บทที่ 15 - ปั้นเทพสงครามได้ชิลๆ งั้นเหรอ? งั้นผมขอปั้นเทพสงครามสาวสวยก่อนเลยแล้วกัน!

บทที่ 15 - ปั้นเทพสงครามได้ชิลๆ งั้นเหรอ? งั้นผมขอปั้นเทพสงครามสาวสวยก่อนเลยแล้วกัน!

หลินม่อโยนยาชำระไขกระดูกในมือขึ้นแล้วรับไว้ ใบหน้าฉายแววคาดหวัง

"ผู้บัญชาการหลี่ อย่ามัวแต่อึ้งสิครับ" หลินม่อเร่ง

"นี่เพิ่งออกจากเตาร้อนๆ เลยนะ กินตอนร้อนๆ นี่แหละได้ผลดีสุด!"

ร่างของหลี่เจิ้นนิ่งค้างไป ยาทองคำ 5 วัฏจักรในมือเปล่งประกายแสงสีทองคำดำออกมา

เขาหายใจหอบถี่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความดีใจสุดขีด แต่กลับมีความลังเลแฝงอยู่ด้วย

เขาดึงมือกลับ ไม่ได้เอายาเข้าปาก แต่กลับปิดจุกขวดหยกแล้วเก็บยาเม็ดนั้นเข้าไปอย่างระมัดระวังแทน

หลินม่อเห็นเขาเก็บยาไป ก็อึ้งไปเลย "อ้าว? ผู้บัญชาการหลี่ คุณไม่กินเหรอครับ? นี่มันยาทองคำ 5 วัฏจักรเลยนะ เก่งกว่ายาทองคำ 3 วัฏจักรของท่านผู้บัญชาการเฉินตั้งเยอะ กินเข้าไปเผลอๆ พุ่งปรี๊ดเป็นเทพสงครามขั้น 3 เลยนะ"

หลี่เจิ้นส่ายหน้า ส่งขวดหยกคืนให้หลินม่อ

เสียงของเขาค่อนข้างแหบ แต่พูดชัดถ้อยชัดคำ

"สหายจู้หรง ผมกินไม่ได้ครับ"

หลินม่อยิ่งงงเข้าไปใหญ่

ไม่กิน? นี่มันสถานการณ์อะไรกัน? ยาเม็ดนี้ฉันอุตส่าห์ "สบาย" มาตั้งนานกว่าจะได้มา ผลลัพธ์มันเจ๋งมากเลยนะ

ตัวเขาเองก็เป็นเทพสงครามอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ อัปเกรดอีกขั้นไม่ดีหรือไง? ยิ่งแข็งแกร่ง ยิ่งปกป้องประเทศมังกรได้ดีขึ้นไม่ใช่เหรอ?

"ทำไมล่ะครับ?" หลินม่อถามตรงๆ

หลี่เจิ้นไม่ได้ตอบทันที เขารับยาไป แต่ไม่ได้ส่งคืนให้หลินม่อ กลับกำไว้แน่นในมือแทน

เขาเดินไปที่โซฟา ในที่สุดก็นั่งลง ร่างกายดูผ่อนคลายลงเล็กน้อย

"สหายจู้หรง คุณพูดถูก ยาเม็ดนี้ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้ผมได้มหาศาลจริงๆ" หลี่เจิ้นเอ่ยปาก

"แต่ตอนนี้ ผมเป็นเทพสงครามอยู่แล้วครับ"

เขาหยุดพูดไปนิดนึง เหมือนกำลังเรียบเรียงคำพูด

หลินม่อมองเขา ลางสังหรณ์แปลกๆ ผุดขึ้นมาในใจ

"ตอนนี้สิ่งที่ประเทศมังกรต้องการมากที่สุด ไม่ใช่การมีเทพสงครามที่เก่งขึ้นกว่าเดิมหรอกครับ" หลี่เจิ้นมองหลินม่อ น้ำเสียงเริ่มหนักแน่นขึ้น

"แต่เป็นการมีเทพสงคราม 'เพิ่มขึ้น' ต่างหาก จำนวน คือสิ่งสำคัญที่สุด"

หลินม่อใจกระตุก เขากระจ่างแล้ว

หลี่เจิ้นพูดต่อ

"การที่เฉินเหยียนทะลวงเป็นเทพสงครามขั้น 2 ได้ นับเป็นปาฏิหาริย์จริงๆ แต่เขาก็เป็นแค่คนคนเดียว แนวป้องกันทะเลตะวันออกนั้นยาวไกล พรมแดนประเทศยิ่งยาวกว่า เทพสงครามหนึ่งคนสามารถป้องกันจุดๆ หนึ่งได้ แต่ไม่สามารถป้องกันได้ครอบคลุมทั้งหมด"

"เทพสงครามขั้น 2 1 คน เก่งกว่าเทพสงครามขั้น 1 1 คนแน่นอน แต่มันจะไปสู้เทพสงครามขั้น 1 2 คนได้เหรอ? เขาจะไปโผล่พร้อมกัน 2 แนวป้องกันได้ไหมล่ะ?" หลี่เจิ้นถามย้อนกลับ แล้วยิ้มเยาะตัวเอง "คำตอบคือไม่ได้ครับ"

"ตอนนี้ประเทศมังกร ต้องการเทพสงครามเพิ่มขึ้น เทพสงครามแต่ละคนสามารถปกป้องเมือง 1 เมือง ทำให้แนวป้องกัน 1 แห่งมั่นคง นี่แหละคือสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับประเทศมังกร และสำหรับประชาชนนับร้อยล้านคน!"

หลินม่อฟังแล้ว รู้สึกเหมือนโดนอะไรบางอย่างกระแทกใจอย่างจัง

ก่อนหน้านี้เขามัวแต่คิดอยากจะปั้นเทพสงครามที่เก่งขึ้นเรื่อยๆ แต่กลับลืมปัญหาพื้นฐานที่สุด นั่นก็คือจำนวน

เทพสงครามหนึ่งคนสามารถรับมือกับหนึ่งกองพลได้ แต่ถ้าอีกฝ่ายมีจักรพรรดิสัตว์อสูร 10 ตัวโผล่มาพร้อมกัน ในขณะที่ประเทศมังกรมีเทพสงครามแค่ 3 คน ต่อให้ 3 คนนี้เก่งแค่ไหน มันก็ยังเป็นเหมือนการเอาน้ำแก้วเดียวไปดับไฟกองโตอยู่ดี

"ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเล่นบทฮีโร่ฉายเดี่ยวครับ" เสียงของหลี่เจิ้นต่ำลง "แต่มันคือเวลาที่ต้องคิดว่าจะทำยังไงให้ประเทศมังกรอยู่รอดต่อไปได้ต่างหาก"

มือที่กำขวดหยกของหลี่เจิ้นบีบแน่นขึ้นเล็กน้อย

"แม่ทัพมังกรเคยกล่าวไว้ว่า ตอนนี้ประเทศมังกร ยิ่งมีเทพสงครามเพิ่มขึ้น 1 คน ก็เท่ากับมีแสงสว่างเพิ่มขึ้นอีก 1 สาย มีพลังป้องกันเพิ่มขึ้นอีก 1 ส่วน เทพสงครามขั้น 2 มีความสำคัญก็จริง แต่เทพสงครามคนใหม่ จะช่วยอุดช่องโหว่ได้มากกว่าครับ"

หลินม่อรู้สึกจุกอก เขารู้สึกว่าตัวเองยังเด็กเกินไป การมองภาพรวมยังไม่กว้างพอ

ก่อนหน้านี้เขาคิดแต่จะให้หลี่เจิ้นกินเข้าไป เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง นั่นมันไม่ใช่การสูญเสียโอกาสที่จะสร้างเทพสงครามคนใหม่ไปหรอกเหรอ?

ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีแบบนี้ เขาขาดไปจริงๆ

"งั้นคุณก็คิดจะเอายาเม็ดนี้ ไปมอบให้ยอดฝีมือระดับมหาปรมาจารย์ขั้นสูงสุดคนอื่นเหรอครับ?" หลินม่อถาม

หลี่เจิ้นพยักหน้า "ใช่ครับ ถ้าตอนนี้สามารถสร้างเทพสงครามเพิ่มได้อีกหนึ่งคน นั่นแหละคือประโยชน์สูงสุดสำหรับประเทศมังกร"

"แล้ว... มีตัวเลือกหรือยังครับ?" หลินม่อถาม

หลี่เจิ้นลุกขึ้น เดินไปที่เครื่องสื่อสารในห้อง แล้วกดปุ่ม "มีแล้วครับ ตอนนี้ผมจะรายงานแม่ทัพมังกร เพื่อขอย้ายตัวสหายคนนี้มาที่นี่เลยครับ"

"สหายจู้หรง รอสักครู่นะครับ" หลี่เจิ้นพูดจบ ก็รีบเดินออกจากห้องไป

หลินม่อนั่งอยู่บนโซฟา มองดูประตูที่หลี่เจิ้นเดินออกไป ในใจรู้สึกสับสนอธิบายไม่ถูก

ก่อนหน้านี้เขายังแอบคิดอยู่เลยว่าระบบนี้มันช่าง "ไร้สาระ" ที่ต้องพึ่งความ "สบาย" มากอบกู้ชาติ

แต่ตอนนี้เขาเห็นแล้ว ว่าวิสัยทัศน์ของตัวเองมันแคบแค่ไหน

เพื่อให้ประเทศมังกรมีเทพสงครามเพิ่มขึ้นอีก 1 คน หลี่เจิ้นยอมเสียสละโอกาสในการอัปเกรดพลังของตัวเอง ความเสียสละเพื่อส่วนรวมแบบนี้ ทำให้เขารู้สึกเลื่อมใส

หลินม่อเปิดหน้าจอระบบ

ค่าความสบายยังเหลือ 20 แต้ม

ใช้ 10 แต้มอัปเกรดยาไปแล้ว ตอนนี้ยังเหลืออีก 10 แต้ม

"นอนหลับ เล่นเกม กินข้าวกล่อง..." หลินม่อพึมพำกับตัวเอง ตอนนี้เขารู้แล้วว่า

สิ่งที่เขาทำทั้งหมด ไม่ใช่ "การเสวยสุข" แต่คือการผลิตทรัพยากรทางยุทธศาสตร์เพื่อประเทศมังกร

ความรู้สึกนี้มัน... ปลุกไฟในตัวเขาได้มากกว่าที่คิดไว้เยอะเลย

ไม่นานประตูโลหะผสมก็เลื่อนเปิดออกอีกครั้ง

หลี่เจิ้นปรากฏตัวที่หน้าประตู ด้านหลังเขามีผู้หญิงคนหนึ่งเดินตามมาด้วย

ผู้หญิงคนนี้สวมเครื่องแบบทหารที่ตัดเย็บอย่างประณีต บนบ่าประดับยศพลตรี

เธอตัวสูง ขายาว รูปร่างสมส่วน ผมเกล้ามวยขึ้นสูงเผยให้เห็นหน้าผากมน

ใบหน้าคมคายแฝงไปด้วยความห้าวหาญ แต่ก็ไม่ทิ้งความอ่อนหวานแบบผู้หญิง

เธอเดินอย่างกระฉับกระเฉง ทุกย่างก้าวหนักแน่นและมั่นคง แผ่ออร่าความเด็ดเดี่ยวของผู้ที่ผ่านศึกสงครามมาอย่างโชกโชน

หลินม่อเห็นเธอแวบแรก ในหัวก็ผุดคำว่า "สวยจัง" ขึ้นมาทันที

แต่หลังจากนั้นเขาก็เติมอีกคำต่อท้าย "เท่โคตร"

ผู้หญิงคนนี้ มีความแข็งแกร่งที่ไม่เหมือนกับความหยาบกระด้างของเฉินเหยียน และไม่ได้นิ่งขรึมเหมือนหลี่เจิ้น

เธอยืนอยู่ตรงนั้น ประหนึ่งภูผาที่ไม่อาจสั่นคลอน และดั่งดาบคมกริบที่พร้อมจะชักออกจากฝักได้ทุกเมื่อ

หลินม่อที่ปกติหมกตัวอยู่ในห้องเช่า ดูแต่หน้าจอคอมพิวเตอร์ เห็นสาวสวยมาก็เยอะ แต่พอมาเทียบกับคนเป็นๆ ตรงหน้า สาวๆ ในจอพวกนั้นก็ดูจืดชืดไร้ชีวิตชีวาไปเลย

นี่แหละคนสวยของจริง สวยแบบมีพลังและสง่างาม

"สหายจู้หรง ท่านนี้คือนายพลเซี่ยอวี่เวย" หลี่เจิ้นแนะนำ

"เธอคือผู้พิทักษ์แห่งแนวป้องกันเมืองชิงเฉิง พลังระดับมหาปรมาจารย์ขั้นสูงสุด แม่ทัพมังกรได้มีคำสั่งลงมาแล้ว เธอจะเป็นผู้รับยาเม็ดอัปเกรดของคุณครับ"

เซี่ยอวี่เวยเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหลินม่อ

เธอไม่ได้ทำความเคารพแบบเต็มยศเหมือนเฉินเหยียน และไม่ได้มีท่าทีเกร็งๆ เหมือนหลี่เจิ้น

เธอเพียงแค่ทำวันทยหัตถ์ให้หลินม่ออย่างเป็นทางการ

"สหายจู้หรง แนวป้องกันเมืองชิงเฉิง และประชาชนนับหมื่น ขอฝากชีวิตไว้ด้วยค่ะ"

เสียงของเธอใสและมีพลัง แฝงความแหบพร่านิดๆ แบบทหาร แต่ทุกคำชัดถ้อยชัดคำ หนักแน่นดั่งหินผา

หลินม่อมองเธอ รู้สึกได้ถึงความกดดันมหาศาลที่พุ่งเข้ามา

สิ่งที่เขาถืออยู่ในมือ ไม่ใช่แค่ยาหนึ่งเม็ด แต่มันคือชีวิตของคนนับหมื่น และความปลอดภัยของเมืองทั้งเมือง

เขาหยิบขวดหยกออกมา ส่งให้เซี่ยอวี่เวย "นี่คือยาทองคำ 5 วัฏจักรครับ กินมันเข้าไป แล้วคุณจะสามารถทะลวงเป็นเทพสงครามได้"

เซี่ยอวี่เวยรับขวดหยกจากหลินม่อโดยไม่ลังเล

ปลายนิ้วของเธอที่สัมผัสกับปลายนิ้วหลินม่อ เย็นเฉียบและหนักแน่น

เธอมองขวดหยกในมือ ยังไม่เปิด แต่หันกลับมามองหลินม่อ

"สหายจู้หรง สรรพคุณของยาเม็ดนี้ คุณทราบมากน้อยแค่ไหนคะ?" เธอถาม

หลินม่ออึ้งไป ไม่คิดว่าเธอจะถามแบบนี้

"ผม... ผมรู้แค่ว่ามันแรงมาก ช่วยให้คนทะลวงเป็นเทพสงครามได้ครับ" หลินม่อยิ้มเจื่อนๆ

เขารู้ตัวว่าตัวเองก็เหมือนเจ้าของโรงงานที่เอาแต่ผลิต โดยไม่รู้หลักการทำงานของผลิตภัณฑ์เลย

เซี่ยอวี่เวยพยักหน้า ไม่ซักไซ้ต่อ

ยาเม็ดสีทองคำดำนอนนิ่งอยู่ในนั้น เปล่งแสงเรืองรอง

กลิ่นหอมของยาอบอวลไปทั่วห้องทันที ทำให้ทั้งห้องเต็มไปด้วยพลังชีวิต

หลี่เจิ้นยืนมองยาเม็ดนี้อยู่ข้างๆ ใจก็เริ่มเต้นระทึกอีกครั้ง

เขารู้ดีว่า ประเทศมังกรกำลังจะมีเทพสงครามเพิ่มขึ้นอีก 1 คนแล้ว

เซี่ยอวี่เวยเทยาลงบนฝ่ามือ

ยาเม็ดนั้นกลิ้งไปมาบนฝ่ามือของเธอ แสงสีทองคำดำเต้นเร่าอยู่ระหว่างนิ้ว

เธอยังไม่กินทันที

เธอหลับตา สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เหมือนกำลังสัมผัสพลังงานที่แผ่ออกมาจากตัวยา

"แนวป้องกันเมืองชิงเฉิง กำลังวิกฤตแล้วค่ะ"

เสียงของเซี่ยอวี่เวยดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้แฝงไปด้วยความหนักอึ้งที่พยายามกดทับไว้

"ฝูงสัตว์ประหลาดปิดล้อมเมือง ฉันยังพอรับมือไหว แต่ลูกน้องของฉันทนได้อีกไม่นานแล้ว"

หลินม่อใจกระตุก เขานึกถึงที่แม่ทัพมังกรบอกว่า สัดส่วนระหว่างเทพสงครามของประเทศมังกรกับจักรพรรดิสัตว์อสูรอยู่ที่ 3 ต่อ 1 ซึ่งเป็นสถานการณ์ที่เลวร้ายมาก

แนวป้องกันชิงเฉิง ดูท่าก็กำลังเผชิญกับวิกฤตหนักเหมือนกัน

เซี่ยอวี่เวยลืมตาขึ้น สายตาจับจ้องที่ยาเม็ดนั้นอย่างไม่หวั่นไหว เธออ้าปาก แล้วโยนยาเม็ดนั้นเข้าไป

การเคลื่อนไหวของเธอเฉียบขาด ไร้ซึ่งความลังเลแม้แต่น้อย

ยาละลายทันทีที่เข้าปาก พลังงานที่บ้าคลั่งยิ่งกว่าตอนที่เฉินเหยียนทะลวงขั้นหลายเท่าตัว ระเบิดปะทุในร่างของเธอทันที!

ตูม——!!!

ร่างของเซี่ยอวี่เวยกระตุกอย่างแรง แสงสีทองเจิดจ้าห่อหุ้มตัวเธอในพริบตา

พื้นห้องใต้เท้าเธอเริ่มเกิดรอยร้าวเล็กๆ ร่างของเธอราวกับกลายเป็นรังไหมแสงสีทอง

พลังงานบ้าคลั่งแผ่ซ่านจากตัวเธอเป็นศูนย์กลาง กระจายออกไปรอบทิศทาง

หลินม่อและหลี่เจิ้นถูกคลื่นกระแทกจนต้องถอยหลังไปหลายก้าว หลี่เจิ้นรีบสร้างเกราะพลังงานขึ้นมาปกป้องหลินม่อไว้ด้านหลังทันที

"พลังยารุนแรงมาก!"

หลี่เจิ้นอุทานเสียงเบา ตอนที่เขาทะลวงขั้นถึงจะเกิดแรงระเบิดรุนแรง แต่พอมาเทียบกับสิ่งที่เกิดกับเซี่ยอวี่เวยตรงหน้า มันกลายเป็นเรื่องเด็กๆ ไปเลย

แสงสีทองสว่างจ้าขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะกลืนกินพื้นที่ทั้งห้อง

หลินม่อตื่นเต้นและคาดหวัง การเกิดเทพสงครามคนใหม่ หมายความว่าประเทศมังกรมีโล่ป้องกันที่แข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอีก 1 ชั้น

เขาไม่รู้ว่าการทะลวงขั้นครั้งนี้ จะทำให้เซี่ยอวี่เวยไปถึงระดับไหน

จะเป็นเทพสงครามขั้น 1? หรือ... สูงกว่านั้น?