ตอนที่ 55 บั๊กของระบบ รีดไถทรัพยากร

.

.

เวลาที่เหลือกำลังนับถอยหลัง

เสิ่นชงเยว่ก้าวเร็วขึ้นทันที มุ่งตรงไปหยุดอยู่ตรงหน้าพนักงานตัวเล็กขนสีเทา

ต่างจากมอนสเตอร์ในหีบ สิ่งมีชีวิตตัวนี้มีสติชัดเจน

“คุณเป็นพนักงานของสถานีรีไซเคิลใช่ไหม?” เธอถาม น้ำเสียงแฝงความไม่แน่ใจเล็กน้อย

อีกฝ่ายมองเธอด้วยสายตาระแวดระวัง “ถามทำไม?”

แค่นี้ก็พอแล้ว

เสิ่นชงเยว่โล่งอกทันที อย่างน้อยเธอก็หาคน ถามทาง เจอแล้ว

เธอเปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อย ก่อนจะจงใจพูดเสียงเรียบเหมือนกำลังสงสัย

“จริงเหรอ? ฉันเห็นข้างนอกมีแต่พวกหัวกระต่ายเต็มไปหมด คุณตัวเล็กขนาดนี้ แน่ใจนะว่าเป็นพนักงาน ไม่ใช่พวกที่แอบลักลอบเข้ามา?”

สายตาที่กวาดมองขึ้นลงแบบประเมินค่า ทำให้พนักงานตัวเล็กชะงักไปทันที

สีหน้าของมันเปลี่ยนเป็นไม่พอใจ

“ฉะ ฉันเป็นพนักงานจริง ๆ ชื่อแจ็ค อย่าดูถูกเพราะตัวเล็กนะ ในสถานีนี้ไม่มีอะไรที่ฉันไม่รู้”

มันรีบโต้กลับอย่างร้อนรน

เสิ่นชงเยว่ยิ้มอ่อน สีหน้าดูใจดีขึ้นมาทันที

ดีมาก เข้าทางพอดี

เธอกำลังหงุดหงิดเรื่องหาเครื่องควบแน่นกับเครื่องระเหยไม่เจออยู่พอดี

“งั้นเหรอ”

เธอเอียงหัวเล็กน้อย “แล้วฉันจะเชื่อคุณได้ยังไง?”

แจ็ครีบควักบัตรพนักงานออกมาโชว์ทันที สีหน้าจริงจัง

“เห็นหรือยัง? คราวนี้เชื่อหรือยัง?”

เสิ่นชงเยว่พยักหน้า ยิ้มกว้างขึ้น

“เชื่อแล้ว นายเป็นพนักงานจริง ๆ”

เธอหยุดเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่ออย่างเป็นธรรมชาติ

“เมื่อกี้นายบอกว่าที่นี่ไม่มีอะไรที่นายไม่รู้ งั้นแจ็คตัวน้อย นายรู้ไหมว่าเครื่องควบแน่นกับเครื่องระเหยอยู่ตรงไหน?”

โซนอิเล็กทรอนิกส์มันใหญ่เกินไป เธอหาเองไม่ทันแน่ เวลาเหลือไม่พอ

“เครื่องควบแน่น? จะเอาไปทำอะไร?”

แจ็คขมวดคิ้ว

เสิ่นชงเยว่ยังคงยิ้มเหมือนเดิม มือหยิบผลึกสีเขียวออกมาสองก้อน โยนให้มันอย่างไม่ใส่ใจ

“ไม่มีอะไร แค่บอกว่ารู้หรือไม่รู้ก็พอ”

ผลึกสีเขียวมีพลังงานในตัวและสามารถใช้แทนเงินได้ด้วย

แจ็คแทบจะคว้ามันเข้ามาเก็บทันที ดวงตาเล็ก ๆ เป็นประกายอย่างปิดไม่อยู่

“รู้สิ เครื่องควบแน่นอยู่ชั้น A190 เดี๋ยวฉันพาไป”

โชคดีที่ชั้นนั้นอยู่ไม่ไกล

เสิ่นชงเยว่กวาดสายตาไปทั่วแถวชั้นวางที่เรียงเป็นระเบียบ เครื่องจักรเต็มไปหมด ตาของเธอแทบเปลี่ยนเป็นสีเขียวในทันที

แจ็คพาไปถึงแล้วก็อธิบายต่อ

“เครื่องระเหยอยู่ชั้น A200 ส่วนใหญ่พวกนี้เสียหมดแล้ว เป็นของชำรุด มนุษย์จะเอาไปทำอะไร?”

เสิ่นชงเยว่ไม่ตอบ

ถ้าเธอไม่มีพรสวรรค์ “หลอมรวม”ของพวกนี้คงไร้ค่าไปจริง ๆ

สำหรับเธอนี่มันคือขุมทรัพย์!

เครื่องควบแน่นกับเครื่องระเหยอยู่ใกล้กันประหยัดเวลาไปได้มาก

กฎบอกว่าผู้เล่นเลือกได้ 3 ประเภทวัสดุ

แต่ไม่ได้บอกว่า หยิบได้กี่ชิ้น

เสิ่นชงเยว่ไม่พูดอะไรอีก เธอยื่นมือแตะ

แล้วเก็บ

แตะ

แล้วเก็บ

แค่ไม่กี่สิบวินาที เครื่องควบแน่นหลายร้อยชิ้นก็ถูกดูดเข้ากระเป๋า

หนึ่งนาทีต่อมา เครื่องระเหยอีกหลายร้อยชิ้นก็หายไปจากชั้น

แจ็คยืนอึ้งไปทั้งตัว ก่อนจะร้องเสียงแหลมออกมา

“นะ นี่ นายเก็บของแบบนี้เหรอ?”

มันพูดเร็วขึ้น

“ผู้เล่นแต่ละคนเลือกได้แค่ 3 ประเภทนะ!”

เสิ่นชงเยว่หันไปยิ้ม

สีหน้าบริสุทธิ์มาก

“ใช่ ฉันรู้”

มือเธอยังไม่หยุด

ยังคงกวาดของเข้ากระเป๋าเหมือนลมพายุ

“ฉันก็เลือกแค่ 2 ประเภทนี่”

แจ็คชะงัก

มันอ้าปากจะพูด แต่พูดไม่ออก

เสิ่นชงเยว่พูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“กฎบอกแค่ประเภท ไม่ได้บอกจำนวน”

“ดูสิ ระบบก็ยังไม่ลงโทษฉันเลย แปลว่าไม่ผิด”

แจ็คอึ้งไปพักหนึ่ง ก่อนจะพึมพำ “ก็… จริงนะ?”

มันพยักหน้าอย่างงง ๆ “น่าจะ… ใช่?”

ระบบ 04 ที่เฝ้ามองทุกอย่างอยู่เงียบสนิท

มันไม่พูด

เพราะถ้าพูด

ผู้เล่นคนนี้จะหาช่องโหว่มาอุดมันอีก ของก็เป็นแค่ของเสีย เอาไปก็ไม่เป็นไร ทันใดนั้น มันนึกขึ้นได้

พรสวรรค์ของเสิ่นชงเยว่คือ “หลอมรวม”

สีหน้าของระบบแข็งทื่อไปทันที

สถานการณ์ ดูเหมือนจะเริ่มไม่ปกติแล้ว

…

เสิ่นชงเยว่ยิ้มตาหยีก่อนหยิบการ์ดสถานีออกมาดู

เวลาเหลือ 00:02:21

ต้องไปแล้ว!

ไม่งั้นติดอยู่ที่นี่แน่!

ทันใดนั้นไฟทั้งสถานีดับลง แล้วติดขึ้นใหม่เป็นสีแดงฉาน เป็นสัญญาณให้ออกจากพื้นที่

เธอเก็บของเพิ่มอีกสองแถว แล้วพุ่งไปทางออกทันที

แต่สถานีมันใหญ่เกินไป เธอวิ่งผิดทาง!

ยิ่งวิ่ง ยิ่งลึกเข้าไป

พอรู้ตัว

เวลาก็แทบหมดแล้ว

เสียงสัญญาณเตือนดังต่อเนื่องทั้งสถานีถูกย้อมเป็นสีแดง พนักงานทุกคนหยุดการทำงาน แล้วหันมามองเธอพร้อมรอยยิ้มแปลกประหลาด

เสิ่นชงเยว่ใจเต้นแรง แต่สีหน้าไม่เปลี่ยน

หางตาเธอเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่าง

เครื่องคุ้น ๆ

โต๊ะคราฟต์!

เธอหยุดทันที ดึงออกมาหลายตัว แล้วยัดเข้ากระเป๋าอย่างรวดเร็ว

จากนั้นวิ่งต่อ

ด้วยแหวนเพิ่มความเร็วสามวง เธอพุ่งออกจากทางได้ทันเส้นยาแดงผ่าแปด

ร่างของเธอโผล่ออกมาบนถนนเหมือนหนูดำตัวใหญ่

พอหันกลับไปมองทางเข้า มันหายไปแล้ว

เสิ่นชงเยว่ปัดกางเกงเบา ๆ แล้วเดินกลับไปที่รถ

ทันทีที่นั่งลงบนเบาะข้างคนขับสีหน้าที่สงบนิ่งก็แตกออกเล็กน้อย

อีกนิดเดียว…

เธอเกือบจะติดอยู่ในนั้นแล้ว

และเธอก็สังเกตเห็นกำไลที่ข้อมือของแจ็ค เหมือนกับของพนักงานร้านหนูน้อยหมวกแดงครั้งก่อน

นั่นหมายความว่าพวก NPC พวกนี้ อาจเคยเป็นผู้เล่นมาก่อน

เวลาจำกัดอาจเป็น “ระบบป้องกัน”เพื่อไม่ให้ผู้เล่นกลายเป็นพวกนั้น

ความคิดปะปนกันในหัว

แต่เธอเลือกที่จะหยุดคิด

ตอนนี้สิ่งสำคัญคือของที่ได้มา

เครื่องควบแน่น 688 ชิ้น

เครื่องระเหย 710 ชิ้น

โต๊ะคราฟต์ 19 ตัว

แม้จะเป็นของเสียเกือบทั้งหมด

แต่สำหรับเธอ ไม่มีคำว่าใช้ไม่ได้!

เธอเป็นใครกัน? เธอคือเสิ่นชงเยว่!!

[ตรวจพบ เครื่องควบแน่นในกระเป๋าสามารถหลอมรวมกับเหล็กเพื่อสร้างไอเทมใหม่ ต้องการหลอมรวมทั้งหมดหรือไม่?]

ดวงตาของเธอสว่างขึ้นทันที

.

.

จบ.