บทที่ 681 สิทธิพิเศษที่พันธมิตรต้าเซี่ยมอบให้กับหลิงหยุน

บทที่ 681 สิทธิพิเศษที่พันธมิตรต้าเซี่ยมอบให้กับหลิงหยุน

“ลอร์ดหลิงหยุนจะไม่ลองพิจารณาดูอีกสักหน่อยจริงๆ เหรอ?” กู้หลิงเยียนยังคงไม่ตัดใจ หลิงหยุนส่ายหน้า “ฉันตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว” กู้หลิงเยียนถอนหายใจเบาๆ “งั้นก็ได้! แต่มีเรื่องหนึ่งที่ฉันยังคงต้องพูด” “ในตอนที่อยู่สมรภูมิระดับหนึ่งและสมรภูมิระดับสอง ลอร์ดหลิงหยุนได้สร้างความดีความชอบอันยิ่งใหญ่ให้กับพันธมิตรต้าเซี่ย และให้กับประเทศเซี่ยทั้งประเทศ ดังนั้น ต่อให้นายไม่เข้าร่วมพันธมิตรต้าเซี่ย...”

“ฐานที่มั่นพันธมิตรของพันธมิตรต้าเซี่ยเรา รวมถึงน่านฟ้าที่พันธมิตรต้าเซี่ยยึดครองในสมรภูมิระดับสาม ก็จะเปิดให้นายทั้งหมด ขอเพียงแค่นายต้องการ นายสามารถเข้าไปสำรวจและปักหลักได้ตลอดเวลา” “นี่คือสิทธิพิเศษที่พันธมิตรต้าเซี่ยมอบให้กับนาย ฉันคิดว่าเรื่องนี้ ลอร์ดหลิงหยุนคงจะไม่ปฏิเสธหรอกนะ!”

หลิงหยุนได้ยินดังนั้น ก็หรี่ตาลง สิทธิพิเศษที่พันธมิตรต้าเซี่ยมอบให้ตัวเองงั้นเหรอ? สามารถเข้าไปในน่านฟ้าที่พันธมิตรต้าเซี่ยยึดครอง และฐานที่มั่นพันธมิตรของพันธมิตรต้าเซี่ยได้ตลอดเวลา อืม แม้ว่าหลิงหยุนจะไม่ค่อยต้องการสิ่งนี้สักเท่าไหร่นัก แต่ว่า มีก็ยังดีกว่าไม่มี ไม่แน่ว่าอาจจะได้ใช้ประโยชน์ในสักวันหนึ่ง อีกอย่าง ก็เป็นไปตามที่กู้หลิงเยียนพูด ตอนที่ตัวเองอยู่ในสมรภูมิระดับหนึ่งและสมรภูมิระดับสอง ก็ได้นำผลประโยชน์มาสู่ประเทศเซี่ยอย่างมหาศาล เคยแบกประเทศเซี่ยอยู่หลายครั้ง ช่วยยกระดับความแข็งแกร่งโดยรวมของประเทศเซี่ย หลังจากเข้าสู่สมรภูมิระดับจักรวาลแล้ว จะได้รับสิทธิพิเศษสักหน่อย ก็คงไม่มากเกินไปหรอกมั้ง!

แน่นอนว่า เรื่องนี้สามารถเข้าใจได้ว่า เป็นข้อเสนอที่พันธมิตรต้าเซี่ยเสนอมาเพื่อเอาใจเขา หลิงหยุนย่อมไม่มีทางปฏิเสธ ทันใดนั้นก็พยักหน้าตอบ: “เรื่องนี้ได้อยู่ ถ้ามีความจำเป็น ฉันจะพิจารณาเข้าไป” เมื่อได้ยินคำพูดนี้ กู้หลิงเยียนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เผยรอยยิ้มออกมา: “งั้นก็ยอดเยี่ยมไปเลย พันธมิตรต้าเซี่ยยินดีต้อนรับการมาเยือนของลอร์ดหลิงหยุนเสมอนะ!” “น่าเสียดายที่ตอนนี้ฉันกำลังปฏิบัติภารกิจอยู่ในสมรภูมิระดับจักรวาล ไม่อย่างนั้นตอนนี้ฉันคงพานายเข้าไปเดินเล่นในฐานที่มั่นพันธมิตรต้าเซี่ยแล้ว”

หลิงหยุนยิ้มปฏิเสธ: “ไม่เป็นไร ไว้โอกาสหน้าก็แล้วกัน” จากนั้นทั้งสองก็คุยเรื่องสัพเพเหระอื่นๆ อีกเล็กน้อย แล้วจึงตัดการติดต่อ หลิงหยุนก็ไม่ยอมเสียเวลา เตรียมตัวพาเหล่าฮีโร่ไปดูสมรภูมิระดับจักรวาลในทันที แม้ว่าพันธมิตรต้าเซี่ยจะเปิดสิทธิในการสำรวจน่านฟ้าให้กับเขา หลิงหยุนสามารถสำรวจน่านฟ้าที่พันธมิตรต้าเซี่ยยึดครองได้อย่างอิสระ แต่ทว่า หลิงหยุนกลับไม่ได้เตรียมที่จะทำแบบนั้น เพราะเขาได้ทำความเข้าใจมาแล้วว่า น่านฟ้าที่ถูกยึดครองซึ่งอยู่ในเขตปลอดภัยน่ะ ปลอดภัยก็จริงอยู่ แต่เป็นเพราะมีลอร์ดเข้าร่วมเก็บเกี่ยวมากเกินไป ผลพลอยได้จึงน้อยจนน่าสงสาร

ทรัพยากรที่เป็นเหมือนเศษน้ำซุปแบบนี้ หลิงหยุนไม่เคยชายตามองอยู่แล้ว สู้เอาเวลาไปทิ้งในน่านฟ้าที่พันธมิตรต้าเซี่ยยึดครอง มิสู้ตรงเข้าไปในสมรภูมิระดับจักรวาลเลยดีกว่า ไปแย่งกินเนื้อชิ้นโตข้างนอกโน่น อะไรนะ? คุณบอกว่าหลิงหยุนเพิ่งมาถึงใหม่ๆ ปัจจุบันยังคงเป็นลอร์ดระดับหก การไปแย่งเนื้อกินกับยอดฝีมือจากเผ่าพันธุ์ใหญ่ต่างๆ ในสมรภูมิระดับจักรวาล มันจะดูบ้าบิ่นเกินไปหน่อยไหม! แต่สิ่งที่หลิงหยุนอยากจะพูดก็คือ ลอร์ดระดับหกงั้นเหรอ? ลอร์ดระดับหกแล้วมันทำไมล่ะ? เขามีกองทัพทหารระดับสิบสามจำนวนนับล้านล้านนาย ต่อให้เป็นระดับหกแล้วจะทำไม ก็ยังสามารถตบพวกลอร์ดระดับสูงกว่าให้ร้องเอ๋งได้อยู่ดี

ยิ่งไปกว่านั้น หลิงหยุนยังมีแผนที่ดวงตาแห่งเทพ และยังมีประตูแห่งความว่างเปล่า แถมยังมีคทาโครงกระดูกและตำหนักอมตะ รวมถึงพรสวรรค์อันเดดอมตะของภัยพิบัติอันเดด ความสามารถในการป้องกันตัวเองอยู่ในระดับห้าดาวเต็ม พูดได้โดยไม่เกินจริงเลยว่า ตราบใดที่หลิงหยุนไม่ไปเจอกับลอร์ดระดับเทพ ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีอันตราย และลอร์ดระดับเทพ โดยปกติแล้วจะไม่ปรากฏตัวขึ้นในสมรภูมิระดับจักรวาลชั้นต้นแบบนี้

ดังนั้น โอกาสที่หลิงหยุนเข้าสู่สมรภูมิระดับจักรวาลแล้วจะไปเจอกับลอร์ดระดับเทพ จึงเข้าใกล้ศูนย์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด อีกอย่าง เมื่อพูดถึงลอร์ดระดับเทพ ตรงนี้ก็อดไม่ได้ที่จะต้องเอ่ยถึงสักหน่อย ก่อนหน้านี้ในลานทดสอบหมื่นเผ่าพันธุ์ หลิงหยุนใช้กำลังสะกดข่มอัจฉริยะจากทุกเผ่าพันธุ์ ก้าวขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์เทพแห่งจุดจบ

ดังนั้นจึงได้รับรางวัลพิเศษมาหนึ่งชิ้น นั่นก็คือแก่นแท้ศักดิ์สิทธิ์ แก่นแท้ศักดิ์สิทธิ์ก็คือไอเทมที่สำคัญที่สุดสำหรับลอร์ดในการเลื่อนขั้นเป็นเทพ และนี่ ก็คือเป้าหมายที่หลิงหยุนต้องพยายามต่อไป ตอนนี้เขาเป็นลอร์ดระดับหก เขาต้องใช้ความเร็วที่เร็วที่สุดในการเลื่อนขั้นเป็นระดับเก้า จากนั้นใช้แก่นแท้ศักดิ์สิทธิ์เลื่อนขั้นเป็นลอร์ดระดับเทพ ยังคงเป็นประโยคเดิม เขาต้องการแข็งแกร่งขึ้น พยายามอย่างหนักเพื่อแข็งแกร่งขึ้น พยายามแข็งแกร่งขึ้นด้วยความเร็วที่เร็วที่สุด

อะแฮ่ม ชักจะออกทะเลไปไกลแล้ว กลับเข้าเรื่องกันดีกว่า ไม่ว่าหลิงหยุนจะทำไปเพื่อทรัพยากรก็ดี หรือทำเพื่อจะได้เลื่อนขั้นเร็วๆ ก็ช่าง สมรภูมิระดับจักรวาล ล้วนเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับเขา ถ้างั้นก็ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว ออกเดินทางทันที เมื่อคิดได้ดังนี้ หลิงหยุนก็มองไปที่เหล่าฮีโร่: “ทุกคนจงฟัง ตามฉันออกเดินทาง ไปยังสมรภูมิระดับจักรวาล” เหล่าฮีโร่เมื่อได้ยินดังนั้น ต่างก็กระตือรือร้นถูหมัดถูมือเตรียมพร้อม เช่นเดียวกับหลิงหยุน พวกเขาก็เพิ่งเคยมาที่นี่เป็นครั้งแรก จึงรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับทุกสิ่งทุกอย่างในสมรภูมิระดับจักรวาลเป็นอย่างมาก

และก็อยากจะรีบออกไปดูข้างนอกเร็วๆ เช่นกัน ดังนั้น หลิงหยุนจึงเปิดประตูแห่งความว่างเปล่า เตรียมที่จะเทเลพอร์ตเข้าไปในสมรภูมิระดับจักรวาลโดยตรง ผลปรากฏว่า ประตูแห่งความว่างเปล่าอย่างมากที่สุดก็สามารถเทเลพอร์ตไปได้แค่บริเวณชายขอบของสมรภูมิระดับสามเท่านั้น ซึ่งก็คือตำแหน่งรอยต่อระหว่างสมรภูมิระดับสามและสมรภูมิระดับจักรวาล

ที่นั่น มีกำแพงเมืองอันสูงตระหง่านทอดยาวล้อมรอบสมรภูมิระดับสามเอาไว้ทั้งหมด ราวกับมังกรตัวยาวที่หัวกับหางเชื่อมต่อกัน โอบล้อมเขตปลอดภัยของประเทศเซี่ยเอาไว้ทั้งหมด หลิงหยุนคิดว่า คงเป็นเพราะแนวป้องกันนี้ มีกฎเกณฑ์บางอย่างที่ห้ามการเทเลพอร์ตอยู่ แถมกฎเกณฑ์นี้ยังแข็งแกร่งมากอีกด้วย ถึงขั้นสามารถสะกดข่มประตูแห่งความว่างเปล่าเอาไว้ได้ ต้องรู้ก่อนนะว่า ประตูแห่งความว่างเปล่าของหลิงหยุนก่อนหน้านี้ ไม่ว่าจะไปที่ไหน ล้วนเป็นการเทเลพอร์ตแบบเมินเฉยต่อกฎเกณฑ์ทั้งสิ้น แต่ในครั้งนี้ กลับต้องมาพ่ายแพ้กินแห้วเสียแล้ว..