บทที่ 802 แกเคยสัมผัสไข่มังกรหรือไง? ถึงได้บอกว่าเป็นของแก

บทที่ 802 แกเคยสัมผัสไข่มังกรหรือไง? ถึงได้บอกว่าเป็นของแก

ยิ่งไปกว่านั้นยังสามารถพูดได้ว่า ทั้งสองฝ่ายเป็นศัตรูกัน เป็นประเภทที่มีความแค้นต่อกันอย่างลึกซึ้ง ในเมื่อเป็นเช่นนี้ หลิงหยุนแย่งไข่มังกรของพวกแกไป แล้วมันเกี่ยวอะไรกับประเทศพันธมิตรของพวกเขาด้วย? ที่แย่ที่สุดก็คือ ความแข็งแกร่งของเผ่าปีศาจนั้น เหนือกว่าประเทศพันธมิตร กองทัพลอร์ดระดับสิบล้านคนนั้น หากเปิดฉากโจมตีประเทศพันธมิตรขึ้นมา ลอร์ดกว่าสองล้านคนของประเทศพันธมิตร จะต้องต้านทานไม่อยู่อย่างแน่นอน เมื่อคิดถึงจุดนี้ ในที่สุดอาร์คก็ตระหนักถึงความร้ายแรงของปัญหา เขาจึงรีบอธิบายทันทีว่า:

"@เทอเรนซ์ คนที่แย่งไข่มังกรของพวกแกไปคือหลิงหยุน มันเกี่ยวอะไรกับพวกเรา?" "พวกเรากับหลิงหยุนไม่ได้สนิทกันเลย ยิ่งไปกว่านั้นอาจเรียกได้ว่าไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ พวกแกจะแย่งไข่มังกรกลับไปก็ดี หรือจะแก้แค้นก็ช่าง ไปหาหลิงหยุนเถอะ อย่ามาหาพวกเราเลย" อาร์ครู้สึกน้อยใจอย่างมาก แม่งเอ๊ย นี่มันแพะรับบาปตกจากฟ้าชัดๆ ถือเป็นคราวซวยที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่เลยจริงๆ หลิงหยุนแย่งไข่มังกรของพวกแกไป พวกแกก็ไปหาหลิงหยุนสิ! มาหาพวกเขามันจะมีประโยชน์บ้าอะไร?

เดิมทีคิดว่าเมื่อพูดแบบนี้ เทอเรนซ์จะพาลอร์ดเผ่าปีศาจจากไป แต่ผลลัพธ์กลับไม่เป็นเช่นนั้น เทอเรนซ์ตอกกลับอย่างไม่เกรงใจแม้แต่น้อย "อย่ามาพูดจาบ้าบอพวกนี้กับฉัน ยังไงซะพวกแกกับหลิงหยุนก็เป็นลอร์ดเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินเหมือนกัน" "หลิงหยุนล่วงเกินพวกเรา ลอร์ดเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินทุกคน ต้องถูกฝังเป็นเพื่อนด้วย " เมื่อได้ยินคำพูดนี้ พวกอาร์คก็แทบจะร้องไห้ออกมา แม่งเอ๊ย แม่งเอ๊ย ไม่เคยเจอคนที่ไม่ฟังเหตุผลขนาดนี้มาก่อนเลย

อะไรคือต้องถูกฝังเป็นเพื่อนด้วย ยุคไหนสมัยไหนกันแล้ว ยังมาใช้วิธีลงโทษแบบเหมารวมแบบนี้อีก? ถึงกับพูดไม่ออก แต่ถึงจะพูดไม่ออก อาร์คก็ไม่มีวิธีจัดการใดๆ เลยแม้แต่น้อย ความแข็งแกร่งของเผ่าปีศาจก็วางอยู่ตรงหน้านี้แล้ว ประเทศพันธมิตรของพวกเขามีลอร์ดเพียงสองล้านคน สู้ ก็สู้ไม่ชนะอย่างแน่นอน จะจากไป คนอื่นเขาก็ไม่ยอมให้ไป แล้วพวกเขาจะทำยังไงได้ล่ะ? พวกเขาก็สิ้นหวังเหมือนกันนั่นแหละ! และเรื่องทั้งหมดนี้ ล้วนเป็นสิ่งที่หลิงหยุนก่อขึ้นมาทั้งสิ้น

ดังนั้น พวกเขาจึงด่าทอหลิงหยุนในใจเป็นพันเป็นร้อยรอบ แม่งเอ๊ย ไม่มีอะไรทำแล้วไปแย่งไข่มังกรทำไมกัน! ตอนนี้ทำเอาพวกเขาก็ต้องมาซวยไปด้วย สถานการณ์เดียวกันนี้ ยังเกิดขึ้นกับลอร์ดทางฝั่งประเทศเซี่ยอีกด้วย พันธมิตรอัสนีบาตที่นำโดยสองพ่อลูกหวังจ้านและหวังหล่าง ในตอนนี้กำลังถูกเผ่ามนุษย์วิหคปิดล้อม และก็เป็นข้ออ้างเดียวกัน โดยบอกว่าหลิงหยุนแย่งไข่มังกรไป ต้องการให้พันธมิตรอัสนีบาตต้องตายตามไปด้วย หวังจ้านและหวังหล่างทั้งสองคนถึงกับหน้าชาไปในทันที แม่งเอ๊ย คนที่แย่งไข่มังกรไปคือหลิงหยุน พวกเขาไม่ได้มีส่วนร่วมเลยแม้แต่น้อย ทำไมถึงต้องมารับเคราะห์กรรมที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่นี้ด้วย?

ในชั่วขณะนั้น ทั้งสองคนก็เอาแต่ด่าทอหลิงหยุนในใจอย่างต่อเนื่องเช่นกัน สุดท้ายคือพันธมิตรต้าเซี่ย พวกเขาก็ถูกปิดล้อมเช่นกัน ผู้ที่ปิดล้อมพวกเขาคือ กองทัพของเผ่าเทพสวรรค์ ผู้นำคือจักรพรรดิขาวและเทียนหง เมื่อมองดูกองทัพลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ที่ปิดล้อมลอร์ดของพันธมิตรต้าเซี่ยนับแสนคนเอาไว้ทุกทิศทาง กู้หลิงหยาน หลิงเหยา จางเทียนเจ๋อ และคนอื่นๆ ก็มารวมตัวกันอีกครั้ง เมื่อครู่นี้ จางเทียนเจ๋อได้พูดคุยสื่อสารกับจักรพรรดิขาวและเทียนหงแบบคร่าวๆ แล้ว คำตอบที่ได้รับก็เหมือนกับเทอเรนซ์แห่งเผ่าปีศาจ

และออกโรแห่งเผ่ามนุษย์วิหค ต่างก็บอกว่าหลิงหยุนแย่งไข่มังกรไป ต้องการให้ลอร์ดเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินทั้งหมด ต้องร่วมกันชดใช้ ในตอนนี้ จางเทียนเจ๋อมองดูกองทัพเผ่าเทพสวรรค์ที่จ้องมองมาอย่างมาดร้ายอยู่ภายนอก สีหน้าก็กลายเป็นดูไม่ได้อย่างยิ่ง "เรื่องยุ่งยากแล้วล่ะ การที่เผ่าเทพสวรรค์จับตัวหลิงหยุนไม่ได้ และแย่งไข่มังกรกลับคืนมาไม่ได้อย่างแน่นอน ดังนั้นจึงเปลี่ยนกลยุทธ์ และตัดสินใจลงมือกับพวกเรา" "ต้องการใช้พวกเราเป็นตัวประกัน เพื่อบีบให้หลิงหยุนส่งมอบไข่มังกรออกมา"

กู้หลิงหยานขบฟันแน่น: "แล้วตอนนี้จะทำยังไงดี?" จางเทียนเจ๋อยังไม่ทันจะได้ตอบ หลิงเหยาที่อยู่ข้างๆ ก็ได้รับข้อความมาหลายข้อความ สีหน้ายิ่งดูย่ำแย่ลงไปอีก เธอมองกวาดสายตาไปรอบๆ พวกเขาทุกคน แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ: "ข่าวล่าสุด พันธมิตรอัสนีบาต พันธมิตรเทพสงคราม และพันธมิตรทั้งหมดของประเทศเซี่ยเรา รวมถึงทางฝั่งประเทศพันธมิตร ตลอดจนลอร์ดทั้งหมดของเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่เข้ามาที่นี่" "ตอนนี้ล้วนถูกลอร์ดของทั้งสามเผ่าพันธุ์ระดับสูงปิดล้อมเอาไว้หมดแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นคำพูดของพวกเขาก็เหมือนกันทั้งหมด ต่างก็บอกว่าหลิงหยุนแย่งชิงไข่มังกรของพวกเขาไป ต้องการให้พวกเราจ่ายค่าตอบแทน"

เมื่อกู้หลิงหยานได้ยินดังนั้น ก็โกรธเกรี้ยวจนไม่อาจระงับได้ทันที: "อะไรคือไข่มังกรของพวกเขา?" "ไข่มังกรเดิมทีก็เป็นสิ่งของที่ไม่มีเจ้าของ ใครก็สามารถแย่งชิงได้ ลอร์ดหลิงหยุนแย่งชิงมาได้ นั่นก็คือสิ่งที่ลอร์ดหลิงหยุนสมควรได้รับ" ช่างน่าหงุดหงิดจริงๆ! แม่งเอ๊ย จะเผด็จการเกินไปหน่อยแล้วมั้ง! เอะอะก็บอกว่าเป็นไข่มังกรของพวกเขา พวกเขาเคยสัมผัสไข่มังกรด้วยหรือไง? ถึงได้บอกว่าเป็นของพวกเขา ไข่มังกรเป็นสิ่งของที่ไม่มีเจ้าของอย่างชัดเจน ในเมื่อเป็นสิ่งของที่ไม่มีเจ้าของ ถ้างั้นใครแย่งได้ ก็เป็นของคนนั้นสิ กู้หลิงหยานรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมแทนหลิงหยุนเป็นอย่างมาก

เมื่อหลิงเหยาได้ยินดังนั้นก็ยิ้มขื่น: "พวกเราย่อมเข้าใจเหตุผลข้อนี้ดี แต่โลกใบนี้ ไม่เคยมีความยุติธรรมให้พูดถึงอยู่แล้ว สามเผ่าพันธุ์ระดับสูงต้องการจะบอกว่าไข่มังกรเป็นของพวกเขา พวกเราก็ไม่มีวิธีจัดการใดๆ อยู่ดี" จางเทียนเจ๋อก็ถอนหายใจยาวออกมาเช่นกัน: "ดูเหมือนว่าเรื่องราวจะซับซ้อนยิ่งกว่าที่พวกเราจินตนาการไว้เสียอีก" "สามเผ่าพันธุ์ระดับสูงได้ทำการปิดล้อมลอร์ดเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินของพวกเราไว้ทั้งหมดแล้ว หากเดาไม่ผิด ก้าวต่อไปของพวกเขา ก็คือการใช้พวกเราเป็นข้อต่อรอง เพื่อให้หลิงหยุนส่งมอบไข่มังกรออกมา"