ตอนที่ 36 ใจกว้างแต่ขี้งก

ตอนที่ 36 ใจกว้างแต่ขี้งก

.

.

การเจรจาจบลงอย่างรวดเร็วโดยแทบไม่มีช่องว่างให้ลังเล

ซีหลี่ หรือก็คือ “ลมใหญ่พัดต้นอู๋ถง” ทำตามข้อตกลงทันที ส่งข้อมูลแบบพิมพ์หมวกนิรภัยให้เสิ่นชงเยว่โดยไม่คิดเก็บงำแม้แต่นิดเดียว

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส]: นายให้แบบพิมพ์ฉันง่ายขนาดนี้ ไม่กลัวฉันเชิดหนีเหรอ?”

[ลมใหญ่พัดต้นอู๋ถง]: เธอไม่ทำแบบนั้นหรอก! อีกอย่างฉันไม่ได้มีแค่แบบพิมพ์เดียว ของที่ฉันมี มันมีค่ากว่านี้เยอะ”

เมื่อคืนทันทีที่ช่วงมือใหม่สิ้นสุดลง คนคนนี้ก็เริ่มขายแผ่นให้ความร้อนทันที และแบบพิมพ์นั่นก็มาจากเขา

ซีหลี่รู้ดีว่าต้องใช้วัสดุอะไรบ้าง ผ้า ถ่านหิน แต่ละอย่างล้วนเป็นทรัพยากรที่หาได้ยากในโลกนี้ ทว่าเสิ่นชงเยว่กลับเอามาขายในราคาที่แทบเรียกได้ว่าแจก

ขอแค่วัสดุอะไรก็ได้หนึ่งชิ้นก็แลกได้แล้ว พฤติกรรมแบบนี้ ต่อให้จะบอกว่าเป็นพ่อค้าหน้าเลือดก็ไม่มีใครเชื่อ

ในสายตาของเขา นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีสไม่ใช่คนใจดีธรรมดา แต่เป็นคนที่ควบคุมจังหวะเกมได้อย่างแม่นยำจนน่ากลัว

…

ขณะเดียวกัน ช่องแชทโลกก็ระเบิดความโกลาหลจากการปรากฏตัวของผู้บังคับใช้กฎหมาย ผู้เล่นจำนวนมากถูกสุ่มตรวจแบบไม่ทันตั้งตัว

[นักบุญสุมารี]: ใครมีหมวกนิรภัยบ้าง? ขอร้องล่ะ ฉันกำลังขับรถอยู่ อยู่ดี ๆ มีคนหัวกระต่ายถือเลื่อยไฟฟ้าสีชมพูโผล่มาข้างหน้าฉัน ขอแค่ยืมผ่านด่าน เสร็จแล้วจะคืนให้เลย!”

[หมีน้อยเต้นระบำ123]: จะเชื่อว่าเธอคืนหมวก หรือจะเชื่อว่าฉันคือฉินสื่อหวงดี?”

[เชฟพายสามดาว]: ช่วยด้วย! ฉันเปิดกล่องได้ไวน์ผลไม้ ดื่มไปนิดเดียว ตอนนี้มีคนหัวหนูโผล่มาอยู่ข้างหน้า 100 เมตร แบบนี้ถือว่าเมาแล้วขับไหม?”

[คุณหนูพันตำลึง]: ฉันกินช็อกโกแลตผสมเหล้าไปครึ่งกล่อง บอกว่าไม่ใช่แอลกอฮอล์ แต่โดนตรวจเมา ยึดใบขับขี่ไปแล้ว ใครก็ได้ช่วยที”

[ปีนเขาคงถงยามดึก]: มีเหล้าผสมอยู่จะไม่ใช่แอลกอฮอล์ได้ยังไง?”

[ลาฟีต์แปดสิบสองปี]: เตือนเลย ของกินจากกล่องอย่าประมาท! คนข้างบนยังได้ช็อกโกแลตกิน ส่วนฉันนั่งกินน้ำแข็งใสอยู่ข้างทาง”

เสิ่นชงเยว่กวาดตามองผ่านข้อความเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว ความคิดหนึ่งค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นในหัว

ของกินพลังงานสูงแบบนี้ ไม่มีใครปฏิเสธได้ พอกินเข้าไป ระบบก็จัดผู้บังคับใช้กฎหมายมา ‘ต้อนรับ’ ทันที เหมือนตั้งใจวางกับดักไว้ล่วงหน้า

เมาแล้วขับ โทษคือยึดใบขับขี่และกักตัว

และในโลกเอาชีวิตรอดนี้ การกักตัวก็ไม่ต่างอะไรจากการรอความตาย เพราะไม่สามารถทำระยะทางได้ก็เท่ากับถูกกำจัด

…

เธอไม่เสียเวลาไปกับเสียงบ่นในแชทอีกต่อไป แต่เริ่มลงมือทำหมวกนิรภัยทันที

มือทั้งสองข้างเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องไม่หยุดพัก วางแบบพิมพ์ลงบนโต๊ะคราฟต์ หน้าจอก็แสดงข้อมูลขึ้นทันที

[แบบพิมพ์หมวกนิรภัย: ใช้ พลาสติก เชือกป่าน ยาง และแก้ว]

[หมวกนิรภัยธรรมดา: พลาสติก 1/3000 เชือกป่าน 1/350 ยาง 1/320 แก้ว 1/520]

[หมวกนิรภัยพื้นฐาน: พลาสติก 2/3000 เชือกป่าน 2/350 ยาง 1/320 กระจกนิรภัย 2/0]

เธอไม่มี ‘กระจกนิรภัย’ อยู่ในมือ แต่ทันใดนั้นก็เกิดความคิดขึ้นมา

กระจกนิรภัยก็คือกระจกชนิดหนึ่ง ถ้าอย่างนั้นอาจใช้ความสามารถ ‘หลอมรวม’ ได้

[แก้ว 3 ชิ้น ทำการหลอมรวมหรือไม่]

[ยืนยัน]

[หลอมรวมสำเร็จ ได้รับ กระจกนิรภัย 1 ชิ้น]

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าเสิ่นชงเยว่ ใช้ได้จริง แม้จะกินทรัพยากรไปมากแต่ก็คุ้มค่า เธอใช้กระจกนิรภัยชิ้นนั้นสร้างหมวกนิรภัยพื้นฐานขึ้นมาหนึ่งใบ

[หมวกนิรภัยพื้นฐาน: แข็งแรง ทนทาน มากกว่ารุ่นธรรมดา]

[หมายเหตุ: ถนนมีเป็นพันสาย ความปลอดภัยต้องมาก่อน ขับรถอย่างประมาท ทำคนข้างหลังต้องร้องไห้ฉันแข็งแรงกว่าหมวกนิรภัยทั่วไป สวมฉันสิ!]

เธอเก็บหมวกใบนี้ไว้ใช้เอง จากนั้นเลือกผลิตหมวกธรรมดาแทน เพราะต้นทุนต่ำและสามารถผลิตจำนวนมากได้

เธอคราฟต์รวดเดียวหนึ่งร้อยใบ แล้วส่งให้ลมใหญ่พัดต้นอู๋ถงสองใบตามข้อตกลง จากนั้นตั้งร้านค้าทันที กำหนดวัสดุแลกเปลี่ยนเป็น แก้ว พลาสติก ยาง และเชือกป่าน

ทันทีที่ประกาศออกไป หมวกทั้งหมดถูกกวาดซื้อหมดในพริบตา

[วัวน่ารักไม่กลัวความยาก]: ลงขายตอนไหนเนี่ย

[กลิ่นข้าวในทุ่งนา]: ข่าวดี! มีหมวกขาย ข่าวร้าย ฉันกดไม่ทัน!!

[หม่าเสินเหมยเหมย]: มีแค่เก้าสิบแปดใบ คนทั้งเซิร์ฟเวอร์กี่ล้าน? ใครแย่งได้คือเทพแล้ว!

[ผู้นำเผ่าจันทร์กระจ่าง]: เพิ่มของหน่อย ไม่ต้องกลัวว่าจะขายไม่หมด!

[หลุดรอดการศึกษาภาคบังคับเก้าปี]: สิบสองวัสดุต่อหมวก แพงไปไหม?!

ยังไม่ทันที่เสิ่นชงเยว่จะตอบ ผู้เล่นคนอื่นก็สวนกลับทันที

[หัวหน้าเผ่านอนราบ]: แพงอะไร? เขตอื่นขายห้าสิบวัสดุยังมี

[ของเสียคุ้มครองระดับชาติ]: ไม่มีหมวกโดนปรับ! ถ้าครบสามครั้ง รถโดนยึด ยังจะว่าแพงอีก?

เสิ่นชงเยว่ไม่สนการถกเถียง มือของเธอเคลื่อนไหวต่อเนื่องราวกับเครื่องจักร หนึ่งร้อยใบแรกเปลี่ยนเป็นวัตถุดิบจำนวนมากทันที เธอโยนทั้งหมดกลับเข้าโต๊ะคราฟต์ ผลิตเพิ่มอีกเกือบสามร้อยใบ แล้วขายต่อทันทีโดยไม่พัก

ทั้งหมดถูกกวาดหมดในพริบตา ได้วัสดุกลับมาสองพันสี่ร้อยชิ้น กำไรทบต้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป หมวกนิรภัยถูกขายไปเป็นหลักหมื่นใบแล้ว

ซีหลี่มองหน้าจออย่างนิ่งงัน แม้จะเตรียมใจไว้แล้ว แต่ก็ยังอดตกใจไม่ได้ คนคนนี้สามารถเปลี่ยนแบบพิมพ์หนึ่งใบให้กลายเป็นเครื่องผลิตทรัพยากรได้จริง

ทันใดนั้น ข้อความแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นตรงหน้าเขา

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส ส่ง: แก้ว 1000 เชือกป่าน 1000 ยาง 1000 พลาสติก 1000]

ซีหลี่กดรับโดยสัญชาตญาณ แต่ในวินาทีถัดมาก็ต้องรีบยกเลิก เพราะกระเป๋าของเขารับไม่ไหว

[ลมใหญ่พัดต้นอู๋ถง]: ฝากเก็บให้ก่อน

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส]: เก็บให้ได้ แต่มีค่าฝาก

ซีหลี่กระตุกมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะพิมพ์ตอบตกลงในที่สุด

เขามองหน้าจอเงียบ ๆ ผู้เล่นคนนี้ จะว่าใจกว้างก็ใช่ แต่จะว่าขี้งกก็ใช่อีก แต่ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนก็คือ

เธอไม่เคยยอมเสียเปรียบเลยแม้แต่นิดเดียว

.

.

จบ.

เกร็ดท้ายตอน

ชื่อ “ซีหลี่” (司黎) มีความหมายแฝงว่า “ผู้ควบคุมมวลชน” หรือ “ผู้กำหนดทิศทาง”

…

ฉินสื่อหวง (秦始皇 / Qin Shi Huang)

คือจักรพรรดิองค์แรกของจีน ผู้รวมแผ่นดินจีนให้เป็นหนึ่งเดียวเมื่อกว่า 2,000 ปีก่อน