ตอนที่ 80 บอสคือเพื่อนร่วมทีมของฉันเอง!

.

.

เบบี้บัสข้ามเส้นชัยเป็นอันดับหนึ่งสำเร็จ!

เสียงเย็นชากลไกของระบบดังขึ้นได้อย่างเหมาะเจาะพอดี

[ยินดีด้วย ผู้เล่นคนแรกข้ามเส้นชัยสำเร็จ!]

[ผู้เล่นสามอันดับแรกของรอบที่สองได้รับการตัดสินแล้ว เกมจะสิ้นสุดลงทันที!]

[ผู้เล่นสองคนแรก กรุณาพักที่เส้นชัยสักครู่ กระดานคะแนนผู้เล่นจะประกาศในไม่ช้า]

นอกจากเสิ่นชงเยว่เองและเพื่อนร่วมทีมของเธอ ผู้เล่นคนอื่นทั้งหมดไม่ยอมรับผลลัพธ์นี้ โดยเฉพาะเจ้าของรถผู้สูงอายุคันนั้นที่ถลึงตากว้างเหมือนเสือ ราวกับอยากกลืนเธอลงไปทั้งตัว

“ไม่ยุติธรรม!”

“แบบนี้ไม่ยุติธรรม!!”

“แบบนี้ก็นับเหรอ?!”

“ฉันขอรายงานว่าเธอโกง! เธอต้องใช้ไอเทมบางอย่างเคลื่อนย้ายยานพาหนะไปที่เส้นชัยแน่ ๆ”

“ใช่! แบบนี้จะนับได้ยังไง? ควรยกเลิกสิทธิ์เข้าร่วมของเธอ!”

“ฉันว่าหน้าคุ้น ๆ นะ! นั่นไม่ใช่สาวพลังมหาศาลคนนั้นเหรอ เมื่อกี้เธอยังเข็นยานพาหนะอยู่ในหลุมโคลนไม่ใช่หรือไง? ทำไมจู่ ๆ ถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ แบบนี้ไม่นับว่าผิดกฎจริงเหรอ?”

“ฉันเป็นพยานได้ เมื่อกี้เธอข้ามเส้นสนามจริง ๆ!!”

ผู้เล่นทั้งหลายเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ต่างพากันหยิบยกหลักฐานขึ้นมาอย่างกระตือรือร้น กลัวว่าจะโค่นเสิ่นชงเยว่ลงไม่ได้

หลินชิงชิงโต้กลับอย่างเฉียบคมทันที

“พูดบ้าอะไรของพวกคุณ ฝ่าฝืนกฎตรงไหน? ถ้าฝ่าฝืนจริง เธอคงถูกส่งออกจากดันเจี้ยนไปนานแล้ว ไม่ใช่เรื่องของพวกคุณที่จะมาตั้งคำถามกับระบบ!”

“ฉันว่านะ พวกคุณก็แค่อิจฉา!”

“ระบบยังไม่พูดอะไรเลย พวกคุณกลับรีบหาเรื่องจับผิดกันเสียแล้ว แพ้ไม่เป็นกันหรือไง?”

หลินชิงชิงพูดรัวไม่หยุดเหมือนปืนกล

การได้อันดับหนึ่งครั้งนี้ไม่ง่ายเลย เธอจะยอมให้คนพวกนี้มาป่วนจนเสียเรื่องได้ยังไง?!

“ชิ! ผลลัพธ์ที่ได้จากการโกงด้วยไอเทมจะนับได้ยังไง? เธอควรถูกเตะออกจากดันเจี้ยน และถูกลงโทษยึดทรัพยากรทั้งหมดในกระเป๋า!”

“ใช่ พวกเราทุกคนทำตามกฎ แล้วทำไมเธอถึงใช้ไอเทมได้? ระบบต้องไม่ปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปแน่!”

“เพื่อรางวัลแล้ว ถึงขั้นไม่เอาหน้าแล้วสินะ!!”

“ซวยจริง ๆ ที่ต้องมาอยู่สนามเดียวกับผู้เล่นแบบนี้!”

ปากของหลินชิงชิงราวกับเคลือบพิษไว้ เธอท้าชนผู้เล่นทั้งหมดตรงหน้าด้วยตัวคนเดียว

“ถ้าไม่อยากอยู่สนามนี้ก็ไสหัวออกไปสิ ใครอยากมองหน้าพวกคุณกัน? คุณเป็นนางฟ้าบนสวรรค์หรือไง?”

“พวกคุณอยากได้รางวัลจนตัวสั่น หรืออยากถีบพวกเราออกไปจนตัวสั่นกันแน่?”

“อ้อ! ใช่สิ รางวัลมีการ์ดซ่อมยานพาหนะกับยาแก้พิษขั้นสูงนี่นา แน่นอนว่าพวกคุณต้องพยายามกดพวกเราสองคนลงไปให้ได้ เพื่อให้หนึ่งในพวกคุณมีโอกาส!”

“หน้าตา? ศักดิ์ศรี? ของพวกนั้นคืออะไร? พวกคุณมีด้วยเหรอ?”

จุดพักเกิดความวุ่นวายอยู่พักหนึ่ง

เสิ่นชงเยว่ทนดูต่อไม่ไหว หลังจากทายาที่ไหล่เสร็จ เธอก็เดินตรงไปยังจุดพักทันที

“โอ้ เธอยังกล้าโผล่หน้ามาอีกนะ!”

“บางคนก็ไม่รู้ใช้วิธีอะไรถึงชนะการแข่งขันมาได้”

เสิ่นชงเยว่เองก็ไม่ใช่คนอารมณ์ดีให้ใครมารังแกง่าย ๆ เมื่อถูกด่า เธอก็ตอกกลับทันที

“ข้อแรก ฉันโกงหรือไม่ ไม่เกี่ยวกับทุกคนที่อยู่ตรงนี้ ระบบจะเป็นคนตัดสินเอง ข้อสอง โชคก็เป็นส่วนหนึ่งของความสามารถ การที่ฉันหาเขตเคลื่อนย้ายบนสนามเจอ นั่นคือฝีมือของฉันเอง คนไม่รู้ย่อมไม่ผิด ฉันเป็นคนใจกว้าง จะไม่ถือสาพวกคุณที่ไม่รู้ ถ้าอ่อนแอก็ไปฝึกเพิ่ม! ขนาดมีเขตเพิ่มความเร็วแล้วยังแพ้ฉัน น่าอายจนถึงที่สุด ถ้าเป็นฉัน ฉันคงแขวนคอตายไปแล้ว!”

“เอาไหมล่ะ? พนันกันไหม? ฉันจะถามระบบว่าผลของฉันนับหรือเปล่า ถ้านับ พวกคุณเอาทรัพยากรทั้งหมดที่เก็บได้ระหว่างทางมาให้ฉัน ถ้าไม่นับ ฉันจะขอโทษและโขกหัวให้ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ เป็นไง?”

ผู้เล่นทั้งหมดเงียบลงพร้อมกัน

พวกเขาแค่อยากก่อเรื่องและดูละคร ไม่ได้อยากรับผลที่ตามมา

ถ้าเป็นอย่างที่อีกฝ่ายพูดจริง และบนสนามมีเขตเคลื่อนย้ายอยู่ ผลลัพธ์สุดท้ายของการแข่งขันก็ย่อมนับแน่นอน

เงียบไปนาน ก็ไม่มีใครก้าวออกมา

รวมถึงผู้เล่นเจ้าของรถผู้สูงอายุที่ด่าแรงที่สุดด้วย

เธอได้รางวัลมาด้วยความสามารถของตัวเอง ทำไมต้องยกให้คนอื่น?!

นี่เป็นครั้งแรกที่หลินชิงชิงเห็นเสิ่นชงเยว่พูดมากขนาดนี้

เธอคิดมาตลอดว่าเสิ่นเยว่เป็นคนสุขุม ไม่ชอบพูด แต่คิดไม่ถึงว่าความจริงจะตรงกันข้าม อีกฝ่ายไม่เพียงด่าเก่ง แต่ยังไม่พูดซ้ำสักคำ!!

เสิ่นชงเยว่ไปถามระบบจริง ๆ ระบบเองก็ให้คำตอบเช่นกัน ตอนนี้ผู้เล่นพวกนั้นจึงพูดไม่ออกโดยสมบูรณ์

[ผู้เล่นเบบี้บัสไม่มีพฤติกรรมผิดกฎ! ระบบจะไม่โกงผู้เล่นคนใด]

[ผู้เล่นอันดับสามได้รับการตัดสินแล้ว]

[ขณะนี้ประกาศกระดานคะแนน สุ่มเปิดเผยชื่อผู้ใช้ของสองทีม:]

[1. มองหมาด้วยความรักลึกซึ้ง (180+180+13)]

[2. นางฟ้าน้อยขับแทรกเตอร์ (60+3)]

[3. บุปผาเบ่งบานมั่งมี (60+5)]

[คะแนนของผู้เล่นคนอื่น: 0]

[ผู้เล่นทีมอันดับหนึ่งสามารถเลือกรางวัลได้สองอย่างตามใจชอบ! อันดับสองและสามเลือกได้เพียงหนึ่งอย่างเท่านั้น]

ตอนที่เสิ่นชงเยว่ได้ยินกระดานคะแนน เธอกังวลเล็กน้อยว่าตัวตนจะถูกเปิดเผย จนกระทั่งเห็นชื่อผู้ใช้ของเพื่อนร่วมทีมบนหน้าจอแสง

เสิ่นชงเยว่กับหลินชิงชิงสบตากัน

ก่อนการแข่งขันรอบที่สองจะเริ่ม ทั้งสองคุยกันเรื่องการแบ่งรางวัลไว้แล้ว

เสิ่นชงเยว่สามารถหลอมรวมยาแก้พิษขั้นสูงได้

ไอเทมชำระล้างก็น่าดึงดูดมาก แต่เธอสามารถใช้ ‘น้ำศักดิ์สิทธิ์’ กับ ‘ยาแก้พิษ’ สร้างยาชำระล้างออกมาได้เป็นกองอย่างง่ายดาย

ดังนั้นจึงเหลือเพียง ‘การ์ดซ่อมยานพาหนะ’ กับน้ำมันตะเกียง และการ์ดซ่อมยานพาหนะ เธอก็มีอยู่ในมือพอดีสองใบ

น้ำมันตะเกียงปรากฏในดันเจี้ยนต่อเนื่องสองครั้ง ต่อให้เป็นผู้เล่นที่ไม่รู้เรื่องที่สุด ก็คงรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ครั้งนี้น่าจะไม่สามารถแลกน้ำมันตะเกียงมาได้ ดังนั้นรอบนี้เธอยังคงเลือกน้ำมันตะเกียง

ส่วนหลินชิงชิงเลือกการ์ดซ่อมยานพาหนะ

หลังจากทั้งสองเลือกรางวัลเสร็จ พวกเธอก็ถูกส่งกลับมายังทางหลวง ก่อนออกจากดันเจี้ยน หลินชิงชิงยังเพิ่มเสิ่นชงเยว่เป็นเพื่อนด้วย

เมื่อเห็นชื่อผู้ใช้ที่คุ้นเคย หลินชิงชิงก็ไม่ได้แปลกใจมากนัก ผู้เล่นในสนามมีไม่มาก คนที่โดดเด่นก็มีแค่ไม่กี่คน ยานพาหนะของเสิ่นเยว่ดูยังไงก็เกินเลเวลสามไปไกลแล้ว

ที่แท้ บอสคือเพื่อนร่วมทีมของฉันเอง!

ที่แท้ เบบี้บัสคือยานพาหนะเลเวลห้า!!

แบบนี้ก็อธิบายได้แล้วว่าทำไมรถคันนั้นถึงยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์หลังถูกชนติดกันสองครั้ง

บนสนามหมายเลข 12301

เหลือเพียงผู้เล่นอันดับสอง อันดับสาม และผู้เล่นคนอื่น ๆ

หลังการแข่งขัน คนเหล่านี้เหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเริ่มพูดคุยกับกันและกัน เพิ่มเพื่อน แลกเปลี่ยนทรัพยากร ความตึงเครียดก่อนหน้านี้หายไปหมด

ตอนที่เสิ่นชงเยว่กลับมาถึงทางหลวงพร้อมรถที่เปื้อนโคลน ก็เป็นเวลาค่อนข้างดึกแล้ว เธอล้างรถอย่างละเอียด จากนั้นเข้าไปในห้องน้ำพับได้เพื่ออาบน้ำทำความสะอาดตัวเอง

ผู้เล่นที่เข้าร่วมดันเจี้ยนออกจากดันเจี้ยนแล้ว และแชทกลุ่มก็ถูกยุบ

ข้อความในแชทโลกเลื่อนเร็วมาก

[มะเขือเทศเน่า: ใครจะเข้าใจบ้าง?! ฉันเสียเวลาอยู่ในดันเจี้ยนทั้งวัน ยางพังไป 4 เส้น ยานพาหนะเสียหาย 50% ส่งทรัพยากรในกระเป๋าไป 5 ประเภท แถมตอนเปิดหีบสมบัติยังโดนหนูเทากัดจนติดโรคระบาดอีก เสียทั้งเมียเสียทั้งทหาร! ถ้าครั้งหน้าเข้าดันเจี้ยนอีก ฉันขอเป็นหมา!]

[ตั้งชื่อไม่สำเร็จ: โอ้พระเจ้า ลืมตาดูโลกหน่อย พวกคุณรู้จักสนามลูกระนาดไหม? รถของฉันชาร์จแบตเต็ม เติมน้ำมันเต็ม ใครจะไปรู้ว่าจุดเริ่มต้นเป็นลูกระนาด แล้วตั้งแต่ต้นจนจบฉันก็ไม่เคยออกจากจุดเริ่มต้นเลย!! ฉันขึ้นสวรรค์อยู่ตรงนั้นแหละ!]

[หมาป่าน้อย 190: พูดถึงลูกระนาด พวกคุณเห็นวิดีโอในแชทกลุ่มหรือเปล่า?]

[เจอกันหลังฟ้าสาง: หมายถึงสาวพลังมหาศาลที่ขับรถสีชมพูในสนามหมายเลข 12301 ใช่ไหม? ชิบ! เธอกินผลไม้พลังไปกี่ลูกกัน? ถึงยกรถหนักเป็นตันด้วยมือเดียวได้!]

[หมาป่าน้อย 190: พลังสร้างปาฏิหาริย์! ผู้เล่นจากสนามหมายเลข 12301 บอกว่าเธอติดอยู่ตรงเขตลดความเร็ว แต่เธอลากยานพาหนะออกมาเองกับมือ! แถมยังได้อันดับหนึ่งรวมด้วย!]

[ข้าวคลุกขี้แมลงสาบ: พวกคุณพูดอะไรกัน? ฉันไม่เข้าใจ]

.

.

จบ.