บทที่ 10 ท่านกินอูที่สาม

"เหนื่อยแล้ว จับก็จับไป จับแล้วนอน..."

เจียงไป๋หมดหวังทั้งหมดแล้ว

ตอนนี้เขาแค่อยากนอนเร็วๆ ส่วนพรุ่งนี้หรือวันหลัง ปล่อยตามลม

"ติ๊ง!"

แสงสีทองจ้าปรากฏขึ้นกะทันหัน

เจียงไป๋เกือบตาบอดเพราะแสงที่ปรากฏขึ้นฉับพลัน

ดวงตาที่มีเลือดคั่งอยู่แล้ว ถึงกับมีน้ำตาไหลออกมาสองสาย!

[ระบบ: ยินดีด้วย เจ้าภาพถูกสามรางวัลนะคะ! (*^▽^*)]

เจียงไป๋รีบถูตา ลองขยำขาตัวเองทีหนึ่ง

"ถูกรางวัลแล้ว?"

เขาพึมพำไม่กล้าเชื่อ

[ระบบ: ถูกต้อง เจ้าภาพไม่ต้องสงสัย]

ในมุมมองของเจียงไป๋ มีหนังสือโบราณบางๆ สองเล่มและไข่สีทองแดงหนึ่งฟองลอยนิ่งอยู่ตรงหน้าเขา

เจียงไป๋จ้องหนังสือเล่มหนึ่งไม่กะพริบ หายใจเริ่มถี่ขึ้นเรื่อยๆ

บนหนังสือเก่าเหลืองนั้นเขียนตัวอักษรสี่ตัว

"ปาจิวเสวียนกง!"

"เป็นปาจิวเสวียนกงจริงๆ ด้วย! กำไรใหญ่เลย ระบบ เจ้ายังรักข้าอยู่จริงๆ ฮ่าๆๆๆ!"

เจียงไป๋ฝันไม่ถึงเลยว่าจะจับได้ปาจิวเสวียนกงอันโด่งดัง!

ปาจิวเสวียนกงเป็นวิชาที่หยางเจี้ยนฝึกฝนในเรื่องเฟิงเสิน

เป็นวิชาปกป้องลัทธิเต๋า

หยินมีค่าสูงสุดคือแปด หยางมีค่าสูงสุดคือเก้า รวมกันเป็นตัวเลขสูงสุดของลัทธิเต๋า สอดคล้องกับเก้าวังแปดทิศ

แม้จะยังห่างจากวิชาระดับศักดิ์สิทธิ์สูงสุดอย่างอี้ชี่ฮว่าซานชิง แต่นั่นก็ต้องดูว่าเทียบกับใคร

ในการจัดอันดับของระบบ อยู่ในระดับเทพ

สำคัญที่สุดคือ เรียนปาจิวเสวียนกงแล้ว หมายถึงสามารถเข้าใจวิชาต่างๆ มากมาย รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียง การเปลี่ยนแปลงตามใจ ร่างแกร่งไม่แตกทำลาย และต้านพิษร้อยชนิด เป็นวิชาที่จำเป็นทั้งอยู่บ้านและเดินทาง

แม้แต่อาจารย์อวี๋ติ่งเจินเหรินยังเคยประเมินว่า: ฝึกปาจิวเสวียนกงสำเร็จ ท่องไปในโลกได้ตามใจ!

เจียงไป๋มองตำราวิชาตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ยิ้มจนปิดปากไม่ได้

ปาจิวเสวียนกงแบ่งเป็นแปดขั้นแรกและเก้าขั้นหลัง

แปดขั้นแรกสอดคล้องกับแปดระดับของเทียนหลิงเจี้ย

พูดตรงๆ ในเทียนหลิงเจี้ยตอนนี้ ไม่มีวิชาหรืออิทธิฤทธิ์ใดเทียบได้เลย

เจียงไป๋แค่เรียนปาจิวเสวียนกงให้ได้ ต่อให้เขาเป็นคนโง่ในการต่อสู้ ก็ไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกัน!

ถ้าพรสวรรค์เขาพอ ต่อสู้ข้ามระดับก็ไม่ใช่ไม่เป็นไปได้!

"ระบบ ระบบ เร็วๆ เอาอันนี้ ข้าจะเรียน!"

เจียงไป๋พูดอย่างร้อนใจ

[ระบบ: จัดให้!]

ตำราปาจิวเสวียนกงกลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าหว่างคิ้วเขา

เจียงไป๋พลันรู้สึกว่าตัวเองราวกับหลอมรวมกับเต๋า พลังวิเศษสนิทสนมกับเขาอย่างยิ่ง

โดยสัญชาตญาณเขาเริ่มฝึกวิชา พลังวิเศษรอบตัวเขาราวกับมีจิตสำนึก พุ่งเข้าสู่ตันเถียนของเขาเอง

ตกใจจนเจียงไป๋รีบหยุดฝึก

ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่ดีในการฝึกฝน

หมิงซื่อเฟยกับเจี๋ยเป่าอยู่ในคฤหาสน์ ด้วยภาพการฝึกฝนแบบนี้ สองคนนั้นต้องมาตรวจสอบทันที

เพื่อหลอกตู้กูชิงกับชินเสี้ยวเฟิง เขาเคยบอกว่าตัวเองฝึกฝนไม่ได้

อย่างน้อยตอนนี้ยังเปิดเผยไม่ได้

เขาบังคับกดความต้องการฝึกวิชา มองรางวัลที่เหลือสองอย่าง

เขามองตำราอีกเล่มก่อน

บนนั้นเขียนตัวอักษรสี่ตัวเช่นกัน "ซัวตี้เฉิงชุน!"

เป็นวิชาระดับเทพอีกวิชา

"ระบบ เจ๋งขนาดนี้เลยหรือ แจกวิชาระดับต่ำ?"

เจียงไป๋ไม่กล้าเชื่อว่าระบบจะดีขนาดนี้ เกรงว่าจะมีกับดักใหญ่!

[ระบบ: เจ้าภาพวางใจ นี่ล้วนเป็นสิ่งที่เจ้าใช้ความสามารถจับได้มา รับรองไม่มีกลอุบาย]

เจียงไป๋พยักหน้า: "ข้ารู้อยู่แล้ว เจ้าเป็นระบบที่น่าเชื่อถือที่สุด!"

เจียงไป๋มีความสุขตรวจสอบคำอธิบายของ "ซัวตี้เฉิงชุน"

"ซัวตี้เฉิงชุน" จะว่าเป็นวิชา ก็เหมือนเป็นอิทธิฤทธิ์มากกว่า

และมีประโยชน์เดียวคือการเดินทาง หรือพูดว่าการหนี

ไม่มีระดับที่แน่นอน เรียนรู้ได้เร็ว

เพียงแต่อิทธิฤทธิ์นี้พลังขึ้นอยู่กับวิทยายุทธ์ตัวเอง

วิทยายุทธ์ยิ่งสูง ความเร็วก็ยิ่งเร็ว

เจียงไป๋ดีใจรีบเรียนทันที

เช่นกัน กลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าหว่างคิ้วเขา

ย่อยทำความเข้าใจจุดสำคัญแล้ว เจียงไป๋ก็ลองในห้อง

ก้าวออกไปก้าวหนึ่ง ตรงหน้าพร่าเลือน เขาจากข้างเตียงมาถึงอีกด้านของห้อง ชนกำแพง

เขากุมหัว หายใจหอบ แต่ใบหน้ากลับเผยรอยตื่นเต้น

แต่ต้องฝึกให้ดีก่อน ไม่งั้นชนกำแพงบ่อย เปลืองหน้าผาก!

ปาจิวเสวียนกงมีเสียงดังเกินไป เขาไม่กล้าลอง แต่ซัวตี้เฉิงชุนนี้เป็นอิทธิฤทธิ์ที่เจ๋งจริงๆ

สองวิชา หนึ่งเน้นโจมตี หนึ่งเน้นหนี

สู้ไม่ได้ก็หนี ดูเหมือนจะสมเหตุสมผลมาก

เสริมกันอย่างดี ทำให้เจียงไป๋อดสงสัยไม่ได้ว่านี่เป็นกลอุบายใหม่ของระบบหรือไม่!

รังแกเขาครึ่งค่ำ เพื่อจะข่มก่อนยก สุดท้ายให้วิชาระดับสูงสองวิชา?

เจียงไป๋ถูกระบบรังแกจนเริ่มสงสัยชีวิต

ลองซัวตี้เฉิงชุนแล้ว เขามองรางวัลสุดท้าย

ด้วยบทเรียนจากสองอย่างแรก เขาตั้งตารอรางวัลสุดท้ายมาก

นั่นเป็นไข่สีทองแดง ขนาดเท่าหัวคน ทั้งฟองแผ่รังสีร้อนระอุ อากาศใกล้ผิวไข่บิดเบี้ยวเพราะอุณหภูมิสูง

เจียงไป๋ยื่นมือไปหยิบมา

เขารู้สึกได้ชัดเจนว่าอุณหภูมิที่ผิวไข่สูงแค่ไหน พูดไม่เกินจริง แค่วางไข่ดิบลงไป ทอดสุกในไม่กี่วินาที!

แต่กลับไม่ทำให้เขาไหม้

เขาสงสัยมากว่านี่เป็นไข่อะไร

หลังศึกษาครู่ใหญ่ ในที่สุดก็ถามประวัติของไข่นี้จากปากระบบสำเร็จ

[ระบบ: ไข่นี้เป็นไข่ของสัตว์เทพสามขากินอู เจ้าภาพหยดเลือดแท้ลงบนผิวไข่ มันจะฟักและรับเจ้าเป็นนาย และจะเพิ่มพลังพร้อมกับวิทยายุทธ์ของเจ้าภาพ จนถึงสภาพสมบูรณ์ที่เทียบเท่าดวงอาทิตย์!]

"สามขากินอู!"

เจียงไป๋อุทานอีกครั้ง

สามขากินอูอันโด่งดัง เจียงไป๋รู้จักดีมาก

ตามตำนานเป็นวิญญาณแห่งดวงอาทิตย์ อาศัยอยู่บนต้นฟู่ซังศักดิ์สิทธิ์ในทะเลตะวันออก

เป็นนกเทพที่มีชื่อเสียงเทียบเท่าหงส์และจูเชวี่ย

เจียงไป๋กัดฟัน กัดนิ้วกลาง บีบเลือดหยดลงบนไข่

ทันใดนั้น รอยแตกก็ปรากฏบนเปลือกไข่ ราวกับมีอะไรบางอย่างกำลังดันอยู่ข้างใน

เจียงไป๋เห็นท่าไม่ดี นึกขึ้นได้ว่าสัตว์เทพออกมาสู่โลก ต้องมีปรากฏการณ์สวรรค์ตามมา ถึงตอนนั้นตู้กูชิงกับชินเสี้ยวเฟิงต้องพบความผิดปกติของเขาแน่

คิดได้ดังนั้น เขารีบใช้แรงกดไข่ไว้ ไม่ให้กินอูข้างในออกมา พร้อมกับเรียกระบบอย่างร้อนรน ให้คิดหาวิธี

แต่สิ่งมีชีวิตในไข่แข็งแรงเกินไป เจียงไป๋ตอนนี้ยังเป็นร่างธรรมดา กดไว้ไม่อยู่เลย

ไม่ทันที่ระบบจะตอบ ไข่กินอูก็แตกออก!

"แม่เจ้า แย่แล้ว!"

เจียงไป๋มองไข่ในมืออย่างสิ้นหวัง

แต่ปรากฏการณ์สวรรค์ที่จินตนาการไว้กลับไม่เกิดขึ้น ไข่กินอูแค่แตกออกเป็นสองซีกธรรมดา อีกาดำตัวหนึ่งปรากฏต่อหน้าเจียงไป๋

อีกานั้นดวงตาฉลาด จ้องมองเจียงไป๋ เจียงไป๋ถึงกับเห็นอารมณ์เหมือนมนุษย์ในดวงตามัน

ไม่ทันที่เขาจะพูด อีกานั้นกลับอ้าปากพูดภาษามนุษย์!

"แม่เจ้า เมื่อกี้เป็นมึงนี่แหละที่พยายามกดท่านที่สามไว้"

[จบบท]