บทที่ 158 ล่ามอนสเตอร์วัวนรก มอร์โดก

ภารกิจวงรอบที่ห้าคือภารกิจตามล่าค่าหัว

【กำจัดวัวนรกชั่วร้าย มอร์โดก】

เลเวลภารกิจ: 22

รายละเอียดภารกิจ: ทำไมกางเกงในของคุณยายอายุแปดสิบถึงหายบ่อย?

ทำไมแม่หมูในเมืองคุนหลุนถึงกรีดร้องในยามค่ำคืนทุกวัน?

ทำไมหญิงสาวหน้าตาดีถึงกลายเป็นศพอยู่ตามท้องถนน?

เบื้องหลังสิ่งเหล่านี้คือความเสื่อมทรามทางศีลธรรมหรือความบิดเบี้ยวของจิตใจมนุษย์กันแน่?

วัวนรกชั่วร้ายมอร์โดก ใครจะเป็นคนตีระฆังมรณะให้มันด้วยมือตัวเอง!

เงื่อนไขภารกิจ: ในสถานะปาร์ตี้ สังหารวัวนรกชั่วร้ายมอร์โดก

หลังจากรับภารกิจ เจียงไป๋ก็ได้รับข้อมูลค่าสถานะของมอร์โดก

ไอ้หมอนี่เป็นบอสภารกิจเลเวล 23 สำหรับเจียงไป๋แล้วถือว่าไม่ยากลำบากนัก

แต่สำหรับผู้เล่นทั่วไปแล้ว

หากไม่มีคนเต็มทีมก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำภารกิจนี้สำเร็จ

ดังนั้นระบบจึงตั้งเงื่อนไขว่าต้องอยู่ในสถานะปาร์ตี้

เจียงไป๋เปิดรายชื่อเพื่อน

รายชื่อเพื่อนที่มีอยู่ไม่กี่คนต่างแสดงสถานะว่ากำลังหลับอยู่

เฟิงอวิ๋นเทียนเซี่ยดูเหมือนจะยังคงต่อสู้เพื่ออัปเลเวลอยู่

แต่เจียงไป๋ไม่ได้เลือกที่จะเข้าปาร์ตี้กับเขา

“ก็จริง กลางดึกแบบนี้ คงไม่มีคนบ้าที่ไหนมานั่งทำภารกิจประจำวันเหมือนฉันหรอก”

“ถึงที่หมายแล้วค่อยว่ากัน สุ่มๆ หาคนเข้าปาร์ตี้สักสองสามคนก็จบ”

เจียงไป๋ขี่ม้าดำตัวเล็ก มาร์กตำแหน่งที่หน้าผาฟ้าร้องหุบเขาลมแรงลงบนแผนที่

ระบบแจ้งเตือนว่ามอร์โดกอาศัยอยู่ที่นั่น

ทุ่งหญ้าในช่วงเช้ามืดแทบไม่มีเงาผู้คน

เจียงไป๋ตามหาอยู่นานครึ่งค่อนวันกลับไม่พบผู้เล่นที่เหมาะสมจะเข้าร่วมปาร์ตี้เลยสักคน

ไม่ใช่ว่าไม่มีคนอยู่เลย

แต่เป็นเพราะทันทีที่เขาส่งเสียงตะโกน

มักจะมีคู่รักคู่รักป่าคู่นั้นคู่โน้นกระโดดออกมาจากหญ้าที่สูงกว่าครึ่งเมตร

ทำให้เจียงไป๋รู้สึกอับอายขายหน้าไม่น้อย

แถมยังต้องโดนด่ากลับมาเป็นระยะๆ อีก

“แม่มเอ๊ย! ตั้งใจมาขัดจังหวะพวกกูใช่ไหม?”

“เป็นโรคจิตหรือไง?”

ข้างหลังเจียงไป๋ ชายคนหนึ่งที่กำลังดึงกางเกงขึ้นได้ตะโกนด่าทอใส่เจียงไป๋

“เข้าใจผิดครับ เข้าใจผิดพี่ชาย พวกคุณทำต่อกันเถอะ...”

เจียงไป๋ไม่หันหลังกลับ ขี่ม้าดำตัวเล็กโกยแน่บหายไปในพริบตา

“ถ้าไม่ไหวจริงๆ พรุ่งนี้ค่อยรอให้มั่วมั่วกับคนอื่นๆ ตื่นมาค่อยตีก็ได้”

ขณะที่เดินมาถึงเขตอิทธิพลของมอร์โดก ในตอนที่เจียงไป๋ตั้งใจจะยอมแพ้นั้น

เองเสียงคุ้นหูสองเสียงก็ดังมาจากด้านหน้า

“เหมยเหมย คนของกิลด์มาถึงหรือยัง?”

“ใกล้แล้วๆ อีกสิบนาทีน่าจะถึง”

“ไม่ทันแล้วล่ะ มอนสเตอร์ยังเหลืออีกสี่สิบกว่าตัว เวลาเหลือไม่ถึงครึ่งชั่วโมงแล้ว

รอพวกนั้นมาถึงป่านนี้ก็คงสายเกินไปแล้ว”

“แล้วจะทำยังไงได้? กลางดึกแบบนี้จะให้ฉันไปตะโกนเรียกคนจากไหนมาให้เธอ?

เลวร้ายที่สุดก็แค่ภารกิจล้มเหลว เรื่องแค่นี้เอง”

“ไม่ได้นะ นี่มันภารกิจสี่ดาวเชียวนะ!!

ฉันอุตส่าห์อดทนอดกลั้นทำภารกิจมาทั้งวันกว่าจะรีเฟรชได้ภารกิจสี่ดาวมาตัวหนึ่ง

จะให้ฉันทิ้งมันไปงั้นเหรอ?”

“เอ้า”

เจียงไป๋ขี่ม้าดำตัวเล็กเดินเข้าไปหาหญิงสาวสองคนด้วยความสบายอารมณ์

ใบหน้าสวยงามสองใบหน้าปรากฏแก่สายตา ซึ่งก็คือแม่ค้ามนุษย์ ซิงอวิ้นฮวาหลัว

และหัวหน้ากิลด์ที่ดูโง่เขลา บ้าวโฉ่วซินเหมย

“เป็นยังไงบ้าง?

อารมณ์ดีถึงขนาดแม่ค้ามนุษย์ยังต้องมาฆ่ามอนสเตอร์อัปเลเวลเลยเหรอ?”

เจียงไป๋ลงจากหลังม้า มองดูหญิงสาวสองคนที่มีทรวดทรงองค์เอวสวยงามตรงหน้า

ในหัวอดไม่ได้ที่จะนึกถึงทุ่งหญ้าผืนนั้นภายใต้แสงจันทร์เมื่อก่อนหน้านี้

“โอ้ นี่มันยอดฝีมือไร้นามนี่นา”

ซิงอวิ้นฮวาหลัวหันกลับมา

ใบหน้าเปื้อนยิ้มขณะที่สายตาเหลือบมองไปยังทุ่งหญ้าด้านหลังเจียงไป๋

แล้วส่งสายตาที่ดูมีเลศนัยมาให้เจียงไป๋

“เป็นยังไงบ้าง? ยอดฝีมือเพิ่งจะผ่านช่วงเวลาความสุขมาหรือเปล่า?”

“ไปๆๆ ว่ากันเรื่องจริงดีกว่า ช่วยเข้าปาร์ตี้หน่อย ฉันจะผ่านภารกิจ”

“พอดีเลย”

ดวงตาของบ้าวโฉ่วซินเหมยเป็นประกายขึ้นมาทันที “พอดีเลย

หลัวหลัวเองก็ต้องเข้าปาร์ตี้เพื่อผ่านภารกิจเหมือนกัน

ภารกิจพวกเราไม่น่าจะใช่ภารกิจเดียวกันใช่ไหม?”

“ไม่หรอก ไม่หรอก”

จากการสนทนาของทั้งคู่ เจียงไป๋ก็พอจะเดาออกคร่าวๆ แล้ว

ภารกิจห้าดาวของเขาคือต้องกำจัดมอร์โดกซึ่งเป็นหัวหน้าของกลุ่มวัวนรกพวกนี้

ส่วนภารกิจของซิงอวิ้นฮวาหลัวคือการกำจัดลูกน้องของมอร์โดก

เพียงแต่ภารกิจของเธอมีจำกัดเวลา กำหนดว่าต้องสังหารนักรบวัวนรก 200

ตัวภายในสามชั่วโมง ป่านนี้เวลาคงจะไม่พอแล้ว

“เร็วๆๆ เข้าปาร์ตี้ เข้าปาร์ตี้”

บ้าวโฉ่วซินเหมยไม่พูดพร่ำทำเพลง ลากเจียงไป๋เข้ากลุ่มทันที

“นี่จะเริ่มตีแล้วเหรอ? ไม่รอพี่น้องคนอื่นๆ แล้วหรือ?”

ซิงอวิ้นฮวาหลัวมองบ้าวโฉ่วซินเหมยด้วยความสงสัย

“ในกลุ่มยังมีที่ว่างอยู่อีกสองที่นะ

ถ้าคนเยอะกว่านี้ไม่ตีกันเร็วขึ้นหรือไง?”

“อย่าโง่ไปหน่อยเลยพี่สาว”

บ้าวโฉ่วซินเหมยหัวเราะคิกคัก “เธอคงยังไม่ค่อยเข้าใจความแข็งแกร่งของท่านเทพคนนี้

มีเขาคนเดียว ภารกิจพวกเราผ่านฉลุยแน่”

ตอนแรกซิงอวิ้นฮวาหลัวไม่เชื่อ

จนกระทั่งเธอได้เห็นความเร็วในการยิงสามศรหนึ่งตัววัวของเจียงไป๋

ความตกใจของเธอทำให้เธออ้าปากค้างได้กว้างพอที่จะยัดแตงกวาขนาดยักษ์เข้าไปได้หนึ่งลูกเลยทีเดียว

หากเป็นระดับฝีมือของพวกเธอ อย่าว่าแต่โซโล่เลย แค่สามคนรุมตีก็ยังต้องใช้เวลานานโข

แต่พอมาอยู่ในมือคนคนนี้กลับกลายเป็นเรื่องง่ายดายเสียเหลือเกิน?

ส่วนใหญ่คือทันทีที่เจียงไป๋ง้างคันธนู

ก็แทบจะเป็นหน้าที่ของทั้งสองคนนี้ที่แทบไม่ต้องทำอะไรเลย

“ท่านเทพ คุณเป็นยอดฝีมือจากกิลด์ไหนเหรอ? มาทำความรู้จักกันหน่อยสิ”

ซิงอวิ้นฮวาหลัวที่ตระหนักว่าเจอเข้ากับเทพของจริงแล้ว เดินตามเจียงไป๋ต้อยๆ

เพื่อตีสนิท

“อย่าปิดบังชื่อเลยน่า เพิ่มเพื่อนกันเถอะ ฉันที่นี่ต้องการอะไรก็มีครบหมดนั่นแหละ”

“เธอมีอะไรล่ะ?”

เจียงไป๋หันหน้าไปยิ้มให้ซิงอวิ้นฮวาหลัว

“สาวสวยไงล่ะ

ชื่อเสียงแม่ค้ามนุษย์อันดับหนึ่งแห่งคุนหลุนเธอคงรู้จักดีไม่ใช่หรือไง?

ฉันจะหาอะไรมาไม่ได้เชียวเหรอ?”

“กิลด์ของเสี่ยวเหมย เธอคงไม่รู้สินะว่าสาวสวยเยอะแค่ไหน”

“...”

“ในสายตาของเธอ ฉันเป็นคนตื้นเขินขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“งั้นลองดูเสี่ยวเหมยเป็นไงล่ะ?”

ซิงอวิ้นฮวาหลัวส่งสายตาหวานเชื่อมให้เจียงไป๋ “ถ้าได้เรื่อง

เดี๋ยวพวกเธอสองคนค่อยไปคุยกันดีๆ

ที่ทุ่งหญ้าดีไหม? ฉันจะเฝ้ายามให้เป็นไง?”

“แหม พูดอะไรของเธอเนี่ยหลัวหลัว?”

“เกินไปแล้วนะ!”

ใบหน้าเล็กๆ ของบ้าวโฉ่วซินเหมยแดงก่ำไปหมด ก้มหน้าไม่กล้าสบตาเจียงไป๋เลยสักนิด

เจียงไป๋ไม่พูดพร่ำทำเพลง หลังจากตอบรับคำขอเป็นเพื่อนของทั้งสองคนแล้ว

ก็ทำการสังหารมอนสเตอร์ต่อ

“ให้ตายสิ เพิ่มเพื่อนแล้วทำไมยังมองไม่เห็นชื่ออีกล่ะ?

ท่านเทพคุณมีไอเทมซ่อนข้อมูลหรือไง?”

ซิงอวิ้นฮวาหลัวเดินตามเจียงไป๋ถามนู่นถามนี่ไม่หยุด

ราวกับเป็นเครื่องพ่นคำพูดเลยทีเดียว

การที่มีเครื่องพ่นคำพูดแบบนี้มาด้วย ก็ทำให้ไม่น่าเบื่อนัก วัวนรกสี่สิบกว่าตัว

เจียงไป๋ใช้เวลาไม่ถึงสิบห้านาที

“เย้!!!”

“ภารกิจสี่ดาวของฉันสำเร็จแล้ว!!!”

“ขอบคุณท่านเทพ!”

“ท่านเทพ ภารกิจของคุณคืออะไรเหรอ?”

ซิงอวิ้นฮวาหลัวไล่ถามไม่เลิก

“อยู่ข้างหน้านี่เอง”

เจียงไป๋ชี้ไปข้างหน้า หลังจากเดินไปประมาณสามร้อยกว่าหลา

กระท่อมมุงจากหลังหนึ่งก็ปรากฏขึ้นสู่สายตาของทุกคน

วัวนรกมอร์โดกตัวสูงใหญ่นั่งอยู่บนแท่นหินนอกกระท่อม

กำลังกัดกินกะโหลกศีรษะมนุษย์ที่ยังกัดไม่หมดอย่างเอร็ดอร่อย

【วัวนรกมอร์โดก】 (บอสภารกิจ)

เลเวล: 23

พลังชีวิต: 110,000

พลังโจมตี: 1,400

พลังป้องกัน: 900

สกิล: 【ย่ำเท้าสงคราม】, 【คำรามวัวนรก】, 【ภูผาถล่มดินทลาย】

ต้องบอกเลยว่าระดับความแข็งแกร่งของบอสภารกิจตัวนี้ต่ำกว่าที่คิดไว้

มีเพียงสามสกิลเท่านั้น

หากภารกิจไม่ได้บังคับว่าต้องตั้งปาร์ตี้

เจียงไป๋คนเดียวก็สามารถสับมันจนเละคามือได้แล้ว

“ไม่ใช่สิ ท่านเทพ นี่มันบอสนะ หรือพวกเราจะรออีกหน่อยดีไหม?

ฉันจะให้เสี่ยวเหมยเรียกพี่น้องมาช่วยสักสองสามคน”

“ไม่เป็นไรหรอก พวกเธอดูอยู่เฉยๆ ก็พอ”

ในระหว่างที่พูด เจียงไป๋ก็ง้างสายธนูขึ้นแล้ว

ในเวลานี้เอง เสียงฝีเท้าอันโกลาหลก็ดังใกล้เข้ามา

จากนั้นตามมาด้วยเสียงด่าทอไม่กี่ประโยค

“แม่มเอ๊ย ตอนนี้ยังมีคนมาตีมอนสเตอร์อยู่ที่นี่อีกเหรอ?”

“พวกข้างหน้า รีบไสหัวไปซะ บอสตัวนี้หัวหน้าพวกเราจองแล้ว”

[จบบท]