บทที่ 1740 - ง้าวสะกดเซียนเสวียนเยวียน

บทที่ 1740 - ง้าวสะกดเซียนเสวียนเยวียน

ในเวลานี้ นักพรตเทพลึกกระตุ้นเคล็ดกระบี่เทพลึก พร้อมกับใช้กระบี่โบราณเทพลึกฟาดฟันลงมา เจตจำนงกระบี่อันท่วมท้นม้วนตัวกวาดล้างทางช้างเผือก ราวกับจะผ่าจักรวาลโกลาหลออกเป็นสองซีก

“หึ—”

เมื่อเห็นกระบี่โบราณเทพลึกพุ่งเข้ามา เฉินเนี่ยนจือก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

เพียงแค่สะบัดแขนเสื้อ เขาก็กระตุ้นวิชาหัตถ์คว้าจับปราณฮุ่นหยวน ชั่วพริบตาฝ่ามือขนาดยักษ์ที่บดบังท้องฟ้าก็พุ่งลงมาปะทะเข้ากับกระบี่โบราณเทพลึก

“ตูม—”

ชั่วพริบตา วิชาเทวะระดับครึ่งก้าวเจ้าลัทธิปะทะเข้ากับกระบี่โบราณเทพลึก ก่อให้เกิดคลื่นกระแทกอันสว่างไสวเจิดจ้าสะเทือนไปทั่วหกทิศ

กระบี่โบราณเทพลึกเล่มนี้มีความคมกริบไร้คู่เปรียบ ภายใต้การหนุนเสริมจากเคล็ดกระบี่เทพลึก ถึงกับสามารถผ่าวิชาหัตถ์คว้าจับปราณฮุ่นหยวนออกได้

เมื่อเห็นว่าวิชาหัตถ์คว้าจับปราณฮุ่นหยวนถูกทำลาย นักพรตเทพลึกก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “วิชาหัตถ์คว้าจับปราณฮุ่นหยวนของเจ้าถูกทำลายแล้ว ดูสิว่าเจ้าจะกำเริบเสิบสานไปได้อีกนานแค่ไหน?”

สิ้นเสียง กระบี่โบราณเทพลึกก็เปล่งประกายความคมกริบแห่งยุคออกมา อานุภาพที่หลงเหลืออันท่วมท้นพุ่งเป้าไปที่เฉินเนี่ยนจือเพื่อฟาดฟันต่อไป

“บางทีข้าเองก็ควรจะคิดค้นวิชาเทวะสังหารที่ช่วยเพิ่มพลังให้กับกระบี่เซียนขึ้นมาสักชุดแล้ว”

เฉินเนี่ยนจือพึมพำในใจ คัมภีร์สวรรค์ฮุ่นหยวนของเขานั้นลึกล้ำสุดหยั่งคาด สามารถเพิ่มพลังให้กับวิชาเทวะและของวิเศษได้ ทว่ามันกลับไม่ใช่วิชากระบี่ที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน

หากเขาสามารถคิดค้นเคล็ดกระบี่สังหารอันไร้ขอบเขตที่ช่วยเพิ่มพลังให้กับกระบี่คู่เทียนหลี โดยอาศัยรากฐานจากคัมภีร์สวรรค์ฮุ่นหยวนได้ บางทีกระบี่เซียนแห่งชีวิตนี้ก็คงจะไม่ดูไร้ประโยชน์เช่นนี้อีกต่อไป

ระหว่างที่กำลังครุ่นคิด เฉินเนี่ยนจือก็กระตุ้นปราณแท้จริงฮุ่นหยวนขึ้นมาคุ้มกาย เพื่อต้านทานการโจมตีของกระบี่โบราณเทพลึกนี้เอาไว้

จากนั้น เขาก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า กวัดแกว่งง้าวสวรรค์โกลาหลสั่นสะเทือนจนกระบี่โบราณเทพลึกกระเด็นไป ก่อนจะสะบัดแขนเสื้อกระตุ้นอัสนีเทพหยางบริสุทธิ์เบญจธาตุยิ่งใหญ่ ให้ผ่าลงมาใส่นักพรตเทพลึกอีกครั้ง

“โอกาสดี!”

เมื่อเห็นว่าเฉินเนี่ยนจือยังกล้าลงมือ นักพรตเทพลึกก็รีบกระตุ้นติ่งโบราณหมื่นลึกให้สกัดกั้นการโจมตีนี้อย่างสุดกำลังทันที

ตามติดมาด้วยการกระตุ้นวิชาเทวะแห่งชีวิตอีกครั้ง ชั่วพริบตา แม่น้ำห้วงลึกกระบี่อันกว้างใหญ่ไพศาลก็ม้วนตัวพัดพาสวรรค์และปฐพี มุ่งตรงเข้ามาหาเฉินเนี่ยนจือ

หลังจากวิชาหัตถ์คว้าจับปราณฮุ่นหยวนถูกทำลาย ปราณแท้จริงฮุ่นหยวนก็ได้รับผลกระทบย้อนกลับจนอานุภาพลดทอนลงไปไม่น้อย เมื่อต้องเผชิญกับปราณกระบี่อันไร้ขอบเขตที่ฟาดฟันลงมา ปราณแท้จริงฮุ่นหยวนก็ถูกกดทับจนสั่นคลอนโอนเอน

“ตายซะ!”

และในเสี้ยววินาทีนี้เอง นักพรตเทพลึกก็สบโอกาส

เห็นเพียงเขาเร่งเร้ากระบี่โบราณเทพลึกฟาดฟันเข้าใส่เฉินเนี่ยนจืออย่างรุนแรง เพื่อหลอกล่อให้เฉินเนี่ยนจือกระตุ้นกระบี่คู่เทียนหลีและระฆังจักรพรรดิอู้ถู่ขึ้นมาป้องกัน จากนั้นก็สะบัดแขนเสื้อเรียกติ่งโบราณหมื่นลึกออกมา

“ครืนนน!”

ชั่วพริบตานั้น ของวิเศษโบราณแต่กำเนิดระดับสูงอันทรงพลังไร้คู่เปรียบก็สะกดข่มโลกียวัตร ติ่งยักษ์บรรพกาลร่วงหล่นลงมาอย่างกึกก้อง หมายจะสยบเฉินเนี่ยนจือลงให้จงได้

การโจมตีครั้งนี้ เขาต้องการใช้อานุภาพของติ่งโบราณแต่กำเนิดระดับสูง เพื่อตัดสินผลแพ้ชนะอย่างเด็ดขาด

“แย่แล้ว”

ทุกคนตกใจ หมายจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือ

ทว่าในชั่วพริบตานั้นเอง เฉินเนี่ยนจือก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างฉับพลัน เพียงแค่สะบัดแขนเสื้อก็ปลดปล่อยปราณกระบี่อันเลือนรางสายหนึ่งออกมา

ทุกคนเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นปราณกระบี่แห่งความว่างเปล่าสายหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นฟ้า แหวกความว่างเปล่าของสวรรค์และปฐพีออก ผ่าทะเลห้วงลึกกระบี่ไร้ขอบเขตออกเป็นสองซีกอย่างรุนแรง

“นั่นมันเคล็ดกระบี่ไท่ซวี!”

ฉุนซวีจื่อร้องอุทาน ทว่าวินาทีต่อมาก็ต้องตกตะลึงพลางกล่าวว่า “ไม่ใช่ เขาผสานเคล็ดกระบี่ไท่ซวีเข้ากับวิชาเทวะแห่งชีวิต ‘ปราณกระบี่ไท่อี่ซวีหวน’ จนคิดค้นวิชาเทวะแห่งมรรคากระบี่ระดับครึ่งก้าวเจ้าลัทธิของตนเองขึ้นมาได้”

“พรสวรรค์เช่นนี้ ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ!”

ในเวลานี้ วิชาเทวะระดับครึ่งก้าวเจ้าลัทธิปรากฏขึ้นบนโลกมนุษย์อีกครั้ง ความคมกริบแห่งยุคที่ไร้ใครเทียบเทียมสว่างไสวเจิดจรัสไปชั่วนิรันดร์ แฝงพลังแห่งการสยบทุกสิ่ง แหวกความกว้างใหญ่ไพศาลออกเป็นสองซีก

นี่คือวิชาเทวะสังหารที่ไร้ขอบเขตอย่างแท้จริง ที่ใดที่มันผ่านไป ปราณกระบี่แต่กำเนิดก็จะตัดขาดทุกสรรพสิ่ง สรรพสิ่งในโลกล้วนถูกทำลายสิ้น เพียงชั่วพริบตาก็ทะลวงผ่านทุกสิ่งไป

นักพรตเทพลึกคิดจะกระตุ้นติ่งโบราณหมื่นลึกขึ้นมาป้องกัน แต่ก็พบว่าสายเกินไปแล้ว ทำได้เพียงฝืนกระตุ้นวิชาเทวะคุ้มกายขึ้นมาปกป้องเท่านั้น

ทว่าเมื่อปราณกระบี่ซวีหวนแต่กำเนิดสายนี้ฟาดฟันลงมา วิชาเทวะคุ้มกายนั้นก็ถูกผ่าออกในทันที พลังเทพอันท่วมท้นสะเทือนไปทั่วจักรวาล ฟันร่างของเขาขาดเป็นสองท่อนในพริบตา

“อ๊าก—”

เพียงพริบตาเดียว นักพรตเทพลึกก็กระอักเลือดกระเด็นไป ได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

หากเขาฝึกฝนจนสำเร็จกายแท้เซียนสวรรค์มหายาน หรือมีติ่งโบราณหมื่นลึกคุ้มกาย บางทีอาจจะรับการโจมตีครั้งนี้ไว้ได้

แต่เมื่อไม่มีติ่งโบราณหมื่นลึกคุ้มกาย และไม่มีกายแต่กำเนิดมหายาน นักพรตเทพลึกที่โดนการโจมตีนี้เข้าไปก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนสิ้นไร้เรี่ยวแรงจะต่อสู้แล้ว

“ชายชราผู้นี้ยอมแพ้”

เพียงชั่วพริบตา นักพรตเทพลึกก็เอ่ยปากขึ้น เขารีบกระตุ้นติ่งโบราณหมื่นลึกขึ้นมาคุ้มกายทันที จากนั้นก็ใช้กฎเกณฑ์หลอมรวมกับกายเนื้อ และรีบกินยาเซียนเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บอย่างสุดกำลัง

แต่เมื่อดูจากการที่ปราณกระบี่ซวีหวนยังคงกัดกร่อนกายเนื้อของเขาอยู่ เกรงว่าเขาคงไม่อาจฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้ในเวลาอันสั้นแน่

สำหรับเรื่องนี้ เฉินเนี่ยนจือไม่ได้ลงมือซ้ำ แม้ว่าทั้งสองฝ่ายจะมีความแค้นกันมาก่อน แต่ในเมื่อนี่คือการประลองกระบี่อย่างยุติธรรม จึงไม่มีความจำเป็นต้องลงมือถึงตาย

อีกอย่าง แม้นักพรตเทพลึกผู้นี้จะได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ก็ยังมีพลังรบหลงเหลืออยู่บ้าง หากเขาคิดจะหนีสุดชีวิต ก็ยังมีโอกาสรอดชีวิตสูงมาก

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เฉินเนี่ยนจือก็หันไปมองเทพสวรรค์ซีชี่

ในเวลานี้ เทพสวรรค์ซีชี่มีไข่มุกเทพซีชี่อยู่เหนือศีรษะ ในมือกำง้าวสะกดเซียนเสวียนเยวียนตวัดไปทั่วแปดทิศ ใช้กำลังเพียงลำพังรับมือกับสามยอดอัจฉริยะ แต่ก็ยังไม่เพลี่ยงพล้ำเลยแม้แต่น้อย

ตามการคาดการณ์ของเฉินเนี่ยนจือ แม้ว่าเฉินชี่เยวียนทั้งสามคนจะมีฝีมือร้ายกาจ แต่เทพสวรรค์ซีชี่ที่ฝึกฝนจนสำเร็จกายแท้แต่กำเนิดมหายานนั้น ได้ไปยืนอยู่ในจุดที่ไม่มีวันแพ้พ่ายตั้งแต่แรกแล้ว

แม้ว่าการร่วมมือของทั้งสามคนจะแข็งแกร่งหาจับตัวยาก ทว่าหากไม่อาจทำลายกายแท้แต่กำเนิดของเขาได้ ก็ไม่อาจเอาชนะเขาได้เช่นกัน

กระทั่งหากสู้กันไปถึงหลายหมื่นกระบวนท่า โอกาสที่ทั้งสามคนจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก็ยังมีสูงมาก

ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งสามคนก็เพิ่งจะบรรลุขอบเขตเซียนสวรรค์ได้ไม่นาน และไม่ได้มีจักรวาลกว้างใหญ่ไพศาลถึงหนึ่งร้อยแปดสิบล้านปีแสงเหมือนเฉินเนี่ยนจือ พลังเวทย่อมห่างไกลจากเทพสวรรค์ซีชี่นัก

แต่ในเวลานี้ เมื่อบรรพชนเทพลึกพ่ายแพ้ เฉินเนี่ยนจือที่ว่างมือแล้วก็ทำให้เทพสวรรค์ซีชี่ต้องเผยรอยยิ้มขื่นออกมา

แม้เขาจะฝึกฝนจนสำเร็จกายเซียนมหายาน และมีของวิเศษแต่กำเนิดระดับสูงอย่างไข่มุกเทพซีชี่คุ้มกาย แต่เขาก็ไม่ใช่ผู้มีกายทองคำไม่แตกหัก

อัสนีเทพหยางบริสุทธิ์เบญจธาตุยิ่งใหญ่ของเฉินเนี่ยนจือ รวมไปถึงปราณกระบี่ไท่อี่ซวีหวนระดับครึ่งก้าวเจ้าลัทธิ ล้วนมีโอกาสที่จะทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสได้

หากยังดึงดันสู้ต่อไป ต่อให้เขาไม่ตกตาย ก็ต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสเป็นแน่

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เทพสวรรค์ซีชี่ก็รีบกระตุ้นง้าวสะกดเซียนเสวียนเยวียนเพื่อซัดทั้งสามคนให้ถอยร่นไป จากนั้นก็กระโดดหนีออกจากวงล้อมของทุกคน แล้วกล่าวด้วยความไม่เต็มใจนักว่า

“การต่อสู้ในวันนี้ ไม่ใช่ว่าชายชราผู้นี้สู้ไม่ได้ แต่เป็นเพราะนักพรตเทพลึกพลังฝึกฝนไม่ถึงขั้นต่างหาก”

“การประลองกระบี่ยกแรกนี้ ถือว่าพวกเจ้าชนะก็แล้วกัน”

ไท่ชางตี้หยางกลับแค่นเสียงเย็น เก็บทวนสังหารเซียนหยินหยางพลางกล่าวว่า “กายเซียนของเจ้าไม่เลวเลย รอให้ข้าทะลวงเข้าสู่ขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นกลางเมื่อใด จะไปสู้กับเจ้าอีกครั้ง”

เมื่อเฉินเนี่ยนจือได้ยินดังนั้น ประกายตาก็ไหววูบเล็กน้อย

ยิ่งฝึกฝนไปถึงระดับสูง ความสำคัญของกายเนื้อก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ผู้บำเพ็ญเพียรก่อนที่จะบรรลุเป็นเซียน มักจะชอบหลอมกระบี่เซียนหรือของวิเศษแห่งจิตวิญญาณ สาเหตุก็เพราะต่อให้กายเนื้อจะแข็งแกร่งเพียงใด แต่ท้ายที่สุดแล้วก็ยังเป็นเพียงกายเนื้อของปุถุชน ต่อให้ฝึกฝนมาแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ยังสู้กระบี่เซียนและของวิเศษแห่งจิตวิญญาณที่ผ่านการตีขึ้นรูปจากทองคำเทพนับพันครั้งไม่ได้อยู่ดี

แต่เมื่อเข้าสู่ขอบเขตขึ้นเป็นเซียน และฝึกฝนจนสำเร็จกายเซียนแล้ว ความแข็งแกร่งของกายเนื้อของเซียนก็จะยิ่งน่าตื่นตะลึงมากขึ้นเรื่อยๆ

[จบแล้ว]