บทที่ 6: สัมผัสปลิดชีพ

ไม่นานนัก ขั้นตอนด้านเอกสารของทุกคนก็เสร็จสมบูรณ์

ลำดับถัดมา ถังโม่และคนอื่นๆ จะได้รับสิทธิ์ในการเลือกอุปกรณ์สวมใส่ได้คนละหนึ่งชิ้น

หลายคนเลือกอุปกรณ์ที่สอดคล้องกับคลาสอาชีพของตนเอง

หวังข่ายเหวินหยิบดาบสองมือขนาดมหึมาขึ้นมา ใบดาบของมันกว้างแทบจะเท่ากับลำตัวของเขาเลยทีเดียว

เมื่อได้สะพายดาบยักษ์ไว้บนหลัง หมอนั่นก็เริ่มคุยโวโอ้อวดและทำท่าทางอวดดีอีกครั้ง

ถังโม่กวาดสายตามองคร่าวๆ อุปกรณ์ที่จัดเตรียมไว้ให้มีทั้งมีด ดาบ และคทาเวท

เนื่องจากคลาส 《 ผู้ใช้พิษมรณะ 》 สามารถนับได้ว่าเป็นสายเวทรูปแบบหนึ่ง ถังโม่จึงเลือกคทามาเช่นกัน

เขาตรวจสอบค่าสถานะของคทา

【 คทามือใหม่ 】

【 พลังวิญญาณ + 1 】

มันเพิ่มค่าพลังวิญญาณเพียงแค่หนึ่งหน่วย แต่นั่นก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย

ท้ายที่สุดแล้ว จะไปคาดหวังอะไรมากมายกับอาวุธแจกฟรีกันล่ะ?

ถูเสี่ยวเซี่ยไม่ได้เลือกรับอาวุธฟรี เพราะเธอได้เตรียมอาวุธของตัวเองมาด้วย

มันเป็นดาบมือเดียวที่ดูสะดุดตาเอามากๆ ดูจากลวดลายและรูปลักษณ์แล้ว น่าจะเป็นดาบที่สั่งตีขึ้นเป็นพิเศษสำหรับสตรี

มูลค่าของอาวุธสั่งทำพิเศษเช่นนี้ ย่อมต้องสูงลิ่วเป็นธรรมดา

"ไม่ยักรู้แฮะ ว่าถึงยายถูเสี่ยวเซี่ยจะดูผอมแห้งแรงน้อยเหมือนเด็กขาดสารอาหาร แต่ฐานะทางบ้านกลับร่ำรวยขนาดนี้"

ถังโม่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ตลอดสามปีในชีวิตมัธยมปลาย เขาไม่เคยได้ยินข่าวคราวเกี่ยวกับครอบครัวของถูเสี่ยวเซี่ยเลยแม้แต่น้อย

ตามธรรมเนียมปฏิบัติ ก่อนเข้าสู่ดันเจี้ยน ผู้อำนวยการจะต้องกล่าวสุนทรพจน์

หลินฮั่นเหวินจงใจเอ่ยถามถึงการจัดปาร์ตี้ระหว่างถูเสี่ยวเซี่ยและถังโม่ด้วยความเป็นห่วงเป็นใย

แต่เมื่อทราบว่าทั้งสองคนตัดสินใจที่จะลุยดันเจี้ยนแบบฉายเดี่ยว หลินฮั่นเหวินก็ไม่ได้ซักไซ้กระไรต่อ

เพราะหากต้องการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเซี่ยฟู่ให้ได้ พวกเขาจำเป็นต้องมีเลเวลอย่างน้อย 15 ในการสอบรวมเดือนหน้า

เนื่องจากค่าประสบการณ์ภายในดันเจี้ยนนั้นมีตายตัว การตั้งปาร์ตี้เพื่อเข้าไปย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องถูกหารแบ่งค่าประสบการณ์ ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่เสียเปรียบอย่างยิ่งสำหรับถังโม่และคนอื่นๆ

แม้จะรู้ดีว่าการลุยดันเจี้ยนมือใหม่เพียงลำพังนั้นแฝงไปด้วยอันตรายถึงชีวิต ทว่าหากไม่อาจรับมือกับความเสี่ยงเพียงแค่นี้ได้ ก็อย่าหวังที่จะสอบติดมหาวิทยาลัยเซี่ยฟู่เลย

อันที่จริง เลเวล 15 เป็นเพียงเกณฑ์ขั้นต่ำสำหรับการเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยเซี่ยฟู่เท่านั้น หากต้องการความมั่นใจอย่างแท้จริง อย่างน้อยที่สุดก็ต้องไปให้ถึงเลเวล 20

ถังโม่จำได้ดีว่า ถังอวี่หยานก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยเซี่ยฟู่ได้หลังจากที่เธอทะลวงไปถึงเลเวล 20 แล้วเช่นกัน

อย่ามองว่ายังมีเวลาเหลืออีกตั้งหนึ่งเดือนเต็ม การไต่ระดับไปให้ถึงเลเวล 15 นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายดายเลย

ยิ่งถ้าเป็นเลเวล 20 ด้วยแล้ว ยิ่งยากเย็นแสนเข็ญขึ้นไปอีกขั้น

มอนสเตอร์ที่มีเลเวลสูงสุดในดันเจี้ยนมือใหม่นั้นอยู่ที่เลเวล 10 เท่านั้น และกฎของดันเจี้ยนมือใหม่ก็คือ หากระดับของใครแตะเลเวล 10 จะถูกบังคับเทเลพอร์ตออกไปในทันที

ดังนั้น การจะอาศัยดันเจี้ยนมือใหม่เพื่อฟาร์มเลเวลไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุดจึงเป็นไปไม่ได้

เมื่อระดับแตะเลเวล 10 หนทางเดียวที่เหลืออยู่คือการออกไปล่าสัตว์ร้ายในพื้นที่ป่าเถื่อน

แม้มันจะอันตรายใหญ่หลวง แต่หากปรารถนาที่จะแข็งแกร่งขึ้น ก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว

หลังจากหลินฮั่นเหวินกล่าวให้กำลังใจเหล่านักเรียนสั้นๆ เขาก็ประกาศเริ่มต้นการลุยดันเจี้ยน

ทว่าในจังหวะนั้นเอง ถูเสี่ยวเซี่ยกลับกระโดดพรวดออกมา หมายจะขวางทางถังโม่เอาไว้

แต่ถังโม่นั้นตาไวและเคลื่อนไหวปราดเปรียว เขาเบี่ยงตัวหลบเธอได้อย่างฉิวเฉียด

ถูเสี่ยวเซี่ยโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เธอตะโกนไล่หลังมาอย่างเกรี้ยวกราด "ไอ้โรคจิต! อย่าคิดนะว่าจะหนีรอดไปได้ ไม่ช้าก็เร็ว ฉันจะทำให้นายต้องชดใช้!!"

ถังโม่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ ผู้หญิงคนนี้ช่างเจ้าคิดเจ้าแค้นเสียเหลือเกิน จากนั้นเขาก็ก้าวเข้าสู่ดันเจี้ยนไปในทันที

ทิวทัศน์เบื้องหน้าแปรเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน ถังโม่มาปรากฏตัวอยู่ใจกลางป่าทึบแห่งหนึ่ง

เขาเห็นพุ่มไม้ใบหญ้าที่เขียวชอุ่ม ต้นไม้สูงตระหง่านเสียดฟ้า และตะไคร่น้ำหนาทึบปกคลุมไปทั่วทุกหนแห่ง นี่คือสภาพแวดล้อมของป่าดงดิบอย่างแท้จริง

ถังโม่ไม่กล้าประมาทแม้แต่วินาทีเดียว เขารีบกาง 《 ม่านหมอกพิษ 》 ให้แผ่ขยายออกไปครอบคลุมรัศมีกว่าสิบเมตรรอบตัว เพื่อป้องกันการลอบโจมตีอย่างกะทันหันจากมอนสเตอร์

เมื่อ 《 ม่านหมอกพิษ 》 แผ่ซ่านออกไป ทุกสรรพสิ่งภายในอาณาเขตก็ปรากฏชัดเจนในห้วงการรับรู้ของถังโม่

นี่คือความสามารถที่เขาเพิ่งค้นพบเมื่อคืนนี้ ตราบใดที่สถานที่แห่งนั้นถูกเติมเต็มด้วย 《 ม่านหมอกพิษ 》 ถังโม่จะสามารถรับรู้และมองเห็นทุกสิ่งภายในนั้นได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

เมื่อยืนอยู่ท่ามกลาง 《 ม่านหมอกพิษ 》 ถังโม่เพียงแค่ก้าวเดินอย่างเชื่องช้า และหมอกพิษเหล่านั้นก็จะเคลื่อนตัวตามเขาไปเบื้องหน้า

ถังโม่ไม่จำเป็นต้องเปลืองแรงเดินตามหามอนสเตอร์เลยแม้แต่น้อย ตราบใดที่พวกมันก้าวล่วงล้ำเข้ามาในอาณาเขตนี้ มอนสเตอร์ระดับล่างเลเวล 1 หรือ 2 ธรรมดาๆ จะถูกปลิดชีพอย่างน่าเวทนาภายในระยะเวลาเพียงสี่ลมหายใจเท่านั้น

【 สังหาร กบศรพฤกษา เลเวล 1, ได้รับ EXP + 10, ดาเมจธาตุพิษ + 1 】

【 สังหาร กระต่ายเนตรโลหิต เลเวล 1, ได้รับ EXP + 10, ดาเมจธาตุพิษ + 1 】

【 สังหาร หนูประหลาดกลายพันธุ์ เลเวล 1, ได้รับ EXP + 10, ดาเมจธาตุพิษ + 1 】

ในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ข้อความแจ้งเตือนจากระบบก็เริ่มปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย

เป็นไปตามที่ถังโม่คาดการณ์ไว้ มอนสเตอร์ระดับ 1 เหล่านี้ไม่อาจทนรอดอยู่ภายใน 《 ม่านหมอกพิษ 》 ได้เกินสี่ลมหายใจ

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อแก่นแท้แห่งชีวิตของมอนสเตอร์ระดับล่างเหล่านี้ถูกสูบกลืน ดาเมจของ 《 ม่านหมอกพิษ 》 ก็ค่อยๆ เพิ่มพูนขึ้นอย่างช้าๆ

ในเวลาไม่นาน 《 ม่านหมอกพิษ 》 ก็ใช้เวลาเพียงสามลมหายใจ จากนั้นก็ลดลงเหลือเพียงสองลมหายใจ ในการพรากชีวิตของพวกมัน

ผ่านไปกว่าสิบนาที ดาเมจของ 《 ม่านหมอกพิษ 》 ก็พุ่งทะยานไปถึงจุดที่มอนสเตอร์ระดับล่างพวกนี้จะต้องดับดิ้นในทันทีเพียงแค่มวลผัสสะแตะต้อง

และในวินาทีนี้ ค่าประสบการณ์ของถังโม่ก็ทะยานขึ้นไปถึง 70% แล้ว

ต้องยอมรับเลยว่า ความเร็วระดับนี้นั้นมันช่างน่าสะพรึงกลัวเสียจริงๆ

"บางที วันนี้ฉันอาจจะทะลวงถึงเลเวล 10 เลยก็ได้มั้ง?"

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ถังโม่ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที ต้องรู้ไว้ว่า การไต่ระดับไปถึงเลเวล 10 ภายในวันเดียวนั้น เป็นสิ่งที่ยังไม่เคยมีใครทำได้มาก่อนในประวัติศาสตร์

แม้แต่พี่สาวของเขา ถังอวี่หยาน ผู้ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะในรอบศตวรรษของเมืองเจียงโข่ว ก็ยังต้องใช้เวลาถึงสองวันเต็มๆ ในการยกระดับตัวเองไปสู่เลเวล 10

และเขาอาจจะมีโอกาสทำลายสถิติที่พี่สาวของเขาเคยสร้างเอาไว้ได้

ถังโม่รวบรวมสมาธิและก้าวเดินสำรวจลึกเข้าไปในดันเจี้ยนต่อไป

ถึงจะเรียกว่าเป็นการสำรวจ แต่มันกลับให้ความรู้สึกเหมือนการเดินเล่นชมนกชมไม้เสียมากกว่า

เขาแทบไม่ต้องออกแรงทำอะไรเลย 《 ม่านหมอกพิษ 》 ที่แผ่กระจายอยู่รอบตัวคอยกลืนกินชีวิตมอนสเตอร์ไปอย่างราบคาบ

เนื่องจากถังโม่ยังไม่ได้ลงลึกเข้าไป มอนสเตอร์ที่พบเจอในระดับนี้จึงเป็นเพียงมอนสเตอร์เลเวล 1 ทั้งสิ้น

พวกมอนสเตอร์ตัวจ้อยเลเวล 1 จะร่วงหล่นลงไปนอนตายตากซากในเสี้ยววินาทีที่พวกมันสัมผัสโดนออร่ามรณะจาก 《 ม่านหมอกพิษ 》

เพียงสิบนาทีผ่านไป ถังโม่ก็ได้ต้อนรับการเลเวลอัปครั้งแรกของเขาในที่สุด

【 ชื่อ: ถังโม่ 】

【 คลาส: ผู้ใช้พิษมรณะ (ยูนีค) 】

【 เลเวล: 2 (0.1%) 】

【 พละกำลัง: 9 】

【 ความว่องไว: 10 】

【 พลังวิญญาณ: 21 】

【 ความอดทน: 12 】

【 อุปกรณ์สวมใส่: คทามือใหม่ 】

【 สกิล: ศรพิษร้าย (Lv2), ม่านหมอกพิษ (Lv2), พิษปฐมกาล (Lv1), อ้อมกอดแห่งสรรพพิษ (ติดตัว) 】

【 ศรพิษร้าย (Lv2): ยิงลูกศรที่ควบแน่นจากพิษร้ายสี่ดอกพุ่งตรงไปเบื้องหน้า สร้างความเสียหายธาตุพิษ; อานุภาพความเสียหายที่แน่ชัดจะขึ้นอยู่กับค่าพลังวิญญาณและเลเวลของสกิล 】

【 ม่านหมอกพิษ (Lv2): ปลดปล่อยไอพิษมรณะโดยมีผู้ใช้เป็นศูนย์กลาง สร้างอาณาเขตวงกว้างเส้นผ่านศูนย์กลาง 20 เมตร สร้างความเสียหายธาตุพิษแก่ศัตรูทั้งหมดที่อยู่ภายใน; รัศมี ระยะเวลาแสดงผล และความเสียหายของม่านหมอกพิษ จะถูกกำหนดโดยค่าพลังวิญญาณและเลเวลของสกิล 】

【 พิษปฐมกาล (Lv1): พิษจะไม่เพียงแค่สร้างความเสียหายแก่ศัตรู แต่ยังสามารถกลืนกินแก่นแท้แห่งชีวิตของสรรพสิ่งได้; ในทุกๆ แก่นแท้ชีวิตที่ถูกกลืนกิน ดาเมจพิษทั้งหมดจะเพิ่มขึ้น 1 หน่วยอย่างถาวร 】

【 อ้อมกอดแห่งสรรพพิษ (ติดตัว): พิษสามารถฟื้นฟูบาดแผลและฟื้นคืนค่าพลังวิญญาณของคุณได้ในพริบตา 】

เมื่อเลเวลอัป ค่าพลังวิญญาณและความอดทนเพิ่มขึ้นมาสองหน่วย ส่วนค่าสถานะอื่นๆ เพิ่มขึ้นเพียงหนึ่งหน่วยเท่านั้น

เลเวลของสกิลต่างๆ ก็ได้รับการยกระดับขึ้นตามลำดับ

ยิ่งไปกว่านั้น จากการรับรู้ของถังโม่ รัศมีของ 《 ม่านหมอกพิษ 》 ได้ขยายกว้างขึ้นกว่าเดิมไม่น้อย

จากเดิมที่มีรัศมีเพียงสิบกว่าเมตร บัดนี้มันได้แผ่ขยายออกไปไกลกว่ายี่สิบเมตรแล้ว

ระยะเวลาแสดงผลยังคงอยู่ที่ 1 นาที ทว่าเวลาคูลดาวน์นั้นลดลงเหลือเพียง 50 วินาที

นอกจากนี้ สีของ 《 ม่านหมอกพิษ 》 ยังเข้มข้นทะมึนขึ้น ซึ่งนั่นก็เป็นอีกหนึ่งประจักษ์พยานแห่งการยกระดับความน่าสะพรึงกลัวของการเสื่อมสลายจากพิษร้ายนี้