ตอนที่ 39 ดันเจี้ยนเกม — ทุ่งข้าวสาลีไร้สิ้นสุด

ตอนที่ 39 ดันเจี้ยนเกม — ทุ่งข้าวสาลีไร้สิ้นสุด

.

.

ลิ้นของเสิ่นชงเยว่ลื่นไหลเหมือนดอกบัวบาน ระบบเถียงไม่ออก สุดท้ายก็ได้แต่เงียบไป

บนทางหลวงมืดสนิท ร่างเล็ก ๆ ยังคงดึงกิ่งไม้จากพุ่มไม้ข้างทางไม่หยุด

เสิ่นชงเยว่ดึงจนกระบะหลังแน่นเอี๊ยดถึงยอมเลิก แล้วปีนกลับขึ้นรถ วางแบบพิมพ์ลงบนโต๊ะคราฟต์

หน้าจอแสดงผลปรากฏขึ้นทันที

[แบบพิมพ์กระดาษชำระ: ใช้ไม้หรือพืชใดก็ได้ในการผลิต]

[กระดาษชำระ: ไม้ 1/2205 พืช 1/232]

ของฟรีอยู่ตรงหน้า จะไม่เอาได้ยังไง?

วันนี้เธอหลอกระบบสำเร็จ ใช้ช่องโหว่ได้ก็จริง แต่ใครจะไปรับประกันว่าพรุ่งนี้ระบบจะไม่กลับลำ?

ในเมื่อมีโอกาส ก็ต้องรีบกอบโกย!

ผลิตกระดาษชำระเพิ่ม เอาไปใช้เองก็ได้ เอาไปขายก็ได้ ได้กำไรสองทาง

เสิ่นชงเยว่ตั้งค่าร้านให้แลกด้วย ชิ้นส่วนยานพาหนะ แล้วไม่ลืมโปรโมตในแชทโลก

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส]: กระดาษชำระทำสดใหม่ ม้วนละ 2 ชิ้นส่วนยานพาหนะ ใครต้องการเฝ้าร้านไว้ ลงของทันที มาก่อนได้ก่อน

ข้อความเดียว จุดชนวนทั้งแชท

[กระต่ายน้อยเชื่อฟัง]: อ๊าก! ฉันเอาหมวก! ขอหมวก!

[โรบินสัน]: ข่าวดี! บอสกลับมาแล้ว ข่าวร้าย เธอขายกระดาษชำระ…

[หมีใหญ่]: อะไรนะ? บอสไม่ทำหมวกแล้ว กลายเป็นเจ้าพ่อค้ากระดาษชำระไปแล้วเหรอ?

[ดอกไม้สองข้างทาง]: ฉันกำลังขาดกระดาษพอดี ดีเลย

[ซินนาม่อนโรลไม่ใช่หมา]: ขอหมวกเถอะ! วัสดุ 24 ชิ้นเตรียมพร้อมแล้ว!

[ชารสหอมเฟิงเจวียน]: คนรอซื้อหมวกเป็นแสน! บอสเข้าใจธุรกิจไหม? พักเรื่องกระดาษไปก่อน หมวกสำคัญกว่า!

[หลี่ขุ่ยสาวน้อย]: หนาวจะตายแล้ว เอาแผ่นให้ความร้อนกลับมาขายได้ไหม

[สาวน้อยเวทมนตร์เสี่ยวฟาง]: ขอแผ่นให้ความร้อนหนึ่งเสียง

[แยกภูเขานี้]: เรียกร้องให้เอาแผ่นให้ความร้อนกลับมาขาย!!

[หนิวชุ่ยฮวาแกร่ง]: โชคดีฉันได้มา 2 แผ่นเมื่อวาน วันนี้ยังได้ผ้าห่ม ห่มทั้งตัวอุ่นสบาย

เสิ่นชงเยว่ไม่สนเสียงบ่นของใคร เธอยังคงถอนพุ่มไม้แล้วผลิตกระดาษต่อ

แผ่นให้ความร้อนอยากขายก็ขายไม่ได้ ผงคาร์บอนหมดไปแล้ว

ครั้งก่อนเข้าเหมืองดาวแดงได้เพราะบัตรผ่าน ไม่ใช่จะมีบ่อย

ผ่านไปสองชั่วโมง มือเธอแดงแสบจนแทบทนไม่ไหว ถึงยอมพัก

เธอลงกระดาษชำระล็อตสุดท้าย ของในร้านหายวับในหนึ่งวินาที

รอบนี้เธอได้ชิ้นส่วนยานพาหนะมากกว่า 3000

เธอเก็บไว้ใช้เอง 100 ม้วน กันเหตุฉุกเฉิน

กลางคืนลมหนาวพัดแรง เสิ่นชงเยว่หยิบห้องน้ำพกพาออกมา ทำความสะอาดตัวเอง แล้วล้มตัวลงบนผ้าห่มนุ่ม

เสียงซู่ซ่าด้านนอกดังไม่หยุด แต่เธอชินแล้ว เลยทำเป็นไม่ได้ยิน

…

เช้าวันต่อมา

เสิ่นชงเยว่สะดุ้งตื่นเพราะความร้อน

07:21 น. อุณหภูมิ 30 องศา

เปิดหน้าจอ แชทโลกหายไปอีกหลายพันคน

แต่เช้าก็มีคนขอแลกหมวกเต็มไปหมด เธอสุ่มลงของสองล็อต เก็บคะแนนความนิยมได้อีกระลอก

[เปลี่ยนตัวตอนแปดสิบ]: ตื่นเช้ามาได้ของดี กะจะซื้อหมวกราคา 50 ชิ้นส่วนยานพาหนะ แต่กลับได้ของถูกจากที่นี่เฉยเลย

[เรียกฉันว่าราชินี]: ขอบคุณบอส รู้ได้ไงว่าฉันอดนอนรอหมวก?

[ลูกอมกระต่ายขาว]: ในที่สุดฉันก็มีหมวกแล้ว!

เสิ่นชงเยว่ไม่สนคอมเมนต์ เธอล้างหน้า กินข้าว แล้วออกตัวตรงเวลา

วันนี้เธอยุ่งมาก ขับรถ ถอนพุ่มไม้ เก็บกล่อง ทำพร้อมกันสามอย่าง

ระหว่างจะเก็บกล่องกลางถนน เสียงระบบก็ดังขึ้น

[ยินดีด้วย ผู้เล่นที่รอดชีวิต กำลังเข้าสู่ดันเจี้ยนแรกหลังช่วงมือใหม่ — “ทุ่งข้าวสาลีไร้สิ้นสุด”]

[เงื่อนไข: ผ่านทุ่งข้าวสาลีอย่างปลอดภัย]

[เวลาจำกัด: ก่อน 24:00 วันนี้]

[รางวัล: ปกปิดชั่วคราว]

[บทลงโทษ: ไม่ผ่านภายในเวลา จะติดอยู่ในโลกนี้ตลอดไป]

[สามารถเลือกเข้าร่วมหรือไม่ก็ได้]

เสิ่นชงเยว่ชะงักไปเล็กน้อย

ดันเจี้ยนนี้ต่างจากก่อน ไม่มีคำใบ้ ไม่มีวิธีผ่าน ไม่มีแม้แต่รางวัลให้ดู

อันตรายชัด ๆ

เธอลังเลสองวินาที แล้วกดเข้าร่วม

[ยินดีต้อนรับผู้เล่นเสิ่นชงเยว่ สู่ดันเจี้ยน — ทุ่งข้าวสาลีไร้สิ้นสุด]

เสียงระบบเย็นเฉียบเหมือนเดิม แต่เหมือนมีแรงกัดฟันแฝงอยู่เล็กน้อย

ภาพมืดลง

พอลืมตาอีกครั้ง ท้องฟ้าก็ขมุกขมัว สองข้างทางกลายเป็นทุ่งข้าวสาลี

ไม่มีสีเขียว ไม่มีความอุดมสมบูรณ์ มีแต่รวงแห้งสีเหลือง ฝูงอีกาบินวน ไม้กางเขนปักอยู่กลางทุ่มโดยมีหุ่นไล่กาขาดรุ่งริ่งผูกอยู่

บรรยากาศชวนขนลุก

แต่ดวงตาเสิ่นชงเยว่กลับเป็นประกาย

เธอรีบจอดรถ สวมถุงมือแพทย์ แล้วเริ่มถอนทันที

สุดยอด!!

ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว!

นี่มันแหล่งวัตถุดิบธรรมชาติชัด ๆ แถมรวงแห้งยังจัดการง่ายกว่าพุ่มไม้มีหนาม

ในสายตาเธอ นี่ไม่ใช่ดันเจี้ยน นี่มันสวรรค์!

ใครบอกดันเจี้ยนอันตราย?

ดันเจี้ยนนี้ดีเกินไปแล้ว!

ข้าวสาลีแห้งเต็มไปหมด เหมาะทำกระดาษชำระที่สุด

เธอถอนจนหยุดไม่ได้

ในขณะเดียวกัน แชทโลกก็เดือดอีกครั้ง

[ชีวิตเหมือนฝัน]: มีใครเข้าแล้วบ้าง? บอกหน่อยว่าเป็นยังไง แล้วฉันค่อยตัดสินใจว่าจะเข้าร่วมไหม

[สาวตลก]: อย่าเข้า ฉันเห็น… ******

[คนกล้าไม่กลัว แต่ฉันกลัว]: มาเลย ที่นี่ ******

[หล่อเท่มีเสน่ห์]: ระบบปิดข้อมูล ทำไมพูดไม่รู้เรื่อง สรุปควรเข้าไหม?

[ถูกกฎหมายแต่ป่วย]: เข้ามา ******

[ผู้เล่นอย่าพยายามหาช่องโหว่]

[ดันเจี้ยนกำลังจะปิด]

[10 9 8 …]

คนพวกนี้ยังเหมือนเดิม!

อยากได้รางวัล แต่ไม่อยากเสี่ยง ไม่อยากลงแรง

ทุ่งข้าวสาลีไร้สิ้นสุดคือดันเจี้ยนที่ง่ายที่สุดในการหา ‘น้ำมันตะเกียง’ หลังช่วงมือใหม่

หลังจากนี้จะยากขึ้นเรื่อย ๆ

ในชาติก่อน เธอแทบเอาตัวไม่รอด ได้เข้าทีมก็เพราะของรางวัลจากที่นี่

รอบนี้ เธอเคยผ่านแล้ว จึงไม่มีอะไรยาก

อีกด้านหนึ่ง

ซ่งฉูมองแชทโลก ปิดหน้าจอทันที แล้วกดเข้าดันเจี้ยนโดยไม่ลังเล

[ยินดีต้อนรับผู้เล่นซ่งฉู สู่ดันเจี้ยน — ทุ่งข้าวสาลีไร้สิ้นสุด]

.

.

จบ.