บทที่ 12 - การสกัดสายเลือด

บทที่ 12 - การสกัดสายเลือด

༺༻

เดมอนตรวจสอบให้แน่ใจว่าเขาอยู่ในสถานที่ที่ปลอดภัยในขณะที่เขาค่อย ๆ อ่านการแจ้งเตือนระบบทั้งหมด แต่ละข้อล้วนแปลกประหลาดกว่าข้อก่อนหน้า แต่มันก็ช่วยยืนยันสิ่งที่เขารู้อยู่แล้ว จากนั้นเขาจึงเปิดหน้าจอสถานะขึ้นมาดู

[เทพโลหิต]

คลาส: การตื่นบรรพกาล - ไม่สามารถเลือกเส้นทางสายอาชีพได้

สายพันธุ์: บลัดบอร์น

เผ่าพันธุ์: บลัดลิง (ประเภทย่อย)

พลังสายเลือด: เศษเสี้ยวสายเลือดบรรพบุรุษ???

ผลลัพธ์สถานะ: สายเลือดไม่เสถียร (10 วัน)

ศัสตราวุธวิญญาณ: บลัดเรน (ล็อกอยู่)

เลเวล: 5

นิกาย: มืด

ค่าประสบการณ์: 45/600

พลังชีวิต: 120

มานา: 50

ความแข็งแกร่ง: 12

ความอึด: 8

พละกำลัง: 6

สติปัญญา: 8

ความว่องไว: 6

ป้องกันกายภาพ: 2

ป้องกันเวทมนตร์: 2

แต้มสถานะคงเหลือ: 5

ทักษะทั่วไป: สัมผัสบรรพกาล (ระดับ SSS, เรียกใช้), ความหิวโหยบรรพกาล (ระดับ SSS, ติดตัว), กวาดโลหิต (ระดับ D, เรียกใช้), การสกัดสายเลือด (ระดับ SSS, เรียกใช้)

เดมอนอ้าปากค้างพลางหุบลงอย่างพูดไม่ออกขณะจ้องมองหน้าจอสถานะของตัวเอง สิ่งแรกที่เขาสังเกตเห็นคือเขาไม่สามารถเลือกคลาสได้อีกต่อไป นี่เป็นเรื่องใหญ่มาก เพราะหากไม่มีคลาส เขาจะก้าวหน้าในเส้นทางของตัวเองและเรียนรู้ทักษะเพิ่มเติมได้อย่างไร

ไม่ใช่ว่าทุกทักษะจะเป็นเหมือนกวาดโลหิตที่เขามีความชำนาญสูงและสามารถเรียนรู้ได้จากความจำของกล้ามเนื้อ เขาจำเป็นต้องเลือกคลาสเพื่อรับทักษะที่ทรงพลังกว่านี้

"เชี่ย ผมรอนานเกินไปเหรอ?" เขาต้องการเลือกคลาสหลังจากตื่นเพื่อที่จะมีโอกาสดีที่สุดในการปลดล็อกคลาสลับหรือคลาสระดับตำนาน แต่ตอนนี้เขาเสียโอกาสนั้นไปโดยสมบูรณ์แล้ว ไม่ต้องพูดถึงเลยว่า หากไม่มีคลาส การเลเวลอัป 5 ครั้งทำให้เขาได้รับแต้มสถานะเพิ่มเพียง 5 แต้มเท่านั้น

หากมีคลาส เขาจะได้รับแต้มสถานะเพิ่ม 5 แต้มต่อเลเวล นี่คือการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ ค่าสถานะคือทุกสิ่งในเกมนี้

"โอเค ใจเย็นไว้ นี่อาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้" เขารู้ว่าอะไรก็ตามที่ประทับตราว่าบรรพกาลย่อมเป็นสิ่งที่ดีแน่นอน และเขาได้ผ่านการตื่นบรรพกาลมาแล้ว มันต้องมีอะไรมากกว่าแค่การที่เขาไม่สามารถเลือกคลาสได้ เขาจึงตัดสินใจตรวจสอบทักษะต่อ

เขาได้รับสามทักษะใหม่จากการตื่น สัมผัสบรรพกาล, ความหิวโหยบรรพกาล และการสกัดสายเลือด

สัมผัสบรรพกาลน่าจะเป็นเวอร์ชันอัปเกรดของทัศนวิสัยสมบูรณ์แบบ ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือทัศนวิสัยสมบูรณ์แบบเป็นแบบติดตัว แต่อันนี้ดูเหมือนจะเป็นทักษะแบบเรียกใช้ เขาพอจะเข้าใจเหตุผลนะ บางทีทักษะที่อัปเกรดแล้วอาจจะทรงพลังมากจนทำให้เขาทานไม่ไหว เป็นสิ่งที่ต้องทดสอบภายหลัง

จากนั้นสายตาของเขาก็เหลือบมองความหิวโหยบรรพกาลด้วยความระแวดระวัง ซึ่งเขารู้สึกว่ามันอาจจะไม่ดีนัก ความหิวโหยของแวมไพร์ปกตินั้นเป็นปัญหาใหญ่อยู่แล้วในเลเวลสูง ๆ เมื่อความกระหายเลือดควบคุมไม่ได้เป็นครั้งคราว เดมอนจินตนาการได้เลยว่าเวอร์ชันที่อัปเกรดแล้วจะสร้างปัญหาได้ขนาดไหน

ยิ่งไปกว่านั้น ทักษะทั้งสองนี้ยังระบุว่าเป็นระดับ SSS เดมอนเคยได้ยินเรื่องทักษะระดับ S มาก่อน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นทักษะระดับ SSS ที่สำคัญคือเขาไม่ได้มีแค่หนึ่ง แต่มีถึงสามทักษะเลย

"ทำไมความหิวโหยโง่ ๆ นี่ถึงถูกจัดอยู่ในระดับ SSS ด้วยนะ?" เขาสงสัย ถ้าจะมีอะไรล่ะก็ ความหิวโหยนี้คือข้อเสียเปรียบ และเป็นข้อเสียเปรียบที่ใหญ่หลวงมากด้วย

เดมอนจึงตรวจสอบทักษะสุดท้ายที่น่าสนใจที่สุด การสกัดสายเลือด และอีกครั้ง มันคือทักษะระดับ SSS

"การแจ้งเตือนก่อนหน้านี้บอกว่าการสกัดล้มเหลวและสัตว์ร้ายตายแล้ว หมายความว่าผมต้องใช้ทักษะก่อนที่สัตว์ร้ายจะตายงั้นเหรอ? ผมต้องดื่มเลือดของสัตว์ร้ายก่อนที่มันจะตายใช่ไหม?" เขาพึมพำ พลางคลึงขมับ

มีทางเดียวที่จะหาคำตอบได้ เขาหลับตาลงและสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามฟังดูว่ามีสัตว์ร้ายอยู่ในบริเวณใกล้เคียงหรือไม่ ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงหมาป่าหลายตัวขู่คำรามอยู่ไม่ไกลจากเขานัก พวกมันน่าจะเป็นพวกที่เดินเตร็ดเตร่อยู่กับระดับชั้นยอดตัวนั้น

ความเหนื่อยล้าทั้งหมดของเขาก่อนหน้านี้หายเป็นปลิดทิ้งหลังจากได้กินมื้อเล็ก ๆ นั่นไป ดังนั้นจึงเป็นเวลาที่สมบูรณ์แบบในการทดสอบสิ่งต่าง ๆ เขาลุกขึ้นและวิ่งไปในทิศทางของหมาป่า ภายในไม่กี่วินาทีเขาก็ถึงที่หมาย

หมาป่าสามตัวกำลังยืนอยู่หน้าเขา พวกมันกำลังรุมกินซากกระต่าย ฉีกกระชากซากเล็ก ๆ นั้นด้วยเสียงเคี้ยวที่เปียกชื้นและเสียงขู่คำรามต่ำ ๆ

เดมอนใช้โอกาสนี้ขว้างก้อนหินใส่หมาป่าตัวที่อยู่ใกล้เขาที่สุด สัตว์ร้ายเห็นเขาในทันทีและหันกลับมา ขู่คำรามในขณะที่เลือดไหลย้อยจากเขี้ยว อีกสองตัวไม่ได้สนใจและยังคงกินต่อไป แต่ตัวแรกพุ่งเข้าใส่เขาพร้อมเสียงคำรามในลำคอ กรงเล็บจิกดินในขณะที่มันพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความดุร้ายที่ขาดสติ

มันเป็นเพียงสัตว์ร้ายเลเวล 3 และใช้เวลาไม่นานสำหรับเดมอนในการควบคุมสถานการณ์ เขาเบี่ยงตัวไปด้านข้างในวินาทีสุดท้ายและกระแทกหมัดเข้าที่ซี่โครงของหมาป่า สัมผัสได้ถึงบางอย่างที่แตกหัก เลือดพุ่งออกจากปากมันขณะที่มันกระแทกพื้นพร้อมเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด

ก่อนที่มันจะขยับตัวได้ เดมอนฝังเขี้ยวลงที่ลำคอของสัตว์ร้ายโดยตรง หลังจากรับบทเป็นตัวละครแวมไพร์มานานกว่าสองปี เขาชินกับการทำเรื่องแบบนี้แล้ว เลือดอุ่น ๆ ไหลทะลักเข้าปาก และคราวนี้ เขาตั้งจิตให้การสกัดสายเลือดทำงาน

ทันใดนั้น การแจ้งเตือนก็กะพริบขึ้นต่อหน้าเขา

[ติ๊ง! เริ่มต้นการสกัดสายเลือด]

[เป้าหมาย: หมาป่าป่า – สัตว์ร้าย ขั้น 0]

[ติ๊ง! คุณได้สกัดความสามารถ 'เสริมความว่องไวระดับต่ำ']

[ติ๊ง! เสริมความว่องไวระดับต่ำ (เลเวล 1): เพิ่มค่าความว่องไวถาวร 5 แต้ม]

[ติ๊ง! คุณได้สังหารหมาป่าป่า เลเวล 3]

[ติ๊ง! คุณได้รับค่าประสบการณ์]

เดมอนจ้องมองการแจ้งเตือนด้วยดวงตาเบิกกว้าง เขาได้รับค่าสถานะ 5 แต้มง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ? การเพิ่มค่าสถานะแบบถาวร? จากการสกัดที่สำเร็จเพียงครั้งเดียว? นั่นไม่ใช่แค่ดี แต่มันโกงชัด ๆ

"ค่าความว่องไวห้าแต้ม... จากสัตว์ร้ายขั้น 0 งั้นเหรอ?" เขาหอบหายใจ มือยังคงกำซากที่ไร้วิญญาณเบื้องล่าง "นั่นมันเท่ากับโบนัสจากการเลเวลอัปทั้งเลเวลของคลาสเลยนะ" เขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง สิ่งนี้มันจะโกงได้ขนาดนี้ได้อย่างไร?

ในกรณีส่วนใหญ่ แม้แต่ตำราทักษะหายากหรือโอสถเพิ่มสถานะก็ยังให้ค่าสถานะเพียง 5 แต้มหรือประมาณนั้น แต่อันนี้... มันฟรี อาจจะฟาร์มได้ด้วย? อาจจะซ้อนทับกันได้ด้วยซ้ำ สิ่งที่เขาต้องทำก็แค่ล่า ดื่ม และสกัด

มือของเขาสั่นเทา ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความตื่นเต้น

ความทุกข์ทรมานทั้งหมดที่เขาผ่านมาในชีวิตที่แล้วไม่ได้เสียเปล่า อนาคตได้เปิดกว้างต่อหน้าเขา ชัดเจนยิ่งกว่าที่เคย

เขาไม่ต้องการคลาส เขาไม่ต้องการเส้นทางที่ระบบกำหนดไว้ให้ เขามีพลังสายเลือดบรรพกาลที่บ้าบอ ซึ่งช่วยให้เขาบิดเบือนกฎเกณฑ์ กลืนกินพลังของผู้อื่น และสร้างเส้นทางสู่จุดสูงสุดของตัวเองได้

เขาจำเป็นต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับทักษะใหม่นี้ของเขา!

ถึงตอนนี้ หมาป่าอีกสองตัวกินอาหารเสร็จแล้วและสังเกตเห็นเขาในที่สุด พวกมันขู่คำรามเสียงดังและพุ่งเข้าใส่เขา

ตัวหนึ่งมาจากทางซ้าย แยกเขี้ยว ขณะที่อีกตัวอ้อมไปทางกว้าง พยายามจะโอบล้อมจากข้างหลัง เดมอนไม่ลังเลเลย ความตื่นเต้นจากการต่อสู้กลบทุกความสงสัย ทุกคำถาม สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือเลือด

เขาก้มหลบกรงเล็บของหมาป่าตัวแรกและกระแทกศอกเข้าที่ลำคอของมัน มันร่วงลงกลางอากาศ พลางหายใจติดขัด หมาป่าตัวที่สองฝังเขี้ยวลงบนแขนของเขา แต่เดมอนไม่แม้แต่จะสะดุ้ง เขาชกมันลงพื้นจนสลบไปโดยสมบูรณ์

โดยไม่ลังเลเลย เขาพุ่งเข้าหาตัวแรกทันทีที่มันพยายามจะฟื้นตัว กรงเล็บจิกเข้าไปในขนของมัน เขาพุ่งไปกัดที่ข้างลำคอของมันอย่างลึกซึ้มและเปิดใช้งานทักษะ

[ติ๊ง! เริ่มต้นการสกัดสายเลือด]

༺༻