บทที่ 714 มัวหลัว: ฆ่าหวังหล่างดับไฟแค้นก่อน

บทที่ 714 มัวหลัว: ฆ่าหวังหล่างดับไฟแค้นก่อน

คำพูดของมัวหลัว ทำให้ลอร์ดเผ่าพันธุ์อื่นอีกหลายเผ่าเกิดความรู้สึกร่วมขึ้นมาในพริบตา ลูอิสจากเผ่าวิญญาณดารา ก็เป็นหนึ่งในผู้ที่ตกเป็นเหยื่อในครั้งนี้เช่นกัน ในขณะนี้เขาจึงชูแขนตะโกนร้อง: "นับเผ่าวิญญาณดาราของฉันเข้าไปด้วย ดาวเคราะห์สีน้ำเงินขยะๆ แม่งเอ๊ย ถึงกับกล้ามารังแกบนหัวเผ่าวิญญาณดาราของฉัน แค้นนี้หากไม่ชำระ วันข้างหน้าเผ่าวิญญาณดาราของฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?!" เมื่อลูอิสแสดงจุดยืน ลอร์ดจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ก็เริ่มแผดเสียงคำราม

"เผ่าสุริยันแผดเผาของฉัน ลอร์ดทุกคนจะเข้าร่วมสงคราม นั่งรอหลิงหยุนออกมา แล้วจัดการมันซะ" "ตอนอยู่ข้างในตำหนักทะเลดาว พวกเราแยกย้ายกันอยู่ มันถึงมีโอกาสมาแย่งบอส ตอนนี้ พวกเรามารวมตัวกันแล้ว ขอเพียงแค่มันกล้ามา ก็ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!" "หนึ่งในกฎของตำหนักทะเลดาว เมื่อลอร์ดถูกสังหาร โอกาสที่สิ่งของที่ได้รับจากภายในตำหนักทะเลดาวจะดรอปออกมา จะเป็นสิบเท่าของปกติ" "ฮ่าฮ่าฮ่า ถ้างั้นก็หมายความว่า ขอเพียงแค่พวกเราสังหารหลิงหยุนได้ พวกเราก็จะสามารถทำให้ทรัพยากรส่วนใหญ่~ ที่มันได้รับในตำหนักทะเลดาวดรอปออกมาได้"

"ก็ให้มันมาเป็น-คนงานแบกหามของพวกเราก็แล้วกัน!" "เหมาตำหนักทะเลดาวหมดแล้วจะทำไม? มันจะรับ-ลาภลอยก้อนโตนี้ไหวเหรอ?" "เผลอๆ อาจจะต้องทิ้งชีวิตไว้ด้วยซ้ำ นี่แหละคือสไตล์การทำงานของพวกเด็กเมื่อวานซืน ไม่มีสมอง สนใจแต่ผลประโยชน์ตรงหน้า หึหึ!"

ลอร์ดจากหลากหลายเผ่าพันธุ์กลุ่มนี้ ยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น ราวกับว่าตอนนี้พวกเขาได้จับกุมและสังหารหลิงหยุนได้สำเร็จแล้วก็ไม่ปาน ในขณะที่คนกลุ่มหนึ่งกำลังคุยโวโอ้อวดกันอย่างบ้าคลั่ง ว่ารอหลิงหยุนออกมา จะต้องสังหารหลิงหยุนและลอร์ดพันธมิตรต้าเซี่ยยังไง แล้วค่อยแบ่งปันของรางวัลของพวกเขากัน จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

"ทุกคนดูนั่นสิ คนกลุ่มนั้นดูเหมือนจะเป็นลอร์ดดาวเคราะห์สีน้ำเงินนะ" เพียงประโยคเดียว ก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนในพริบตา จากนั้นก็พากันหันไปมองยังทิศทางของหวังหล่างและพันธมิตรอัสนีบาตอย่างพร้อมเพรียง ก็เห็นว่าตรงนั้นมีกลุ่มลอร์ดที่ชูธงของดาวเคราะห์สีน้ำเงินรวมตัวกันอยู่จริงๆ

มัวหลัวแห่งเผ่าทมิฬเห็นดังนั้น มุมปากก็ยกขึ้น เผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมออกมา "ร่อนเร่ค้นหาแทบตายกลับไม่พบ พอไม่หาดันมาโผล่ตรงหน้า กำลังกลุ้มอยู่พอดีว่าไม่มีที่ให้ระบายความโกรธ ในตอนนี้ พวกเรายังฆ่าหลิงหยุนไม่ได้" "แต่สามารถฆ่าลอร์ดดาวเคราะห์สีน้ำเงินกลุ่มนี้เพื่อสร้างความบันเทิงก่อนได้ และก็เพื่อให้ดาวเคราะห์สีน้ำเงินได้รับรู้ ว่าการมาแหย่พวกเรานั้นต้องจ่ายค่าตอบแทนยังไง"

ข้อเสนอของมัวหลัว ได้รับการตอบรับจากคนอื่นๆ ในทันที "งั้นจะมัวรออะไรอยู่อีก จัดการพวกมันซะ" "บุกเข้าไป ฆ่าไม่เว้น ไม่ให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว" "พวกมันยังไม่ยอมไปจนถึงป่านนี้ จะต้องเป็นพวกเดียวกับหลิงหยุนคนนั้นแน่ๆ ฆ่าฆ่าฆ่า!" เสียงตะโกนฆ่าดังกึกก้องกัมปนาท

ลอร์ดจากทั้งเก้าเผ่าพันธุ์ ภายใต้การนำของมัวหลัว ลูอิส และคนอื่นๆ พุ่งทะยานเข้าไปหาทิศทางที่หวังหล่างและพันธมิตรอัสนีบาตอยู่อย่างดุดันโดยตรง ทางฝั่งหวังหล่าง เขากับลอร์ดพันธมิตรอัสนีบาต ก็พบเห็นลอร์ดเผ่าพันธุ์อื่นที่กำลังพุ่งทะยานมาทางนี้เช่นกัน ชั่วขณะนั้นทุกคนต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

"เกิดอะไรขึ้น? ลอร์ดเผ่าพันธุ์อื่นพวกนั้นทำไมถึงพุ่งทะยานมาทางนี้ล่ะ?" "ไม่ปกติแล้วนะแบบนี้ พวกเขามาทางนี้ทำไมกัน?" "บ้าเอ๊ย พวกนายว่ามันเป็นไปได้ไหม ว่าพวกเขาจะมาโจมตีพวกเรา?"

หวังหล่างเดิมทีก็อารมณ์เสียที่ไม่ได้เข้าไปในตำหนักทะเลดาวด้วยอยู่แล้ว ในขณะนี้เมื่อได้ยินลอร์ดพันธมิตรอัสนีบาตรอบๆ วิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ ก็ยิ่งโมโหขึ้นมาทันที "พวกนายจะตื่นตระหนกบ้าบออะไรกัน พวกเราก็ไม่ได้ไปหาเรื่องพวกเขาเสียหน่อย พวกเขาจะมาโจมตีพวกเราทำไม?"

ทันทีที่เขากล่าวจบ ลอร์ดจากเก้าเผ่าพันธุ์ก็พุ่งเข้ามาถึงแล้ว จัดกระบวนทัพเป็นรูปพัด โอบล้อมหวังหล่างและพันธมิตรอัสนีบาตเอาไว้ จากนั้น ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เปิดฉากระดมโจมตีอย่างดุเดือดทันที ในชั้นที่หนึ่งของตำหนักทะเลดาว หลิงหยุนเล่นงานพวกเขาแบบไหน ตอนนี้ พวกเขาก็เล่นงานหวังหล่างและลอร์ดพันธมิตรอัสนีบาตแบบนั้น

อย่างที่มัวหลัวได้กล่าวไว้ ตอนนี้พวกเขาทำอะไรหลิงหยุนไม่ได้ แต่ก็สามารถระบายความโกรธแค้นไปลงที่หวังหล่างและลอร์ดพันธมิตรอัสนีบาตได้ ฆ่าพวกมันเพื่อสร้างความบันเทิง ดังนั้น ลอร์ดเผ่าพันธุ์อื่นที่พุ่งเข้ามาถึงทางฝั่งนี้ในขณะนี้ แต่ละคนล้วนทุ่มสุดกำลังพุ่งทะยานไปข้างหน้า เสียงตะโกนฆ่าดังกึกก้องทะลุเมฆา

หวังหล่างเมื่อเห็นฉากนี้ สีหน้าก็เปลี่ยนไปเช่นกัน ในที่สุดก็ตระหนักได้ถึงความร้ายแรงของปัญหา รอจนเขาตั้งสติได้ กองกำลังผสมเก้าเผ่าพันธุ์ก็พุ่งเข้ามาถึงแล้ว เปิดฉากโจมตีที่รุนแรงที่สุดเข้าใส่ลอร์ดพันธมิตรอัสนีบาต พันธมิตรอัสนีบาตมีลอร์ดเพียงแค่สามหมื่นคน แล้วจะต้านทานการรุมล้อมโจมตีจากลอร์ดเกือบหนึ่งล้านคนของอีกฝ่ายได้อย่างไร?

ดังนั้น ทันทีที่ทั้งสองฝ่ายปะทะกัน ลอร์ดพันธมิตรอัสนีบาต ก็ถูกฉีกทึ้งราวกับเศษผ้า ถูกบดขยี้แหลกเละในพริบตาราวกับกำลังเชือดไก่ หวังหล่างเมื่อเห็นฉากนี้ ในที่สุดก็ตั้งสติได้ พลางออกคำสั่งให้ลอร์ดพันธมิตรอัสนีบาตล่าถอย พลางแหกปากตะโกนร้อง: "พี่ชายทุกท่าน ไว้ชีวิตด้วย พวกท่านมาโจมตีพวกเราทำไม?"

มัวหลัวขี่ทหารประเภทบินได้ตัวหนึ่ง ลอยตัวอยู่เหนือสนามรบ หลังจากได้ยินคำพูดของหวังหล่าง ก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "หลิงหยุนแห่งดาวเคราะห์สีน้ำเงินของพวกแก ไปแย่งบอสของพวกเราในชั้นที่หนึ่งของตำหนักทะเลดาว" "แล้วพวกเราจะฆ่าพวกแกเพื่อล้างแค้นไม่ได้เชียวหรือ?"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หวังหล่างแทบจะร้องไห้อยู่รอมร่อ เขายังแปลกใจอยู่เลย! ว่าทำไมลอร์ดของเก้าเผ่าพันธุ์นี้ จู่ๆ ถึงได้มาโจมตีตัวเอง แม่ร่วงเถอะ ที่แท้ก็เป็นเพราะหลิงหยุนไปแย่งบอสของพวกเขามานี่เอง ในขณะนี้จึงเอาตัวเองมาเป็นกระสอบทรายระบายอารมณ์

แต่ปัญหาคือ! ตัวเขาเองก็ไม่ได้เป็นพวกเดียวกับหลิงหยุนเสียหน่อย! เมื่อคิดได้ดังนี้ หวังหล่างก็รีบตะโกนลั่น: "พี่ชายไว้ชีวิตด้วย! คนที่แย่งบอสพวกท่านคือหลิงหยุน แล้วมันเกี่ยวอะไรกับหวังหล่างอย่างฉันเล่า?"