะไรกัน?”
【ตอบโฮสต์ในโลกนี้คนที่ทะลุมิติไม่ได้มีเพียงคนเดียวเช่นเดียวกันในโลกมิติอื่นก็มีคนที่ทะลุมิติอยู่เป็นจำนวนมาก】
【คนที่ทะลุมิติแบ่งเป็นคนที่ทะลุมิติทั่วไปและผู้ครอบครองระบบโดยใช้วิธีเข้าสู่ร่างเดินทางด้วยวิญญาณหรือเกิดใหม่ส่งไปยังโลกต่างๆ】
【เมื่อผู้ครอบครองระบบคนหนึ่งปรากฏในสายตาของผู้ครอบครองระบบอีกคนระบบจะตรวจจับและแจ้งเตือนโฮสต์】
เมื่อได้ยินคำตอบหลินฮ่าวถึงกับอุทานในใจยุคสมัยเปลี่ยนไปจริงๆแม้แต่ทะลุมิติก็ยังมาเป็นกลุ่ม!
ส่วนเหตุผลว่าทำไมถึงมีคนทะลุมิติมากมายและเบื้องหลังของเรื่องนี้คืออะไรหลินฮ่าวก็อยากรู้แต่ระบบไม่มีทางบอกเขาจึงไม่ถามต่อ
“สามารถตรวจสอบได้ไหมว่าอีกฝ่ายผูกมัดระบบประเภทใด?”
【ไม่สามารถตรวจสอบข้อมูลระบบของอีกฝ่ายได้และความสามารถของระบบก็ไม่สามารถใช้กับผู้ครอบครองระบบคนอื่นได้】
“หมายความว่าวาจาเป็นกฎของข้าใช้กับผู้ครอบครองระบบคนอื่นไม่ได้?”
【ถูกต้องเช่นเดียวกันความสามารถของระบบของอีกฝ่ายก็ไม่สามารถใช้กับโฮสต์ได้นี่คือการถ่วงดุลระหว่างระบบ】
เมื่อได้ยินดังนั้นหลินฮ่าวก็พยักหน้าเบาๆแบบนี้ก็พอเข้าใจได้หากระบบถ่วงดุลกันสุดท้ายก็ต้องวัดกันที่พลังของตัวเอง
เรื่องนี้หลินฮ่าวไม่กังวลเพราะด้วยพลังระดับขอบเขตบรรพบุรุษวิญญาณในจุดสูงสุดหากมองทั่วทั้งโลกหลิงหลานแล้วแทบไม่มีใครสั่นคลอนได้!
ต่อให้ฝ่ายตรงข้ามอยู่ระดับเดียวกันเขาก็เพียงพูดคำเดียวก็สามารถสร้างผู้แข็งแกร่งระดับเดียวกันได้เป็นจำนวนมากหรือแม้แต่ทำให้ตัวเองมีร่างอมตะได้!
คุณค่าของวาจาเป็นกฎคือคำจำกัดความของคำว่าไร้เทียมทานอย่างแท้จริงระบบอื่นไม่อาจเทียบได้!
“แล้วในโลกหลิงหลานมีคนที่ทะลุมิติกี่คนกันแน่?”
【ไม่ทราบจำนวนแน่ชัดอาจมีเพียงไม่กี่คนหรืออาจมีหลายหมื่นคน】
ได้ยินเช่นนั้นหลินฮ่าวมุมปากกระตุกนี่มันไม่ใช่ทะลุมิติแล้วนี่มันมนุษย์โลกบุกโลกต่างมิติชัดๆ!
น่าสนใจน่าสนใจจริงๆ!
“คนบ้านเดียวกันพวกเราเป็นคนบ้านเดียวกันนะปล่อยข้าไปเถอะเจ้าต้องการอะไรข้าจะให้ทั้งหมด…”
ขณะนี้หนิงชวนแม้จะตกใจกับตัวตนของหลินฮ่าวแต่เพื่อเอาชีวิตรอดเขาไม่สนศักดิ์ศรีรีบขอชีวิตทันที
“คนบ้านเดียวกันขยะแบบเจ้าก็มีสิทธิ์ด้วยหรือ?”
หลินฮ่าวยิ้มเยาะมือเพิ่มแรงบีบทำให้หนิงชวนหน้าแดงก่ำ
“อึก…ท่านลุงหยวนรีบช่วยข้า…”
เมื่อรู้สึกถึงความตายหนิงชวนได้แต่ร้องขอความช่วยเหลือจากชายชราชุดดำด้านหลัง
แต่หนิงหยวนกลับมีเหงื่อเย็นไหลเต็มตัว
นายน้อยเอ๋ยท่านเอาตัวรอดเองเถอะไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากช่วยแต่ข้าเองก็เอาตัวไม่รอด…
พลังน่ากลัวเช่นนี้แค่ขยับตัวก็อาจตายได้!
“ข้า…ข้าเป็นประมุขน้อยของสำนักเสวียนอินหากเจ้าฆ่าข้าสำนักเสวียนอินจะไม่ปล่อยเจ้า…”
หนิงชวนไร้ทางเลือกจึงต้องอ้างขุมอำนาจเบื้องหลัง
“สำนักเสวียนอินหรือ? หึ เกือบลืมไปแล้ว”
หลินฮ่าวหัวเราะเย็นชาก่อนโยนหนิงชวนลงพื้นแล้วปล่อยลำแสงพุ่งขึ้นฟ้า
“งั้นก็ให้เจ้ามีชีวิตอีกหนึ่งนาทีจงดูให้ดี”
หลินฮ่าวโบกมือปรากฏม่านแสงขนาดใหญ่ขึ้นภายในคือภาพของสำนักเสวียนอิน
ขณะนั้นภายในสำนักที่มีอากาศแจ่มใสศิษย์ที่กลับจากภายนอกกำลังขนสินค้าอย่างร่าเริง
แต่ไม่นานก็มีลำแสงพลังปรากฏกลางอากาศกลายเป็นฝ่ามือขนาดใหญ่ตกลงมาจากฟ้า!
ท้องฟ้ามืดลงทันทีพร้อมกับแรงกดดันมหาศาลปกคลุมทั่วทั้งสำนัก
“เกิดอะไรขึ้น?”
ในตำหนักชายวัยกลางคนที่หน้าตาคล้ายหนิงชวนรีบพาผู้อาวุโสออกมาดู
เมื่อเห็นฝ่ามือขนาดใหญ่ทำให้ทุกคนหน้าซีดทันที
“นี่มันพลังระดับใดกัน…”
“สำนักเสวียนอินของข้าไปไปล่วงเกินผู้แข็งแกร่งระดับนี้ตั้งแต่เมื่อใด?”
แต่คำตอบมีเพียงการบดขยี้
“ตูม!”
เพียงพริบตาเดียวสำนักเสวียนอินทั้งหมดก็กลายเป็นผงไม่มีสิ่งใดรอดแม้แต่ตัวเดียว!
“เป็นไปไม่ได้! ท่านพ่อบองข้าคือยอดฝีมือขอบเขตดวงดาวในจุดสูงสุดจะถูกเจ้าทำลายได้อย่างไรนี่ต้องเป็นภาพลวงตา!”
หนิงชวนไม่เชื่อ
แต่ทันใดนั้นแหวนมิติเปล่งแสงและป้ายหยกแตกปรากฏในมือเขา
“ป้ายชีวิตของท่านพ่อ…แตกแล้ว…”
ตอนนั้นเองเขาจึงรู้ว่าหลินฮ่าวน่ากลัวเพียงใด
ทางฝั่งตระกูลจ้าวกลับชินแล้วเพราะแม้แต่การฟื้นคืนชีพหลินฮ่าวก็เคยทำมาแล้ว
“เจ้า…ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้ทั้งที่เราก็เหมือนกัน…”
หนิงชวนกระอักเลือด
“ขอบเขตดวงดาวในจุดสูงสุดยิ่งใหญ่นักหรือเพียงมดปลวกอย่างเจ้าจะเข้าใจคำว่าเหนือสวรรค์ได้อย่างไร?”
หลินฮ่าวยิ้มเย็นชายกมือขึ้น
“ไม่…อย่า…”
“ตูม!”
ทั้งสองกลายเป็นผุยผง
เมื่อหนิงชวนตายระบบของเขาก็หลุดออกกลายเป็นแสงสีทองพุ่งขึ้นฟ้า
【ติ๊ง!】
【โฮสต์ รีบจับมัน!】
หลินฮ่าวไม่ลังเลคว้าเอาไว้ทันที
“นี่คือระบบของเขา?”
【ใช่ เมื่อผู้ครอบครองระบบตายระบบจะหลุดออกและกลับสู่โลกเดิม】
“แล้วให้ข้าจับมันไว้ทำไม?”