บทที่ 1097 - ผลึกน้ำแข็งสวรรค์

บทที่ 1097 - ผลึกน้ำแข็งสวรรค์

ในฐานะที่เป็นไพ่ตายที่บรรพชนหยินหยางทิ้งไว้ ของวิเศษที่นี่จึงมีจำนวนมากมายมหาศาล

บรรดาของวิเศษเหล่านี้ แบ่งออกเป็นสามประเภท ได้แก่ วัตถุดิบเซียน ของวิเศษเซียน และรากวิญญาณเซียน

รากวิญญาณเซียนมีทั้งหมดสองต้น ซึ่งก็คือต้นกุ้ยจันทร์เสวียนหยินและส้มอัคคีสุริยันนั่นเอง ล้วนเป็นรากวิญญาณเซียนระดับสูง

วัตถุดิบเซียนมีมากกว่าสามสิบชิ้น แบ่งเป็นสมุนไพรเซียนและวัสดุหลอมอาวุธระดับเซียน

ในจำนวนนั้นมีสมุนไพรเซียนเพียงเจ็ดต้น ทว่าล้วนเป็นสมุนไพรเซียนระดับสูงที่หาได้ยากยิ่ง

เมื่อพิจารณาว่าเฉินเนี่ยนจือได้คัมภีร์ไปมากกว่า ดังนั้นสมุนไพรเซียนทั้งเจ็ดต้น เฉินเนี่ยนจือจึงเลือกมาเพียงสามต้นเท่านั้น

สมุนไพรเซียนทั้งสามต้นนี้ ต้นหนึ่งมีชื่อว่า 'ดอกสุริยัน' อีกต้นมีชื่อว่า 'หญ้าไท่อิน' และต้นสุดท้ายมีชื่อว่า 'ผลเซียนโบยบิน'

เฉินเนี่ยนจือไม่ทราบถึงสรรพคุณที่แท้จริงของสมุนไพรเซียนทั้งสามต้นนี้ แต่ก็พอจะรู้สึกได้ลางๆ ว่าพวกมันไม่ธรรมดา มิเช่นนั้นบรรพชนหยินหยางคงไม่เก็บสะสมพวกมันไว้อย่างดีเช่นนี้

เจิ้นอวี้จื่อกลับมีความรู้กว้างขวาง เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว "ดอกสุริยันและหญ้าไท่อิน เป็นหนึ่งในสมุนไพรเสริมที่สำคัญในการหลอม 'ยาเม็ดทะลวงขีดจำกัดเซียน' ส่วนผลเซียนโบยบินนั้นเป็นของวิเศษชั้นยอดสำหรับหล่อเลี้ยงครรภ์เซียน"

"ในภายภาคหน้า หากเจ้าต้องการจะทะลวงขีดจำกัดสูงสุดของขอบเขตบรรลุเซียน สมุนไพรเซียนเหล่านี้อาจจะมีประโยชน์ไม่น้อยเลยทีเดียว"

ดวงตาของเฉินเนี่ยนจือสั่นสะท้านเล็กน้อย การทะลวงขีดจำกัดสูงสุดของขอบเขตบรรลุเซียนของเซียน นั่นก็คือขอบเขตครึ่งก้าวเซียนปฐพีไม่ใช่หรือ

"ดูเหมือนว่าต่อไปคงต้องใส่ใจหาสูตรยา 'ยาเม็ดทะลวงขีดจำกัดเซียน' ให้มากขึ้นเสียแล้ว"

ขณะที่คิดเช่นนี้ในใจ เฉินเนี่ยนจือก็อดไม่ได้ที่จะประสานมือคารวะพลางเอ่ย "ขอบคุณพี่ชายที่เตือน"

หลังจากแบ่งสมุนไพรเซียนกันเสร็จ ทั้งสองก็เริ่มแบ่งวัตถุดิบเซียนอื่นๆ บรรพชนหยินหยางสะสมวัตถุดิบเซียนไว้ไม่น้อย นอกจากสมุนไพรเซียนเจ็ดต้นแล้ว ยังมีวัตถุดิบอื่นๆ อีกกว่ายี่สิบชิ้น

ในจำนวนนั้นครอบคลุมคุณสมบัติต่างๆ ทั้งทองคำ ไม้ น้ำ ไฟ และดิน บางชิ้นสามารถนำไปหลอมอาวุธได้ และบางชิ้นก็สามารถนำไปหลอมโอสถได้

เฉินเนี่ยนจือตรวจสอบอย่างละเอียด และในทันทีก็ถูกของวิเศษสองชิ้นดึงดูดความสนใจเอาไว้

"ผลึกน้ำแข็งสวรรค์ แก่นแท้เซียนธาตุไฟ"

เมื่อเจิ้นอวี้จื่อเห็นสีหน้าของเฉินเนี่ยนจือ ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มบางๆ พลางเอ่ย "สหายเต๋าสายตาแหลมคมนัก ผลึกน้ำแข็งสวรรค์นี้ถือกำเนิดขึ้นท่ามกลางธารน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลายตลอดกาล ดูดซับปราณเซียนวิญญาณจากธารน้ำแข็งโบราณนับร้อยล้านปีมาหล่อหลอมจนเกิดขึ้นมา"

"ทั่วทั้งเขตแดนเซียนฉางชาง มีเพียง 'ทวีปขั้วโลกเหนือเหมันต์' เท่านั้นที่สามารถให้กำเนิดสิ่งนี้ได้ในปริมาณเล็กน้อย"

"ของสิ่งนี้หายากมาก และยังช่วยให้เซียนสามารถหล่อหลอม 'กายาเซียนน้ำแข็ง' ขั้นสมบูรณ์ได้ ดังนั้นแม้จะเป็นเพียงวัตถุดิบเซียนระดับสูง ทว่าของหายากย่อมมีค่า มูลค่าของมันจึงใกล้เคียงกับของวิเศษเซียนระดับสูงสุดกว่าครึ่งชิ้นเลยทีเดียว"

เฉินเนี่ยนจือพยักหน้ารับ เมื่อมีผลึกน้ำแข็งสวรรค์ที่หายากนี้ โอกาสที่ยายาจะหล่อหลอมกายาเซียนได้สำเร็จก็แทบจะแน่นอนสิบส่วนแล้ว

และเมื่อค่อยๆ หลอมรวมผลึกน้ำแข็งสวรรค์เข้าไป ในภายภาคหน้าการที่ยายาจะบำเพ็ญกายาเซียนขั้นสมบูรณ์ได้สำเร็จ ก็จะเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

ส่วนแก่นแท้เซียนธาตุไฟนั้น คือสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่หล่อหลอมขึ้นมาในสายแร่ธาตุไฟระดับเซียน หากเยี่ยนจื่อจีได้หลอมรวมมัน ก็จะสามารถหล่อหลอมกายาเซียนธาตุไฟบางชนิดขึ้นมาได้ ความหวังที่จะบรรลุเป็นเซียนย่อมเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

เมื่อคิดถึงจุดนี้ เฉินเนี่ยนจือก็อดไม่ได้ที่จะครุ่นคิดแล้วกล่าว "สองชิ้นนี้เป็นของวิเศษที่ข้าต้องการ ไม่สู้ยกพวกมันให้ข้าดีหรือไม่"

"ได้สิ"

เจิ้นอวี้จื่อพยักหน้า ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ย "ในบรรดาของวิเศษทั้งหมด มีวัตถุดิบเซียนระดับสูงอยู่ห้าชิ้น เจ้าเอาไปสองชิ้นนี้ อีกสามชิ้นก็ตกเป็นของข้าก็แล้วกัน"

"ตกลง!"

เฉินเนี่ยนจือพยักหน้า และเลือกวัสดุหลอมอาวุธอีกหลายชิ้นกับดินเซียนหนึ่งก้อนจากบรรดาวัตถุดิบเซียนที่เหลือ

วัสดุหลอมอาวุธมีสามชิ้น ได้แก่ ไหมหนอนไฟหมื่นปีหนึ่งชิ้น ทองคำบริสุทธิ์ฮุ่นหยวนหนึ่งชิ้น และเหล็กเทวะไท่เสวียนหนึ่งชิ้น

ดินเซียนมีชื่อว่า 'ดินเซียนไขกระดูกหมึก' ทั่วทั้งก้อนมีสีดำสนิทราวกับน้ำหมึก แฝงไว้ด้วยพลังชีวิตอันเปี่ยมล้น ไม่เพียงแต่สามารถนำไปหลอมเป็นของวิเศษเซียนได้ แต่ยังเป็นของวิเศษชั้นยอดสำหรับบุกเบิกนาเซียนอีกด้วย

น่าเสียดายที่ดินเซียนนี้มีเพียงก้อนเดียว เมื่อปูลงบนพื้นก็จะเป็นเพียงชั้นบางๆ ขนาดเพียงครึ่งฉื่อสี่เหลี่ยมจัตุรัส แม้จะใช้ปลูกสมุนไพรเซียนเพียงต้นเดียวก็ยังไม่เพียงพอ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการบุกเบิกนาเซียน

หากใช้สิ่งนี้บุกเบิกนาเซียน เกรงว่าคงต้องใช้ถึงหนึ่งร้อยก้อนจึงจะสามารถบุกเบิกได้เพียงหนึ่งส่วน ต้องรวมกันนับพันก้อนจึงจะบุกเบิกได้เพียงหนึ่งไร่

เมื่อคิดถึงจุดนี้ เฉินเนี่ยนจือก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าพลางยิ้มขื่น

มิน่าล่ะ ในแดนเซียนถึงมีเพียงแดนสุขาวดีและถ้ำสวรรค์เท่านั้น ที่จะสามารถบุกเบิกนาเซียนสำหรับปลูกสมุนไพรเซียนโดยเฉพาะขึ้นมาได้

หากเปลี่ยนเป็นเซียนจากสำนักทั่วไป ต่อให้ใช้ความมั่งคั่งที่สะสมมาหลายล้านปี ก็อาจจะไม่สามารถบุกเบิกนาเซียนได้แม้แต่จ้างเดียว

"โชคดีที่คราวนี้ได้ 'วิชาแย่งชิงฟ้าหล่อเลี้ยงดิน' มา เมื่อกลับไปยังเขาชิงหยวน ก็สามารถลองทำดูได้"

เมื่อคิดเช่นนี้ในใจ เฉินเนี่ยนจือก็เอ่ยขึ้น "วัตถุดิบเซียนที่เหลือ ก็ตกเป็นของท่านก็แล้วกัน"

"โอ้?"

ดวงตาของเจิ้นอวี้จื่อขยับเล็กน้อย เขามองไปยังวัตถุดิบเซียนที่เหลืออีกยี่สิบกว่าชิ้น แล้วอดไม่ได้ที่จะยิ้มพลางเอ่ย "เจ้าเลือกไปแค่สามชิ้น เกรงว่าคงมีเป้าหมายอื่นอยู่สินะ"

"อืม"

เฉินเนี่ยนจือพยักหน้า ก่อนจะเอ่ยปากว่า "ต้นกุ้ยจันทร์เสวียนหยินและส้มอัคคีสุริยัน มีประโยชน์ต่อข้าไม่น้อยเลยทีเดียว"

"เจ้าช่างคิดคำนวณได้เก่งนักนะ"

เจิ้นอวี้จื่อได้ยินดังนั้นก็แย้มยิ้มบางๆ "รากวิญญาณเซียนระดับสูงนี้สามารถนำมาเป็นเสาสวรรค์สี่ระดับได้ สำหรับเซียนในขอบเขตครึ่งก้าวเซียนปฐพี ล้วนเป็นสุดยอดสมบัติที่มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง"

เมื่อเฉินเนี่ยนจือเห็นเช่นนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มขื่น "ผลที่งอกออกมาจากต้นกุ้ยจันทร์ไท่อินนี้ เป็นของวิเศษชั้นยอดสำหรับการฝึกฝนหยวนเสิน ส้มอัคคีสุริยันก็เป็นของวิเศษชั้นยอดสำหรับการฝึกฝนกายาเซียนเช่นกัน"

"การนำพวกมันมาทำเป็นเสาสวรรค์สี่ระดับ ถือเป็นการสิ้นเปลืองของมีค่าอย่างแท้จริง และอันที่จริงแล้วมันก็ไม่ค่อยเหมาะสมนัก"

เจิ้นอวี้จื่อได้ยินดังนั้นก็พยักหน้ารับ รากวิญญาณปัจฉิมแม้จะหายาก แต่ก็ใช่ว่าทุกต้นจะเหมาะที่จะนำมาเป็นเสาสวรรค์สี่ระดับ

พูดกันตามตรง ไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่เหมาะจะเป็นเสาสวรรค์สี่ระดับ ควรจะเป็นไม้วิเศษอย่าง 'ไม้ทะลวงสวรรค์', 'ไม้เจี้ยนมู่ปัจฉิม', 'ไม้ตงเป่าหงส์เพลิง' เป็นต้น จะดีกว่า

ไม้ทะลวงสวรรค์นั้นตั้งตระหง่านสูงตระหง่านราวกับเสาสวรรค์ ไม้เจี้ยนมู่ปัจฉิมสามารถทะลวงผ่านสามโลกได้ ไม้ตงเป่าหงส์เพลิงสามารถให้กำเนิด 'หงส์เพลิงเบิกฟ้า' เพื่อพิทักษ์โลกของเซียนปฐพีได้

ส่วนต้นกุ้ยจันทร์ไท่อินและส้มอัคคีสุริยันนั้นค่อนข้างธรรมดา พวกมันไม่สามารถสูงเสียดฟ้าได้เหมือนไม้ทะลวงสวรรค์ ไม่สามารถทะลวงผ่านสามโลกได้เหมือนไม้เจี้ยนมู่ต้นเล็ก และไม่มีความลี้ลับเหมือนไม้ตงเป่าหงส์เพลิง

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากถูกโค่นลงมาทำเป็นเสาสวรรค์สี่ระดับแล้ว พวกมันก็จะไม่สามารถออกผลอันล้ำค่าได้อีก มูลค่าก็จะลดลงอย่างมหาศาล

เมื่อคิดถึงจุดนี้ เจิ้นอวี้จื่อจึงเอ่ยขึ้นว่า "ที่เจ้าพูดก็มีเหตุผล ทว่าสิ่งนี้ตกเป็นของเจ้า ดังนั้นของวิเศษเซียนระดับสูงข้าต้องขอรับเพิ่มอีกชิ้นหนึ่ง"

"ตกลง!"

เฉินเนี่ยนจือพยักหน้า แบ่งปันวัตถุดิบเซียนและรากวิญญาณเซียนจนเสร็จสิ้น จากนั้นก็หันไปมองของวิเศษเซียนทั้งหลาย

ในการต่อสู้ครั้งนี้ พวกเขายึดของวิเศษเซียนมาได้ไม่มากนัก ทว่าแต่ละชิ้นล้วนเป็นของวิเศษที่ประเมินค่ามิได้

ในจำนวนนั้นมีของวิเศษเซียนระดับสูงสุดสามชิ้น ได้แก่ ลูกแก้วสองขั้วหยินหยางและกระบี่แสงขั้วหยินหยาง

ของวิเศษเซียนระดับสูงก็มีสามชิ้นเช่นกัน ซึ่งได้มาจากเซียนหลายคนที่ร่วงหล่นไป ได้แก่ ดาบสวรรค์และกระบี่เซียนของเซียนชิงซวู และของวิเศษคุ้มกาย 'เก้าชั้นวสันต์' ของเทพธิดาบุปผา

นอกจากนี้ ของวิเศษเซียนของนักพรตชานเทียน ก็ได้ติดตามนักพรตชานเทียนจากไปแล้ว

ลูกประคำของพระชราถูกทำลายไปในสมรภูมิ เหลือเพียงบาตรพุทธใบหนึ่งที่จะต้องนำไปมอบให้กับทายาทสืบทอด ทั้งสองจึงไม่ตั้งใจจะแตะต้องมัน

เจิ้นอวี้จื่อมองดูของวิเศษเซียนเหล่านั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะหยิบดาบสวรรค์และกระบี่เซียนขึ้นมาพลางเอ่ย "สองชิ้นนี้ เกรงว่าเจ้าคงไม่กล้าเอาไป งั้นก็ให้เป็นของข้าก็แล้วกัน"

"ก็ดีเหมือนกัน"

เฉินเนี่ยนจือพยักหน้ารับ อย่างไรเสียเซียนชิงซวูก็เป็นถึงผู้อาวุโสลำดับที่เจ็ดแห่งแดนสุขาวดีตะวันรอน ของวิเศษเซียนคู่กายของเขาเกรงว่าคงจะเป็นเผือกร้อนลวกมือชิ้นหนึ่ง

[จบแล้ว]