บทที่ 827 เพิ่งเข้าไปก็ถูกหมายหัวเสียแล้ว

บทที่ 827 เพิ่งเข้าไปก็ถูกหมายหัวเสียแล้ว

กู้หลิงเยียนรู้สึกสับสนว้าวุ่นใจเป็นอย่างมาก

หากหลิงหยุนเกิดอันตรายขึ้นเพราะเดินทางไปยังกาแล็กซีโกลาหล

กู้หลิงเยียนคงไม่มีวันให้อภัยตัวเองไปตลอดชีวิต

เพราะเธอได้ทำร้ายประเทศเซี่ย ทำร้ายอนาคตของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

และยังเป็นต้นเหตุให้ฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่ในดวงใจของเธอต้องจบชีวิตลงด้วย

กลับมาที่หลิงหยุน

เขาย่อมไม่รู้ถึงความคิดในใจของกู้หลิงเยียน

ในเวลานี้ เขาเพียงแค่ต้องการค้นหากาแล็กซีโกลาหลให้พบโดยเร็วที่สุด

จากนั้นก็รีบเก็บรวบรวมหัวใจมังกรยักษ์ระดับเทพ เลเวล 5000 ให้ครบ 10 ดวง

ดังนั้น การเดินทางของหลิงหยุนจึงดำเนินไปอย่างไม่หยุดพักแม้แต่วินาทีเดียว

โชคดีที่มีประตูแห่งความว่างเปล่า

การเทเลพอร์ตแต่ละครั้งสามารถข้ามระยะทางได้หลายล้านกิโลเมตร

มิฉะนั้น หากพึ่งพาเพียงการเดินทัพหรือการเทเลพอร์ตธรรมดาล่ะก็

กว่าหลิงหยุนจะเดินทางไปถึงกาแล็กซีโกลาหล ก็ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน!

มุ่งหน้าไปเรื่อยๆ เทเลพอร์ตไปเรื่อยๆ

ในระหว่างนั้น หลิงหยุนก็หยุดพักบ้างเป็นครั้งคราว

เพื่อกวาดล้างทรัพยากรในเขตแดนดวงดาวที่ยังไม่มีใครย่างกรายเข้าไป

และเก็บเกี่ยวทรัพยากรที่ล้ำค่าที่สุดในนั้นมา

เดินๆ หยุดๆ อยู่แบบนี้

ในที่สุด หลังจากใช้เวลาเดินทางกว่าสิบวัน

หลิงหยุนก็เดินทางมาถึงกาแล็กซีโกลาหลที่กู้หลิงเยียนพูดถึงจนได้

แน่นอนว่า ตอนนี้เพิ่งจะมาถึงแค่บริเวณรอบนอกของกาแล็กซีโกลาหลเท่านั้น

ยังไงซะ กาแล็กซีโกลาหลแห่งนี้ ก็เป็นพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลที่เกิดจากการรวมตัวกันของเขตแดนดวงดาวนับร้อยนับพันแห่ง

ในขณะที่ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ของสถานที่แห่งนี้ หลิงหยุนก็ไม่กล้าบุ่มบ่ามบุกเข้าไปลึกนัก

ดังนั้น เขาจึงหยุดพักผ่อนอยู่ที่บริเวณรอบนอกของกาแล็กซีโกลาหลเป็นเวลาครึ่งค่อนวัน

จากนั้นจึงเริ่มมุ่งหน้าเข้าสู่ภายในกาแล็กซีโกลาหล

หลิงหยุนเดินทางไปพลาง พร้อมกับเปิดแผนที่ดวงตาแห่งเทพขึ้นมาตรวจสอบไปพลาง

จะเห็นได้ว่า บนแผนที่ดวงตาแห่งเทพนั้น เต็มไปด้วยจุดสีแดงเล็กๆ อัดแน่นอยู่เต็มไปหมด

กระจายอยู่ทั่วทุกหนแห่งบนแผนที่

จุดสีแดงเล็กๆ แต่ละจุด ล้วนเป็นตัวแทนของลอร์ด

หลิงหยุนยังสามารถตรวจสอบข้อมูลโดยละเอียดของลอร์ดเหล่านี้ได้อีกด้วย

[ลั่วเจีย] เผ่าพันธุ์: เผ่ามารโลหิต ระดับ: ระดับ 9 จำนวนทหาร: 650,000 ล้าน

[กรงเล็บโลหิต] เผ่าพันธุ์: เผ่ากระหายเลือด ระดับ: ระดับ 9 จำนวนทหาร: 790,000 ล้าน

[กาเดล] เผ่าพันธุ์: เผ่าวิญญาณมาร ระดับ: ระดับ 9 จำนวนทหาร: 820,000 ล้าน

เมื่อเห็นความแข็งแกร่งของลอร์ดเหล่านี้

หลิงหยุนก็คิดในใจว่า สมแล้วจริงๆ

สิ่งที่กู้หลิงเยียนพูดก่อนหน้านี้ ไม่ใช่การพูดโอ้อวดเลยแม้แต่น้อย

คนที่สามารถเดินทางมาที่นี่ได้

คนที่สามารถเอาชีวิตรอดอยู่ที่นี่ได้

ล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งทั้งสิ้น

แต่ละคนล้วนมีทหารหลายแสนล้านตัว

ถึงแม้เมื่อเทียบกับหลิงหยุนแล้ว จะยังห่างชั้นกันอยู่มาก

แต่ลอร์ดที่มีจำนวนทหารระดับนี้ หากนำไปไว้ในเผ่าพันธุ์ใดก็ตาม

ก็สามารถเรียกได้ว่าเป็นผู้แข็งแกร่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังได้เลย

เมื่อมาถึงกาแล็กซีโกลาหลแห่งนี้ พวกเขาก็เป็นผู้มีอิทธิพลในพื้นที่เช่นกัน

ที่แย่ยิ่งกว่านั้นคือ พวกเขาคือลอร์ดผู้ชั่วร้าย

ลอร์ดผู้ชั่วร้ายคืออะไร?

ก็คือลอร์ดที่ฆ่าคนมากเกินไป จนถูกขับไล่ หรือถูกตามล่า

ลอร์ดประเภทนี้ ไม่เพียงแต่จะมีความแข็งแกร่งเท่านั้น แต่ยังเป็นพวกไม่มีกฎเกณฑ์หรือหลักการใดๆ อีกด้วย

ผิดใจกันแค่คำเดียวก็พร้อมเปิดศึกทันที เป็นพวกที่ไม่มีความกังวลใดๆ ให้ต้องพะวงหลังเลย

ด้วยเหตุนี้ จึงแทบไม่มีลอร์ดคนไหนกล้ามาที่กาแล็กซีโกลาหล

เพราะกลัวว่าจะไปยั่วยุลอร์ดผู้ชั่วร้ายที่นี่ แล้วนำความเดือดร้อนมาสู่ตัวเอง

แต่หลิงหยุนกลับไม่รู้สึกกลัวเลย

ขอเพียงเขาสามารถรับประกันความปลอดภัยของตัวเองได้ ไม่ว่าที่ไหนเขาก็สามารถไปได้ทั้งนั้น

สถานที่ที่รับประกันความปลอดภัยไม่ได้ เขาก็จะเลือกที่จะหลีกเลี่ยง

เมื่อต้องเลือกระหว่างชีวิตน้อยๆ กับทรัพยากร หลิงหยุนก็เลือกชีวิตน้อยๆ ของตัวเองอย่างไม่ลังเล

"ทุกคนตามมาให้ติดๆ อย่าให้พลัดหลงกัน สถานที่แห่งนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ" หลิงหยุนกำชับเหล่าฮีโร่

เหล่าฮีโร่รับคำสั่ง พร้อมกับคอยสังเกตการณ์สถานการณ์รอบตัว

และเดินตามหลิงหยุนไปอย่างใกล้ชิด

แต่ถึงกระนั้น หลังจากที่พวกเขาเข้าไปในกาแล็กซีโกลาหลได้เพียงไม่กี่นาที ก็ถูกหมายหัวเข้าจนได้

ผู้ที่หมายหัวพวกเขา ก็คือกาเดลแห่งเผ่าวิญญาณมาร

ในเวลานี้ บนเกาะลอยฟ้าขนาดเล็กแห่งหนึ่งในกาแล็กซีโกลาหล

กาเดลกำลังคร่อมร่างหญิงสาวจากเผ่าพันธุ์ที่ไม่ทราบชื่อหลายคน เพื่อระบายความใคร่ดั่งสัตว์ป่าของตน

ทั่วทั้งตำหนักเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องและเสียงครางของหญิงสาว

ทันใดนั้น ประตูตำหนักก็ถูกผลักออก

ร่างๆ หนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาจากด้านนอก

"ลูกพี่ มีเหยื่อชิ้นโตมาส่งถึงที่แล้ว เป็นลอร์ดที่มาคนเดียว ความแข็งแกร่งไม่น่าจะมากนัก พวกเราจะลงมือเลยไหม?"

กาเดลได้ยินดังนั้น ก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที

เขาลุกขึ้นจากร่างของหญิงสาวเหล่านั้น

จากนั้นก็ถามว่า "แล้วพวกที่เหลือมีความเคลื่อนไหวอะไรบ้างไหม?"

ลอร์ดเผ่าวิญญาณมารที่มาส่งข่าวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า "ดูเหมือนว่าเผ่ามารโลหิตและเผ่ากระหายเลือดก็จะพบเป้าหมายแล้วเหมือนกัน และดูเหมือนพวกมันก็อยากจะลงมือด้วย"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ กาเดลก็คว้าดาบเล่มใหญ่ที่วางอยู่บนพื้นขึ้นมาทันที

"ในเมื่อพวกมันก็อยากจะลงมือ ถ้างั้นข้าก็ต้องไปจัดการด้วยตัวเองซะแล้ว"

"ถ่ายทอดคำสั่งลงไป ให้กองทัพทั้งหมดรวมพลด้วยความเร็วสูงสุด และรีบมุ่งหน้าไปยังพิกัดนั้นทันที"

"เหยื่อชิ้นโตที่มาส่งถึงที่แบบนี้มีไม่บ่อยนัก พวกเราจะต้องฮุบมันมาให้ได้"

"รับทราบ!" ลอร์ดเผ่าวิญญาณมารที่มาส่งข่าวรับคำ

จากนั้นก็นำคำสั่งของกาเดลไปถ่ายทอดต่อ

ส่วนกาเดล เขาก็เอื้อมมือไปตบเบาๆ บนร่างของหญิงสาวหลายคนที่ถูกย่ำยีจนแทบไม่เหลือเค้าความเป็นคน

"คนสวย คอยข้าอยู่ที่นี่อย่างว่าง่ายนะ ข้าไปประเดี๋ยวเดียวเดี๋ยวก็กลับมา"