บทที่ 16 - การอัปเกรดพละกำลัง

บทที่ 16 - การอัปเกรดพละกำลัง

༺༻

เจ้าหมูสีชมพูตัวน้อยกระโดดขึ้นมาบนไหล่ของฉินเฟิงเบาๆ และใช้เท้าหน้าตบใบหน้าของเขาอย่างอ่อนโยน

ฉินเฟิงตบเจ้าหมูน้อยกลับขณะที่เขายิ้มและพูดว่า "เจ้าหมูน้อย ตอนนี้ฉันมีแต้มเจ้าสำราญ 150 แต้มแล้ว วิธีไหนคือวิธีใช้ที่คุ้มค่าที่สุดล่ะ?"

ทันทีที่ฉินเฟิงพูด รายการสิ่งของประมาณ 10 อย่างก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอสีฟ้าในหัวของเขา ทั้งหมดล้วนมีราคาไม่เกิน 150 แต้มเจ้าสำราญ

"บ้าเอ๊ย! ทักษะการเล่นเปียโนระดับต้นและทักษะการเขียนพู่กันระดับต้นราคาตั้ง 100 แต้มเจ้าสำราญเลยเหรอ?" ฉินเฟิงอึ้งไปเลยเมื่อเห็นทักษะที่เขาได้รับมาแล้ว

ทักษะที่ไร้ประโยชน์สองอย่างนี้กลับมีราคาสูงกว่าเจ้าหมูน้อยเสียอีก!

"เจ้านายครับ อย่าทำเรื่องใหญ่ไปเลยน่า บ่อยครั้งที่ลอตเตอรี่น่ะจะไม่ได้อะไรเลยนะ อีกอย่าง หมัดพยัคฆ์สายฟ้าที่เจ้านายสุ่มได้มาน่ะมันมีค่าตั้ง 500 แต้มเจ้าสำราญเลยนะครับ"

ปากของฉินเฟิงกระตุก ตอนนี้เขาเพิ่งจะตระหนักได้ว่าเขาโชคดีขนาดไหนที่สุ่มได้รางวัลพวกนั้นมา เขาพยายามสงบสติอารมณ์ลงและมองดูร้านค้า จนกระทั่งสายตาของเขาไปหยุดอยู่ที่ยาเพิ่มพละกำลังระดับต้นสีเขียวขวดหนึ่ง

"เจ้านายครับ เจ้านายมีความเข้าใจในหมัดพยัคฆ์สายฟ้าแล้ว แต่พละกำลังของเจ้านายยังไม่พอ ผมแนะนำให้เจ้านายจ่ายแต้มเจ้าสำราญ 100 แต้มเพื่อซื้อยาเพิ่มพละกำลังระดับต้นนี้เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของเจ้านายครับ"

[ยาเพิ่มพละกำลังระดับต้น]: หลังรับประทาน พละกำลังของโฮสต์จะเพิ่มขึ้นเป็น 2

[หมายเหตุ]: พละกำลังของมนุษย์ปกติคือ 1

หากเขาดื่มยาเพิ่มพละกำลังระดับต้นนี้เข้าไป พละกำลังของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าของมนุษย์ปกติ

"ยาที่มหัศจรรย์แบบนี้ก็มีด้วยเหรอ ฉันอยากลองสัก 100 ขวดเลย!" ฉินเฟิงตะโกน

"ขออภัยครับ โฮสต์มีแต้มเจ้าสำราญไม่เพียงพอ และสามารถซื้อยาเพิ่มพละกำลังระดับต้นได้เพียงหนึ่งขวดเท่านั้น คุณต้องการจะซื้อหนึ่งขวดหรือไม่?" เสียงอิเล็กทรอนิกส์อันเย็นชาตอบกลับ

ฉินเฟิงเกาหัวอย่างเคอะเขินพร้อมหัวเราะว่า "ระบบนี้ไม่มีอารมณ์ขันเอาซะเลย ผมแค่พูดเล่นเฉยๆ... แต่เอาเถอะ ผมจะซื้อหนึ่งขวดก่อนแล้วกัน"

ทันทีที่เขาพูด ขวดที่มีขนาดสูงพอๆ กับกุญแจและบรรจุของเหลวสีเขียวก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

เมื่อฉินเฟิงรีบเปิดฝาออก กลิ่นยาจางๆ ก็ลอยมาตามอากาศ เขาเงยหน้าขึ้นและดื่มของเหลวสีเขียวทั้งหมดลงไปในอึกเดียว

คลื่นความอบอุ่นไหลผ่านกระเพาะอาหารของเขา ผ่านเส้นเลือดและเส้นประสาททั้งหมด ฉินเฟิงรู้สึกได้ว่ากล้ามเนื้อของเขากำลังเติบโตและกระดูกของเขากำลังแข็งแกร่งขึ้น เขารู้สึกราวกับเป็นต้นกล้าเล็กๆ ที่กำลังจะแตกหน่อออกมาจากดิน

ความรู้สึกอบอุ่นกลายเป็นร้อนขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเขารู้สึกเหมือนมีก้อนพลังงานขนาดใหญ่อยู่ในตัว ซึ่งทำให้เขาเริ่มหายใจลำบาก เขาคำรามออกมาด้วยความต้องการที่จะปลดปล่อยอะไรก็ตามที่อยู่ภายในตัวเขา และเหวี่ยงหมัดเข้าใส่กำแพง

เสียงปังที่อุดอู้ดังขึ้นและรอยบุ๋มเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนกำแพง ทำให้ฉินเฟิงรู้สึกตกใจอย่างมาก

"เจ้านายครับ เจ้านายดูดซึมยาเพิ่มพละกำลังระดับต้นเข้าไปจนหมดแล้ว พละกำลังของเจ้านายเพิ่มขึ้นเป็น 2 เมื่อรวมกับหมัดพยัคฆ์สายฟ้าแล้ว พละกำลังของเจ้านายจึงเทียบเท่ากับ 3 ครับ"

"3 เท่าของพละกำลังคนปกติ—นั่นมันประมาณ 150 กิโลกรัมเลยนะ มิน่าล่ะมันถึงทรงพลังขนาดนี้" ฉินเฟิงส่ายหัวด้วยความทึ่ง

เขารู้สึกปิติยินดีอย่างมาก ถ้าเขารวบรวมพละกำลังทั้งหมดไว้ที่หมัด การต่อยใส่ศัตรูคงจะรู้สึกสะใจสุดๆ ไปเลย!

"ติ๊ง... ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ฉินเฟิงสำหรับการใช้แต้มเจ้าสำราญครบ 100 แต้มและได้เลื่อนระดับเป็นเจ้าสำราญสามัญแรงก์ 3 ระบบขอมอบสิทธิ์สุ่มลอตเตอรี่ให้คุณ 3 ครั้ง"

เมื่อนึกย้อนกลับไปว่าเขาเคยได้รับหมัดพยัคฆ์สายฟ้าที่มีค่า 500 แต้มเจ้าสำราญมาจากการสุ่มลอตเตอรี่ ฉินเฟิงรู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่งและตะโกนออกมาทันทีว่า "สุ่มเลย!"

"คุณไม่ได้รับรางวัลจากการสุ่มลอตเตอรี่ในครั้งนี้ โปรดลองใหม่ในครั้งหน้า!"

"อีกครั้ง!" ฉินเฟิงอุทานพร้อมทำหน้าบูดบึ้ง

"คุณไม่ได้รับรางวัลจากการสุ่มลอตเตอรี่ในครั้งนี้ โปรดลองใหม่ในครั้งหน้า!"

"บ้าเอ๊ย คุณชายคนนี้ไม่เชื่อหรอกว่าจะไม่ได้อะไรเลยจากการสุ่ม 3 ครั้ง! อีกรอบหนึ่ง!" ฉินเฟิงรู้สึกประหม่าเล็กน้อย หรือว่าเขาจะใช้โชคทั้งหมดไปแล้วเมื่อตอนสุ่มได้ 3 รางวัลครั้งก่อน? เขาจะไม่ได้อะไรเลยจากการสุ่ม 3 ครั้งนี้เหรอ?

แค่คิดก็น่ากลัวแล้ว น่ากลัวยิ่งกว่าเห็นผีเสียอีก

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับกระบี่เหล็กแท้!"

บนหน้าจอ กระบี่โบราณเล่มหนึ่งหมุนวนพร้อมแผ่แสงสีเหลืองนวลออกมา ทำให้ฉินเฟิงถึงกับอึ้งไปเลย!

กระบี่เหล็กแท้คือหนึ่งใน 8 กระบี่ระดับตำนานของเยว่หวัง มันคงทนมานานหลายพันปีและเป็นสิ่งของที่ประเมินค่าไม่ได้

เพียงแค่ฉินเฟิงคิด กระบี่เหล็กแท้จากระบบก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

"กระบี่ระดับท็อปแบบนี้กลับมาตกอยู่ในมือของคุณชายคนนี้ซะได้ เหอะๆ... ผมชอบจัง!"

เมื่อมีกระบี่เหล็กแท้อยู่ในมือ ฉินเฟิงอดไม่ได้ที่จะเหวี่ยงมันไปมา อย่างไรก็ตาม เขาทำได้เพียงเหวี่ยงไปมั่วๆ เพราะเขาไม่รู้เทคนิคการใช้กระบี่เลย

กระบี่ส่งเสียงดังขณะที่มันฟันผ่านอากาศ ทิ้งเงาตกค้างไว้ในเส้นทางที่มันผ่าน แม้ว่ามันจะเป็นกระบี่โบราณ แต่ความคมของมันกลับไม่ลดลงเลยตามกาลเวลา และมันสามารถฟันเหล็กได้ราวกับฟันดิน...

"เจ้าหมูน้อย กระบี่เหล็กแท้เล่มนี้มีค่าเท่าไหร่ในระบบล่ะ? แล้วฉันจะเก็บมันไว้ที่ไหนดี?"

ฉินเฟิงรู้สึกผูกพันกับกระบี่เหล็กแท้เล่มนี้เกินกว่าจะปล่อยมันไปได้ เขามั่นใจว่ากระบี่เล่มนี้ต้องแพงกว่าทักษะหมัดพยัคฆ์สายฟ้าระดับต้นมากแน่นอน

เพียงแต่ว่ากระบี่เหล็กแท้มันคมเกินไปและเขาไม่รู้วิธีใช้ เขาเลยกลัวว่าจะทำตัวเองเจ็บเข้า ยิ่งไปกว่านั้น ในยุคสมัยที่เทคโนโลยีก้าวหน้าแบบนี้ เขาคงจะพกกระบี่ติดตัวไปไหนมาไหนไม่ได้

แม้แต่ตัวเขาเองยังจะมองเหยียดตัวเองเลยถ้าเขาทำแบบนั้น ในฐานะคุณชายฉินผู้รักสนุกและดูสบายๆ

༺༻