ตอนที่ 16 อีสเตอร์เอ้กหีบปีศาจ

ตอนที่ 16 อีสเตอร์เอ้กหีบปีศาจ

.

.

.

[คุณสบตากับปีศาจเย็บกระสอบ สติ -8 พลังชีวิต -5]

เสิ่นชงเยว่ใจหายวาบ ความคิดแรกผุดขึ้นมาในหัวทันที

แย่แล้ว… นี่ฉันไปเปิดตัวอะไรเข้าให้กันแน่

แค่สบตา ก็ทำให้ค่าพลังชีวิตกับค่าสติลดลงได้

เสียงแจ้งเตือนดังซ้อนขึ้นมาอีกครั้งอย่างไม่ให้ตั้งตัว

[พลังชีวิตลดลง 10 เหลือ 60]

[สติลดลง 16 เหลือ 40]

เสิ่นชงเยว่เม้มริมฝีปากแน่น ใจเริ่มหนักอึ้งขึ้นมา

รู้อย่างนี้… ตอนแรกไม่ควรเปิดหีบสีขาวเลย แต่ตอนนี้จะมานั่งเสียใจก็สายเกินไปแล้ว

ถ้ากำจัดปีศาจตัวนี้ไม่ได้ เธอมีโอกาสสูงมากที่จะตายจากพลังชีวิตลดจนเหลือศูนย์

“ตึก ตึก ตึก”

เสียงส้นสูงกระทบพื้นดังชัดบนทางหลวง

ปีศาจเย็บกระสอบเดินเข้ามาช้า ๆ ดวงตาดำสนิทจ้องตรงมาที่เธอ ภายในกระสอบมีเสียงครูดแปลก ๆ ดังขึ้น คล้ายมีใครกำลังใช้เล็บข่วนอยู่จากด้านใน

หัวใจเสิ่นชงเยว่กระตุกอย่างแรง เธอรีบหลบสายตา ไม่กล้าสบตากับมันอีกแม้แต่วินาทีเดียว

เธอกวาดสายตามองตำแหน่งของมันอย่างรวดเร็ว สูดหายใจลึกหนึ่งครั้ง แล้วพุ่งตัวเข้าไปด้านหน้า แทงกริชอาบยาพิษใส่ขาเรียวยาวของมันอย่างแม่นยำ

แต่ปีศาจเหมือนจะรู้ล่วงหน้า มันขยับหลบไปด้านข้างพอดี การโจมตีพลาดเป้า

เสิ่นชงเยว่กัดฟันแน่น ไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว ก้มลงคว้ามีดกระดูกหมูจากพื้นแล้วเหวี่ยงออกไปใส่อีกฝ่ายทันที

เธอใช้หางตามองหาตำแหน่งของปีศาจอย่างระมัดระวัง แต่ในจังหวะที่เผลอ ดวงตากลมในกระสอบก็สบตาเข้ากับเธออีกครั้ง

[คุณสบตากับปีศาจเย็บกระสอบ พลังชีวิต -5 สติ -8]

เสิ่นชงเยว่สะดุ้ง เธอฝืนตั้งสติ พยายามข่มความรู้สึกไม่มั่นคง แล้วค่อย ๆ ปรับวิธีการโจมตีใหม่

จุดอันตรายของมัน… อยู่ที่ “ดวงตา”

ขอแค่ไม่สบตา ก็จะไม่เสียพลังชีวิต

หลังจากโดนลดพลังสองครั้งติด เธอก็เข้าใจกลไกของมันในที่สุด

เสิ่นชงเยว่เคลื่อนตัวอ้อมไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว ใช้จังหวะที่มันเคลื่อนไหวช้า ยกกริชขึ้นแล้วเฉือนกระสอบให้เกิดรอยแยก

แต่ทันทีที่กระสอบเปิดออก

ลูกตานับไม่ถ้วนก็ลืมขึ้นพร้อมกันภายในช่องนั้น

[คุณสบตากับปีศาจเย็บกระสอบ พลังชีวิต -5 สติ -8]

[พลังชีวิต -5 สติ -8]

[พลังชีวิต -5 สติ -8]

เสียงแจ้งเตือนดังรัวติดกัน

[ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ผู้เล่นเสิ่นชงเยว่ พลังชีวิต 30 สติ 12 กำลังจะสูญเสียสติ… พลัง +1 ความเร็ว +1 จิตวิญญาณ +50 เข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่ง]

ดวงตาของเสิ่นชงเยว่แดงก่ำ ลมหายใจถี่รุนแรง สภาพเหมือนคนที่ถูกบีบจนถึงขีดสุด

ในหัวเหลือเพียงความคิดเดียว

ฆ่า

ฆ่ามัน

ฆ่ามันให้ตาย

ไม่สำคัญว่าเธอจะรอดหรือไม่ ขอแค่ลากมันลงนรกไปด้วย!

เสิ่นชงเยว่ที่สูญเสียสติไปแล้วเปลี่ยนจากความลังเลก่อนหน้า กลายเป็นแน่วแน่และบ้าคลั่ง เธอคว้ามีดกระดูกหมูและกริชอาบยาพิษ พุ่งเข้าใส่ปีศาจโดยไม่ถอย

ใบมีดสองเล่มฟาดฟันซ้ำแล้วซ้ำเล่า กระสอบเก่าถูกฉีกขาดจนเป็นชิ้น ๆ

ภายในยังคงเป็นความมืดว่างเปล่า และลูกตานับไม่ถ้วนที่จ้องกลับมา

เมื่อการโจมตีทางกายภาพไม่ได้ผล เสิ่นชงเยว่เปลี่ยนวิธีทันที

เธอหยิบถังน้ำมันออกมา เทลงไปในช่องกระสอบที่เปิดอยู่ จากนั้นจุดไฟแล้วโยนเข้าไปโดยไม่ลังเล

“ตูม”

เปลวไฟระเบิดขึ้นในทันที

ร่างของปีศาจลุกไหม้ ขายาวสั่นกระตุก มันพยายามก้าวเข้าหาเธอ แต่ความเร็วช้ามาก เพียงไม่กี่เมตรก็ถูกเผาจนกลายเป็นก้อนเพลิง

ไม่กี่นาทีต่อมา

บนพื้นเหลือเพียงเศษกระสอบที่ไหม้เกรียม… และขามนุษย์เรียวยาวหนึ่งคู่

เมื่อเห็นว่าปีศาจตายแล้ว

เสิ่นชงเยว่หัวเราะออกมาสองสามครั้ง เสียงแหบแห้ง ก่อนร่างทั้งร่างจะทรุดลงไปด้านหลัง หมดสติไปทันที

…

สองชั่วโมงผ่านไป

เธอถูกปลุกด้วยแรงสั่นของกำไล

ในอกมีความหงุดหงิดปะทุขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ ราวกับอยากทำลายอะไรสักอย่างเพื่อระบาย

เธอเปิดหน้าจออย่างไม่สบอารมณ์

[พลังชีวิต: 9 (สภาพอ่อนแอ เคราะห์ซ้ำกรรมซัด วันที่สามมีไข้สูงสองครั้ง คุณเป็นแม่เหล็กดึงดูดโชคร้ายเหรอ? หากไม่ทำการเพิ่มพลังชีวิตโดยเร็ว คุณจะตาย)]

[สติ: 12 (สภาพสูญเสียสติขั้นรุนแรง)]

เสิ่นชงเยว่ไม่พูดอะไร หยิบยาฆ่าเชื้อระดับกลางออกมาดื่มทันที

อาการเจ็บปวดลดลงอย่างเห็นได้ชัด สมองเริ่มปลอดโปร่งขึ้น

เธอหยิบมือถือขึ้น ถ่ายรูปเศษกระสอบกับขามนุษย์ แล้วอัปโหลดลงแชท

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส]: มีใครรู้ไหมว่านี่คือมอนสเตอร์อะไร?

[เหนียวชุ่ยฮวาผู้แข็งแกร่ง]: โอ้โห ที่เกิดเหตุฆาตกรรมเหรอ? บอสฆ่าคนแล้วแยกชิ้นเหรอ?

[ถ้าแม่ให้กำเนิดจมูกฉัน]: นี่… เหลือแค่ขา?

[ขายส่งไข่ a771]: ทุกคนตั้งสติหน่อย! ในทางหลวงมีผู้เล่นคนเดียว จะมีคนมาจากไหน? บอสก็บอกแล้วว่าเป็นมอนสเตอร์

[ฉันอยากแต่งกับท่านโหว]: จริง ฉันยังไม่เจอใครเลย ถ้ามีคนอยู่ด้วยคงดี ต่อให้เป็นผู้ชายสูง 180 มีกล้าม 18 แพ็กก็เอา

[รวบรวมดราก้อนบอลขึ้นสวรรค์]: เฮ้ย! รูปอะไรเนี่ย จู่ ๆ ค่าพลังชีวิตฉันลด 1 ค่าสติลด 1!!!

[ดอกไม้บนกองขี้วัวช่างงดงาม]: ของฉันลด 2 กับ 3!

[สาวน้อยหมูสุดประณีต]: เหมือนกันเลย รูปนี้ดูไม่ได้! มีเอฟเฟกต์!

เสิ่นชงเยว่รีบลบรูปทันที

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส]: ขอโทษจริงๆ ฉันไม่รู้ว่ารูปก็ทำให้ค่าสถานะลดได้

[ขายส่งไข่ a771]: ไม่เป็นไรบอส อย่างน้อยพวกเราก็รู้ว่ามีมอนสเตอร์แบบนี้ จะได้ระวัง ต่อไปช่วยเล่ารายละเอียดหน่อย

เสิ่นชงเยว่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังช่วยเธอ จึงอธิบายเหตุการณ์เปิดหีบสีขาวทั้งหมด

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส]: แค่สบตากับมัน พลังชีวิตกับสติจะลดทันที อย่างต่ำครั้งละ 5…

ผู้เล่นหลายคนอ่านแล้วเหงื่อเย็นซึม

ถ้าเป็นพวกเขา… คงตายไปแล้ว

เสิ่นชงเยว่ถอนหายใจยาว

จากนั้นเธอเดินโซเซไปเปิดหีบสีขาว

ด้านในมีผลไม้สีเขียวเรืองแสง และขวดแก้วที่บรรจุของเหลวสีเนื้อ ลักษณะคล้ายรองพื้น

[เปิดหีบสีขาว ได้รับ ผลไม้พลัง *3 น้ำยาฟื้นฟู *3 แหวนความเร็ว *1]

[ผลไม้พลังขั้นต้น เพิ่มพลัง 2]

[น้ำยาฟื้นฟู ใช้ภายนอก ฟื้นฟูบาดแผลทันที]

[แหวนความเร็วขั้นต้น เพิ่มความเร็ว 2]

แววตาดีใจฉายชัดบนใบหน้าที่สงบนิ่งของเธอ

ของทั้งหมดนี้ถือว่าคุ้มกับยาที่ใช้ไป

ทันใดนั้น เสียงระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ยินดีด้วย ผู้เล่นเสิ่นชงเยว่ เป็นคนแรกของทั้งเซิร์ฟเวอร์ที่เปิดหีบมอนสเตอร์ ได้รับอีสเตอร์เอ้กหีบมอนสเตอร์ ต้องการประกาศหรือไม่ มีรางวัล]

.

.

.

จบ.